Druckschrift 
1 (1488) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria quarta poſt Palmarum

tra que eſt venenū corrūpens et deſtrueus communitatē. ſed iſta oua frangunt̉ faciēdo ordinationes et exclamatōes penis ꝯtra peccata notoria Sed dicit ꝓph̓a. telas aranee texuerunt capiūt retinent paruas muſcas magnaſaues. ita ordinatiōes quas facitis ſolū capiunt retinent ſimplices et pauꝑes laboratoresſed magnates ciues nec milites nec barones.imo dicunt rectoreſ. forte qn̄ eſſem extra officiuꝫiſtud darent mihi vnā bonā gladiatā. Dic quo ordinatō dꝫ eſſe ad inſtar rethis piſcatorꝭ qd̓ꝯtrario ſe habet ad telā aranee. qꝛ accipit etretinet magnos piſces et parui fugiunt. Idē dꝫeſſe ordinationibꝰ. qꝛ dꝫ corrigere maiores. ettūc minores retinent̉ ſub virga. ſi ex hoc aliqͥs rectoribꝰ ꝑſeqͥt̉ occidit̉ hoc eſt ſalariū a deoꝓmiſſū ex hoc Sap̄. v. Iuſti aūt imꝑpetuum viuent apud dn̄m eſt merces eoꝝ. accipient regnū decoris diadema ſpeciei de manu dn̄i deiſui. qm̄ dextera ſua teget eos et in brachio ſāctoſuo defendet illos. Ecce pͥmus modꝰ habēdi paradiſum. Scd̓s modꝰ habendi regnū dei ē furando ſecrete. qꝛ piū furtū eſt bn̄dictū. Un̄ ſciendū fures ſiue latrones ſecrere vadūt ad do diuitiſ ad furandū. hoc habēt regnū deiꝑſone que in hoc mundo ſecrete faciunt penitētiam timentes vt latrones ne audiant̉ vel ꝑcipiantur nec etiā ſint diſcooꝑti. ideo ſecrete faciuntmulta ieiunia elemoſynas or̄ones ml̓ta alia bona extra nihil ſentit̉. Intus portant ciliciuꝫ etextra on̄dunt pulcras veſtes dormiunt in terra.ſurgūt de nocte ad orandū Sic ſecrete furanturregnū dei. qꝛ nullus ſcit bona oꝑa ipſoꝝ quouſqꝫ ſunt in alio mundo. Et d̓r nunqͥd ille eſt talisreligioſus. O quātā pnīam fecit ille ⁊cͣ. Idē dep̄ſbyteris laicis. De iſtis dicit Augꝰ. qn̄ audiuit famā ſanctitatꝭ anthonij dei Surgūt indocti celū rapiunt et nos ſcientijs noſtris ad īfernum demergimur. Nota celuꝫ rapiunt .ſ. ſecrete oꝑa pnīe nos .ſ. didicimꝰ facimꝰ Surgunt. recte tangit modū quē tenent latrones qn̄volunt raꝑe aliqd̓ caſtrū ſurgūt de nocte obſeruāt cuſtodes ſecrete ſilentio ſcalāt caſtrūqͦuſqꝫ ſunt altius. qꝛ tunc clamant. ita ꝑſone penitētes ſurgūt nocte et ſecrete ſcalāt caſtrū ꝑadiſi aſcendētes ſcalā pnīe eiꝰ gradus ſunt oꝑapnīalia. vel ſcala eſt quedā virtus cuiꝰ gradꝰ ſūtqͦdlibet opus illius ꝟtutis. verbi gr̄a. deuotio ēvna ſcala cuiꝰ gradus ſunt orare ꝯtemplari audire miſſas ẜmones cōmunicare ⁊cͣ. Miſcd̓iaeſt alia ſcala cuiꝰ gradus ſunt ſeptē oꝑa miſcd̓iecorꝑalis ſeptē ſpiritual̓. Caſtitas eſt alia ſcalacuiꝰ gradus ſunt gubernatio qͥnqꝫ ſenſuū cauerea ꝯcupiſcentijs oculoꝝ. ab auditu auriuꝫ de illamat̓ia carnis ⁊cͣ. Cauere a mala ſocietate ab occaſionibꝰ. Illi ergoqͥ ſecrete faciunt iſta oꝑa virtutū ſcalant ſecrete et ſilentio caſtrū regni ce-

loꝝ intrant. ideo dicit ſurgūt. de hoc dauid. Beatus vir. cꝰ eſt auxiliū abs te aſcenſiōes diſpoſuit in valle lacrimaꝝ ī loco quē poſuit. p̄s. lxxxiijNota exēplū in vitaſpatrū li. autentico euchariſto et vxore ſua quattuor ſcalis .ſ. virginitatis pnīe deuotionis miſcd̓ie ſcalabāt ꝑadiſūIſte modus eſt bonus ꝑſonis mundanis ſecrete faciunt ſuas deuotiones pnīas ſicut ſuntvidue domicelle. talibus dicit xp̄s. Nolite timere puſillus grex. qꝛ cōplacuit patri vr̄o dare vobis tegnū celoꝝ. Lu. xiij. Noͣ ſi placet dice̓ circa illud d̓r. nos ſcientijs nr̄is ad īfernū demergimur. tres ꝯditiones ſcīaꝝ .ſ. nigromantiaiuris et theologie. Prima mala de ſe ē ſunt excōmunicandi om̄s illi illā ſtudēt et practicant.Scd̓a ē iurꝭ .ſ. canonū legū ſe bone ſt̓. ſꝫ pn̄teſſe male ex mala intentione qn̄ mala voluntate ſtudent̉ exercent̉ peccant mortaliter. totūeſt ī pctō. ſed debent ordinare intentionē vt probono cōmuni. iuſticia conſeruanda. Idē iure canonico. Si ſtudent vt habeāt beneficia peccatū eſt. qꝛ finis eſt malus. Item ſi ratiōe ſtudijdimittunt hoͣs Theologia de ſe eſt optima. ſedſi mala intentione habet̉ vt aſcendat̉ hoc ſtudiū ſupra alios nihil valet. qꝛ de ſcientia vite facit mortē eternā qn̄ dicit. ego magiſter intāgibil̓ſed qn̄ ſtudet vt cognoſcat ſuū creatorē talis ducit tale ſtudiū ad gloriā. apl̓s heb̓. vl. Doctrinis varijs ꝑegrīs nolite abduci. Subdit. Optimū eſt em̄ gr̄a ſtabilire cor. Tertius modꝰ habendi regnū ē a caſu quēadmodū burſa pecunijs inuenit̉ a caſu in via. qꝛ cogitauerūt ipſo. nec petunt ip̄m nec forte ip̄m credunt. ſic̄ ſūtilli homines qui viuunt in peccatꝭ vicijs in tota iuuentute et etiā in ſenectute. Et quādo ſuntcirca portā inferni deus dat eis tātā ꝯtritionē etdolorē de peccatis qui inueniūt ꝑadiſum. modo ille latro inuenit paradiſum ſemꝑ tenueratmalam vitā. de quo dicit leo papa nunqͣꝫ fecerat aliquod bonū. Sed qn̄ fuit circa portā inferni. qꝛ iam erat crucifixus debebat mori habuittantā cōtritionē vix potuit formare ꝟba. Domine memēto mei ⁊cͣ. Cui reſpondit xp̄s. Amēamē dico tibi hodie mecū eris in ꝑa. Ecce qͦmōa caſu inuenit ꝑadiſum. nunqͣꝫ curauerat neccrediderat. Nota hic humilitatē latronis ī pnīaet largitatē xp̄i in dādo. latro petijt regnū celoꝝ. qꝛ ſe reputabat dignū ex pctīs. ſed petijtdn̄e. Memento ⁊c̄. vt ſicut ſum ſocius tuus hicī patibulo. ita ſim ſociꝰ illoꝝ er̄t a dextris tuisin iudicio. Nota veneris in regnū tuū. aſſignat certū tempus qn̄. quaſi d. In iudicio recipiatꝭ me in regnū veſtrū. Sed ecce largitas xp̄iAmen dico tibi ⁊cͣ. Et dimiſit ſibi oīa pctā qͣꝫ ad culpā qͣꝫtū ad penā. Tamen intrauitſtatim in paradiſum celeſtem nec terreſtreꝫ. īmo