Feria ſecunda paſce

Dicat̉ p̄ctica qn̄ ipſi fuerunt extra murale ciuitatꝭ hierl̓m. dixit vnꝰ alteri. Socie qͥd tibividet̉ de iſto nr̄o mgr̄o Ih̓u. Rn̄dit aliꝰ. Neſcio qͥd dicā. Credebā ipſū eē filiū dei ꝓpt̓ miracula q̄ faciebat. ſed mō nō credo. qꝛ ita crudelit̓ mortuꝰ ē. Nunqͥd ſi filiꝰ dei eēt. pr̄ iuuiſſet filiū poſitū ī tali preſſura. Rn̄dit alt̓. Necego credo ipſū eē dei filiū. Et ipſe Ih̓s appropinquās ibat cū ill̓. Dixit aliꝰ. Si nō eēt filius dei. qūo potuiſſet Lazaꝝ ſuſcitaſſe. nūqͥdtu ibi fuiſti ⁊ vidiſti qn̄ ſuſcitauit lazaꝝ qͣdriduanū. ita etiā ⁊ ego fui ⁊ vidi. Idē de illo ceco a natiuitate cui dedit viſuꝫ. ⁊ ſic loq̄ndo ⁊fabulādo ibant ⁊ flendo. Poſt modicū dicebat alter. O ſocie. nunqͥd helyas ⁊ helyſeꝰ ſuſcitauerūt mortuos. tn̄ non ex hͦ credunt̉ filijdei fuiſſe. nec ipſi dicebant ſe eſſe filios dei.Xp̄s aūt retro ſeq̄bat̉ eos audiēdo v̓ba eorūſꝫ ipſi calefacti de v̓bis nō curabāt de eo. qͥanec ipſū cognoſcebāt. Dicebat alt̓. Ueꝝ ē ꝙmulti ꝓphetaꝝ fecerūt miracula multa ſꝫ qūonō ꝑ ſe. nec ꝟtute ꝓpria ſꝫ aliena. ſed Ih̓s ꝟtute ꝓpria faciebat imꝑando. alij aūt faciebantorādo. Dixit alt̓. Ueꝝ dicis. ꝓ certo iſta rō ēbona. Et poſt modicū dixit aliꝰ ſociꝰ. Neſcistu ſocie ꝙ ī nocte paſſiōis ſue orauit ne moreret̉. ſi fuiſſet filiꝰ dei: nūqͥd pr̄ adiuuiſſet eumRn̄dit alt̓. Uerū dicꝭ. tn̄ ſi noluiſſet mori bn̄potuiſſet fugere vel latere. ſic̄ qn̄ iudei voluerūt ip̄m lapidare. ſed ipſemet venit ad paſſionē volūtarie. ⁊ nō violēter. īmo dixit nob̓. Ecce aſcēdimꝰ hierl̓imā ⁊c̄. Mat. xx. Dixit aliꝰ.Mō ponamꝰ ꝙ nō ſit filiꝰ dei. tn̄ nō poſſumꝰnegare qͥn ſit meſſyas. Nā oēs doctores ponūt ⁊ dicūt. ꝙ tꝑs meſſye ē completū. Et iſtehabuit oīa ſigna data ⁊ poſita aꝓphetꝭ d̓ meſſya. Quia cecis dedit viſum. claudis greſſuꝫ⁊c̄. Rn̄dit alter. O ſocie. rex meſſyas debuitnos liberare a captiuitate. ⁊ iſte nō liberauitnos: ſꝫ mortuꝰ ē. ⁊ nos remanemꝰ hic ī captiuitate ſub imperio romano ⁊c̄. Dixit alter ſocio. Ecce qͥd ego cogito. Nunqͥd iſte predicauit de dominio iſtiꝰ mūdi. nec de bonis tꝑalibus. Iō qn̄ ꝓphete dicūt ꝙ meſſyas debuitnos liberare ⁊ redimere a captiuitate. non intelligit̉ d̓ iſta captiuitate imꝑatoris romanorū. ſed diaboli vt credo. Dixit alius. O tā bona rō ē iſta. Uerū dicꝭ. Et alt̓ dixit. Ponamꝰꝙ nō ſit filiꝰ dei nec meſſyas. tn̄ ip̄e fuit ſāctiſſimꝰ ꝓpheta ⁊ bonꝰ. Tu ſcis ꝙ nūqͣꝫ vidimꝰ ineo aliquē defectū. Nec pylatꝰ qͥ examīauit eūinuenit ī eo aliquā cāꝫ ꝓ qͣ ipſe eēt dignꝰ mor-

te. īmo erat plenꝰ virtutibꝰ. humilitate. ſāctitate. caſtitate. patiētia. abſtinētia. ieiunijs. vigilijs ⁊c̄. Rn̄debat alt̓. Si ipſe fuit ita ſanctꝰ⁊ amicꝰ dei. qūo ī cruce dixit. Hely hely .i. deus meꝰ deꝰ meꝰ vt qͥd ⁊c̄. Nūquid deꝰ omīpotēs iuuat ⁊ conſeruat ſuos. Nunqͥd dicit dauid de amicis dei. Cū ipſo ſum in tribulatione. eripiā eū ⁊c̄. Si forte ſanctꝰ fuit. ſed nō reliqͥſſet eū. Ecce qūo ibant ⁊ loquebant̉ d̓ omnibꝰ. ⁊ intus ip̄m amabāt ⁊ dubitabant. Dixit alt̓. Uidet̉ mihi ꝙ bn̄ dixit. Hely hely ⁊c̄.ꝙ hoc dicebat de amicis. apl̓is ⁊ diſcipulis qͥeū derelinquebāt. ⁊ de hͦ dicebat pr̄i qͥ ordīauit ita fieri. Rn̄dit alter. Uere bn̄ dicis. ⁊ nōrecordaris de ſole obſcurato. ⁊ de terra q̄ tremuit. Itē de mortuis qͥ ſurrexerunt. Itē demultꝭ qͥ ꝯuerſi fuerūt. vt Longinꝰ ⁊ alij d̓ ſimplicibꝰ. qͥ ꝑcutientes pectora ſua reuertebāt̉.Et xp̄us ſequebat̉ eos. Ideo Gregꝭ. De ſe gͦloquētibꝰ pn̄tiā exhibuit. ſed de ſe dubitantibus cognitōis ſue ſpēꝫ abſcondit. Ex his faciā rōem. qꝛ iſti diſcipuli nō habebāt fidem ⁊ſi hoībꝰ nō credētibꝰ ꝑ ſolā loquelā ꝟboꝝ ſpūaliū ſe iūxit Ih̓s. qͣꝫto magis nobis qͥ ſumuscredentes ſi loqͣmur vba ſpūalia. ¶ Cōſiderandū eſt aūt hic. quare xp̄us iſtis duobꝰ diſcipulis euntibꝰ in villā noīe emaus apparuitin aliena effigie. ſicut d̓r Marc̄. vlt̓. Ad illaꝫqueſtionē rn̄det ſanctꝰ Tho. iij. ꝑte. q. lv. ar.iiij. ꝙ reſurrectio xp̄i manifeſtāda fuit homībus ꝑ modū qͦ eis diuina reuelant̉. Innoteſcūt aūt diuina hoībꝰ. ẜm ꝙ diuerſimode ſūtaffecti. Nā illi qͥ habēt mentē bn̄ diſpoſitamẜm veritatē: diuina ꝑcipiūt. Illi aūt qͥ habētmentē nō bn̄ diſpoſitā: diuīa ꝑcipiūt cū quadam confuſione dubietatis vel erroris. Animalis em̄ hō non ꝑcipit ea q̄ ſunt dei. vt d̓r. jͣ.Cor̄. ij. Et ideo xp̄s quibuſdaꝫ ad credendūdiſpoſitis ꝑ reſurrectōem apparuit in ſua effigie. Illis autē in alia effigie apparuit. qui iāvidebant̉ circa fidem tepeſcere. Un̄ dicebātNos ſperabamus qꝛ ipſe eēt redempturꝰ iſrl̓Unde Gregorius dicit in omelia ꝙ talem ſeexhibuit eis in corꝑe qualis apud illos erat īmēte Quia em̄ adhuc in cordibꝰ eoꝝ peregrinus erat a fide: ire ſe lōgius finxit ac ſi eēt peregrinus. Nec illa fictio fuit mēdaciū. qꝛ ẜmAugꝭ. in li. qōnū euāgelij. Nō omne qd̓ fingimus mendaciū eſt. ſed qn̄ illud fingimus qd̓nihil ſignificat. Cuꝫ autē fictio noſtra refert̉in aliquā ſignificatōem. nō eſt mendaciū. ſedaliqua figura veritatis. Alioqͥn omnia que a