Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. II.

Et ſcies qm̄ ml̓tiplex erit ſemē tuū. ꝓgenies tua qͣi herba terre. Ingredierꝭ ī abūdātiaſepulcrū. ſicut infert̉ aceruꝰ tritici in tꝑe ſuoEcce vt inueſtigauimꝰ. ita ē. qd̓ auditummēte ꝑtracta. Nota. tabernaculū tuū .i. ꝑſo tuā. Et viſitās ſpēm tuā .ſ. aīam. peccab̓ſcꝫ defendēdo ꝑtē aīe. Sꝫ oppoſitū faciūt ml̓ti in iſta guerra fouēt iuuāt carnē ꝯͣ aīaꝫNota ad ſil̓itudinē de illo rege habebatfiliā valde dilectam ſibi. Qui volēs ire vltramare ad viſitādū loca ſancta cōmiſit filiā ſuam vni militi ꝓmittēs ſibifacere magnū honorē ſi filie ſue ẜuiret bn̄ ip̄am cuſtodiret.dedit etiā ſibi ancillā ẜuitricē. Poſt receſſuꝫregꝭ miles adamauit ancillā intm̄ curabat de filia. imo ibat nuda. diſcalciata. īprouiſa ⁊c̄. Et flens dicebat militi. Nūqͥd ego filia regꝭ ſum. quō facerē ⁊c̄. Ad quā dicebatancilla. Si vis diligi a milite cōſentias ſibicorpꝰ tuū. Que oīno ꝯͣdicebat. Sꝫ finalitervicta tedio ꝯſenſit ſibi. Sꝫ qn̄ venit rex pat̓eiꝰ. ip̄m militē. ancillā. filiā meretricē ꝓiec̄in ignē ad cōburendū. Rex iſte eſt dn̄s Ih̓sxp̄s. Apoc̄. xix. Rex regū dn̄s dn̄antiū. Filia hꝰ regꝭ eſt aīa. Qꝛ in aīa nihil agūt parēteſſꝫ ſolꝰ deꝰ creat ip̄am ad imaginē ſuā tātapulcritudine qd̓ miꝝ eſt ⁊c̄. Ancilla eſt caro.Rex aūt Ih̓s trāſfretauit ī die aſcēſionis adillā hierl̓m ſurſum eſt. ad Gal̓. iiij. Milescui deꝰ ꝓmiſit filiā ſuā .ſ. aīam eſt cuilibet noſtrū. cui dic̄ deꝰ. Cuſtodi temetip̄m animātuā ſollicite. Deut̓. iiij. Sꝫ ſic adamatꝭ ancillam .i. carnē. qꝛ ip̄a paratis magnas eſcas.gallinas. ⁊c̄. qꝛ illud eſt cibꝰ aīe. Itē expēditis in veſtibꝰ totū ancilla. dimittēdo filiam nudā. qꝛ veſtes anīe ſunt ꝟtutes. Itē paratis bonū lectū ancilla. curādo filiamqꝛ lecti aīe ſunt xp̄i vulnera. vbi ꝯtemplādoqͥeſcit. Idē de eqͥs. ſcutiferis. alijs. Et filiaregis eſurit. qꝛ cibi eius ſunt v̓ba dei. miſſe. ſmones. Matth̓. iiij. Non in ſolo pane viuithomo. ſꝫ in om̄i ꝟbo qd̓ ꝓcedit de ore dei Etmorit̉ fame. Finaliter ancilla dic̄ aīe vt ꝯſentiat. victa tedio ꝯſentit. ſimul faciūt ml̓tamala pctā. Sꝫ qn̄ venit xp̄s ſcꝫ in iudicioꝑticulari vl̓ vniuerſali. qͥd faciet rex. Dicototū ſimul ꝓijciet in infernū. qꝛ tal̓ pax multum diſplicet deo. Iuxta illud Dauid in ꝑſona dei. Zelaui ſuꝑ iniquos pacē peccatoꝝ .ſ.hoīs ancilla filia quaꝫ corrūpit videns.pͣs. lxxij. eſt reſpectꝰ. ſcꝫ miſericordie. necfirmamētū in plaga eoꝝ. qꝛ in eternum arde

bunt. neceſſaria eſt interior pax. vt caroſubijciat̉ aīe. De dicit thema Secundapax neceſſaria ad ſaluatōeꝫ eſt pax exterior .ſ. ꝓximo. Primo debēt hr̄e pacē dn̄i vaſallis. ip̄os defendēdo. nihil aliud p̄ter ſuoſredditꝰ ab eis recipiendo. in pace iuſticiaeos ꝯſeruando. Et vaſalli dn̄is eis obediendo fidelitatē ſeruādo. Itē diuites debēthr̄e pace̓ pauꝑibꝰ. ip̄is dando vel mutuādo ſine vſura. ecōuerſo pauꝑēs diuitibꝰ ſeruiendo. dietā cōpletā faciendo. al̓s debētreciꝑe ſalariū. Itē debet eſſe pax inter ſanos infirmos. Sani infirmis ſeruiendo. ecōuerſo infirmi patienter ſuſtinēdo. Idem inter viꝝ vxorem ſibi inuicem fidelitatē ẜuādo. quia al̓s eſt pax. Iteꝫ inter filios parentes honorādo corde ore oꝑe. iuuando. ecōuerſo parētes filijs ꝓuidendo. nutriendo. inſtruēdo. maxime qn̄ ſunt parui neiurent. ne mentiant̉. ne furent̉ aliquid. vt oreconfiteātur communicent. Item inimicis. nolendo vindictā. ſed cōmittere totū d̓o. qꝛ nullꝰ quātūcūqꝫ eſſꝫ audax in palatioregis pn̄te rege reciꝑet vindictā. licet dicat īcorde. O ſi iſtū inuenirē extra Sic totꝰdus eſt domꝰ dei. Baruth. iij. O iſrael qͣꝫ magna eſt domꝰ dei ingens locus poſſeſſioniſeius. Et oēs ſumꝰ infra ſuū palatiuꝫ in preſentia ſua. Ideo in mūdo debemꝰ hr̄e pacēcum inimicis. Sed qn̄ inuenis inimicū tuum extra .ſ. in inferno. tūc audacter recipiasvindictā. qꝛ tunc incipiet tꝑs rixe. Sꝫ modo dimitte totū. aufer ei verbū. ſꝫ ei loqͥdebes ſalutare. ⁊c̄. Itē hr̄e pacē omnibꝰnihil ab eis recipiēdo. nec etiā fructꝰ. Ratio.qꝛ placet patri exquo dedit parteꝫ filijsvnus recipiat ꝑtē alteriꝰ. Sic deꝰ diuiſit oīabona huiꝰ mūdi. vni dedit multū. alteri parum. vt ſibi placet. ſitis ꝯtenti. qꝛ ipſe diuiſit p̄cepit tāgere ꝑtē alteriꝰ. furtuꝫeſt peccatū mortale. quia eſt ꝯtra ordinatiōꝫdei. apl̓s ad Eph̓. iiij. Qui furabat̉furetur. magis aūt laboret manibꝰ qd̓ bonūeſt. vt habeat vnde tribuat neceſſitatē patiēti. Item diffamare alium. De iſta dic̄ ſcriptura ſancta. Solliciti ſeruare vnitatē ſpiritus in vinculo pacis. vnum corpus vnusſpūs ſicuti vocati eſtis in vna ſpe vocatiōisveſtre. ad Ephe. iiij. Nota. ſolliciti. non dicit. diſpoſiti. Quidam ſunt diſpoſiti ad faciendum pacē ꝓximo. ſed non ſunt ſolliciti.dicendo ſi petat veniam et faciet emendam.