Permo I.
cclū ⁊c̄. ad generandū. corrūpendū. puniēdu. p̄miandū ⁊c̄. Auc̄tas. Dn deꝰ rex omīpotēs in ditiōe tua cūcta ſūt poſita. et nō eſtqͥ poſſit tue reſiſtere voluntati. ſi decreuerisſaluare iſrl̓. Tu feciſti celū ⁊ t̓rā et qͥcqͥd celiambitu ꝯtinet̉. dn̄s oīm es. nec ē qui reſiſtatmaieſtati tue. Cūcta noſti ⁊ ſcis. qꝛ nō ꝓ ſuꝑbia ⁊ ꝯtumelia ⁊ aliqͣ gl̓ie cupiditate fecerimhoc. Heſter. xiij. Scd̓o deꝰ ē vbiqꝫ ꝑ pn̄tiā.Rer licꝫ ꝑ potentiā ſit ī toto ſuo regno. nontn̄ vbiqꝫ ꝑ pn̄tiā. qꝛ nō oīa videt. nec ei ſt̓ oīapn̄tia. īmo oportet eū inueſtigare ꝑ cōmiſſarias lr̄as. ꝓceſſus. ⁊ hmōi. Sed deꝰ ſicut eſtvbiqꝫ ꝑ potentiā. ita ē vbiqꝫ ꝑ pn̄tiā. qꝛ oīa ſt̓pn̄tia ſue ſcīe ⁊ oīa ſcit. Oīa nuda ⁊ aꝑta ſuntoculis eiꝰ. ad Heb̓. iiij. Tertio deꝰ ē vbiqꝫ ꝑeſſentiā. Quia celū ⁊ terra ⁊ q̄libet creaturaexiſtēs ē plena ſua deitate. quēadmodū videmus ꝙ ī meridie aer eſt plenꝰ claritate ſolis.Ita q̄tibet creatura ē plena diuina eſſentia.Nūquid nō celū ⁊ terrā ego impleo. ait dn̄sHiere. xxiij. Sic̄ em̄ aīa hoīs implet totumhoīem ⁊ quālibet eius ꝑtē. ita diuīa eſſentiaimplet totū mūdū ⁊ quālibet eius ꝑteꝫ. Sꝫſicut aīa on̄dit in capite ſuas potētias. virtutes. ⁊ ꝑfectiōes. ita deꝰ. qͥ licꝫ ita bn̄ ſit in t̓raſcut in celo. tn̄ in celo on̄dit ſuā eſſentiā beatis facie ad faciē. Si gͦ aliqͥs ē peccator. peccatū nō tollit qͥn ſit dei creatura. ⁊ ideo in eoeſt deꝰ ꝑ potentiā. eſſentiā ⁊ pn̄tiā. ſꝫ nō eſt ineo ꝑgratiā habitualē. Eſt gͦ deꝰ in creaturapͥmo modo eſſendi .ſ. ꝑ potentiā. eſſentiā ⁊ p̄ſentiā. ſꝫ nō ꝑ gratiā habitualē. ꝓpter hͦ dixitmoyſes iudeis pctōribꝰ. Nolite aſcendere.Nō em̄ eſt deꝰ vobiſcū. ne corruatis corā inimicis vr̄is. Numeri. xiiij. Nō intelligebat ꝙnō eſſet cū eis deꝰ ꝑ potentiā. eſſentiā ⁊ pn̄tiāſed intelligebat ꝙ nō erat cū eis ꝑ gratiā habitualē. Ideo ꝑ ſalomonē dixit. Lōge ē deꝰab impijs. Prouerb̓. xv. Poteſt gͦ dicere peccator orationē thematis. Exi a me dn̄e .ſ. pereffectū gr̄e habitualis. De iſto exitu dicit dd̓in pͣs. lxvij. Exurgat deꝰ. Deus noſter deusſaluos faciēdi. ⁊ dn̄i dn̄i exitus mortis. No.deus nr̄ .ſ. ꝑ incarnationē. Gen̄. xxxvij. Caro em̄ ⁊ frater nr̄ eſt. Ideo d̓r. deꝰ ſaluos faciendi. qꝛ an̄ incarnatōeꝫ nullū hoīem ſaluūfecit. ſolū autē ſaluos fecit angelos. Hoīesquātūcūqꝫ ſanctos mittebat ad infernū .ſ. adlymbū patrū. Ioh̓es em̄ de qͦ xp̄s dixit. Int̓natos mulierū ⁊c̄. ad lymbū deſcēdit. Sedexquo eſt deus nr̄ ꝑ incarnationē ſaluat ho-
mines. Secūdo dr̄ dn̄i dn̄i. Rō. qꝛ dupliciiure xp̄s eſt dn̄s noſter .ſ. creatiōe ⁊ redēptōeCreatiōe. qꝛ ſicut aliqͥs de ſuo ꝓprio facit domū vel faciēs domū dr̄ dn̄s. Ita deꝰ de ſuoꝓprio .ſ. potētia ſua creauit oīa. Id̓o dn̄s eſt.Ecce pͥmū dn̄i. Secūdo eſt redēptor. qꝛ ſic̄ille qͥ emit captiuos dr̄ dn̄s eoꝝ. Ita chriſtꝰemit nos p̄cioſo ſanguīe ſuo. Iō ecce ſcd̓mdn̄i. Tertio exitꝰ mortis .i. peccati mortalis.qꝛ .ſ. deꝰ exit ab hoīe ꝑ effectū gr̄e habitual̓. hͦeſt oꝑat̉ meritorie. cū ꝑ deū iuſtificat̉ a morte culpe pctōr ⁊ reſuſcitat̉. al̓s em̄ eēt mortuꝰ⁊ nō faciēs fructū meritoriū. qꝛ ſine me. id ēgr̄a dei. nihil poteſtis facere .ſ. meritorie Io.xv. ¶ Dubiū ſi diceret̉ ab aliquo. Ergo exqͦſū ī peccato mortali dimittā oꝑa bona. qꝛ nōſunt mihi meritoria. Rn̄deo ꝙ nō. īmo tuncſunt magis neceſſaria. Rō. qꝛ ꝑſona talis eſtin infinitis ꝑculis corꝑis aīe ⁊ bonoꝝ. qꝛ mirū eſt quō dyabolꝰ nō ſtatim deſtruit totum⁊c̄. Iō bona nō ſunt dimittēda. ſed multiplicāda. qꝛ valēt ad oīa alia p̄ter ad gl̓iā. Qd̓ ſicintelligit̉. qn̄ aīa venit ad portā ꝑadiſi vt recipiat ſalariū. xp̄s dat ſibi p̄miū d̓ factꝭ ī gr̄aſoluꝫ ⁊c̄. Si aīa vellet dicere. Dn̄e ⁊ de talioꝑe qd̓ ego feci in pctō nihil dabitis mihi.Rn̄det xp̄s. Nō recipio in cōputū. qꝛ iam ſatiſfeci tibi ꝓ illis in alio mūdo. in qͦ dedi tibivitā. ⁊ cuſtodiui te a dyabolo. dedi tibi cōtritionē ⁊c̄. Uerbi gr̄a. de Paulo. de matheo.dauid. ⁊ magdalena. qͥ fuerunt pctōres. qͥ tn̄in pctō multa bona fecerūt. ⁊ deꝰ nō tradiditobliuioni. Sed ſi paulꝰ vel matheꝰ de illispetiuiſſent p̄miū rn̄diſſet xp̄s. Nō darē tibialiqͥd. qꝛ iā ſatiſfeci tibi. De iſto exitu auc̄tasIbi .ſ. in tali exitu. abſcōdita eſt fortitudo eiꝰſcꝫ gr̄a. An̄ faciē eiꝰ ibit mors .ſ. peccati mortalis. pꝫ pͥmū. qͣre dic̄ thema. ⁊ p̄t dicere peccator. Exi a me dn̄e ꝑ oꝑationē gr̄e habitualis. hͦ eſt nō operor iā ꝑ gratiā. ſed exia me. hͦeſt. fac me oꝑari ꝑ gratiā habitualē. ¶ Dicoſecūdo ꝙ opꝰ dei eſt in creatura ꝑ diligentiāꝟtualē. Dicat̉ quō mō ſunt multe ꝑſone in hͦmūdo q̄ hn̄t gr̄aꝫ habitualē. ſꝫ de illa oꝑant̉ita diligent̓ vt poſſunt. ꝯtēti em̄ ſunt ſeruarep̄cepta d̓i. ⁊ eccl̓ie ſolū. Uerbi gr̄a. Si diceret̉ eis. qͣre nō ieiunatꝭ bis vel ter ī ſeptimana. Rn̄dent. Ad hͦ nō teneor. Sufficit mihiẜuare ieiunia eccl̓ie. Idē de miſſa audiendaquolibet die. dicerēt. nō obligor niſi ī dn̄ica.Idē de oꝑbꝰ pnīalibꝰ dicūt. ſufficit mihi ſel̓in anno. Patet ꝙ illa gr̄a habitualis nō exit