Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

dignitatū hmōi. xp̄s abſentat̉. relinqͥt noctē tenebroſā culpa. ambulat ceſpitādode pctō in pctm̄. Ecce qͣre d̓r ſol. Auc̄tas.Oriet̉ vob̓ timētibꝰ nomē meū ſol iuſticie. etſanitas ī pēnis eiꝰ Malach̓. iiij. Nota. Uob̓timētibꝰ nomē meū. qꝛ timētibꝰ deū liceteis oriat̉ ſol nature. tn̄ eis orit̉ ſol gr̄e.. ſanitas ī pēnis eiꝰ. gr̄a gl̓ia ſūt due ale eiꝰ.Gr̄a em̄ ꝯfert ſanitatē ꝯͣ infirmitates culpaꝝmortaliū vulnera pctōꝝ. Gl̓ia ē ala ꝯfertſanitatē miſerijs tꝑalibꝰ. Itē ī nouo teſtamēto d̓r ſol. eccl̓ia dicit ꝟ̓gini Marie. Ex teortꝰ ē ſol iuſticie xp̄s deꝰ nr̄ ⁊c̄. Itē ſol in quadrageſima erat ſuꝑ nos. qꝛ eramꝰ in pnīa ieiunijs or̄oibꝰ vigilijs ⁊c̄. Sed video vadit ad occidentē. qꝛ multi redeunt advanitates ornamētoꝝ ⁊c̄. dimittēdo bonā vitam. Multi credūt non debēt tenere bo vitā. nec facere pnīam niſi in quadrageſima. Quia in cordibꝰ multoꝝ ipſe dies gratie exceſſus vite iam incipit in veſperū culpe declinare. eccleſia petit in thēate. Mane nobiſcū dn̄e ⁊c̄. Modo vidēdi ſunt modiquibꝰ retinet̉ chriſtꝰ. Et noui ī euāgelio hodierno tres modos qͥbꝰ chriſtꝰ manebit nobiſcū ne cadamꝰ in noctē culpe .ſ. Loquendo verba ſpūalia. Audiendo documenta celeſtia. Faciendo miſcd̓ie opera.Dicit thema. Mane nobiſcū dn̄e ⁊c̄. Dico pͥmo xp̄us manet nobiſcū loq̄ndo ꝟ̓baſpūalia. natural̓. qꝛ om̄e ſil̓e naturalit̓ attrahit̉ retinet̉ a ſuo ſil̓i. vt ptꝫ de magnetetrahit retinet ferrū. ex aliqͥbꝰ qͣlitatibꝰ caliditatis vel ſiccitatis. ſed ex ſil̓itudine ꝯuenientia quā habet a tota ſpecie. vt dicūt philoſophi. Idē de ageteſteyn attrahēti paleamex ſil̓itudine naturali quā habet a tota ſpecieIdē de aīalibꝰ ſi ſint hic diuerſa mixtim congregata. ſtatim ad vnā ꝑtē ſeꝑabūt ſe boues.ad aliā equi. ad aliā aſini. ad aliam oues.ſic de qualibet ſpecie. Idē de homībꝰ ſibiſil̓ibꝰ ꝯiūgunt̉. vanꝰ vanis. pauꝑ pauꝑibus. diues diuitibꝰ. bonꝰ cuꝫ bonis. Incōcordat ſcpͥtura. Omne animal diligit ſibiſimile. ſic om̄is homo ꝓximū ſibi. Omis caro ad ſimilē ſibi coniūget̉. om̄is homo ſimili ſui ſociabit̉. Eccl̓i. xiij. Patet ergo ſimilitudo eſt ratio attractōis ſeu ꝯiunctōis.videamus quam ſil̓itudinē habet chriſtꝰꝟbis ſpūalibꝰ. Dico magnā. qꝛ ipſe eſt ver non corꝑale nec tranſitorium ſed ſpūale

eternū. De Dauid. Uerbo dn̄i celi firmatiſunt. ec Apoc̄. xix. Uocabat̉ verbuꝫ dei .ſ. an̄incarnationē. Si ſimile attrahit̉ a ſuo ſil̓i. chriſtꝰ ſit verbuꝫ ſpūale. rōnabiliter trahit̉ retinet̉ a loquentibꝰ verba ſpūalia. Auctoritas. Ubi ſunt duo vel tres cōgregati in noīemeo. ibi ſum ego in medio eoꝝ. Matt. xviij.Iſtud oſtēdit̉ in pͥncipio euāgelij. vſqꝫ Oculi aūt eoꝝ tenebant̉ ne cognoſcerēt. Unꝰiſtoꝝ diſcipuloꝝ vocabat̉ Cleophas. Aliꝰ vtd̓r a quibuſdā erat Lucas. Sed Hiero. dic̄ Lucas nunqͣꝫ fuit diſcipulꝰ Ih̓u ſed apl̓oru. preſertim beati Pauli. Et exeuntibꝰ hieruſalē. inceperūt loqͥ verba ſpūalia de xp̄oeiꝰ paſſione. et ſtatim chriſtꝰ fuit eis. Si dicat̉. Et vn̄ venerat chriſtꝰ. non legit̉ clare vbiſtabat illo tꝑe. non in celo inqͣꝫtū homo. Sꝫdicunt doctores aliqͥ ſtabat ī paradiſo terreſtri cuꝫ ſanctis pr̄ibꝰ. Ratio que fundat̉ inph̓ia eſt. quia locꝰ locatū debent ꝓportionari. vt d̓r in. iiij. phiſicoꝝ. ergo poſt reſurrectōem chriſtꝰ habuiſſet corpꝰ gl̓ioſum immortale impaſſibile incorruptibile. decebat habere locū ꝯuenientē. De Dauid īpͣs. Dn̄e ꝓbaſti me. in ꝑſona chriſti dicit. ſiquia. Si ſumpſero pēnas meas diluculo:habitauero ī extremis marꝭ. Etem̄ illuc manus tua deducet me. tenebit me dexta tua.pͣs. cxxxviij. Pēne ſunt corpꝰ gl̓ioſum et aīaſanctiſſima. Sanctꝰ Tho. dicit in. iij ꝑte. q.lv. ar. iij. in ſolutōe ſcd̓i argumēti. incogni eſt quibꝰ in locis tꝑe intermedio .ſ. inter reſurrectionē et aſcēſionē corꝑaliter eſſet xp̄s. ſcpͥtura non tradat. et ī om̄i loco ſit dn̄atio eius. illi duo diſcipuli irēt hierl̓mad caſtellū emaus. qd̓ erat in ſpacio ſtadioꝝlx. ab hieruſalē. Sicut nos cōputamꝰ viam leucas. italici computant miliaria. Greciaūt computāt ſtadia. Stadiū d̓r qͣntū currebat Hercules gigas vno anhelitu.. xv. ſtadia faciūt leucā. Itē. lx. ſtadia ſunt qͣttuorparue leuce. Et ſic incedebāt triſtes loq̄ntesde paſſione xp̄i magiſtri eoꝝ. ſtatim qn̄ fuerunt extra murale hierl̓m ſoli ambulātes loquebant̉ ad inuicē de his om̄ibꝰ acciderātEcce materia de loquebant̉. Ego ſi vobisdico aliquid de his loq̄bant̉ non poſſuꝫ errare. quia ſi de omnibꝰ loquebant̉. et de aliquibus. arguendo ab vniuerſali ad particulare. Et factū eſt fabularentur. Fabularieſt loqui dubitatione homo non firmatcor ſuū in aliquo. Et ſecū q̄rentes. ergo ibāt