Sermo. II.
dimitteret. Sꝫ deus p̄cepit vſurarijs ⁊ dep̄datoribꝰ vt reſtituāt ⁊ nolūt facere. Iō. Fiat volūtas tua ſic̄ in celo ⁊ in t̓ra. Itē ſi eſſetequꝰ infrenatꝰ. ⁊ deꝰ p̄ciꝑet ei vt nō faceret illud opꝰ. in ꝯtinēti nō iret ſꝫ ceſſaret. Sꝫ luxurioſi vadūt ad lupanar ⁊ nolūt abſtinere.Itē ſi leo ꝑ vnā ſeptimanā ieiunaret ⁊ caꝑetvnā caprā aūt aliud aīal. ⁊ p̄ciperet̉ ei a deone comederet. ꝟe nō comederet. Et nos nolumꝰ ieiunare ieiunia qͣtuor tēpoꝝ. ſꝫ nos facimꝰ ꝯͣriū ī oībꝰ q̄ facere debemꝰ. Itē ſi vrſovel lupo eēt facta iniuria quātacūqꝫ magna⁊ deꝰ p̄ciꝑet ei ne faceret vindictā. nō ſume-ret vindictā. ⁊ nos ſepe facimꝰ ꝯͣriū. Iō nospetimꝰ ī tertia petitiōe. Dn̄e oēs creature faciūt volūtatem tuā. ⁊ nos ſil̓r faciamꝰ. Et ſideꝰ p̄ciꝑet mōti ꝙ iret vltra mare. in ꝯtinētimons iret. ⁊ nō ē creatura aliqͣ inobediēs niſi hō. Auc̄tas. Dn̄e rex oīpotēs in ditiōe tuacūcta ſūt poſita. ⁊ nō eſt qͥ poſſit reſiſtere volūtati tue. Heſter. xiij ¶ Itē. Tu terribilis ē ⁊qͥs reſiſtet tibi. inqͥt pͣsͣ. niſi. ſupple hō. Iō xp̄sNō oīs qͥ dic̄ mihi dn̄e dn̄e intrabit ī regnūceloꝝ. ſꝫ qͥ facit volūtatē pr̄is mei qͥ in cel̓ ē.ip̄e intrabit ī regnū celoꝝ. Math̓. vij. Om̄sxp̄iani dicūt. dn̄e dn̄e. corde credēdo ⁊ ore loquēdo. ſꝫ nō faciūt oꝑe obediēdo. Iō oportꝫdicere ter dn̄e. ⁊ ſic ꝑ obediētiā habebimꝰ regnū celoꝝ. Iō caueat ſibi vnuſqͥſqꝫ ne vadatad ſortilegos. Itē ne iuret nomē dei inuanūItē conet̉ vt colat feſta. ⁊ ſic de alijs. Ponepracticā d̓ decē p̄ceptis. Iō xp̄s. Si vis advitā ingredi ẜua mādata. Mat. xix. ⁊ iſtud ēqͦ ad laicos. Preſbyteri hn̄t acriorē vitā queſtat in tribꝰ. Prīo ꝙ ſurgāt nocte ad laudandū deū. deuote ⁊ diſtincte dicēdo horas ſuas. recte ꝓnūciādo. ⁊ hn̄do cor ad deū. Ecūdo digne celebrando miſſā. Tertio ſancteꝯuerſando. vt edificent ſubditos. Augꝰ. Inoībꝰ motibꝰ vr̄is nihil fiat qd̓ cuiuſqͣꝫ offendat aſpectū ⁊c̄. nō ſint cōcubinarij nec inhoneſti veſtibꝰ. ſꝫ officiare debēt digne ⁊ reuerēter. Religioſi aūt adhuc aſtrictiores ſunt.qꝛ vltra p̄cepta ⁊ tria alia ſupradicta. habētqͣttuor pͥncipaliter obſeruare. Prīo pauꝑtatē apl̓icā. Scd̓o caſtitatē. Tertio obediētiāNā ſanctꝰ Bn̄dictꝰ dic̄. ꝙ licꝫ p̄cipiat̉ impoſſibile religioſo. nō debet ſe excuſare ſꝫ obedire debet ⁊ tēptare facere. In oībꝰ tn̄ licitis ethoneſtis. ſicuti ſi abbas diceret monacho.tranſfer monaſteriū iſtud forte ꝑ obedientiāfieret qd̓ nō poſſet fieri ꝑ natura. Quarto de
bent religioſi ſeruare regulā ⁊ cerimonias.Auc̄tas. Hec ē via ambulate in ea. nec declinetis ad dexterā neqꝫ ad ſiniſtram. Iſa. xxx.Nota qn̄ aīa religioſi venit ad aliū mundū.dicēs. dn̄e dn̄e. tūc deꝰ dicet. Quid petꝭ. Auctoritas. Dn̄s interrogat iuſtū impiū. pͣs. x.Inqͥt dic̄ deus. ſeruaſti regulā. Rn̄det. Nōdn̄e. qͣre. qꝛ alij nō ẜuabāt. Et quō. feciſti ꝓfeſſionē tuā ẜm ꝙ alij faciebāt. Nō dn̄e. ſꝫ eāꝓmiſi ꝟe ſeruare. qͣre. ¶ Quarta petitio eſt.Panē nr̄m quotidianū ⁊c̄. Ibi petit̉ ꝓuiſiotꝑalis. Cōiter d̓r de hoīe ꝓuiſo. bn̄ lucrat̉ panē ſuū .i. ꝓuiſionē. Auc̄tas. In ſudore vultꝰtui. Gen̄. iij. Id̓o panē nr̄m qͦtidianū ⁊c̄. Iniſtis qͣttuor ſupͣdictis petitionibꝰ petimꝰ bona. Et iſta qͣrta petitio eſt ꝯͣ guloſitatē. qꝛ guloſi nō ꝯtētant̉ de ꝓuiſiōe nec eſſaria ſꝫ petūtabūdantiā. Iō xp̄s. Attēdite ne grauent̉ corda vr̄a crapula ⁊ ebrietate. Lu. xxj. ¶ Quinta petitio. Dimitte nobis debita nr̄a ſicut etnos dimittimꝰ ⁊c̄. Et hͦ eſt vt mala euitemꝰ.Doctrina theologie eſt. ꝙ hō ꝓ qͦlibet pctōmortali debet deo ſeptē annos pnīaꝫ facere.ſed tm̄ hō nō reqͥrit. Iō purgatoriū eſt ī quocōplebunt̉ ſatiſfactiones. Iō dicit̉. Dimittenobis debita nr̄a. Et reddit rōneꝫ. ſic̄ ⁊ nosdimittimꝰ debi. ⁊c̄. Si qͥs tibi fecerit vl̓ dixerit iniuriā eſt debitor tuꝰ. ⁊ tu dimittis ei.ꝓ certo tūc deꝰ dimittet tibi pctā tua. Iō dimitte nobis debita ⁊c̄. Ꝙ ſi nō vultis dimittere debitoribꝰ vr̄is. ꝟe deꝰ nō dimittet vob̓.ſed dicet. Serue nequā om̄e debitū dimiſitibi. qm̄ rogaſti me. Nōne gͦ oportuit ⁊ te miſereri cōſerui tui ſicut ⁊ ego tui miſertꝰ ſum.Math̓. xviij. Et iſta qͥnta petitio eſt ꝯͣ pctm̄ire. Auc̄tas. Si em̄ dimiſeritꝭ hoībꝰ pctā eorū. dimittet vob̓ pr̄ veſter celeſtꝭ delicta vr̄a.Si aūt nō dimiſeritꝭ homībꝰ. neqꝫ pr̄ vr̄ dimittet vob̓ pctā vr̄a. Mat. vj. īmo oēs ſanctinō īpetrarēt indulgētiā pctī venial̓ ſi hō ſtatin malicia. Augꝰ. ī li. de ꝟbis dn̄i. Unuſqͥſqꝫtalē indulgētiā accepturꝰ eſt a dn̄o deo qualem ip̄e dederit ꝓximo. ¶ Sexta petitio eſt.Et ne nos inducas ī tēptationē. Et hic petimus ne labamur ī pctīs. Nota ꝙ deꝰ nulluꝫtēptat ad peccandū. Auc̄tas. Nemo cū temptat̉ dicat qm̄ a deo tēptat̉. Deꝰ em̄ intēptator maloꝝ eſt. Ip̄e aūt neminē tēptat. Unuſquiſqꝫ ꝟo tēptat̉ a ſua ꝯcupiſcētia abſtractꝰ⁊ illectꝰ Iac̄. jͣ. Sꝫ inclinatio carniſ. occaſiomūdi. ⁊ dyabolꝰ tēptāt. Iō petimus. Et nenos. Iſta petitio eſt ꝯͣ pctm̄ pigricie. qꝛ ocigg 2