Dominica infra octauas aſcenſionis
Qui aūt diligit me: diliget̉ a pr̄e meo. et diligā eū. ⁊ manifeſtabo ei meip̄m. Ecce quid eſtamor ſuꝑnal̓. Et poterimꝰ dicere thema mutādo vnū ꝟ̓bū dicētes. In om̄ibꝰ .ſ. p̄cordijs.amet̉ deꝰ .ſ. ip̄m laudādo. bn̄dicēdo ⁊ gl̓ificando. ¶ Dico ſcd̓o ⁊c̄. Rō pulcra. Cōis experientia docet. ꝙ qͥlibet debet ꝓ tꝑe aſſueſcere oſficio de qͦ ſꝑ habet viuere. Iō pr̄ ſi vult ꝙ filius ſuꝰ ſit notariꝰ. iā qn̄ ē puer oſtēdit ſibi lr̄aset ſcpͥturā. Itē ſi ſartor vel ſutor. ⁊ ſic de alijsMō videamꝰ qd̓ officiū habebimꝰ ī alio mūdo. de qͦ viuamus. In celo em̄ nō ſunt ſartores vel ſutores. qꝛ veſtis gl̓ie nūqͣꝫ rūpit̉. ſicutnec veſtis ſol̓ ⁊ ſtellaꝝ ⁊ lune. nec ſunt ſutoreſvel argētarij ⁊c̄. Solū eſt ibi officiū laudādideū. ſicut tu delectabiliter comedis vl̓ bibisqn̄ eſuris vel qn̄ habes fitim. Ideo dicebatDauid. Beati qͥ habitāt in domo tua dn̄e: inſcl̓a ſcl̓oꝝ laudabūt te. pͣs. lxxxiij Fiat gͦ ratōQuilibet tenet̉ addiſcere officiū de qͦ viuat.⁊ nos in alio mūdo habemꝰ viuere d̓ officiolaudādi deū. Iō iā hic in pn̄ti mūdo debemꝰaddiſcere hͦ officiū ⁊ linguā noſtrā abilitare.Sed ſunt multi miſeri qͥ addiſcūt officiū inferni. qd̓ ē maledicere. iurare. blaſphemare ⁊c̄vt dicit btūs Ioh̓es. Eſtuauerūt hoīes eſtumagno. ⁊ blaſphemauerūt nomē dei. Apoc̄.xvj. Et loqͥtur de damnatis. qꝛ ignis noſterfrigidus eſt reſpectu illiꝰ inferni. Et quot ſūtmodo in hoc mūdo qͥ addiſcūt iſtud officiuꝫqͥ ſtatim qn̄ habēt irā blaſphemāt. Illi aūt qͥdebent eſſe ⁊ viuere in paradiſo cū angelis.iam hic incipiunt laudare deū et benedicereorando ⁊c̄. Quilibet talis poterit dicere cuꝫ.Dauid. Benedicā dn̄m in omni tꝑe: ſꝑ lauseiꝰ in ore meo. pͣs. xxxiij. Nota ꝙ d̓r in oī tꝑerefert̉ ad eccl̓iaſticos qui omnibꝰ horis canonicis habent bn̄dicere deū. que ſunt ſeptem.et dicunt̉ in memoriā paſſionis Tales tenētconſiliū Thobie dicētis. Om̄i tꝑe bn̄dic deum. ⁊ pete ab eo vt vias tuas dirigat. ⁊ conſilia tua in ipſo ꝑmaneant. Thobie. iiij. Nota.Pete ab eo vt vias tuas ⁊c̄. Et ſi tu dicis deuote ⁊ diligēter matutinas. deꝰ diriget viamtuā ꝑ viā humilitatis. ꝯͣ ſuꝑbiā. Si pͥmā. dirigit viam tuā ꝑ viā miſcd̓ie et liberalitatis.contra auariciam. ⁊ ſic de alijs virtutibꝰ. Ꝙd̓r. Semꝑ laus eiꝰ īore meo refert̉ ad laicos.qͥ mane et veſpere ſemper de bēt orare. quaſi iuge ſacrificiū offerant deo. gͦ offeramꝰ hoſtiā laudis ſemꝑ deo .i. fructū labioꝝ ꝯfitentium nomini eiꝰ. ad Hebr̄. vlt̓. ¶ Dico tercio
⁊c̄ .ſ. ꝑ pnīam ieiunij vigiliaꝝ ⁊c̄. Si rex cōmitteret caſtꝝ cuſtodiendū militi. qͥ ſciēs caſtrū regi rebellare qͣꝫtū placeret regi ſi ille miles prudēter et cū rigore teneret caſtꝝ ne poſſet rebellare. Sic cuilibet noſtꝝ cōmiſſum ēcaſtꝝ corꝑis. ⁊ habitatores .ſ. qͥnqꝫ ſenſus. inclinationes et membra vellent contra deumrebellare. Senſus em̄ et cogitatio humanicordis in malū ꝓna ſunt ab adoleſcentia ſuaGen̄. viij. Itē. Sapientia carnis inimica ēdeo. Legi em̄ dei nō eſt ſubiecta. Rom̄. viij.Quantū gͦ placebit regi xp̄o. ſi cū rigore penitentie prudēter cuſtoditis caſtꝝ. ⁊ notabiliter talis remunerabit̉ ab eo. Iō apl̓s Egoqͥdē ſic pugno nō quaſi aerē verberās. ſed caſtigo corpꝰ meū ⁊ in ſeruitutē redigo. ne fortecū alijs p̄dicauerim ipſe reprobꝰ efficiar. jͣ. adCoꝝ. ix. Ecce qualiter penitentia eſt neceſſaria. Dicunt ſtulti. Et quid ꝓficit deo mea penitentia vel ieiuniū ⁊c. Reſpondendū eſt hisſtultis. Et quid ꝓficit regi qn̄ miles cuſtoditſibi caſtꝝ. Nōne de hoc rex habet honorē. ſeruitiū et gl̓iam. Immo dicit apl̓us. Obſecrovos fratres ꝑ miſcd̓iam dei vt exhibeatꝭ corpora veſtra hoſtiā viuentē: ſanctā. deo placētem. rōnabile obſequiū veſtrū. ad Roma. xij.Ideo dixit thema. In omnibꝰ. ſupple corporibꝰ. honorificetur deus .ſ. ꝑ pnīam. Emptiem̄ eſtis precio magno. pͥma ad Corinth̓. vj.¶ Dico quarto ꝙ debemus dare deo de bonis exterioribꝰ. Deus nō indiget pane. vino.et alijs ꝓ ſe. ſed ꝓ ſuis ſeruitoribꝰ. Sicut necrex expendit ꝓ ſe om̄es redditus. ſed indigetꝓ ſeruitoribꝰ. In rebus eſt deꝰ honorandꝰ pͥncipaliter. Et hoc fit ſoluendo iuſte decimaset pͥmitias. ⁊ dādo pauꝑibꝰ elemoſynas amore ſui. Multuꝫ honorat patrē qui filijs ſuispauperibꝰ dat elemoſynā. Nota parabolā deillo magno dn̄o qui dimiſſis filijs iuit ꝑegrinatōeꝫ. Filijs aūt depauꝑatis. quidā dabateis elemoſynā amore patrꝭ ⁊c̄. Iſte dn̄s ē xp̄sieſus. Aucto: itas. Honora dominū de tuaſubſtantia. et de pͥmitijs omniū frugū tuarūda pauperibus. ⁊ implebunt̉ horrea tua ſaturitate. ⁊ vino ⁊c̄. Prouerb̓. iij. Nota. Honora dominū .ſ. dando decimas ⁊c̄. Secundo.da pauperibꝰ. Si dicat̉. mihi deficiet ⁊c̄. nōeſt veꝝ. immo magis abūdabis. Ecce qͥd dicit. Et implebunt̉ horrea ⁊c̄. Sed hic multū deficiunt diuites qͥ nolunt dn̄m honorare. dando vel mutuādo ſine vſura. Nota hicſpēs ⁊ ratōes vſure. Oco gr̄as.