Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Permo I.

cclū ⁊c̄. ad generandū. corrūpendū. puniēdu. p̄miandū ⁊c̄. Auc̄tas. Dn deꝰ rex omīpotēs in ditiōe tua cūcta ſūt poſita. et eſt poſſit tue reſiſtere voluntati. ſi decreuerisſaluare iſrl̓. Tu feciſti celū t̓rā et qͥcqͥd celiambitu ꝯtinet̉. dn̄s oīm es. nec ē qui reſiſtatmaieſtati tue. Cūcta noſti ſcis. qꝛ ſuꝑbia ꝯtumelia aliqͣ gl̓ie cupiditate fecerimhoc. Heſter. xiij. Scd̓o deꝰ ē vbiqꝫ pn̄tiā.Rer licꝫ potentiā ſit ī toto ſuo regno. nontn̄ vbiqꝫ pn̄tiā. qꝛ oīa videt. nec ei ſt̓ oīapn̄tia. īmo oportet inueſtigare cōmiſſarias lr̄as. ꝓceſſus. hmōi. Sed deꝰ ſicut eſtvbiqꝫ potentiā. ita ē vbiqꝫ pn̄tiā. qꝛ oīa ſt̓pn̄tia ſue ſcīe oīa ſcit. Oīa nuda aꝑta ſuntoculis eiꝰ. ad Heb̓. iiij. Tertio deꝰ ē vbiqꝫeſſentiā. Quia celū terra q̄libet creaturaexiſtēs ē plena ſua deitate. quēadmodū videmus ī meridie aer eſt plenꝰ claritate ſolis.Ita q̄tibet creatura ē plena diuina eſſentia.Nūquid celū terrā ego impleo. ait dn̄sHiere. xxiij. Sic̄ em̄ aīa hoīs implet totumhoīem quālibet eius ꝑtē. ita diuīa eſſentiaimplet totū mūdū quālibet eius ꝑteꝫ. Sꝫſicut aīa on̄dit in capite ſuas potētias. virtutes. ꝑfectiōes. ita deꝰ. licꝫ ita bn̄ ſit in t̓raſcut in celo. tn̄ in celo on̄dit ſuā eſſentiā beatis facie ad faciē. Si aliqͥs ē peccator. peccatū tollit qͥn ſit dei creatura. ideo in eoeſt deꝰ potentiā. eſſentiā pn̄tiā. ſꝫ eſt ineo ꝑgratiā habitualē. Eſt deꝰ in creaturapͥmo modo eſſendi .ſ. potentiā. eſſentiāſentiā. ſꝫ gratiā habitualē. ꝓpter dixitmoyſes iudeis pctōribꝰ. Nolite aſcendere. em̄ eſt deꝰ vobiſcū. ne corruatis corā inimicis vr̄is. Numeri. xiiij. intelligebat eſſet eis deꝰ potentiā. eſſentiā pn̄tiāſed intelligebat erat eis gratiā habitualē. Ideo ſalomonē dixit. Lōge ē deꝰab impijs. Prouerb̓. xv. Poteſt dicere peccator orationē thematis. Exi a me dn̄e .ſ. pereffectū gr̄e habitualis. De iſto exitu dicit dd̓in pͣs. lxvij. Exurgat deꝰ. Deus noſter deusſaluos faciēdi. dn̄i dn̄i exitus mortis. No.deus nr̄ .ſ. incarnationē. Gen̄. xxxvij. Caro em̄ frater nr̄ eſt. Ideo d̓r. deꝰ ſaluos faciendi. qꝛ an̄ incarnatōeꝫ nullū hoīem ſaluūfecit. ſolū autē ſaluos fecit angelos. Hoīesquātūcūqꝫ ſanctos mittebat ad infernū .ſ. adlymbū patrū. Ioh̓es em̄ de xp̄s dixit. Int̓natos mulierū ⁊c̄. ad lymbū deſcēdit. Sedexquo eſt deus nr̄ incarnationē ſaluat ho-

mines. Secūdo dr̄ dn̄i dn̄i.. qꝛ dupliciiure xp̄s eſt dn̄s noſter .ſ. creatiōe redēptōeCreatiōe. qꝛ ſicut aliqͥs de ſuo ꝓprio facit do vel faciēs domū dr̄ dn̄s. Ita deꝰ de ſuoꝓprio .ſ. potētia ſua creauit oīa. Id̓o dn̄s eſt.Ecce pͥmū dn̄i. Secūdo eſt redēptor. qꝛ ſic̄ille emit captiuos dr̄ dn̄s eoꝝ. Ita chriſtꝰemit nos p̄cioſo ſanguīe ſuo. ecce ſcd̓mdn̄i. Tertio exitꝰ mortis .i. peccati mortalis.qꝛ .ſ. deꝰ exit ab hoīe effectū gr̄e habitual̓.eſt oꝑat̉ meritorie. deū iuſtificat̉ a morte culpe pctōr reſuſcitat̉. al̓s em̄ eēt mortuꝰ faciēs fructū meritoriū. qꝛ ſine me. id ēgr̄a dei. nihil poteſtis facere .ſ. meritorie Io.xv. Dubiū ſi diceret̉ ab aliquo. Ergo exqͦſū ī peccato mortali dimittā oꝑa bona. qꝛſunt mihi meritoria. Rn̄deo. īmo tuncſunt magis neceſſaria.. qꝛ ꝑſona talis eſtin infinitis ꝑculis corꝑis aīe bonoꝝ. qꝛ mi eſt quō dyabolꝰ ſtatim deſtruit totum⁊c̄. bona ſunt dimittēda. ſed multiplicāda. qꝛ valēt ad oīa alia p̄ter ad gl̓iā. Qd̓ ſicintelligit̉. qn̄ aīa venit ad portā ꝑadiſi vt recipiat ſalariū. xp̄s dat ſibi p̄miū factꝭ ī gr̄aſoluꝫ ⁊c̄. Si aīa vellet dicere. Dn̄e de talioꝑe qd̓ ego feci in pctō nihil dabitis mihi.Rn̄det xp̄s. recipio in cōputū. qꝛ iam ſatiſfeci tibi illis in alio mūdo. in dedi tibivitā. cuſtodiui te a dyabolo. dedi tibi cōtritionē ⁊c̄. Uerbi gr̄a. de Paulo. de matheo.dauid. magdalena. fuerunt pctōres. tn̄in pctō multa bona fecerūt. deꝰ tradiditobliuioni. Sed ſi paulꝰ vel matheꝰ de illispetiuiſſent p̄miū rn̄diſſet xp̄s. darē tibialiqͥd. qꝛ ſatiſfeci tibi. De iſto exitu auc̄tasIbi .ſ. in tali exitu. abſcōdita eſt fortitudo eiꝰſcꝫ gr̄a. An̄ faciē eiꝰ ibit mors .ſ. peccati mortalis. pꝫ pͥmū. qͣre dic̄ thema. p̄t dicere peccator. Exi a me dn̄e oꝑationē gr̄e habitualis. eſt operor gratiā. ſed exia me.eſt. fac me oꝑari gratiā habitualē. Dicoſecūdo opꝰ dei eſt in creatura diligentiāꝟtualē. Dicat̉ quō ſunt multe ꝑſone inmūdo hn̄t gr̄aꝫ habitualē. ſꝫ de illa oꝑant̉ita diligent̓ vt poſſunt. ꝯtēti em̄ ſunt ſeruarep̄cepta d̓i. eccl̓ie ſolū. Uerbi gr̄a. Si diceret̉ eis. qͣre ieiunatꝭ bis vel ter ī ſeptimana. Rn̄dent. Ad teneor. Sufficit mihiẜuare ieiunia eccl̓ie. Idē de miſſa audiendaquolibet die. dicerēt. obligor niſi ī dn̄ica.Idē de oꝑbꝰ pnīalibꝰ dicūt. ſufficit mihi ſel̓in anno. Patet illa gr̄a habitualis exit