Indie Paraſceues

ꝙ quodlibet opus. quodlibꝫ tediū etiā ſine morte ſufficiens erat ad redimendū genus humanūEt ratio eſt. qꝛ ih̓us xp̄s inquātū deus habebatin oꝑibus virturē infinitā. Idem etiā ꝓpter ſanctitatem humanitatis intantū ꝙ vna oratio vellacrima vel gutta ſanguinis preter mortem eratſufficiens ad redimendū genus humanū habendo reſpectu ad predictū. Et iſtam concluſionemintellexit Dauid in p̄s. cxxxviij. Qui īcipit. Domine ꝓbaſti me ⁊c̄. ibi cuꝫ dicit. Confitebor tibiquia terribiliter magnificatus es mirabilia opera tua et anima mea cognoſcet nimis Loquebatur dauid in ſpiritu ꝓphetie regi meſſie ⁊ di. terribiliter. ⁊ hoc ꝓpter infinitū poſſe diuinitatis.et magnificatus ꝓpter humanitatē. ¶ Secūdaꝯcluſio eſt. ꝙ ſi loquimur de ieſu chriſto ẜm ordinationem dei inſertā in lege Moyſi et ꝓphetis. tunc erat neceſſe ꝙ moreret̉. et vt mors morte redimeret̉. qꝛ poſtqͣꝫ homo traditus erat morti ꝓpter peccata hominis .ſ. Ade ⁊ poſtqͣꝫ xp̄usliberare volebat genus humanū neceſſe erat vtmoreretur. ¶ Unde chriſtus morte ſua a duplicimorte nos liberauit. ſcꝫ a morte anime ſpiritualiꝑ baptiſmū. ⁊ a morte corporis in fine mundi pꝰreſurrectionē. hoc reuelauit deus moyſi in libroNume. xxxv. quando precepit ꝙ ſi homicida acaſu confugeret in ciuitatē refugij que erant ſexTres citra iordaneꝫ ⁊ tres vltra iordanem. et ꝙibi expectaret quouſqꝫ moreret̉ ſumus ſacerdoſquo mortuo poterat redire libere. In quo videtur ꝙ dabat̉ occaſio deſiderandi morteꝫ ſummipontificis. Dicit tamen textus. Manebitqꝫ ibidonec ſacerdos magnus qui oleo ſancto vnctuſeſt moriatur. Numeri. xxxv. Sed queritur qͥseſt iſta homicida. et que ſunt iſte ciuitates refugij. et quis eſt iſte ſummus ſacerdos. Dicenduꝫꝙ homicida eſt quilibet peccator in veteri teſtamento. De quo Ezech̓. xviij. dicit̉. Anima quepeccauerit ip̄a moriet̉. et eſt peccator homicidaa caſu. et non voluntarius. nec a ꝓpoſito. qͥa illeqͥ facit ſuꝑbiam vel alia peccata nō intendit occidere animā ſuā. quia nemo reſpiciens ad maluꝫoperat̉. Sed peccator habet complacentiam inpeccato. vtputa ſuꝑbia vel alio pcccato. ex quopeccato ſequitur occaſionaliter mors anīe. Iſtepeccator eſt homicida. qꝛ principalē ꝑtem hominis interfecit .ſ. animam. Ergo modo poteſt intrare ciuitatē hieruſalem illā .ſ. que ſurſum ē mater noſtra .i. celū. Sed oꝑtet ip̄m cōfugere ad ciuitatem refugij. quia omnes iuerūt poſt ꝑactaꝫpenitentiā ad limbū. et in ciuitatem hieruſalemire nō poterant. qͣꝫtūcunqꝫ iuſti eſſent. donec ſūmus ſacerdos qui eſt dominꝰ noſter ih̓s chriſtꝰmoreretur. De quo dauid dicit. Tu es ſacerdoſineternū ẜm ordinem melchiſedech. quia celumclauſum fuit. qꝛ Gen̄. iij. dicitur Ꝙ poſt peccatūprimi hominis collocauit deus Cherubin flam

meum gladiū atqꝫ verſatilem ad cuſtodiendā viam ligni vite. Vnde ſanctus Thomas tertia ꝑte queſtione. xlix. arti. quinto. vbi hanc figuraꝫꝓſequitur dicit ad primū. Ꝙ patres antiqͥ ꝑ bona opera meruerūt introitū regni celoꝝ ꝑ fidempaſſionis Ieſu xp̄i. ẜm id ad Heb̓. xj. Sancti ꝑfidem vicerunt regina operati ſunt iuſticiaꝫ perquā etiā a peccato ꝓprio purgabant̉. quātuꝫ ꝑtinebat ad emendationē ꝓprie perſone. Non tamen alicuius fides vel iuſticia ſufficiebat. ad remouendū impedimentū. quod erat ꝑ reatū totius humane nature Quod quidē remotū eſt pereffuſionem ſanguis domini noſtri ihieſu chriſtiIdeo ante paſſionem chriſti nullus intrare velingredi poterat regnū celeſte adipiſcendo .ſ. beatitudinem eternam que cōſiſtit in plena dei fruitione. quia chriſtus meruit nobis introitum regni celorū. hec ille ibidē. Patet ergo ꝙ abſolutenon erat neceſſarium chriſtum mori vt dicit prima concluſio quā etiam beatus Thomas in tertia parte. queſtiōe. xlv. articulo primo ponit. qͥahomines alio modo liberaſſet. ſed ẜm ſuā preordinationē quā ꝑ ꝓphetas expreſſit et in lege anti qua ꝑ figuras premōſtrauerat neceſſe erat criſtum mori vt ſcripture implerēt̉. ⁊ hoc eſt quoddicitur Luce. xxij. capit̓. Filius hominis ẜm ꝙdiffinituꝫ eſt vadit. ⁊ Luce vlti. Hec ſunt verbaque locutus ſum ad vos cum adhuc eſſem vobiſcum quoniā neceſſe eſt impleri omnia que ſcripta ſunt in lege moyſi et ꝓphetis et pſalmis d̓ meEt quoniam ſcriptū eſt qm̄ oportebat chriſtumpati et reſurgere a mortuis. Hec Thomas ibidēEt ergo thema iſtud ꝓponitur nō in perſona iudeorum mortem chriſti ꝓcurantium iniuſte ſedꝓponitur in ꝑſona omniū ꝓphetarum qͥ dicuntnos legeꝫ habemus. quia in lege eoꝝ ſcripta ſerpens eneus et agnus paſcalis figure erant mortis chriſti. Ergo vt ſcriptura impleatur ⁊ regnūcelorum aperiatur Chriſtus ẜm legem debꝫ mori patet ergo thema. Modo oportet declararequomodo paſſio chriſti fuit ꝓ uoſtra redemptōne et recōciliatione. Pro quo ſciendū ꝙ ſicut inp̄uaricatiōe ade fuerūt ſex circumſtātie ſeu ꝯditiones ſic in paſſiōe xp̄i fuerūt ſex circūſtātie velꝯditiones correſpondētes preuaricationi.¶ Prima fuit refectio corꝑalis.Scd̓a ligatio ꝑſonalis.¶ Tertia damnatio humanalis.Quarta cōpaſſio ſocialis.¶ Quinta defunctio temꝑalis.¶ Sexta ſepelitio terrenalis.Primū quod fuit in paſſiōe xp̄i fuit refectio corporalis. qꝛ xp̄s ante ſuā paſſioneꝫ voluit cenarecum apoſtolis Ratio. quoniā ſicut preuaricatoade incepit a refectione quādo adam comedit d̓fructu vetito. Sic chriſtus ad oſtendendū ꝙ venerat ad reformandum malum ade voluit come