Sermo

terminū ad quē quod nō eſt in iſta tranſſubſtantiatione. ⁊ vir prudens nō abhorrebit eā. qꝛ communiter faſtidioſi abhorrent medicinas .ſ. purgationes ſeu pillulas. qꝛ nolunt ipſas recipere.Sed prudens medicus cooperit medicinā cummelle vel aliquo bono ne videat̉ nec ſentiat̉. itafecit xp̄s optimus medicus qͥ in hoſtia cooperitcarnem ſuā qͥ nō videt̉ nec ſentit̉. ideo dic̄. Uirprudens ⁊cͣ. xp̄s poſſet bene facere ꝙ videreturin hoſtia ꝯſecrata. ſicut videtur imago in ſpeculo. Sed talis hoſtia nō debꝫ ſumi a ſacerdote vtdicunt doctores. qꝛ abhominabile eſſet comedere viſibiliter carnes hominis. ideo chriſtus nonvidetur imo ſtat coopertus ſub illo velo albedinis ſicut rex intra cortinas. ideo dixit Eſai. cui hͦſacramētū fuit reuelatū. Uere tu es deus abſcōditus deus iſrael ſaluator. Eſai. xlv. Quinta ratio inſtitutionis fuit ꝓpter ꝓmotionem celeſtialem. vt ſcilicet poſſimus aſcendere in celuꝫ. quoniam ꝑ naturam nullus pōt aſcendere in celum.niſi deus Celum celi domino: terram autem dedit filijs hoīm. Nota celuꝫ .i. gloria celi. dominoſupple competit ꝑ naturā. Terrā autem dedit filijs hominū. ideo nos ſi volumus aſcendere ī celum indigemus ꝓmotore et adiutore quo aſcendamus. qꝛ dicit chriſtus. Nemo aſcendit in celūniſi qui deſcendit de celo filius hominis qui ē incelo. Ioh̓. iij. Hoc verbuꝫ niſi bene intelligatureſſet occaſio deſperationis. Nemo aſcendit ī celum. ergo nec innocētes. nec penitentes nec martyres. nec confeſſores ⁊cͣ. quia nullus ipſoꝝ deſcendit de celo. ſed intelligitur ſic. Nemo aſcendit in celū. ſcꝫ virtute propria. ſed bene aſcendithomo in celum .ſ. virtute corporis chriſti in hocſacramento cōtenti. ſicut nebula que iacet demane ſuꝑ terrā que de ſe nō poteſt aſcendere ꝓptergrauitatem quā habet. ſed quando venit ſol quiipſam calefacit. tunc ſol facit ipſam aſcende̓ ſurſum. idem̄ de nobis qui ſumus terreſtres ⁊ graues. ideo virtute ꝓpria nō poſſumus aſcenderein celū. ſed venit ſol iuſticie qui eſt in hoc ſacram̄to cuius virtute poſſumus aſcendere. ideo dicitur viaticū. id eſt cibus beatorum. Dic miraculum huius de ſancto Uictore. qui quando communicauit dixit. Aſcendat filius ad patrē ⁊ ſpiritus ad dominū qui dedit illum. Et expirauit ⁊anima cū chriſto in celuꝫ aſcendit. hoc fuit figuratum in ꝓpheta Helia dormienti. Ecce angelus tetigit eum ⁊ dixit illi. Surge et comede grādis em̄ tibi reſtat via. iij. Reg. xix. Sic qͣꝫdiu homo eſt in peccato mortali dormit ſicut ꝓpheta īdeſerto cum periculo leonū ⁊ lupoꝝ inferni. Etdicit̉ ſibi ab angelo .ſ. ſacerdote. Surge qui dormis et exurge a mortuis ⁊cͣ. comede .ſ. communicando. Et ambulauit ī fortitudine cibi illiꝰ quadraginta diebus et. xl. noctibus vſqꝫ ad monteꝫdei. Ita ſacra ſcriptura dies ſignificat proſperi-

tatem ⁊ nox ſignificat aduerſitatē. Precepta autem diuina ſunt decem. que ſeruanda ſunt quadruplicit̓ .ſ. corde cogitando. ore loquendo. opere faciendo. et ꝑſeueranter implendo. quaterdecies ſunt quadraginta. ⁊ ſic intrabimus in montem dei in regnum celorum Amen.¶ In die Paraſceues. Sermo.Os legem habemus et ẜm legem debet mori. Habet̉verbum iſtud Ioh̓. xix. Et recitatuꝫeſt in paſſione domī hodierna. Quotidie ꝑ totā ſeptimanā fuit facta repreſentatio ⁊memoria paſſiōis ih̓u xp̄i. ſed multū diuerſimode nūc qͣꝫ alijs diebꝰ. rep̄ſentabat̉ em̄ tūc vt resdiu p̄terita. Et ꝓpter ea dicentes miſſam tunc dicebant. In illo tꝑe ⁊c̄. Sed hodie recitat̉ vt preſens ⁊ oculariter viſa. et ideo hodie non d̓r. in illo tꝑe. ſed hodie d̓r. egreſſus ih̓s in pn̄ti. Et ē ratio differentie. qꝛ res pn̄s plus mouet corda hominū qͣꝫ res p̄terita. ⁊ plus pungit nūc ictus muſce qͣꝫ olim vulnꝰ datū. Et idcirco vt ſentiamusdulcedinē et cōpatiamur animis nr̄is morti criſti. ip̄a nobis rep̄ſentat̉ hodie vt de p̄ſenti. ⁊ itaſit officiū et ẜmones. ſicut ſi nūc xp̄s videret̉ eſſein cruce. vt ſentiamꝰ ẜm qd̓ dixit deꝰ. Recordare pauꝑtatꝭ ⁊ trāſgreſſiōis mee abſinthij ⁊ fellisTreno. iij. Nota pauꝑtatis. qꝛ nudus crucifixꝰfuit Et rn̄det ꝓpheta in ꝑſona populi chriſtianiMemoria memor ero et tabeſcet in me aīa meaibidē Memoria .ſ. p̄teritoꝝ memor ero ac. ſcꝫ ſieſſet de pn̄ti. gͦ ſicut dixi loquamur vt ſi nunc videremus ih̓m chriſtum crucifixum. ita ⁊ de dolore virginis Marie. Sed ſcitis ꝙ ꝑſone doloroſe nō fit ſalutatio nec audet quis dicere ꝟba gaudij ꝑſone conſtitute in triſtia. ideo non ſalutabimus eam more conſueto. qꝛ creſcerent ſibi dolores. dicerꝫ quomō dicis Aue. qꝛ imo ſum plenaomni merore et dolore amaritudīe et miſeria ⁊cͣSi diceremus dominus tecū. nec eſt dn̄s mecū.qꝛ abſtulerunt eū mihi et crncifixus eſt. Si diceremꝰ benedicta. diceret et quō dicis tu mihi benedicta. quia omnes me maledicunt. ⁊ ideo nonſalutabimus eaꝫ. Sed ne predicemus ſine deuotione reuertamur ad deum pendentem in crucecrucifixū dicendo. Adoramus te chriſte. et benedicimus tibi. qꝛ ꝑ crucē tuā redemiſti mūdū ⁊cͣ.Nos legē habemus ⁊cͣ. vt ſupra. Pro aliqualiverbi ꝓpoſiti declaratione et materie introductione ſcienduꝫ eſt. ꝙ in ſacra theologia eſt talisqueſtio Utrū aliqd̓ aliud opus xp̄i ſufficieus eſſet ad redimendū humanū genus p̄ter eiꝰ mortēet an eſſet de neceſſitate moriturus. Et iſta queſtio deciditur per ſanctos doctores theologie ꝑduas concluſiones. Prima cōcluſio eſt. ſi loquimur ẜm dignitatē ſue diuine perſone. et ẜm ſanctitatē ſue diuinitatis et humanitatis. dicimus.