De corpore chriſti

aſſignāt iudei cāꝫ qͣre oza mortuꝰ ē. qn̄ tetigitarchā. qꝛ illa nocte iacuerat cū vxore. ſi gͦ ozamortuꝰ ē qͥ fecit rē licitā. ⁊ tetigit archam materialē et ligneam dei. ⁊ volēs adiuuare ne caderet. quāto magis moriunt̉ illi qͥ faciēdo rēillicitam nō ſolū tangūt. ſed etiā in ſe recipiūtnō archam ligneā ſed corpus xp̄i veꝝ. non vtadiuuēt vt Oza. ſed vt deturpēt. Et ſi bethſamite mortui ſunt qͥ viderūt archā. qͣꝫto magꝭqͥ recipiūt indigne corpꝰ xp̄i veꝝ ¶ Tercio recipi debet cū magna ſtabilitate ⁊ firmitate ⁊patiētia. Ubi ē ſciendū ꝙ nō ē ꝯueniēs ꝙ novil̓ liqͦr in vaſe fragili ⁊ inſtabili ponat̉ ꝓpt̓ periculū. Iſte cibꝰ ē hmōi. gͦ ⁊c̄. Sed dꝫ poni īcorde ſtabili et firmo ꝑ patientiam. Auc̄tas.Erit qͣſi vas auri ſolidū ornatū om̄i lapide p̄cioſo. Ecc̄i. l. Sic em̄ debet eē cor recipiensqꝛ debet eē vas auri ſolidū. Auꝝ em̄ ē metallū ſtabile ⁊ firmū. qꝛ qͣꝫtūcunqꝫ ꝑcutit̉ nō frāgitur. ſed ꝯtinue dilatat̉. Sic dꝫ eē cor hoīsrecipiētis. ꝙ nō frangat̉ ꝑ impatiētiā. Ꝙ aūtauꝝ ſit bonū dupl̓r ꝓbat̉. Primo ꝑ ignem. ſecūdo ꝑ lapidē. Auꝝ em̄ in fornace non corrūpit̉. ſed ſolidat̉ et firmat̉. Sic aīa recipiētis ēdigna reciꝑe qn̄ ꝑ ignē tribulatōis nō conſumit̉. nec ꝑ lapidē iniurie ⁊ vituperij deſtruit̉. ⁊qn̄ cor ſic ē factū ⁊ diſpoſitū. tūc vas ē ſolidū.Sicut em̄ videtis anteqͣꝫ vas ponat̉ ad menſam regis multis preſſionibꝰ p̄mit̉. Sic an̄qͣꝫ aīa viri iuſti ponat̉ ad mēſam regis eterni.oportet ꝙ multis fatigatōibꝰ ⁊ p̄ſſuris exponat̉. De hoc habetis exemplū oīm ſanctoꝝ. qͥad illam mēſaꝫ nō iuerūt niſi ꝑ multas tribulationes. Unde in actibꝰ apoſtolorū d̓r. Permultas tribulatōnes oportet nos intrare regnū celoꝝ. Actuū. xiiij. Debet etiā eē vas ornatū omni lapide p̄cioſo .i. omnibꝰ ꝟ̓tutibuset diſcurrere ſicut placet ⁊c̄. ¶ Terciū eſt ſuaꝯditio et dignitas. qꝛ de celo deſcedit. Ubieſt ſciendū. ꝙ quanto res fit a meliori ⁊ ſubtiliori magiſtro. tanto videt̉ excellentior ⁊ nobilior. Sed iſtud ſacramentū fit a ſolo deo proprie. qꝛ v̓tute verboꝝ que ꝓfert ſacerdos cōficit̉ hoc ſacramentū. Un̄ ꝓprie ſacerdos nonfacit hͦ. ſed deꝰ qͥ hāc v̓tutē dedit ill̓ verbis. ꝙquotiēſcūqꝫ ſacerdos ꝓfert illa ꝟba ſuꝑ materiā debitā. intentōe recta. ꝙ tale ſacramentūꝯficeret̉. Un̄ ſicut medicus nō ſanat. ſed virtus herbe. Ita etiā ⁊c̄. Et in hoc oſtēdit̉ iſtiꝰſacramenti magna dignitas et excellentia. ethoc notat̉ cū d̓r. qͥ de celo deſcēdi ⁊c̄. Un̄ nōſit v̓tute alicuiꝰ. ſed v̓tute dei. qͥ eſt ī celo. Si

aūt volumꝰ bn̄ videre virtutē ⁊ excellentiā iſtius ſacramēti. videamus mirabilia que ī xp̄oꝯtinent̉. ¶ Primū eſt tranſſubſtantiatio panis in carnē. et vini in ſanguinē. Hoc aūt nōeſt impoſſibile deo. Ratio eſt quia maius eſtex nihilo aliqͥd facere qͣꝫ vnam naturā in aliātranſſubſtantiare. Primū facit deus. ergo ⁊c̄Nec miꝝ videat̉ ſi deus hoc poteſt qꝛ naturavidet̉ hoc poſſe. Nam natura in homine exiſtens ꝯuertit panem in carnem. ⁊ vinū ī ſanguinē. Naturaliter etiā de terra fit ferrū. ⁊ decinere vitꝝ. Simile legitur de anglia in quaeſt mare. in quo ſi ꝓijcias lignū cuiuſcunqꝫ figure ꝯuertit̉ in lapidē. Si gͦ natura tantumpōt. multo magis deus. Sed tū veꝝ ē ꝙ iſtaexempla deficiūt. qꝛ natura ꝯuertit vnā creaturā in aliā in multo tꝑe. ⁊ ꝑ multas trāſmutatōes. Deus aūt conuertit creaturā in creaturā in inſtanti ¶ Scd̓m mirabile quod inhoc ſacramento continet̉ eſt. ꝙ quantūcūqꝫpanis tranſſubſtantiet̉ in corpꝰ xp̄i nō creſcitEt certe hoc nō eſt incōueniēs. qꝛ videmusqn̄ aliqͥs reuelat ſecretū ſuū iſti nō augmentat̉ ꝓpter hoc ſecretum ſuum in eo. ¶ Terciūmirabile eſt. ꝙ nō decreſcit nec minuit̉ cummilleſies ſumat̉. Exemplū de candela a qͣ ſumit̉ ignis ⁊ tamen nō minuitur. ¶ Quartuꝫmirabile eſt. ꝙ ſumitur ab immūdo ⁊ nō maculatur. ¶ Quintū mirabile eſt. cū ſit cibꝰ vite. ꝙ dat mortem indigne ſumentibꝰ. Exemplū de infirmo. cui ſi vinum ⁊ carnes denturdant mortem. ⁊ tn̄ vinū ⁊ carnes ſunt cibꝰ vite. Unde dicit Grego. Sicut corporalis cibus cum ventrē inuenerit diuerſis humoribus occupatū ampliꝰ ⁊ magis nocet. ⁊ nullūpreſtat auxiliū. Ita cibus ſpūalis ſi aliquē reperit malignitate repletū. nō ſui natura. ſꝫ ſumentis vicio nullum preſtat effectum bonuꝫimmo magis nocet. Sextum mirabile eſt ꝙſimul et ſemel eſt in diuerſis hoſtijs. Exemplū de ſono campane ⁊ voce hoīs. ¶ Septimū mirabile eſt. ꝙ hoſtia diuidit̉ ⁊ corpꝰ nonlacerat̉. ſed manet in qualibet ꝑte integrum.Exemplū in ſpeculo. in qͦ imago exn̄s ad diuiſionē ſpeculi nō diuidit̉. ſed in qͣlibet ꝑte reſeruatur. ¶ Octauū mirabile ē cū ſit ita magnū. qūo poſſet in tam parua hoſtia ꝯtineri.Exemplū de monte cū ſit ita magnus. ī parua pupilla oculi p̄ſentat̉ ¶ Nonū mirabile ēqꝛ ibi ſunt accidentia ſine ſubiecto ⁊c̄. Ita exhortor vos omnes. vt digne ſumatis illd̓ venerabile ſacramentū ⁊c̄.