Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica quarta poſt octa. paſce

magnū pctm̄. qꝛ eſt falſum. Sꝫ ſi iuret̉ perdeū ſic eſt. eſt verū qd̓ d̓r. pctm̄ eſt. qꝛ eſtibi vtilitas nec neceſſitas. Quidā tn̄ qn̄ rep̄hendunt̉ de iuratiōe dicūt iurāt in ꝟitateſed eſt ſine. peccāt. Qn̄ aūt qͥs ꝓducit̉ in teſtē tūc hꝫ iurare deū vel al̓s. dicere veritatē. ẜm eſt neceſſitas. tūc peccat. cogitate quātū ſit pctm̄ iurare deūinuanū ſine in teſtē ꝓducere. Sꝫ fortiꝰ diligētiꝰ penſandū eſt maiꝰ pctm̄ eſtiurare fraudulēter aut blaſphemare aut iurare enormiter. Renegare eſt iurare infideliter. xp̄s ſciēs oīa xp̄iani ſunt ī iſtisblaſphemijs. on̄dit nob̓ pͥmā petitiōꝫ. dicēsPater nr̄ es in celis ſanctificet̉ nomē tuū.ꝓpter erūt dn̄i tꝑales rectores villaꝝdēnati. qꝛ corrigūt blaſphemātes. Propheta. Dn̄atores ppl̓i mei inique agunt. iugit̓ tota die nomē meū blaſphemat̉. Iſa. lij.Rex francie ſanctꝰ Ludouicꝰ bn̄ corrigebatiſtos blaſphemos. fecit ordinatōeꝫ ī ſuoregno. ſi quis blaſphemaret aut renegaretdeū. ſignaret̉ in lingua vl̓ in facie ferro calido. hr̄et ſignū. Accidit ī ciuitate pariſiēſi quidā magnꝰ burgēẜ blaſphemauit deū.ſtatiꝫ rex ſciuit. burgēſis captus fuit. et rexmādauit ferro calido ei fieret crux ī facie. Qui burgēſis hēbat plures amicos ſuꝑplicātes ſe pn̄tātes regi magnā pecuniāEt rex nolēs vēdere iuſticiā. facere iuſſit punitionē de illo burgenſi. Et dixit rex. Vellēportare ſignū illd̓ vt iſta mala ꝯſuetudo auferret̉ a regno meo. Nota de pena eoꝝ. extrade maledicꝭ. c. Statuimꝰ:. xxij. q. j. Si qͥs capillū. Scd̓a petitio eſt. Adueniat regnū tuū. In iſta petitōe petimꝰ nob̓ ſaluationē celeſtialē. aliud petimꝰ niſi vt regnū tuū veniat in nobis. Secretū eſt. qn̄petimꝰ. Adueniat regnū tuū. nōne meliꝰ peteremꝰ dicēdo. veniremꝰ ad regnū tuū qͣꝫveniat regnū ad nos. Sciatꝭ qn̄ venit infine .ſ. ī morte hoīs. eſt impenitēs tūc veniūt dyaboli cathena inferni ī inferno facta. qn̄ aīa exit a corꝑe īmediate capit̉ aīa.q̄hꝫ mēbra ſpūalia fortiora qͣꝫ corꝑalia. qͥamēbra ſpūalia aīe dāt vigorē mēbris corꝑisQꝛ ſi aīa retraheret ſe ab vno mēbro poſſet ſe mouere. Oculi poſſent videre niſieſſent oculi aīe. et ſi tūc ꝑſona ē in pctō mortali. capit̉ a dyabolo. et horribiliter clamat.Auc̄tas. Uir qui errauerit ī via doctrine. in

hic qͣre dyaboli vocant̉ gigātes. qꝛ dyabolꝰ.eſt maior vel pōt fieri qͣꝫ ciuitas. Per ꝯͣriū ſi fuerit penitēs tūc veniēt āgeli boni. aliqn̄ xp̄s. angelꝰ portat corā eo aīaꝫ penitētꝭ. ibi ē regnū. Auc̄tas. Ecce aduenit dn̄atordn̄s. regnū in manu eiꝰ poteſtas īperiū regnū celeſte hꝫ venire ad nos pͥuſqͣꝫ noſveniamus ad ip̄m. petimꝰ. adueniat regnū tuū. vt poſtea ad ip̄m veniamꝰ. Iſta petitio eſt ꝯͣ pctm̄ auaricie. qꝛ auarꝰ non curatpetere regnū. ſꝫ ſꝑ ad t̓rā reſpicit. Si qͥs hꝫpulchrā vxorē. dominiū. redditꝰ. poſſeſſiones. hꝫ cor ad t̓rā ad celū. Et de iſtis dicūt aliqͥ fatui. Si deꝰ hꝫ curā ad me. necego de ip̄o. qꝛ auarꝰ curat de regnoceleſti. ſꝫ de rebꝰ tꝑalibꝰ. deꝰ on̄dit iſtā petitionē. Adueniat regnū tuū .ſ. ī articulo mortis. Auc̄tas. Primū q̄rite regnū dei iuſticiā eiꝰ. oīa adijcient̉ vob̓. Lu. xij. Itē nolite timere puſillꝰ grex. qꝛ cōplacuit pr̄i vr̄ovob̓ dare regnū. Ibidē. No. Primū ē aduerbiū .i. pͥmitꝰ. qꝛ ꝯtinue ī pͥncipio diei debemꝰpetere regnū celeſte. dicēdo. Pr̄ nr̄. placeatvob̓ tali ego viuā. vt poſſim facere volūtatē veſtrā ī fine venire ad regnū celeſte.ſ. in die dn̄ica. qꝛ tūc dimiſſis rebꝰ tꝑalibꝰ debemꝰ q̄rere regnū dei ꝯtinue dicendo. Dn̄eſctē pr̄ qꝛ totā hebdomadā expēdi ī rebꝰ tꝑalibꝰ. hodie venio ad q̄rendū regnū dei. ſꝫmagnū incōueniēs ē hodie in aliqͥbꝰ dimittūt iſtū diē. accipiūt ꝯͣ hoc ſabbatū. hoc ēopus iudaicū. qꝛ pͥmū opꝰ qd̓ faciet antixp̄seſt faciet colere ſabbatū. faciet laborareī dn̄ica die. Un̄ dicūt doctores qui colūtſabbatū debēt puniri ſic̄ infideles. Etiā vo factū de feſtiuatōne ſabbati dꝫ teneri.ſic̄ facit votū fieret infidelis. Si qͥs iretad regē petēdo regnū ſuū. mirū eſſet ſi rex decollaret. patit̉ tn̄ benignꝰ rex ih̓s. etvult p̄cipit vt q̄ramꝰ pͥmū regnū eiꝰ. dic̄Nolite timere puſillꝰ grex ⁊c̄ .ſ. petere regnū. Tertia petitio ē. Fiat volūtas tua ſic̄ ī celo in t̓ra. Ibi eſt ꝯuerſatio ſpūal̓. qꝛ petimꝰvt volūtas dei fiat ī nobis ſic̄ facta ē in celo in t̓ra. vbi eſt creatura facit volūta dei niſi nos miſeri hoīes. Qꝛ ſi deꝰ alicuicolūbe mādaret ſibi dari plumas. in ꝯtinēticolūba ſibi obediret ⁊c̄. ꝓchdolor qꝛ deꝰ p̄cepit nobis ſimplicitatē accipimꝰ nec acceptamꝰ. ſꝫ ꝯtrariū facimꝰ .ſ. ſuꝑbiā. Itē aqͥla que ieiunauit qͣttuor vl̓ qͥnqꝫ dies ſi deꝰp̄ciperet ſibi dimitteret gallum. īmediate