Sermo. V.
De his qͥ hn̄t iſta .ſ. oꝑa d̓t thēa. Sūt viri miſericor. ⁊c̄. ¶ Primū opꝰ mīe qd̓ r̄ſpicit corpꝰeſt dare liberalit̓ petēti elemoſynā. Sūt ml̓ti qͥ diu faciūt expectare pauꝑem. deinde dicūt ſibi vadatꝭ. ⁊ pauꝑ ꝓpt̓ neceſſitatē iteꝝ petit. ⁊ dicūt ſibi. vadas ī mala hora. ⁊ ex tediodāt ſibi aliqͥd. illd̓ nō eſt elemoſyna. qꝛ n̄ dat̉liberalit̓ nec bono corde. imo iā pauꝑ emit illud ex vecūdia ⁊ petitiōibꝰ. Sen̄. Nil cariusemit̉ qͣꝫ qd̓ p̄cibꝰ obtinet̉. Idē eſt qn̄ vir ⁊ vxor ſūt ī mēſa. ⁊ pauꝑ q̄rit ad portā. ⁊ nullꝰ rn̄det ſibi aliqͥd dādo vl̓ remittēdo eū dulcitermagnꝰ defectꝰ ē xp̄ianoꝝ. qꝛ ad minꝰ deberētdicere vadatꝭ. Multi eī finalit̓ petitiōibuspauꝑis attediati dant ſibi fruſtū panis ac ſicani daret̉ ¶ Nota d̓ illo qͥ cū vno pane voluit ꝓijcere pauꝑem. ſꝫ pauꝑ ſciuit ludere adpilā. ⁊ ſciuit ip̄m reciꝑe dicēs amore d̓i ſit. ſedilla elemoſyna nihil valꝫ dāti. qꝛ nō dedit libere nec bono corde Auc̄tas. Qui ꝑœ .i. modicū ſemīat. ꝑce ⁊ metet. ⁊ qͥ ſemīat ī bn̄dictōnibꝰ. de bn̄dictōibꝰ ⁊ metet. Unuſqͥſqꝫ proutdeſtinauit ī corde ſuo. n̄ ex triſticia aut ex neceſſitate. Hilarē eī datorē diligit deꝰ. ij. Coꝝix. Et ſeqͥt̉. Potēs eſt āt d̓s oēm gr̄am abūdare facere ī vob̓ vt in oībꝰ ſꝑ oēm ſufficiētiamhn̄tes abūdetꝭ. Nota. qͥ ꝑce ſemīat. debes cogitare ꝙ manꝰ pauꝑis ſit terra fructifera. ⁊c̄.Nota. Unuſqͥſqꝫ put deſtīauit ī corde ſuoNo. h̓ modū bonū faciēdi elemoſynā Debescogitare. mō eſt dn̄ica. ⁊ volo ire ad eccl̓iā adpetendū elemoſynā a d̓o. Iō volo amore ſuidare tot denarios. ⁊ portent̉ iā ī manu ad vitandū tediū aperiēdi burſam ⁊ vanā gl̓iaꝫ ⁊c̄¶ Secundū opꝰ eſt p̄ſtare pure. Mutuarein caſu maior mīa ē qͣꝫ dare. Verbi gr̄a. Sipauꝑ venit ad diuitē petēs auxiliū ab eo. etdiues dat ſibi. xij. vl̓. xviij. denarios. mīaꝫ facit ſibi. ſꝫ maior mīa fit ſibi ab alio diuite. qͥnihil dat ſibi ſꝫ mutuat ei. x. florenos. cū qͥbꝰpoterit ſeminare. colligere. ⁊ ꝓuidere domuiſue ⁊ filijs. ⁊c̄. Iocūdus. ſupple. p̄t eſſe. hō quimiſeret̉ ⁊ cōmodat. diſponit ẜmones ſuos īiudicio. qn̄ xp̄s dicet. Quid feciſti ꝓ me. Ecce ego qͥd feci ꝓ te. on̄s vulnera. Rn̄dere poterit. Dn̄e amore vr̄i mutuaui pauꝑi. ⁊ ſequitur. qꝛ in eternū nō commouebit̉. Et dico ꝙiſta mutuatio dꝫ fieri pure .ſ. ſine vſura. Ml̓ti mutuāt ſꝫ nō pure. p̄ſtant aūt. x. florenos ꝓxij. ⁊c̄. Alij dicūt. Ego nolo facere vſuram.ſꝫ ponūt pecunias ī poſſe iudeoꝝ putātes ꝙiudei pn̄t facere vſuraſ. Sꝫ dico ꝙ nec iudei
pn̄t facere vſurā. qꝛ qn̄ moyſes dixit eis. Nōfeneraberꝭ fratri tuo. ⁊c̄. Hoc dixit ad vitandū maiꝰ pctm̄. nō ꝙ eis ꝯcederet licētiā faciēdi vſurā. Tl̓es faciūt pctm̄ pilati qͥ dixit ſe n̄occidere xp̄m. imo lauit manꝰ Et iudei Noshēmꝰ ⁊c̄. Et pilatꝰ. Crucifigite eū vos. nō excuſat̉ pilatꝰ. Idē d̓ ill̓ qͥ dicūt. Nō facerē egovſurā. ſꝫ vos iudei facitꝭ. Cū ip̄is ibitis ad īfernū. Itē idē dicendū eſt d̓ illis qͥ faciūt operari captiuos vl̓ ẜuos ī die feſto. Digni ſuntmorte. nō ſolū qͥ faciūt ea. ſꝫ qͥꝯſentiūt faciētibus. ad Ro. j. Si dicat̉. gͦ de qͦ viuā ego. ⁊c̄.Dico ꝙ ſi vis mutuare pure ſine vſura. deuſdabit tibi vſurā oīa bona ml̓tiplicādo ⁊ conſeruādo. dādo tibi gr̄am ī hͦ md̓o. ⁊ gl̓iam inalio. Iō auiſetꝭ vos. nolite reciꝑe vſuraꝫ niſia d̓o ¶ Tertiū opꝰ mīe eſt reddere plene .ſ. reſtituēdo plene. nō ſolū illa q̄ recepit. ſꝫ etiamdānū qd̓ intulit. Si recepiſtꝭ bona. pecunias. fructꝰ. oportꝫ reddere. Si dānificaſtꝭ aliquē. ad idē. Reddite oībꝰ debita. Nemī qͥcqͣꝫdebeatꝭ niſi vt īuicē diligatꝭ. ad Ro. xiij. Bn̄dictꝰ qͥ p̄t dicere cū ꝟitate. Bn̄dictꝰ deꝰ. quiapaꝝ habeo. tn̄ nihil ē ibi d̓ vſura. furto. rapīa⁊c̄. Magꝭ durabūt bona iſtiꝰ qͥ nō hꝫ niſi. xx.vel. xxx. florenos. ſꝫ d̓ bono iuſto. qͣꝫ illiꝰ qͥ hꝫmille vl̓ duo milia d̓ vſura. furtꝭ. ⁊c̄. Uerbi gͣtia. Si vultꝭ ꝯſeruare poma putrida. ſeꝑareneceſſe ē. al̓s ⁊c̄ ¶ Quartū opꝰ eſt ẜuire hūiliter. Magna mīa eſt ẜuire. ⁊ hꝫ magnā hūilitatē. Iō xp̄s dedit exēplū ẜuiēdi. Voluit eīſeruire ⁊ lauare pedes diſcipul̓. Filiꝰ homīsnō venit mīſtrari ſꝫ miniſtrare. Sed dico ꝙiſtud ſeruitiū dꝫ fieri dulciter. maxīe infirmiſqui grauant̉ infirmitate. ⁊ magnū merituꝫ ē¶ Nota hic miraculū qd̓ legit̉ ī hiſtoria ſancti Iacobi de qͥnqꝫ vel ſex ſocijs euntibus adſanctū Iacobū. ⁊ in via vnꝰ fuit infirmus ⁊c̄Iō apl̓s. Vos in libertatē vocati eſtꝭ frēs.tm̄ ne libertatē detis in occaſionē carnis. ſedꝑ charitatē ſpūs ẜuite inuicem. Gal̓. v. Iſtaſunt quattuor oꝑa mīe que reſpiciūt corpusDare liberalit̓. p̄ſtare pure. ⁊c̄. ¶ Quintumopus eſt orare copioſe. Et eſt pͥmū opꝰ pietatis orare ꝓ omnibꝰ generaliter. Si oratis ſolum ꝓ vobis vt deus det vobis ſanitatem ſieſtis infirmꝰ. vel abundantiā ſi eſtis paupervel remiſſionē peccatoꝝ bona orō eſt. Sedeſſet melior ſi fieret ꝓ omnibꝰ infirmis l̓ pauperibꝰ vel peccatoribꝰ. ⁊ plꝰ obtineretis orando ꝓ omnibꝰ qͣꝫ ſolū ꝓ vobis. Ideo chriſtus