Dominica ſecūda poſt octa. paſce
Ideo gaudenduꝫ eſt de illo die ceſſando abomni oꝑe ẜuili. Scd̓a ibi. Gaudiū dn̄i eſt ⁊fortitudo nr̄a. qꝛ qͥ bn̄ cuſtodiūt dn̄icā cuſtodiunt̉ a dn̄o ab infirmitatibꝰ corꝑis. ⁊ cuſtodit eis agrū. vineā. gregē. ⁊ oīa bona. Sꝫ ill̓qͥ nō ẜuat dn̄icā eſt dn̄s ī debilitate ¶ Notaꝯtra illos qͥ colūt ſabbatū ⁊ nō dn̄icā. credentes ꝟgini marie. Sꝫ aliqͥ miſeri gaudiū feſtiꝯuertūt in triſticiā ludēdo qͥcqͥd lucrati ſūt īhebdomada. Iō nō ſuſtineat̉ ludus. Maledictus eſt locꝰ ⁊ dn̄s qͥ ſuſtinet ludū. Alij miſeri in taberna inebriant̉ ⁊ ebrij reuertunturad domū. ⁊ vxor ⁊ filij nō biberūt forte ꝑtiſanas. ⁊ cōplet̉ in eis illa maledictio ſcripture.Dies feſti vr̄i ꝯuertent̉ in lamentationem etluctū. Thob̓. ij. Alij miſeri currunt ad lupanar. Iō dic̄. Dies feſti vr̄i ⁊c̄. ¶ Scd̓a triſticia hꝰ mūdi eſt melior .ſ. triſticia de ꝯtritionecordiali. qn̄ hō cogitat de pctīs ⁊ malis q̄ fec̄⁊ de tꝑe qd̓ amiſit. ⁊ triſtat̉ ad inſtar militis qͥex culpa ſua venit in odiū ⁊ irā regis qͥ cogitat. O miſer rex occidet me. ⁊ ꝑdam oīa bona⁊ triſtat̉ Ita qͥlibet peccator eſt in ira regꝭ xp̄iSuꝑbꝰ em̄ ex ſuꝑbia ſua eſt in ira regꝭ. auarus ex ſua auaricia. ⁊ ſic de alijs. intm̄ ꝙ miꝝeſt quō aliqͥs poteſt letari vel viuere cum ſciat ſe in ira tanti regis. De iſta triſticia dic̄ ſcriptura. ij. ad Co. vij. Que ẜm deum triſticia ēpnīam ſtabilē oꝑat̉. ſeculi aūt triſticia mortēoꝑatur. ¶ Nota. Que ẜm deum triſticia eſtQuidā triſtant̉ de peccatis. ſꝫ nō ẜm deum.ſed ẜm mundū vel ẜm ꝑiculū vel ẜm penamque triſticia nihil valet. imo dicit. ſeculi triſticia mortē oꝑat̉. Sꝫ triſticia q̄ eſt ẜm deū qn̄homo triſtat̉ ⁊ dic̄. O miſer tantū offendi deum meū. ⁊c̄. talis pnīam in ſalutem operaturHec triſticia ꝯuertit̉ in gaudiū in ꝯfeſſioneſacramentali qn̄ ꝓijcit extra peccata de qͥbuſtriſtat̉. ſicut ancilla ꝓijcit de domo immūdicias domꝰ. ſic cū ſcopa ꝯtritiōis peccata cōgregant̉ in angulo memorie ⁊ proijciunt̉ extra portā ꝯfeſſionis. Dicat̉ quō facta ꝯfeſſione homo ſentit gaudiuꝫ ⁊ leticiam in corde.Sic ille qͥ obligat̉ ad ſoluendū ſub pēa mortis qn̄ ſibi remittit̉ debitū a dn̄o quō gaudet⁊ letat̉. Ita ī ꝯfeſſione dimittunt̉ debita peccatoꝝ. Ioh̓. xx. Quoꝝ remiſeritis peccata ⁊c̄Et facta abſolutōe totū debitū eſt remiſſumIdeo ſequit̉ gaudiū in corde. Ideo dic̄ ſcriptura Prouerb̓. xiiij. Cor qd̓ nouit amaritudinē aīe ſue. in gaudio eiꝰ non miſcebit̉ extraneus ¶ Nota. nō miſcebit̉ extraneꝰ .ſ. diabo-
lus. ſed dn̄s ꝓprius ꝑ cōmunionē. qꝛ poſt cōfeſſionē debet hō cōicare. ¶ Tertia triſticiaeſt de tribulatiōe mūdanali. qꝛ in hͦ mundomultū abūdat. vt infirmitatū. pauꝑtatum. etmiſeriaꝝ. ⁊c̄. q̄ dant triſticiā. Rō naturalis ⁊regula eſt ꝙ om̄e mediū ꝑticipat naturā extremoꝝ. Mō vita pn̄s eſt interduo extremaſcꝫ paradiſum ⁊ infernū. Ideo ẜm illā participamꝰ de ꝯditione extremoꝝ. In paradiſoeſt gaudium ſine triſticia ⁊ ſine infirmitate.Apoc̄. xxj. Abſterget deꝰ omnē lacrimam aboculis ſanctoꝝ ⁊ iā nō erit vltra neqꝫ luc. ⁊c̄.In inferno aūt eſt dolor ⁊ triſticia. Nos ꝟoſumꝰ hic in medio participantes cū vtriſqꝫ.Cum em̄ gaudemus ⁊ letamur. ꝑticipamuscū illis de paradiſo. Quia nihil aliud eſt niſide melle celeſti. Quando triſtamur. participamus cū illis de inferno. Ideo dic̄ ſcriptura. Exiguū ⁊ cum tedio eſt tempus vite nr̄e.⁊ non eſt refrigeriū in fine hominis. Sap̄. ijSed ꝯuertit̉ in gaudiū in deuota oratione.Qm̄ qn̄ homo habet tediū. ſummū remedium eſt recurrere ad orōem. eleuatis oculis ⁊manibꝰ verſus celū. ⁊ ſic deſcendit dulcedomellis ſpūſſancti. Auc̄tas. Triſtat̉ aliqͥs veſtrum oret equo animo ⁊ pſallat. Iacobi. v.¶ Nota. equo animo. hͦ dicit ꝯtra aliquos qͥorant ſꝫ nō equo aīo. qꝛ os loquit̉ vnū. ⁊ corcogitat aliud. Sed in orōne qn̄ homo dicitPater noſter in ore. cor debet cogitare cumquo loquit̉ hō. quia cū rege celeſti. ⁊c̄. Idemqn̄ d̓r Aue maria. al̓s modicum valet oratio¶ Nota ꝙ qui orat mane ⁊ ſero qͦtidie viuitcum gaudio ⁊ in ꝓſperitate. Dic miraculumde milite normanno eunte ad peregrinationem ⁊c̄. Ideo xp̄s. Oportet ſemꝑ orare ⁊ nōdeficere. Luc̄. xviij. ¶ Quarta triſticia eſt d̓morte corꝑali. Magna triſticia eſt homini īmorte parentū ⁊ amicoꝝ caroꝝ. ſed in mortepropria ibi eſt triſticia maxima. quia totuꝫ ſimul amittit̉. Dic ſimitudinem de arbore ſieradicaretur ꝑ aliquam potentiā. Ita eſt deanima que habet radices in qualibet partecorporis in neruis. oſſibuſ. venis. ⁊c̄. ⁊ morsip̄am eradicat. ideo ibi eſt maxima triſticia.nec eſt aliqͣ ſil̓is. Iā videtis ꝙ aliqd̓ mēbruꝫſcinditur quātūcunqꝫ paruū. quō hō triſtat̉quāto magis in morte qn̄ aīa ſeparat̉ a totocorpore. Ideo xp̄s ante mortem cepit cōtriſtari ⁊ meſtꝰ eſſe. vt habetur Math̓. xxvj. qͣnto magis nos peccatores. Sed hec triſticiaꝯuertitur in gaudium bonis ꝑſonis quādo-