SermoI

humilitatē. Humilitas em̄ minime eſſe poteſt ſine calore charitatis Talis hūilitas magnū odorem dedit. Hec em̄ dei filiū in terrā traxit atteſtāte beata Maria virgine que dicit. reſpexit hūilitatē ancille ſue. hec em̄ fuit ſpecialis virtus ꝓpter quā deſcendit in ip̄aꝫ. quia niſi hūilis fuiſſet nunqͣꝫ dn̄s in ipſaꝫ deſcendiſſet. Dn̄s ſuꝑbisreſiſtit. hūilibus aūt dat gratiā. j. Petri. v. hūcflorē deſiderabat dauid cū orando diceret. Aſꝑges me dn̄e yſopo. hͦ eī ſignificat yſopꝰ qd̓ nardyſopus purgat pectus. et hūilitas purgat mentē ab omni inuidia ⁊ malicia. Secundus ramuſeſt cōpaſſio proximi. quia quādo anīa bona ⁊ ſerena intentione querit ne creatori ſuo diſpliceattunc ſtatim poſtqͣꝫ receperat hūilitatē tunc hūiliter deſcendit ad imbecillitatē proxīorū et eis cōpatit̉ Super hunc ramū nidificat hyena quedāauis que talis nature eſt ꝙ iuxta mortuorum ſepulturā inhabitat quando aliquis morti appropinquat. tūc ſentit a longe ⁊ clamat. Auis iſta ſignat animā cōpaſſione plenā que debet cōmorari inter illos qui morte peccati mortui ſunt vt ipſos ad viā veritatis valeat reuocare. Et quādoꝑceperit aliquē morti aīe appropinquare debꝫclamare clamore cōpaſſionis ꝑ orationē ⁊ lacrymarū effuſionē. Super hūc ramuꝫ creſcit flos qͥdicit̉ glay. hic flos creſcit circa aquas ꝑ quē florē intelligunt̉ illi qui peccata deflēt more fluentꝭaque. circa illos debet anīa cōpatiens cōmorariHunc florē deſiderabat dauid cū dicebat exituſaquarū deduxerunt oculi mei. Hunc etiā habebat hieremias qui dicebat. qͥs dabit capiti meoaquā. et oculis meis fontē lacrymaꝝ vt plorarevaleā interfectos populi mei die ac nocte Hier̄.ix. Tales lacrimas debet habere anīa que in cacumine palme contēplatōnis deſiderat aſcendere. Suꝑ hunc Paulus aſcendit qui dicebat. qͥsinfirmatur et ego non infirmor quis ſcandalizatur et ego nō vror. Si gloriari oportet que infirmatis mee ſunt gloriabor. ij. Choꝝ. xj. ⁊cͣ. Tertius ramus eſt tꝑalis afflictio. qꝛ quādo fidelisanīa in ſtatu penitentie eſt conſtituta om̄s afflictiones tꝑales patienter tolerare conatur. Super hūc ramū nidificat oleo qͥ noīe cignus dicit̉/qui talis nature eſt ꝙ quando morti appropinqͣt̉ſuaue cantat et ſignat in tribulatione ſeu affliction gaudentē. Suꝑ hunc ramū ꝯſcenderūt apoſtoli de quibus dictū eſt. Ibant apoſtoli gaudētes a cōſpectu ꝯſilij quoniā digni habiti ſunt ꝓnoīe hieſu contumeliā pati. Actuū. v. Suꝑ hūcramū creſcit flos lilij. vnde ſponſus in canticis.Sicut liliū inter ſpinas ſic amica mea inter filiaſQuando em̄ naſcitur liliū inter ſpinas ſpine pūgunt liliū et nō remurmurat. ſed qͣꝫtomagis ip̄ꝫpungūt tantomagis eis odorē ſuū effundit. Sicdebet facere fidelis anima non debꝫ reddere aduerſarijs malū ꝓ malo ſꝫ ꝑ patientiā odorē ſua-

uitatis effundere vt poſſit dicere cū apoſtolo. criſti odor bonus ſumus. ij. Choꝝ. ij. Quartus ramus contēplatōnis eſt cōpunctio et eſt quandoanima laborem creatoris ad memoriā reuocat ⁊ita omnia aduerſa ſecū mēte tollerat. qꝛ ſicut clauus alio clauo eijcit̉. Ita anima diuerſis tribulationibus fatigata debet ad memoriā reuocaretribulationes quas ꝓ ea dilectus ſuꝰ tollerauit.vt ei amaritudines quas patitur dulceſcant. ſuper hunc ramū nidificat quedā auis que diciturhyrpia que vultū habet hoīs et intm̄ crudelis ēyprimū hominē quem viderit interficit poſtqͣꝫeū interfecerit vadit ſuper aquā et in aqua ſpeculatur ꝙ ſimilem ſuuꝫ interfecit et magno dolorecruciatur quotienſcunqꝫ videt hominē Et ſignificat animā que cōſiderare debet ꝙ ſimilis eiusſcꝫ deus iheſus chriſtus ꝓ peccatis noſtris mortuus eſt in cruce. et hec ꝯſiderans debet magnodolore conteri. ſicut turtur quando ſociuꝫ ſuumperdidit et in locum vbi ſociuꝫ ſuum perdidit etmortuꝰ fuerit quando plumā aūt aliquod ſignūinuenerit. mortis eius magis tunc dolore atteritur. Et ſicut inuenitur. de quodā puella filia cuiuſdam regis que patre orbata. a parentibus abhereditate ꝓpria orbata eſt et expulſa. tunc cuiꝰdam regis filius ſuꝑ eam pietate motus eaꝫ ſibiaccepit in vxorem et ꝓ hereditate eiꝰ pugnauitet reduxit eam ad ꝓpria et in prelio pro ipſa mortuus eſt. puella militis arma ſuſcipiēs et cuꝫ magna diligentia cuſtodiuit et quotienſcunqꝫ ea videbat nimis affligebat̉. ¶ Spiritualiter loquendo filia regis eſt humana natura in adaꝫ que magno honore in paradiſo extitit. Sed hereditatēſuam perdidit quando a paradiſi gaudijs propter peccatū inobedientie eiecta eſt. Sed dei filiꝰpietatis gratia motus ſuꝑ eam animam hereditate priuatam ſibi deſponſauit .ſ. quando humanitatem noſtrā diuitati ſue ſociare dignatus eſtEt triginta tribus annis contra hoſtem dimicauit et operatus eſt ſalutem in medio terre Ad vl̓timū crucis patibulum voluntarie ſubijt. Sic gͦnos facere debemus ſicut fecit predicca puella.ſcꝫ morteꝫ defenſoris noſtri ſemper habere ī memoria reſeruare crucem clauos et omnia crucisinſtrumenta et ſuꝑ ea quotidianis lacrimis deplorare. Suꝑ hūc ramū oritur roſa que ſpiritualiter deſignat martyrium et animā que cunctasvoluptates d̓facili obliuiſcit̉. ⁊ poteſt dicere cūſponſa in canticis. vulnerata charitate ego ſum⁊c̄. Et etiā ebria qui iſta ebrietate ebrius eſt necfrāgitur a diuerſitate nec proſperitate eleuatur.Quintus ramus eſt deſideriū glorie quando fi.delis anlma toto mentis affectu aduentū ſaluatoris deſiderat. Super hunc ramuꝫ antiqui patres aſcenderūt. qui dicebant. veni domīe ⁊ noli tardare. Unde quidam dicit Abacuch. ij. Simorā fecerit expecta illū. quia veniens veniet et

Y 3