Dn̄ica in Ramis Palmarum

ſed nō bono modo. Ideo h̓ fuit reprobatus et ꝑdidit placitationē vel ꝓceſſum. Sed bonus modus allegandi ꝑ gratiarūactionē eſt dicere. Domine vos mihi feciſtis magnam gratiā. qꝛ poſuiſtis me in ſancta religione. ideo dn̄e faciatis mihi talē gratiam ⁊cͣ. Idem de alijs virtutibꝰ. id̓odomīe placeat vobiſ facere mihi talē gratiā quāpeto. Iſte eſt bonus modus. Idem dꝫ facere p̄ſbyter nō alleget ex ꝑte ſui dicendo Dn̄e amoreveſtri ego me ordinaui. vl̓ celebraui ieiunaui vl̓viuo cōtinent̉. ideo dn̄e faciatis mihi talem gratiam. qꝛ hoc nihil valet ſed dicat. dn̄e erā in mundo et vos feciſtis mihi gratiaꝫ ꝙ me elegiſtis adſeruitiū veſtꝝ ⁊ dediſtis mihi ptātem quā nō cōceſſiſtis angelis cōſecrandi corpus veſtrū et totgratias mihi feciſtis. ideo dn̄e faciatis mihi talem gratiā vel talē quā peto. Iſto mō obtinebitIdē de laicis dicēdo. Dn̄e tot gr̄as mihi feciſtiſqꝛ me ad imaginē veſtrā creaſtis ⁊ īter xp̄ianosme naſci feciſtis. ꝑ ſctm̄ baptiſmū me ab originali mundaſtis et ꝑ pnīam tot pctā mihi remiſiſtisIdeo dn̄e placeat vobis hanc gratiā mihi cōdere ⁊cͣ. Dic miraculū qd̓ legitur in vitaſpatrū dequodam fratre deuoto et bono qͥ in ſuis oratiōibus nō habebat illas cōſolationes ſpūs nec dulcedines cordis quas multi hn̄t. qͥ ſemel orandoet male allagando di. Dn̄e tot annis ſeruiui vobis. ⁊ nōdū dediſtis mihi aliquā ꝯſolationeꝫ diuinam nec ſentimentū dulcedinis cordis. Si tm̄ẜuiuiſſem vni infideli iā oſtendiſſet mihi aliqͣ ſigͣamoris ⁊ vos nihil. Subito venit vmbra magnaque ip̄m ꝓſtrauit in terrā ſemimortuū di. donecte cōtempſeris ſicut lutū quod calcas nō ſentiasdiuinas ꝯſolationes ⁊c̄. qm̄ in tuis bonis oꝑbꝰplus oꝑatur deus qͣꝫ tu. ſicut in ſcriptura inſtrumenti plus facit notariꝰ qͣꝫ calamus. qꝛ nō debetdicere inſtrumentū ego facio hoc ſed principaleagens facit. ideo Eſai. xxvj. Omnia opera noſtra operatus es in nobis domine deus noſter.Item .j. Choꝝ. xij. Diuiſiones operationū ſuntidem ꝟo deus qui operatur omnia in omnibuspatet ergo ꝙ modus petendi in oratione eſt duplex. vl̓ ẜm leges allegando ea que homo creditde deo ꝑ obſecration. vel ẜm canones allegando bona oꝑa ꝑ gratiaꝝ actionē. De his autoritas. In omni oratione cū obſecratione Ecce primum. ⁊ gr̄arūactione. Ecce ẜm vr̄e petitiones.innoteſcant apud deum. Ad Philip. iiij.¶ Dn̄ica in ramis palmaꝝ. Sermo pͥmus.Scēda in palmaet apprehendā fructus eiꝰ. Cauti. vij.In ſacra ſcriptura aliqn̄ ꝑ palmā intelligit̉ crux qn̄qꝫ penitendo qn̄qꝫ cōtemplando. in palma crucis colligit̉ fructus vi-

te. In palma penitentie colligunt̉. vij. fructꝰ qͣttuor dabunt̉ corꝑi et tres anime Primus fructꝰviri iuſti ſicut ſancta ſcriptura dicit erit claritasvn̄ Fulgebūt iuſti ſicut ſol Matthei. xiij Secūdus fructus erit agilitas. quia ita agiles erūt ſicut iā cogitatio noſtra. ſicut d̓ dn̄o d̓r. qꝛ poſt reſurrectionē ſuam erat ita agilis ꝙ mō apparebatdiſcipulis euntibus in emaus. mō illis qui erātin hierl̓m. Tertius erit ſubtilitas. qꝛ tunc nō er̄tcorꝑa ita turbida ſicut modo ſunt. ſed erunt valde ſubtilia. ſicut de dn̄o d̓r ꝙ intrauit ad ſuos diſcipulos ianuis clauſis. qd̓ nō potuiſſꝫ fuiſſe ante reſurrecrionē niſi ꝑ miraculum. ſed tunc fecitſine miracl̓o. Quartus impaſſibilitas .i. ſanitasqꝛ nec in corpore nec in aīa erit infirmitas. Primus fructus anime erit cognitio dei. Un̄ apl̓usNunc cognoſco ex parte tūc aūt cognoſcā ſicut⁊ cognitus ſum. j. Choꝝ. xiij. Ibidem videmusnunc ꝑ ſpeculum in enigmate tūc aūt facie ad faciem. Scd̓s erit de humanitate xp̄i in gloria. qͥavidebit iuſtus deuꝫ in natura humana. hāc gloriam nō habebunt angeli. Tertius erit amor. qꝛſi anima videret et cognoſceret ⁊ nō diligeret nōeſſet totalit̓ btā. Sꝫ amabit ⁊ videbit ⁊ cognoſceret. Unde dicendo d̓ fructibus corꝑis et animeveniemus ad palmam ꝯtemplatiōis. palma em̄anguſta eſt inferius ⁊ ſuꝑius lata. Sic aīa quevult aſcendere ad deum debet eſſe ſtricta ⁊ gratilis ad omnes voluptates terrenas ⁊ carnales aſfectus. et ſuꝑius lata ꝑ amorē celeſtiū. qꝛ animaqͣꝫtomagis ſe extendit ꝑ amorem tantomagꝭ dilatat̉ ꝑ cōtemplationē Iſta palma habet ſepteꝫramos. et ſuꝑ vnūquēqꝫ ramū vnā auem et vnūflorem. Primus ramus eſt conſideratio ſui qͣndo anīa ꝯſciētiā ſuā bona fide exqͥrit ne in ea aliquid remaneat qd̓ dei oculoſ offendit. vn̄ bern̄.Nemo abſqꝫ ſui cognitione ſaluat̉ d̓ qua materſalutis humilitas orit̉. vnde. humilitas liberat.de hoc p̄s. Humiliatus ſum ⁊ liberauit me. ſecūdo ſaluat p̄s. Quoniā tu populuꝫ humilē ſaluūfacies ⁊c̄. Humilem ſpiritu ſaluabis. tertio ꝟtutes ꝯſeruat. Un̄ Grego. qui virtutes ſine humilitate congregat quaſi puluere in ventuꝫ portatBernar. Humilitas mat̓ eſt virtutū et cinis cōſeruans ignem charitatis. Super hunc ramumnidificat pauo. qui talis eſt nature quod quadodormit de nocte ſi euigilauerit clamat. quia credit ſe amiſiſſe ſuā pulcritudineꝫ. et ſignificat animam que in huius ſeculi tenebris dormit. q̄ ſemper timere debet ne ſpeciem ſuā amittat .i. ne dona gratie a deo ſibi collata ꝑdat. ⁊ debet clamare magno clamore quando ſentit ſibi aliqͥd inherere peccati. Super hunc ramum naſcitur vnusflos boni odoris et celeſtis coloris qui viola vocatur que ſignificat humilitatē Unde in canticꝭ.nardus mea dedit odoreꝫ ſuū. Nardus em̄ que