Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria ſecūda rogationū

oſi ſꝑ tēptant̉. dic̄ Hiero. Semꝑ aliqͥdboni facito. vt te dyabolꝰ occupatū īueniat. beaiꝰ Bern̄. ordinauit monachi irentad laborē. Auc̄tas. Uigilate orate ne ītretis ī tēptatōeꝫ. Mat. xxvj. Septima petitio. Sꝫ libera nos a malo amē. Quia inmūdo ſūt multa mala .ſ. infirmitates peſtilētie. guerre. fames. diuiſiōes ⁊c̄. pr̄ liberanos a malo. Et iſta vltīa petitio ē multū nobis neceſſaria. qꝛ nos ſumꝰ ꝓpe infernū longe a ꝑadiſo. qꝛ ſunt plꝰ qͣꝫ mille diete vſqꝫ adꝑadiſū. ē celū empirreū. lōge ſumꝰ a celo. ſꝫ ſumꝰ ꝓpe infernū. qꝛ nos ſumꝰ ī t̓ra. infernꝰ eſt in medio t̓re. de illo veniūt mala.Auc̄tas. Repleta ē mal̓ aīa mea. et vita meainferno appropinqͣuit. inqͥt pͣs. 1xx. ij. Id̓opetimꝰ. Sꝫ libera nos a malo. oēs debemꝰ rogare dn̄m. vt deꝰ det ſꝑ teneat vnionē eccl̓ie. qꝛ qn̄ ꝯciliū erat ī cōſtantia erantmille milia demonū repugnātiū vnioni eccleſie. orandū eſt. Sꝫ libera nos a malo. vt deꝰ det pacē in patria. qꝛ ſūt ml̓ta mala occurrūt eueniūt vob̓ laborātibꝰ. diuitibꝰ. mercatoribꝰ. militibꝰ. et de iſtis malispetimꝰ liberationē. faciamꝰ pnīaꝫ. Auctoritas. Qui diligitꝭ dn̄m odite malū. cuſtodit dn̄s aīas ſctōꝝ ſuoꝝ manu pctōꝝ liberauit eos. pͣs. xcvj. dic̄ the. Si qͥd petie.pr̄eꝫ ī noīe meo dabit vob̓. Qd̓ nob̓ ꝯcedat. Feria ſecūda in rogationibꝰ.Irie heliſon xpeDeleyſon. kyrie eleyſon. poſſumꝰaſſignare libꝝ nec capl̓m vbi hͨͦ ꝟbaſcpͥta ſint. tn̄ frequēter cātant̉ ī eccl̓ia. ſpecialit̓ iſtis diebꝰ rogationū. Et ſūt tante autoritatis beatꝰ Gregoriꝰ ordinauit cātari inmiſſa. qꝛ ē verbū multū approbatū ꝓpter illd̓qd̓ figurat. Et ad intellectū ꝟboꝝ ē ſciēdū meliꝰ cōſiliū qd̓ poſſit hr̄e qn̄ offenditdn̄m ſuū eſt ſe hūiliet petat veniā ab eo. eſt. qꝛ poſſet ꝯͣ fortiſſimū reſiſtere. nec ſuas cautelas euadere. eſt aliud remediū niſi ſe eiꝰ miſcd̓ie recōmittat. Hocnobis on̄dit̉ ī brutis. Legit̉ de ꝓprietate leonis. qͣꝫuis ſit multū fortꝭ aſtutꝰ malicioſus. qn̄ capit̉ ſtatim hūiliat ſe qͣſi miſcd̓iaꝫpetēdo. Si hͨͦ ꝓbatio ſit ſufficiēs habet̉ figura. ij. Re. xxiiij. de dauid multū offenderat deū. iratꝰ voluit grauit̓ punire. miſit ad Gad ꝓph̓aꝫ dicentē. Dauid tibi dat̉optio. elige vnū tibi qd̓ volueris ex his tribꝰ

Aut ſeptē annis veniet fames in t̓ra tua. auttribꝰ mēſibꝰ fugies aduerſarios tuos ip̄i teꝑſequent̉. aut tribꝰ diebꝰ peſtilētia erit in t̓ratua. Rn̄dit dauid. Coartor nimis vndiqꝫ. ſꝫmeliꝰ ē mihi incidere manꝰ dn̄i. multe em̄ ſt̓miſcd̓ie eiꝰ qͣꝫ incidere manꝰ hoīm. Iſte vidit poterat reſiſtere potētie dei. nec abſcōdere ſe eiꝰ ſapiētie. vn̄ dic̄. Quo ibo a ſpūtuo ⁊c̄. Id̓o ſe ſubmiſit ſue miſcd̓ie. Sicſi ꝑſona cadit ī pctō mortali aut cadit in magnā offenſaꝫ dei fragilitatē. et ſic offenditpatrē cui attribuit̉ potētia vl̓ ignorātiā. etſic offēdit filiū cui attribuit̉ ſapīa. vl̓ malāvolūtatē. ſic offendit ſpm̄ſanctū. cui attribuit̉ bonitas. Iſta tria .ſ. poſſe ſcire velleſūt in qͣlibet ꝑſona ī diuinis tn̄ pr̄i attribuit̉poſſe. filio ſcire. ſpūiſancto velle ẜm aliqͣsprietates. de qͥbꝰ nūc loqͥ eēt valde longū etextra ꝓpoſitū. Sꝫ eſt dictū quicūqꝫ peccat ꝯͣ iſtas tres ꝓprietates ē dignꝰ illas peſtilētias hr̄e fuerūt ꝓmiſſe dauid. Uerbi gr̄aSi peccat poſſe. ſibi debet̉ famesſitis.. qꝛ aīa ē talis ꝯditōis ſꝑ vellet orare d̓o ſe hūiliare. ſꝫ corpꝰ ſꝑ optat ī delicijseſſe. Itē aīa vellet ieiunare. corpꝰ ī delicijseſſe. aīa vellet ī bonis oꝑbꝰ ſe exercere. corpus vult ſꝑ qͥeſcere. vn̄ dic̄ corpꝰ poſſet facere. Pone ī practica. ſic peccat nonpoſſe. talis meret̉ hr̄e famē in alio ſeculo.ſꝫ illi peccāt ſcire. qn̄ nolūt aliqͥd bonifacere dicūt neſcirēt reciꝑe modū addiſcēdi credo ī deū. ꝯtra qͦs mittit deꝰ ꝑſecutionēſꝫ alij ſunt peccāt certā maliciā. ſic̄ ſūtcubinarij. falſi mercatores. Exqͦ em̄ fit pctm̄deū offendimꝰ. fugere poſſumꝰ. nec ſcimꝰ reſiſtere qͥn puniat nos ſic ſuā potentiā ſuā ſapiētiā. Un̄ bonū ꝯſiliū eſt faciamꝰſic̄ dauid .ſ. reddamꝰ nos oīno ſue miſcd̓ie petamꝰ vt miſereat̉ nr̄i. Quia ſi vellemuscōtradicere. eſſemꝰ fatui. vbi nullū eſt remediū. qꝛ potentiſſimꝰ eſt. ſi aſtutiaꝫ vellemꝰeuadere. ſic̄ aliqn̄ aduocati ſubtiles ſuntſuā aſtutiā euadūt euitant iudiciū huma. poſſemꝰ. qꝛ ſapientiſſimꝰ eſt. Et ideoeccl̓ia ordinauit iſto tꝑe facilit̓ ī pctm̄ labimur. ne illa tria ad nos veniāt. dicamꝰ letaniā rogatiōes. in qͥbꝰ miſcd̓ia dei. īuocat̉qͣſi diceremꝰ illud. ij. Paral̓. xx. In nob̓ qͥdeꝫ eſt tāta fortitudo vt poſſimꝰ huic ml̓titudini reſiſtere ſeqͥt̉. Sꝫ ignoramꝰ qͥd agere debeamꝰ. ſolū habemꝰ reſidui. vt ocl̓os