Sermo. III.

In ſudore vultꝰ tui veſcerꝭ pane tuo. ⁊c̄. Sidicat̉ ab aliquo. imo ſunt multi qͥ ſine tali occupatione viuūt. vt magni dn̄i ⁊ diuites. qͥ ſine ſudore vultꝰ habēt ſuā ꝓuiſionē. gͦ videturꝙ iſta triſticia ⁊ pnīa nō tāgit oēs generaliterRn̄deo ꝙ imo om̄es tāgit Si volumꝰ loquiſolum de facie corꝑali. verū eſt ꝙ tāgit ſolumlaboratores. ſed ſi volumꝰ loqui de facie anime ſpūali. plꝰ laborāt ⁊ ſudāt magni dn̄iqͣꝫ ruſtici. qꝛ quotidie ſunt ī magnis negocijs ⁊ cūmagnis triſticijs ⁊ anguſtijs. Ruſticꝰ vero inſero letat̉ ⁊ gaudet. ⁊ comedit cū vxore et filiis. Dic quō in qͣdā ciuitate erat qͥdam laborator qͥ ſuis manibꝰ ꝓcurabat ſibi vitā. qͥ morabat̉ corā palatio regis. qͥ in ſero poſt cenaꝫletabat̉ cū filijs. Qd̓ attēdens rex vocauit eudicens. Quō ita letabat̉ cū rex ip̄e non haberet tantā leticiā. Qui rn̄dit. Exqͦ in die laborauerat. in ſero gaudebat de quiete. Cui cōpatiens rex dedit ſibi magnos redditꝰ. Quiextūc nō letabat̉ vt ꝯſueuit. ſꝫ cogitabat qͥd d̓illis pecunijs faceret. Si mutuaret ad vſurāvel faceret ſe mercatorem. ⁊c̄. Propter quodrex vocauit eū iteꝝ dicēs. qͣre non letabat̉ vtpͥus. Qui reſpōdit. O dn̄e in magna imaginatione ſeu anguſtia me poſuiſtis .ſ. quomodo augmentabo iſtos redditꝰ. ideo reddo vobis redditus ⁊c̄. Ex qͦ ſequit̉ ꝙ maior eſt labor mentis ſiue ẜm faciē aīe dn̄oꝝ ⁊ diuituꝫqͣꝫ labor ruſticoꝝ qͥ comedunt ⁊ bibūt ⁊ dormiunt firmiter. etiā in malo lecto. Patet ergo regula general̓is ꝙ omnes in ſudore vultus corꝑis vel anime viuūt. Aliud argumētum in oppoſitū eſt de p̄latis qui habet ſuosredditus. qͥ nō habēt laborare ⁊c̄. Reſpōdeoꝙ imo. Qm̄ ſi bonus p̄latus eſt cuiuſcunqꝫpoteſtatis ſiue ſtatus ſit magnos habꝫ labores ⁊ triſticias ⁊ anguſtias plꝰ qͣꝫ aliqͥs ruſticoꝝ. cogitando qualē computū reddet deo.nō ſolū de aīa ſua ⁊ de domo. ſꝫ etiā de omnibus aīabꝰ ſibi cōmiſſis. Unde Auguſtinuscōſueuit dicere. Quid dicturus ſum cū redditurus ſum rationē de animabꝰ q̄ pendentad collū meū. imo miꝝ eſt quō cum gaudiopoſſunt viuere cogitādo tantū onꝰ qd̓ ſup̄ ſeportāt. Si ꝟo eſt malꝰ p̄latꝰ tūc qn̄qꝫ dic̄ deꝰQm̄ tu etiā ſeruabis pnīam qua ego dedi. ⁊dat ſibi infirmitates. bonos ꝟo prelatos cuſtodit ab infirmitatibꝰ qn̄qꝫ exquo curā hn̄tde aīabꝰ ¶ Nota de illo ſancto heremita d̓ qͦin vitis patruꝫ d̓r. ꝙ laborabat in heremo. ⁊nunqͣꝫ ibi fuerat infirmuſ. qͥ ex ſua ſanctitate

fuit electꝰ in ep̄m. qͥ coactꝰ recepit. qui ſtatimfuit infirmꝰ de pōdagra ⁊ dolore lateris. qͥ timens ne deꝰ ip̄um dimiſiſſet. flendo dicebatO dn̄e qͥd eſt hͦ cū ante in heremo ſꝑ eſſeꝫ ſanus. Cui angelꝰ dixit. Iſta infirmitas venittibi hac de cauſa. qꝛ cū eſſes in heremo. deuſte ꝯſeruabat. qꝛ nō habebas ẜuitorē. ſed modo qꝛ habes ẜuitores vt ip̄i ⁊ tu qͥ habes vn̄viuere poteſtꝭ ſitꝭ occupati. d̓ꝰ mittit tibi hāc⁊c̄. Patet regula general̓. In ſudore. ⁊c̄. Eccleſiaſtici. .xl. Occupatio magͣ creata eſt oībꝰhoībꝰ. ⁊ iugū graue ſuꝑ oēs filios Ade. a dieexitꝰ de vētre mr̄is eoꝝ. vſqꝫ in diē ſepultureSꝫ deꝰ ꝓuidit. qꝛ iſta triſticia occupationistꝑalis vertit̉ in gaudiū. ſcꝫ in die feſto qn̄ homo quieſcit. Qm̄ poſtqͣꝫ laboraſtis ſex diebꝰin dominica illa occupatio laboris vertiturin gaudiū quietis ceſſando ab omni laboretemporali. Manus ceſſent ab omni labore.non lauāt amplius neqꝫ nent. neqꝫ ⁊c̄. pedesetiam debent quieſcere non ambulare. niſiꝓ magna neceſſitate. lingua nō loquatur denegocijs tꝑalibꝰ. qꝛ nō ſolū manus ⁊ pedes.ſed etiā lingua debet quieſcere a temꝑalibuſDic ꝯtra illos qͥ credūt ſolū manꝰ debere abſtinere ⁊ nō linguam. Itē cor debet qͥeſcere.nō cogitando nec penſando in negocijs. Rōqꝛ xp̄s qͥ totā ſuā vitā habuit plenā laboribꝰredemptionis. ſed in dn̄ica reſurrectiōis qͥeuit. non ſolū in corꝑe. ſed etiam in aīma. Iōvult ꝙ xp̄ianus requieſcat in domīca. Iſtomodo triſticia occupatiōis vertit̉ in gaudiūquietis in illis qui bene colunt dominicamIdeo dicit ſcriptura. Quia ſanctꝰ dies dn̄ieſt. nolite ꝯtriſtari. Gaudiū etenī dn̄i eſt ⁊ fortitudo nr̄a. Neemie. viij. ¶ Nota tres claulas pͥmas ibi. ſanctꝰ dies dn̄i eſt Quare dicitdies dn̄i. cū om̄es ſint dies dn̄i. ⁊ nullus ſitmalꝰ ¶ Nota ꝯtra illos qͥ dicūt tali die noneſt fiendū hoc. dies egyptiacus eſt ⁊c̄. Solūin negocijs temꝑalibꝰ naturalibꝰ obſeruādiſunt dies propter lunā. ſicut in minutiōe ⁊c̄.In alijs aūt operibꝰ nō ſunt obſeruādi. imoeſt error ⁊ peccatum magnū. quia omnes dies ſunt boni ⁊ a deo facti Sed ſingularit̓:es dn̄ica dicit̉ dies dn̄i. qꝛ ip̄m fecit ſolēnemꝓpter ſuam glorioſam reſurrectionem. de ꝯſecratiōe. di. iij. Omnē diem dominicaꝫ ob reuerentiā reſurrectiōis ih̓u xp̄i. de veſpera inveſperam p̄cipimꝰ obẜuari. De iſta dicit dd̓Hec dies quam fecit dn̄s ⁊c̄. Non ſoluꝫ percreationem vt alios dies. ſꝫ ꝑ reſurrectionēee 4