eria ſecūdā rogationū
Dicūt gloſe ꝙ deſideriū moyſi erat clamorin auribꝰ dei. ⁊ obtinuit ꝙ mare diuideret̉.Ecce quō eſt iſte bonꝰ modꝰ ¶ Dico ſcd̓o ꝙſecūdꝰ modꝰ ē plorare lachrymabilit̓. qn̄ em̄ꝑſona ē in aliqͣ tribulatiōe. anguſtia vl̓ tēptatiōe. cor reſtrīgit̉ ⁊ cerebꝝ velut ſpōgia diſtillat lachrymas. que deū pungūt. Un̄ Bern̄.Or̄o deū vngit ſꝫ lachrymū deū pūgit. Resaſpera dura ⁊ rigida ſi vngat̉ mollis efficit̉ ⁊ſuauis. Sic ꝓpter pctā nr̄a deꝰ ē nob̓ rigidꝰaſper ⁊ durus. Sꝫ or̄o deuota ip̄m vngit ⁊efficit̉ ſuauis mollis ⁊ benignus. Nota exēplū de euāgelio vbi xp̄s loquēs de ſe ī ꝑſonacuiuſdā regis dixit. ꝙ quidā rex petijt cōputū a ſuo theſaurario. ⁊ facta adequatiōe īuenit ꝙ theſaurariꝰ tenebat̉ reddere decē miliatalēta. Qui dixit. Dn̄e nō habeo nūc vnū denariū. Et rex. tu expēdiſti pecuniā meā cumvxore ⁊ filijs tuis ⁊c̄. Iō p̄cepit vt ip̄e caꝑet̉cū vxore ⁊ filijs ⁊ ꝙ vederent̉. Ecce h̓ duricia regꝭ ⁊ aſꝑitas. Sꝫ dic̄ textꝰ ꝙ ille theſaurariꝰ ꝓcidēs ad pedes regis orauit hūiliterdi. Dn̄e patiētiā habe in me ⁊ oīa reddā tibi.Et miſertꝰ ē ei. Mat. xviij. Et dimiſit ſibi totū debitū. Ecce or̄o quō deū vngit. hͦ eſt pl̓ꝰSic̄ em̄ or̄o deū vngit ad remittendū pctāſic lachryma pūgit eū ad dandū gr̄as. Id̓oeſt bonꝰ modꝰ ꝓ ꝑſonis deuotis ⁊ tribulatꝭ.⁊ viduis. pupillis. ⁊ orphanis. qͥ nō hn̄t alid̓remediū niſi recurrere ad dn̄m. et flere corāeo. ⁊ iſte lachryme pungūt deū ad dādū eisꝯſolatiōes. gr̄as. ad faciēdū iuſticiā d̓ ꝑſecutoribꝰ. Auc̄tas. Nō deſpiciet deꝰ p̄ces pupilli nec viduā ſi effundat loquelā gemitꝰ. Nōne lachryme vidue deſcēdunt ad maxillā. etexclamatio eiꝰ ſuꝑ deducentē eas. Amaxillaem̄ aſcēdūt vſqꝫ ad celū. et dn̄s exauditor nōdelectabit̉ ī illis. Qui adorat deū in oblectatiōe ſuſcipiet̉. ⁊ dep̄catio illiꝰ vſqꝫ ad nubesꝓpinquabit. Or̄o hūiliātꝭ ſe. nubes penetrabit. ⁊ donec ꝓpinquet nō ꝯſolabit̉. ⁊ nō diſcedet donec altiſſimꝰ aſpiciat. Et dn̄s nō elōgabit. ſed iudicabit iuſtos. ⁊ faciet iudiciuꝫ.Ecc̄i. xxxv. Oīs qͥ petit .ſ. plāgēdo lachrymabilit̓. accipit. ¶ Dico tertio ꝙ tertiꝰ modꝰ eſtexplicare patēter .ſ. ore dicēdo deo ſuas neceſſitates. miſerias. tribulatiōes. ⁊ tēptationes. Iſto mō dicēdo. Dn̄e ego ſuꝫ in tali tēptatiōe. anguſtia. miſeria. ſeu tribulatiōe. vl̓infirmitate. velitꝭ me iuuare. Nō intelligatꝭꝙ talia ſint deo explicanda ꝙ ip̄e neſciat. qꝛmeliꝰ ſcit qͣꝫ vos vras tribulationes. ſꝫ dr̄ ad
hūiliandū cor. qꝛ qn̄ tales tribulationes dicunt̉ ore. cor humiliat̉. ⁊ deuotio augmētaˣ.Iſtū modū on̄dit dauid. Reuela dn̄o viamtuā .ſ. aſperā ⁊ durā. ⁊ ſpera in eo. ⁊ ip̄e faciet.pͣs. xxxvj. Legit̉ ī vitis patrū. ꝙ quidā ſanctꝰheremita mirabilit̓ hēbat gr̄aꝫ orādi. et aliqͥq̄ſierūt ab eo vt doceret eos orare. Qui rn̄teis. Illi qͥ docuerūt me. docebūt vos modūorādi ſi vultis. Qui dixerūt ei. Et qͥs docuitvos. Rn̄dit. pauꝑes on̄dentes plagas ſuasdicēdo. videte ⁊c̄. mouēt pias ꝑſonas ad dādū. Ita ego on̄do plagas pctōꝝ meoꝝ. vilitates. miſerias meas. ⁊ neceſſitates. dicēdo.Dn̄e totꝰ ſum corruptꝰ de luxuria. cor meūos meū ⁊c̄. Iō dn̄e iuuetis me. dando v̓tutēcaſtitatꝭ. ⁊ ſic de alijs pctīs. ⁊ iſto mō. Oīs qͥpetit accipit. ¶ Dico qͣrto ⁊c̄. ſcꝫ ſupplicādohūilit̓. Quiem̄ vult obtinere gr̄aꝫ a rege ſeupapa quō modū tenet. Nūqͥd ſupplicat hūiliter genibꝰ flexis capite diſcoopto. īmo. Itēqn̄ facitis or̄ones. tūc ſupplicatꝭ regi xp̄o velpape ih̓u. qn̄ dicitꝭ Aue maria. ſupplicatꝭ regine celi. Iō hūilit̓ genibꝰ flexis debēt fierior̄ones. q̄ nō ſūt niſi ſupplicatiōes. Sed in hͦml̓ti deficiūt. qꝛ qn̄ ſurgūt ⁊ induūt ſe dicūtor̄ones. Idē de ml̓ieribꝰ qn̄ pingūt ſe dicūtAue maria. Dicat̉ quō debēt orare cogitando ꝙ vidēt xp̄m iratū ex pctīs. tūc incipiatꝭor̄onē deuote. talis ſupplicatio ē hūilis. ⁊ tūcpapa ih̓s ſigͣt ſupplicatōeꝫ. dicēdo. fiat. ¶ No.hiſtoriā de rege achab iniquo ⁊ malo ⁊ idolatra ⁊ demonū inuocatore. ⁊ innocentū occiſore. ⁊ ſine iuſticia. ad queꝫ venit Helyasꝓph̓a ex ꝑte dei dicēs. Tu feciſti hoc ⁊ hͦ. iō hͨdic̄ dn̄s deꝰ. Si mortuꝰ ſis ī ciuitate. canescomedēt carnes tuas. ſi ī campo. aues celi.nec remanebit de achab vſqꝫ ad mingenteꝫad parietē. Achab ꝟ̓o timēs hūiliauit ſe ſciſſis veſtibꝰ regalibꝰ. ⁊ indutꝰ eſt cilicio. ⁊ ī t̓racomedebat panē ⁊ aquā. ⁊ depoſitꝭ ornamētis lecti regalibꝰ fecit ornamēta de ſaccis etibat hūiliter. ſtatim deꝰ dixit ꝓph̓e. Nōne vidiſti achab humiliatū corā me. Rn̄dit. īmodn̄e. Uade gͦ ad eū ⁊ dic ei. ꝙ qꝛ humiliatuseſt mei cauſa. nō inducā malū in diebꝰ eius.iij. Regū. xxj. ⁊ de pnīa diſt. iij. achab rex impijſſimus. Ex iſta humilitate deus pepercitſibi cū eſſet malꝰ ⁊ proteruꝰ. Ideo in veſtrisorationibꝰ humilietis vos. Cogitate cum qͦloquimini. De tali oratione dicit ſcriptura.Oratio hūiliantis ſe penetrabit nubes. ⁊ nōdiſcedet. donec altiſſimꝰ aſpiciat. Ecc̄i. xxxv