Sermo. III.

¶ Dico qͥnto ⁊c̄. Allegādo prudent̓ .ſ. legescanones. pͥuilegia. ꝯſuetudines. vt faciūt iuriſte corā pͥncipe vl̓ iudice. multi talit̓ allegātī or̄one ꝙ ꝯdēnant̉ ex eoꝝ allegatiōe. vt legit̉de quodā Lu. xviij. qͥ aſcēdit ad tēplū vt oraret. petēs a deo gr̄aꝫ ⁊ incepit allegare dicēsNō ſū ſic̄ ceteri hoīm ⁊c̄. Iſte allegatiōes fuerūt cāe ſue ꝯdēnatiōis. Rō. qꝛ appropͥauit ſibi bona oꝑa. ⁊ male. qꝛ creatura ī bonis oꝑibus nō ē niſi inſtrumētū. ⁊ deꝰ ē oꝑariꝰ. ⁊ ſic̄nō eſt regratiādū calamo de bona lr̄a. ſꝫ notario. Ita nec nob̓ d̓ bonis oꝑbꝰ ſꝫ deo. Iōprudēter allegādū eſt dupl̓r .ſ. ꝑ credētiā ⁊ ꝑobedientiā. Per credentiā obſecrādo ⁊ allegādo quod hō credit de deo. tali vel ſil̓i mō.Dn̄e vos qͥ eſtis ꝓuiſor oīm ꝓuideatꝭ mihi ꝑveſtrā infinitā bonitatē. ⁊ ſic de alijs q̄ credimꝰ de deo. Per ſanctā vitā quā tenuiſtꝭ detꝭmihi gr̄aꝫ vt teneā bonā vitā. Scd̓o ꝑ obediētiā ⁊ gr̄aꝝ actōeꝫ allegādo ex ꝑte dei ⁊ nōtui. dicēdo. Dn̄e exqͦ mihi tot gr̄as feciſtꝭ. qͥaſū redēptꝰ ⁊ baptiſatꝰ. placeat vob̓ etiā hancgr̄aꝫ mihi facere. qꝛ ego ſū inclinatꝰ ad ſuꝑbiā. detꝭ mihi cor hūile. ⁊ ſic de alijs. De iſtꝭduobꝰ modis allegādi auc̄tas. In oī or̄one⁊ obſecratiōe cū graꝝactiōe petitiōes vr̄e innoteſcāt apud deū. Et pax dei q̄ exuꝑat omnē ſenſuꝫ cuſtodiat corda vr̄a ⁊ intelligētiasvr̄as in xp̄o ih̓u. De cetero frēs quecūqꝫ ſūtꝟa. quecūqꝫ pudica. q̄cūqꝫ iuſta. q̄cūqꝫ ſctā.quecūqꝫ amabilia. q̄cunqꝫ bone fame ⁊c̄. adPhil̓. iiij. Iſto mō oīs qͥ petit ⁊c̄. ¶ Dico ſexto ⁊c̄ .ſ. appellare ꝯfidēter. Et nunqͥd pōt hōappellare a rege ſeu papa vl̓ imꝑatore. Dicoꝙ ſic. Nō de eodē ad aliū. ſꝫ de vna curia adaliā vt fit ſepe. qꝛ de curia officialis appellat̉ad curiā ep̄i ⁊ ab illa curia ad curiā archiep̄iIdē de curia regis dei. Deꝰ hꝫ duas curiasin qͥbꝰ dant̉ ſnīe. Prīa ē iuſticie. Secūda eſtmiſcd̓le. De qͥbꝰ inqͥt Dd̓ in pͣs. c. Miſcd̓iaꝫet iudiciū cātabo tibi dn̄e. Et qͣꝫdiu ſumꝰ inhac vita. curia miſcd̓ie eſt maior. AutoritasMiſericordia ſuꝑexaltat iudicio. Iaco. ij.Idē Dauid. Miſeratiōes eiꝰ ſuꝑ oīa operaeius. pͣs. cxliiij. Poſt mortē aūt curia iuſticieē maior. qͣꝫdiu gͦ viuimꝰ. ſi dat̉ ſentētia cōtranos in curia iuſticie poſſumꝰ ꝯfidēter appellare ad curiā miſericordie debito mō. qꝛ maior eſt nunc ⁊ obtinebimꝰ reuocationē ſnīe.¶ Nota ad hͦ duo exempla de biblia de veteri teſtamēto. Primū de dauid. qͥ lꝫ ſit ſanctꝰtn̄ grauit̓ peccauit. Cuꝫ em̄ ſemel reſpiceret

de palatio ſuo ⁊ videret vxorē vrie pulchrāvalde. debuit auertere ſtatim oculos ſuos.ſꝫ nō fecit ſꝫ ſtabat figēdo oculos. ſtatī aliqͥsſcutifer dixit ſibi. Dn̄e talis mulier eſt. et vireiꝰ nō eſt ī patria ⁊c̄. peccauit cū ea. grauidauit eā. ⁊ ad operiēdū pctm̄ interfecit virū eiꝰvriā. qꝛ vnū pctm̄ trahit ad ſe aliud. Grego.Peccatū qd̓ ꝑ pnīaꝫ nō abluit̉. mox ſuo pondere ad aliud trahit. Statī in curia dei fuitdata ſentētia cōtra dauid. ⁊ Nathan ꝓphetanūciauit ſibi ſnīaꝫ dicēs. Uiuit dn̄s. qꝛ filiꝰmortis es tu. ij. Regū. xij. Nota ibi textū. qͥaſatis pulcher. Dauid aūt fuit ille qͥ intelligebat factū. ⁊ appellauit ſtatim ad curiā miſericordie. Forma appellatōis ſue fuit hec. quiaſtatim dixit. Peccaui. Miſerere mei deꝰ ẜmmagnā miſericordiā tuā. Statim ꝓpheta redijt ex ꝑte dei dicēs. Nō morieris. Patꝫ gͦ ꝙſentētia data in curia iuſticie pōt reuocari īcuria miſericordie. ¶ Secūdū exemplū eſtde Ezechia rege ꝯͣ quē fuit data ſnīa ī curiaiuſticie vt moreret̉. Et Iſaias ꝓph̓a legit ſibiſnīaꝫ ex ꝑte dei di. Hec dicit dn̄s deꝰ. Diſpone domui tue. quia morieris tu ⁊ non viuesiiij. Regū. xx. ⁊ Iſa. xxxviij. Qui cōuertit faciem ſuā ad parietē. ⁊ appellauit ad curiā miſericordie orādo dicēs. Obſecro dn̄e memēto mei quomō ambulauerim corā te in corde ꝑfecto. ⁊ qd̓ bonū eſt in oculis tuis fecerim ⁊c̄. Statim dixit deus Iſaie recedentireuertere ⁊ dic Ezechie. Hec dicit dn̄s. audiui or̄onē tuā ⁊c̄. Et reuocauit ſnīaꝫ ⁊ addidit ſibi qͥndecim annos vite. Patet gͦ ꝙ ſnīareuocat̉ ī curia miſcd̓ie q̄ dat̉ ī curia iuſticieſi ab ea appellat̉ ꝯfident̓. Auc̄tas. Si dixeroimpio. morte morierꝭ ⁊ egerit pnīaꝫ a peccato ſuo. feceritqꝫ iudiciū ⁊ iuſticiā. ⁊ pignꝰ reſtituerit ille impiꝰ. rapināqꝫ reddiderit. ī mādatis vite ambulauerit. nec fecerit qͥcqͣꝫ iniuſtū. vita viuet. ⁊ non moriet̉. Oīa peccata eiꝰq̄ peccauit nō imputabunt̉ ei. Iudiciū ⁊ iuſticiā fecit vita viuet. Et in eodē capl̓o. Cūem̄ receſſerit iuſtꝰ a iuſticia ſua. feceritqꝫ iniqͥtates. moriet̉ in eis. Et cū receſſerit impiꝰ abiniquitate ſua feceritqꝫ iudiciū ⁊ iuſticiā. viuet in eis. Auctoritas aurea Ezech̓. xxxiij.¶ Nota ꝙ tria dicit in p̄dicta auc̄tate. Prīoſi egerit penitētiā. ecce cōtritio. Scd̓o iudiciū. ecce cōfeſſio. in qͣ ꝯfeſſor eſt iudex. Id̓oſedere debetꝭ. Tertio iuſticiā .ſ. ſatiſfactionēvel punitionē de peccatꝭ. ieiunādo. diſciplinādo. vel aliter. Iſto mō oīs qͥ petit accipit