Sermo. II.
Et ſcies qm̄ ml̓tiplex erit ſemē tuū. ⁊ ꝓgenies tua qͣi herba terre. Ingredierꝭ ī abūdātiaſepulcrū. ſicut infert̉ aceruꝰ tritici in tꝑe ſuoEcce hͦ vt inueſtigauimꝰ. ita ē. qd̓ auditummēte ꝑtracta. Nota. tabernaculū tuū .i. ꝑſonā tuā. Et viſitās ſpēm tuā .ſ. aīam. n̄ peccab̓ſcꝫ defendēdo ꝑtē aīe. Sꝫ oppoſitū faciūt ml̓ti qͥ in iſta guerra fouēt ⁊ iuuāt carnē ꝯͣ aīaꝫNota ad hͦ ſil̓itudinē de illo rege qͥ habebatfiliā valde dilectam ſibi. Qui volēs ire vltramare ad viſitādū loca ſancta cōmiſit filiā ſuam vni militi ꝓmittēs ſibifacere magnū honorē ſi filie ſue ẜuiret bn̄ ⁊ ip̄am cuſtodiret. qͥdedit etiā ſibi ancillā ẜuitricē. Poſt receſſuꝫregꝭ miles adamauit ancillā intm̄ ꝙ n̄ curabat de filia. imo ibat nuda. diſcalciata. ⁊ īprouiſa ⁊c̄. Et flens dicebat militi. Nūqͥd ego filia regꝭ ſum. quō hͦ facerē ⁊c̄. Ad quā dicebatancilla. Si vis diligi a milite cōſentias ſibicorpꝰ tuū. Que oīno ꝯͣdicebat. Sꝫ finalitervicta tedio ꝯſenſit ſibi. Sꝫ qn̄ venit rex pat̓eiꝰ. ⁊ ip̄m militē. ancillā. ⁊ filiā meretricē ꝓiec̄in ignē ad cōburendū. Rex iſte eſt dn̄s Ih̓sxp̄s. Apoc̄. xix. Rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū. Filia hꝰ regꝭ eſt aīa. Qꝛ in aīa nihil agūt parēteſſꝫ ſolꝰ deꝰ creat ip̄am ad imaginē ſuā cū tātapulcritudine qd̓ miꝝ eſt ⁊c̄. Ancilla eſt caro.Rex aūt Ih̓s trāſfretauit ī die aſcēſionis adillā hierl̓m q̄ ſurſum eſt. ad Gal̓. iiij. Milescui deꝰ ꝓmiſit filiā ſuā .ſ. aīam eſt cuilibet noſtrū. cui dic̄ deꝰ. Cuſtodi temetip̄m ⁊ animātuā ſollicite. Deut̓. iiij. Sꝫ ſic adamatꝭ ancillam .i. carnē. qꝛ ꝓ ip̄a paratis magnas eſcas.gallinas. ⁊c̄. qꝛ illud nō eſt cibꝰ aīe. Itē expēditis in veſtibꝰ totū ꝓ ancilla. dimittēdo filiam nudā. qꝛ veſtes anīe ſunt ꝟtutes. Itē paratis bonū lectū ꝓ ancilla. nō curādo filiamqꝛ lecti aīe ſunt xp̄i vulnera. vbi ꝯtemplādoqͥeſcit. Idē de eqͥs. ſcutiferis. ⁊ alijs. Et filiaregis eſurit. qꝛ cibi eius ſunt v̓ba dei. miſſe. ſmones. Matth̓. iiij. Non in ſolo pane viuithomo. ſꝫ in om̄i ꝟbo qd̓ ꝓcedit de ore dei Etmorit̉ fame. Finaliter ancilla dic̄ aīe vt ꝯſentiat. ⁊ victa tedio ꝯſentit. ⁊ ſimul faciūt ml̓tamala ⁊ pctā. Sꝫ qn̄ venit xp̄s ſcꝫ in iudicioꝑticulari vl̓ vniuerſali. qͥd faciet rex. Dico ꝙtotū ſimul ꝓijciet in infernū. qꝛ tal̓ pax multum diſplicet deo. Iuxta illud Dauid in ꝑſona dei. Zelaui ſuꝑ iniquos pacē peccatoꝝ .ſ.hoīs cū ancilla ⁊ filia quaꝫ corrūpit videns.pͣs. lxxij. Nō eſt reſpectꝰ. ſcꝫ miſericordie. necfirmamētū in plaga eoꝝ. qꝛ in eternum arde
bunt. Iō neceſſaria eſt interior pax. vt caroſubijciat̉ aīe. De qͣ dicit thema ¶ Secundapax neceſſaria ad ſaluatōeꝫ eſt pax exterior .ſ.cū ꝓximo. Primo debēt hr̄e pacē dn̄i cū vaſallis. ip̄os defendēdo. ⁊ nihil aliud p̄ter ſuoſredditꝰ ab eis recipiendo. ⁊ in pace ⁊ iuſticiaeos ꝯſeruando. Et vaſalli cū dn̄is eis obediendo ⁊ fidelitatē ſeruādo. Itē diuites debēthr̄e pace̓ cū pauꝑibꝰ. ip̄is dando vel mutuādo ſine vſura. ⁊ ecōuerſo pauꝑēs diuitibꝰ ſeruiendo. dietā cōpletā faciendo. al̓s nō debētreciꝑe ſalariū. Itē debet eſſe pax inter ſanos⁊ infirmos. Sani infirmis ſeruiendo. ⁊ ecōuerſo infirmi patienter ſuſtinēdo. Idem inter viꝝ ⁊ vxorem ſibi inuicem fidelitatē ẜuādo. quia al̓s nō eſt pax. Iteꝫ inter filios ⁊ parentes honorādo corde ⁊ ore ⁊ oꝑe. ⁊ iuuando. ⁊ ecōuerſo parētes filijs ꝓuidendo. nutriendo. ⁊ inſtruēdo. maxime qn̄ ſunt parui neiurent. ne mentiant̉. ne furent̉ aliquid. vt oreconfiteātur ⁊ communicent. Item cū inimicis. nolendo vindictā. ſed cōmittere totū d̓oRō. qꝛ nullꝰ quātūcūqꝫ eſſꝫ audax in palatioregis pn̄te rege reciꝑet vindictā. licet dicat īcorde. O ſi iſtū inuenirē extra Sic totꝰ mūdus eſt domꝰ dei. Baruth. iij. O iſrael qͣꝫ magna eſt domꝰ dei ⁊ ingens locus poſſeſſioniſeius. Et oēs ſumꝰ infra ſuū palatiuꝫ ⁊ in preſentia ſua. Ideo in hͦ mūdo debemꝰ hr̄e pacēcum inimicis. Sed qn̄ inuenis inimicū tuum extra .ſ. in inferno. tūc audacter recipiasvindictā. qꝛ tunc incipiet tꝑs rixe. Sꝫ modo dimitte totū. ⁊ nō aufer ei verbū. ſꝫ ei loqͥdebes ⁊ ſalutare. ⁊c̄. Itē hr̄e pacē cū omnibꝰnihil ab eis recipiēdo. nec etiā fructꝰ. Ratio.qꝛ nō placet patri exquo dedit parteꝫ filijs ꝙvnus recipiat ꝑtē alteriꝰ. Sic deꝰ diuiſit oīabona huiꝰ mūdi. ⁊ vni dedit multū. alteri parum. vt ſibi placet. Iō ſitis ꝯtenti. qꝛ ipſe diuiſit ⁊ p̄cepit nō tāgere ꝑtē alteriꝰ. Iō furtuꝫeſt peccatū mortale. quia eſt ꝯtra ordinatiōꝫdei. Iō apl̓s ad Eph̓. iiij. Qui furabat̉ iā nōfuretur. magis aūt laboret manibꝰ qd̓ bonūeſt. vt habeat vnde tribuat neceſſitatē patiēti. Item nō diffamare alium. De iſta dic̄ ſcriptura ſancta. Solliciti ſeruare vnitatē ſpiritus in vinculo pacis. vnum corpus ⁊ vnusſpūs ſicuti vocati eſtis in vna ſpe vocatiōisveſtre. ad Ephe. iiij. Nota. ſolliciti. non dicit. diſpoſiti. Quidam ſunt diſpoſiti ad faciendum pacē cū ꝓximo. ſed non ſunt ſolliciti.dicendo ſi petat veniam et faciet emendam.