Indie Paraſceues

mus in conſecratione. Et dictis verbis nō remāſit ibi ſubſtantia panis. qꝛ conuerſa fuit in corpꝰchriſti. ⁊ qꝛ erat corpꝰ viuū. id̓o erat ibi ſanguiset anima et diuinitas ſed apoſtoli nō videbat ibicorpus. Et communicauit primo ſeip̄m ſicut ſacerdos primo ſe communicat. deinde alios. necfrangendo placentulam. frangebatur corpꝰ chriſti ſicut nō frangitur imago in fractione ſpeculiDeinde communicauit apoſtolos dicens. Accipite et manducate hoc eſt corpus meū. Dn̄e dixit Petrus. Iſte panis eſt corpus veſtrū. petredixit chriſtus. Nō eſt panis ſed eſt corpꝰ meumIdeo cōmunica Dixit petrus poſtqͣꝫ cōmunicauit. O dn̄e iſte cibus me cōfortat totū et animaꝫmeā illuminauit. Tunc dicit xp̄us ſibi. Ego dabo vobis poteſtatē idem faciendi. Communicauit etiā iudā qui indeuote ⁊ male partus accepitet equaliter peccauit male cōmunicando ⁊ xp̄mꝓdendo Si dicaiur quare xp̄s cōmunicabat eūquē ſciebat eſſe in peccato et male paratum. Reſpondeo. quia nolebat ip̄m publicare. qꝛ peccatū ſuū erat occultū. Sic nec curatus debet negare cōmunicatōnē illi quē ſcit ſecretū peccatorē ſiAao cederMA ponit ſe cum alijs ad cōmunicanduꝫ. quia diffamaret ip̄m. Dic quō quilibet xp̄ianus debet cōmunicare in paſca ⁊c̄. pueri duodecim vel quattuordecim annoꝝ. ideo dicit chriſtus. hic eſt panis qui de celo deſcendit Ioh̓. vj. Nō de celo aereo ſed empireo. Dic quo tempore apoſtoloruꝫxp̄iani cōmunicabant omni die Erant autē perſeuerantes in cōmunicatiōe fractiōis panis Actuū. ij. Panis glo. euchariſtie. Deinde fuit ordinatū cōmunicare in qualibet dn̄ica. Deinde ī qͣ7. tuor feſtiuitatibꝰ precipuis anni. Poſtmodū fub. Ait ordinatū ꝙꝫ ſemel in anno .ſ. in paſca quilibꝫ cōAmunicet. Sed de bono cōſilio bonū eſt cōmunicare in quattuor feſtiuitatibus p̄cipuis. Iohannis. vj. Amē amen dico vob̓ niſi manducaueritꝭcarnē filij ho. ⁊ biberitꝭ eiꝰ ſanguinē nō hētis vitaꝫ in vobis. Quarta ratio inſtitutionis ſacr̄i fuit ꝓpter curationē medicinalē .ſ. ad curandū plagas noſtras tā corpoꝝ qͣꝫ animarū. Vnde omīamala tribulationes ⁊ miſerie ⁊ finaliter mors habuerunt ortū ⁊ venerūt ex cibo et comeſtōe adeꝯtra p̄ceptū dei. Ex illo cibo porta fuit aꝑta omnibus malis. qꝛ alias gētes habitaſſent in paradiſo terreſtri ſine miſerijs ⁊ penis qͥbuſcunqꝫ. etpoſtqͣꝫ ibi vixiſſent iuxta diuinā ordinationē deus dixiſſet michaeli. deſcende in paradiſum terreſtrem. et oēs qͥ ſunt ibi talis etatis aſcēdāt huc⁊ ſine dolore ⁊ morte illuc aſcendiſſemꝰ ad gloriam. ſꝫ ex pctō ade ⁊cͣ. ideo di. grāmaticꝰ. Malamali malo mala ꝯtulit oīa malo. Cōſtructio. mala .i. maxilla mali .ſ. ade. malo ꝓpter pomū omīamala ꝯtulit malo .i. mundo. qꝛ lꝫ eua comediſſetde illo cibo ſi adā nō comediſſet nō fuiſſemꝰ obligati ad iſta mala. nec fuiſſemꝰ ꝯcepti in pctō ori-

ginali. ſed ſola eua fuiſſet punita Uidēs dn̄s d̓sꝙ dyabolꝰ ita ordīauerat ꝙ ex fructu veniret oēmalū. ip̄e oppoſitū ordinauit ꝙ ex fructu .ſ. arboris Marie cui dicimꝰ. bn̄dictꝰ fructꝰ vētris tuiveniret om̄e bonū toti mūdo. ſicut dyabolꝰ arteſua tm̄ ſciuit facere ꝙ ex fructu omneſ gētes plagauit ⁊ vulnerauit. ꝑ oppoſituꝫ ego faciā medicinā vniuerſalē ꝯtra oēs infirmitates tā corꝑm qͣꝫanimaꝝ. iō cantat eccl̓ia. Hoc opꝰ nr̄e ſalutis ordo depopoſcerat ⁊cͣ. Queſtio eſt h̓. qꝛ multi infirmi ⁊ vulnerati in corꝑe cōicant qͥ tn̄ nō curāt̉ īaīa a pctīs imo pctā augmētat̉. quō gͦ eſt medicina curatiua. Rn̄deo ꝙ medici dātes aliquā medicinā infirmo ꝯſiderat duo .ſ. diſpoſitionē infirmi et vtilitatē eiꝰ. Prīo ꝯſiderāt diſpoſitōꝫ infirmi. ideo an̄qͣꝫ dent purgationē fortē infirmo miſcent ſibi ſiropū ad p̄parēdū et diſponēdū. Iteꝫattendūt ⁊ ꝯſiderant vtilitatē finalē. qꝛ lꝫ poſſētcurare infirmū ſꝫ nolūt. qꝛ eſſet occaſio mortis vtpꝫ d̓ quodā rege. Reqͥrit̉ etiā in patientie diſpō⁊ vtilitas final̓. Et ſi aliqͥd hoꝝ deficit nō ē culpamedicine. Idē ī ꝓpoſito ſi aliqͥs īdiſpoſitꝰ ⁊ male ꝑatus recipit iſtā medicinā ſeu purgationē ſine ſiropo p̄uio diſponēte. Quatuor cōclearia ſiropi ad diſponēdū ſt̓ cordis ꝯtritio. oris ꝯfeſſiooꝑis ſatiſfactio ⁊ corꝑis afflictio. cū aqͣ calida lacrimaꝝ ſic aīa curat̉ a pctīs. Idē d̓ corꝑe. qꝛ deꝰſcit ꝙ infirmitas corꝑis ē ꝓficua aīe. qꝛ iō dat infirmitatē corꝑi ꝓ ſalute aīe. qꝛ gͦ ſanitas ⁊ curatōilliꝰ eēt nociua aīe. iō nō dat ſanitatē quā al̓s daret infallibilit̓ ſi eēt vtil̓. Sine dubio gͦ teneatꝭ ꝙſi hō ſit bn̄ diſpoſitꝰ ⁊ bn̄ paratꝰ ⁊ recipiet iſtā medicinā tā corpꝰ quā aīa recipiēt ſanitatē. iō dicitſacerdos. Hec ſacroſctā cōmunio corꝑis ⁊ ſanguinis dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i fiat mihi et oībꝰ ſumentibꝰſalus mētis ⁊ corꝑis. Ecce rō quō fuit inſtitutūꝓ medicina vniu̓ſali. Autori. Altīſſimꝰ d̓ t̓ra creauit medicinā ⁊ vir prudēs nō abhorrebit eam.Acc̄i. xxxviij. No creauit. vid̓r tn̄ ꝙ iſta autori.includit ꝯtradictionē qm̄ creare ē d̓ nihilo aliqͥdfacere ẜm ph̓m. ſꝫ qn̄ d̓ aliqͦ fit aliqͥd illud nō dicitur creare. ſꝫ facere. Cū gͦ d̓r. Altiſſimꝰ d̓ t̓ra creauit medicinā nō videt̉ creare ſꝫ facere. Rn̄deo ꝙin hͦ ſacr̄o nō ē ꝓpͥe generatio. nec alt̓atio nec traſmutatio. qͥa in alteratiōe ⁊ trāſmutatōe ſb̓ali ſb̓iectū manet. idē etiā d̓ illo qd̓ fit ꝑ generationemaliqͥd remanet. vt pꝫ in cinere. ſed in creatiōe nōeſt ita. qm̄ in re nouiter creata nō eſt aliqͥd quodprius fuerit vt patet de anīa et deo nouiter creata. Ita in hoc ſacr̄o infra illā albedinē eſt ſubſtātia ſeu materia panis. et quādo fit trāſſubſtātiatio. totū mutatur. qꝛ nihil remanet d̓ materia vl̓ſubſtantia panis. ideo magis appropinquat creationi ꝓpter hoc. qꝛ ſit a ſola potentia diuina. iōdicit. Altiſſimꝰ d̓ terra .i. de ſubſtantia terrenalicreauit. nō dicit generauit fecit ſeu formauit. qͥain iſtis ſemꝑ remanet aliqͥd de termino a quo in