Sermo .I.
¶ Dn̄ica pͥma poſt trinitatꝭ Sermo primꝰ.Abent morſen etꝓph̓as audiāt illos. Habet̉ verbumhiſtud textualit̓. Lu. xvj. Et officiat̉in euāgelio hodierno. Semo erit d̓ ſanctoeuāgelio. ⁊ habebimꝰ multas bonas doctrinas ⁊ ſpeculatiōes intellectuales. et bonasinſtructiōes morales. Sꝫ pͥus pn̄temꝰ ꝟgini Marie iocale qd̓ ip̄a valde diligit .ſ. Auemaria ⁊c̄. Sanctu euangeliū hodiernū declarat nobis qͣttuor multū neceſſaria ad ſciendū ꝓ nr̄o auiſamēto ⁊c̄. ſcꝫ¶ Mūdanalis conuerſatio.¶ Diuinalis retributio.¶ Infernalis diſpoſitio.¶ Scripturalis cōfirmatio.Iſta āt qͣtuor ſūt valde neceſſaria ad ſciēdūPrīo mūdanalis ꝯuerſatio vt ip̄aꝫ ſꝑnemꝰ.Scd̓o diuīalis retributio vt ip̄am ſperemꝰvel deſideremꝰ. Tertio infernalis diſpoſitōvt ip̄aꝫ vitemꝰ. Quarto ſcpͥturalis ꝯfirmatōvt ꝑ ip̄aꝫ nos reformemus. De qͣrto aūt vbixp̄s ꝯfirmat ſcpͥturas ſctās dic̄ thema. Hn̄tmoyſen ⁊ ꝓph̓as. audiāt illos ⁊c̄. Dico prīoꝙ in ſctō euāgelio declarat̉ nob̓ mūdanalisꝯuerſatio. vt .ſ. ip̄aꝫ ſꝑnemꝰ. Que ē mūdanaꝯuerſatō. Dico ꝙ d̓ ſeip̄is nimis carnalit̓ curare ī vanitatibꝰ veſtiū. ⁊ delicias corꝑis q̄rere. ⁊ nō curare de neceſſitatibꝰ ꝓximi. Eccequō on̄dit̉ ī pͥncipio euāgelij cū d̓r. Hō qͥdaꝫerat diues ⁊c̄. vſqꝫ. Canes vēiebāt ⁊ līgebātvlcera eiꝰ Ueſtiebat̉ ad carnē d̓ byſſo. Byſſꝰem̄ eſt tela multū delicata. Deſuꝑ aūt induebat̉ de purpura ⁊ de auro pulcherrimo ⁊c̄.Comedebat qͦtidie ſplēdide de ml̓tiplici cibo. nūqͣꝫ ieiunabat. de pauꝑibꝰ nō curabat.Erat mēdicꝰ qͥdā noīe Lazarꝰ ⁊c̄. Ecce cōuerſatio mūdanal̓. ꝯͣ quā d̓t ſcpͥtura. Nemoqd̓ ſuū ē q̄rat .ſ. tm̄. ſꝫ qd̓ alteriꝰ. jͣ. ad Coꝝ. x.Sꝫ notāda ſt̓ h̓ duo ſecreta. de qͥbꝰ pauci ſeauiſant. Qn̄ xp̄s loqͥt̉ de diuite nō noīat ip̄ꝫſꝫ d̓t. Hō qͥdā erat diues. qn̄ aūt loqͥt̉ de paupere noīat ip̄m di. Erat qͥdā mēdicꝰ noīe lazarꝰ. Quare hͦ. certū ē ꝙ diues hēbat nomē.⁊ xp̄s nō noīando eū d̓t. Hō qͥdā. ac ſi nō ſciret eiꝰ nomē. qd̓ tn̄ ſciebat bn̄. maxīe qꝛ vosvidetis ꝙ diuites ſūt famoſi ⁊ valde noīati.Si em̄ q̄rit̉. vbi morat̉ tal̓ diues. oēs ſciunteū ⁊c̄. ſecꝰ de pauꝑibꝰ hoībꝰ. Diuites ꝟo faciunt tantū bn̄ vl̓ male ꝙ faciūt ſe cogͦſcere etnoīare. Iō dd̓ loquēs de duitibꝰ d̓t. Tab̓na
cula eoꝝ ī ꝓgenie ⁊ ꝓgenie. vocauerūt noīaſua ī terris ſuis. ſꝫ nō in celis. pͣs. xlviij. Cū gͦdiues iſte eēt famoſus. qꝛ xp̄s nō noīat eū ſic̄pauperē. Pro rn̄ſiōe ſciēdū. ꝙ qͣꝫdiu ꝑſona ꝑbonā vita ē in gr̄a diuīa. nomē eiꝰ ē ſcpͥtū incelo ī cathedra q̄ ſibi correſpōdet ẜm p̄ſentēiuſticiā. vt dicūt ſcī doctores. Auc̄tas xp̄i dicētis illis qͥ erāt ī gr̄a. Gaudete ⁊ exultate qͥanoīa vr̄a ſcpͥta ſt̓ in cel̓. Lu. x. Scpͥta ſunt īcelis .i. in cathedris celeſtibꝰ. Per oppoſitū ꝑſona q̄ peccat ⁊ tenet malā vitā viuit ī pctīsvel ſuꝑbie. pōpe ⁊cijs. radit̉ nomē eiꝰ de celonō d̓ libro p̄deſtinatiōis diuīe. qꝛ ī illo nullꝰſcribit̉ de nouo. nec radit̉. ſꝫ radit̉ de hͦ ẜm p̄ſentē iuſticiā. Iō qn̄ moyſes orabat ad dn̄mpro pctō ppl̓i de vitulo aureo dixit. Obſecrodn̄e. peccauit ppl̓us iſte pctm̄ maxim. fecer̄tqꝫ ſibi deos aureos. Aut dimitte eis hāc noxā. aut ſi nō facis. dele me d̓ libro quē ſcpͥſiſtiExod̓. xxxij. Cui rn̄dit dn̄s. Qui peccaueritmihi. delebo eū de libro meo. Ibidē. Itemdd̓ de pctōribꝰ loquēs dicebat. Deleant̉ d̓ libro viuētiū. ⁊ cū iuſtis nō ſcribāt̉. pͣs. lxviij.Et ſcribit̉ nomē eoꝝ ī īferno. O qͣlis ꝯfuſio⁊ verecūdia ē eis. ac ſi papa hr̄et nomē alicͦſimplicꝭ ſacerdotꝭ ī rotulo. vt ꝓmoueat ip̄mad ep̄atū. vl̓ cardinaliatū. ⁊ ꝓpt̓ pctm̄ ſuū papa deleret nomen ſuū. ⁊ ſcriberet̉ int̓ ſimplices ſcolares. Uel ſi rex hr̄et nomē alicꝰ vr̄mſcpͥtū vt faciat eū baronē. comitē vel ducē. ⁊ꝓpt̓ culpā vr̄aꝫ rex deleret nomē vr̄m. ⁊ ip̄mſcriberet int̓ noīa raptoꝝ. Maior ꝯfuſio etverecūdia ē incōꝑabilit̓ qn̄ delet̉ nomē de libro dei. ⁊ ſcribit̉ ī carceribꝰ inferni. Auc̄tas.Hiere. xvij. Dn̄e oēs qͥ te derelinquūt .ſ. peccādo. ꝯfūdent̉. recedētes a te ī t̓ra ſcribent̉ .ſ.in illa de qͣ Iob. x. dr̄. Terrā miſerie ⁊ tenebraꝝ ⁊c̄. Qꝛ gͦ iſte diues de qͦ loqͥt̉ euangeliūerat pctōr ⁊ male vite. xp̄s nō inuenit nomēſuū ī libro p̄deſtinatiōis. Iō noluit xp̄s ip̄more ſuo noīare. Ꝙ iſta ſit rō pꝫ ꝑ dd̓ in ꝑſonadei dicentē de diuitibꝰ. Nō ꝯgregabo ꝯuenticula eoꝝ de ſanguībꝰ .i. pctīs. ẜm illud Libera me de ſanguībꝰ ⁊c̄. nec memor ero nominū eoꝝ ꝑ labia mea. Ecce quō d̓t clare. pͣsxv. Eſſe diuitē d̓ bono iuſto nō ē pctm̄. Sꝫeſſe diuitē ⁊ male vite ⁊ impiū hͦ eſt pctm̄. Etde talibꝰ d̓t deꝰ. Nō ꝯgregabo ꝯuēticula eorū de ſanguībꝰ. Unū ꝯuēticulū ē diuitū ſuꝑboꝝ volētīū hr̄e regimē ciuitatꝭ ⁊c̄. nō intēdentiū ad onꝰ qd̓ recipiūt. Aliud ē ꝯuēticulū auaroꝝ vſurarioꝝ. vt habeāt oēs pecuni