Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica in albis

Qm̄ ſi p̄dicator vl̓ ſacerdos ſit male fame nihil appreciat̉. bona fama ml̓tū ſeruit xp̄oOctauꝰ dies eſt euchariſtie cōio. poſtqͣꝫꝑſona cogͦſcit pctā ſua ꝯterit̉. ꝯfitet̉. corrigitvitā ſuā. remiſit iniurias. reſtituit debita. reparauit famā. finalit̓ cōicat deuote. tūc verificat̉ thema. Poſt dies octo .i. octo operapenitētialia p̄dicta īterim venit ih̓s. De iſtodie d̓t dd̓. Melior eſt dies vna ī atrijs tuis .i.eccl̓ijs. vbi eſt cōicandū. ſuꝑ milia. Ergo pꝰdies octo iteꝝ venit ih̓s ⁊c̄. De eadem. Sermo. ij.Ax uobiſ. pax uobis. pax vob̓. Ioh̓. xx. Thema ꝓpoſitum colligit̉ ex ſctō euangelio hꝰ dn̄ice. Indixit xp̄s apoſtolis ter. Pax vobis Primo ꝯſolādo eos. qꝛ qn̄ apparuit eis timnuerūt valde. vt habet̉ Lu. xxiiij. Tūc ꝯſolādo eos dixit. Pax vobis ego ſū. nolite timere Secūdo dixit eis. Pax vobis. exaltandoeos. faciēdo eos ſuos legatos dicēs Pax vobis. Sicut miſit me pr̄. ego mitto vos. Tertio dixit eis. Pax vobis. ad firmādūeos. Qm̄ qͥdā eoꝝ erāt bn̄ firmi in credentia. dixit eis Pax vob̓. Beati viderūt credider̄t. Ecce vn̄ colligit̉ thēa. Et qꝛxp̄s ter dixit Pax vob̓. innuit̉ triplex pax ēnobis neceſſaria in mūdo ſi volumꝰ venire ad patrem glorie. Prima eſt pax interior .ſ. ſeipſo. Scd̓a eſt pax exterior .ſ. ꝓximo Tertia pax ſuꝑior .ſ. deo.Et pro qualibet dicit thema. Pax vobis. ⁊c̄. Dico pͥmo pͥma pax nob̓ in mundo neceſſaria eſt pax interior .ſ. ſeipſo. Si dicat̉ qͥs hꝫ guerrā ſeipſo. Rn̄deo om̄s. Un̄guerra natural̓ eſt in qͦlibet hoīe .ſ. int̓ corpꝰſpm̄. ſiue inter carnē animā. Quia quicqͥdplacet vni. diſplicet alteri. Aīma em̄ ſui natura ſꝑ vellet ꝯtēplari deū. qꝛ eſt ſub̓a ſpūaliſvt angelꝰ. Sꝫ caro qꝛ de terra eſt vt d̓r Geneẜ. ij. Formauit deꝰ hoīem de limo terre. etinſpirauit in faciē eiꝰ ſpiraculū vite. trahit aīam inclinat ad terram. ad vilitatescorruptiones. Aīa trahit ſurſum. caro deorſū. Ecce guerra in hoīe. Uultis iſtā guerraꝫ bn̄ intelligere. cogitate ille torturatur īquali guerra eſt tribulatōe qn̄ ſurſū trahit̉corda. deorſum lapide. nōne videt̉ vob̓ eſtibi guerra. Tal̓ guerra eſt in qͦlibet hoīe quitrahit̉ ſurſum corda ꝯditōis naturalis aīme

deorſum ꝟo pōdere carnis ad trena īclinātꝭ.Ecce guerra ī ſcriptura. Corpꝰ qd̓ corrūpit̉aggrauat aīam. terrena inhabitatio deprimit ſenſum ml̓ta cogitantē. Sap̄. ix. Uerbigr̄a. Si incipitꝭ orare aīa aſcēdit ꝯtēplandoſꝫ ſtatim corpꝰ trahit inferiꝰ ad cogitāduꝫde coqͥna vel de taberna. Ideo dic̄. deprimitſenſum .i. ſpm̄. multa cogitantē. De iſta guerra dicit apl̓s. Caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpm̄ſpūs aūt aduerſus carnē. Hec em̄ ſibijnuicēaduerſāt̉. vt q̄cūqꝫ vultꝭ illa faciatꝭ. ad Gal̓.qͥnto Modo videamꝰ reſpiciamus nosin iſta tam forti guerra quō fiet pax. Dicovno duoꝝ modoꝝ. Ul̓ aīa ſubijciat̉ corꝑi.Iſte modꝰ eſt malꝰ reprobatꝰ indecēs. ac ſidn̄a domꝰ nobilis prudēs ſubijceret̉ captiue fatue qua hr̄et guerrā. talis domꝰ noneſſet bene ordinata. ſic in domo corꝑis nobil̓dn̄a prudens filia creatoris eſt anima. Ancilla fatua de ſe fetida immūda eſt caro.O qͣꝫ fetida eſt caro. quilibet qui aduertit bene ſcit licꝫ plures modo lateat. publicabiturtamē finalit̓. Nota de domicella pariſienſinoluit deponere cornua de capite ꝓpter āmonitionē mariti. tandē depoſuit ſibi violent̓ tūc apparuit caput ſcabioſum. ita ⁊c̄. Ideo eſſet bona pax ſi anima ſubijceret̉ carni.Bern̄. Nondecet dn̄aꝫ ancillari. nec ancillādominari Aliꝰ modus faciēdi iſtam paceꝫeſt ancilla .ſ. caro humiliet̉ ſubijciat̉ dn̄e.ſcꝫ aīe. Et hoc fit pnīam. Ecce quare eſt neceſſaria penitētia. Quia ſicut equus pinguiſ laſciuiens humiliat̉ qn̄ ſibi amouet̉ annona. Ita corpus amouendo ſibi annonā ⁊c̄Iſto modo ancilla ſubijcit̉ dn̄e. Et modoſancti patres nr̄i Dominicꝰ. ſanctꝰ Thomaſ ſanctꝰ Petrꝰ. Franciſcꝰ. Benedictus. Bernardus. Auguſtinꝰ. ⁊c. ſubijciebāt carnē aīe habebant pace̓ ſecū Et hūc modum ponitAuguſtinꝰ dicens. Carnē veſtram domateieiunijs. abſtinētia eſce potus quantū valitudo ꝑmittit. Nota. domate. dicit occidite. Ideo diſcrete fiat abſtinentia. Ideo dicit notanter Auguſtinus. Quantum valitudo permittit. Quilibet ſcit quantū pōt portare animal ſuū. nec vltra ſibi imponeret. qͥaꝑderet aīmal. Idem de corꝑe. Quilibꝫ debꝫcogitare attendere fortitudinē ſuā longitudinem vite .ſ. quantū poteſt viuere ⁊c. Deiſta pace dicit ſcriptura. Pacem habeat tabernaculum tuū viſitās ſpēm tuā non peccabis. Iob. v. Et cōſequenter dicit idē Iob