Sermo
annihilādo ad penā eternā obligādo. hic cā pͥncipalis oſtēditur in euangelio qn̄ chriſtus dixitmarie magdalene. remittūt̉ tibi peccata tua Etceperūt qͥ ſimul accūbebāt dicere int̓ ſe. qͥs ē h̓ qͥetiā peccata dimittit. Huic q̄ſtioni rn̄dit dauiddi. Hic ē deꝰ nr̄ ineternū ⁊ in ſeculū ſeculi ip̄e reget nos in ſecl̓a. psͣ. xlvij. Ecce cauſa pͥncipaliseffectiua remiſſionis .ſ. pctōꝝ qͥ ē deꝰ. Confeſſoraūt ē ſoluꝫ cauſa inſtrumētalis diſpoſitiua ſicutde inſtrumēto vel carta vel ſcpͥtura ptꝫ de qͦ notariꝰ eſt cauſa pͥncipalis eſſectiua. calamꝰ ꝟo eſtcauſa inſtrumētalis diſpoſitiua ſiue operatiua.Idē in ꝯfeſſiōe deꝰ ē tāqͣꝫ cā pͥncipalis ⁊ remittitpctā. Cōfeſſor aūt ē tanqͣꝫ cauſa inſtrumentalisqꝛ ita ordinauit deꝰ ꝙ ꝯfeſſor ſit inſtrumētū eiꝰ.Scd̓ꝫ qd̓ xp̄s oſtēdit in euāgelio hodierno ē.qꝛ qn̄ voluit remittere peccata marie magdalene. primo voluit ꝙ ꝑcederet iudiciū ſymonis leproſi. Cui dixit xp̄s. Simō habeo tibi aliqͥd dicere .ſ. vnū caſū. Duo debitores erāt cuida feneratori: vnꝰ debebat denarios qͥngētos. et aliusqͥnqͣginta nō habentibus vn̄ redderēt. donauitvtriſqꝫ. Quis gͦ eū plꝰ diliget? Rn̄dēs ſimon dixit: Eſtimo ꝙ is cui plꝰ donauit. At ille dixit. recte iudicaſti. In qͦ xp̄s oſtēdit cauſaꝫ inſtrumentalē eſſe ꝯfeſſorē in remiſſionē pctōꝝ. vult ꝙ p̄cedat iudiciū ſimonis .i. ꝯfeſſoris. vt ſimul cōcurrāt cauſa .ſ. pͥncipalis ⁊ cauſa inſtrumātalis. Iōdicit Iacobꝰ. Cōfitemini alterutꝝ pctā vr̄a ⁊cͣ.Iac̄. ij. Simon interp̄tat̉ audiēs meroreꝫ. Ecceꝯfeſſor qͥ audit merorē pctōꝝ. ſine qͦ merore nonvalet ꝯfeſſio. Nota quō ꝯfeſſor dꝫ hr̄e autoritatem cōfitēdi. qꝛ lꝫ ſit ſacerdos tn̄ non pōt audireꝯfeſſiones niſi habeat materiā ſubiectā. al̓s nonpoteſt abſoluere. ſicut ignis qͥ lꝫ habeat ꝟtutemcomburēdi. tn̄ oꝑtet vt ſibi applicent̉ ligna tanqͣꝫ materia ī quā exerceat ſuā ꝟtutē. Cōfeſſoribꝰgͦqͥ hn̄t autoritateꝫ. Dicit ſcpͥtura. Audite illos⁊ qd̓ iuſtū eſt iudicate. ſiue ciuis ſit ille ſiue peregrinus. nll̓a erit diſtātia ꝑſonaꝝ. paruū audietꝭvt magnū nec accipietis cuiuſqͣꝫ ꝑſonā. qꝛ dei iudiciū eſt qͥ nō ē acceptor ꝑſonaꝝ. Deut̓ .j. Huicſimoni .i. cōfeſſori dicit xp̄s. Simon habeo tibialiqͥd dicere ⁊cͣ. Duo debitores erāt cuidā feneratori ⁊cͣ. Hic xp̄s vocat ſe vſurariū. tn̄ d̓ bonavſura q̄ eſt abſqꝫ peccato Un̄ ad inſtar feneratoris qͥ mutuat pecuniā ꝓ lucro. mutuat nob̓ aīaꝫcū potentijs. corpꝰ cū mēbris. de qͥbus vult hr̄elucrū. Naꝫ de memoria vult vt memoremur eiꝰbn̄ficia. de intellectu vult lucrū fidei q̄ in intellectu ꝯſiſtit. de volūtate vult lucrū amoris. charitatis. deuotiōis. ⁊ bonoꝝ deſideriorum. De orevult lucrū or̄onis. de oculis lachrymas ꝓ pctīsDe auribꝰ audire miſſas ẜmones. De guttureieiunia. De manibꝰ elemoſynas. de toto corꝑevult lucrū penitentie. Ecce vſura quā xp̄s vulta nob̓. De qua dicit xp̄s ī iudicio illi qͥ hāc vſu-
ram nō vult ſoluere. ẜue male et piger ſciebas.qꝛ ego hō auſterꝰ .i. iuſtꝰ ſū ⁊cͣ. Oportuit gͦ te pecuniā meā cōmittere numularijs. et ego veniēsrecepiſſem vtiqꝫ qd̓ meū ē cū vſuris Mat. xxv⁊ Luc̄. xix. numularijs .i. pauperibꝰ. Mat. xixDa pauꝑibꝰ ⁊ habebis theſauꝝ ī celo. Pecuniam vocat potētias aīe ⁊ mēbra corꝑis. Duo debitores ſūt peccatores qͦꝝ vnꝰ debet qͥngentosdenarios. aliꝰ qͥnquaginta. qm̄ oīa pctā habentinitiū a qͥnqꝫ ſenſibꝰ corꝑalibꝰ. Id̓o obliganturduo ī numero qͥnquagenario. ſꝫ vnus dꝫ qͥngentos .ſ. magnꝰ peccator. aliꝰ qͥnquaginta .ſ. minorpeccator. Nō habētibꝰ illis vn̄ redderēt. qꝛ peccatores non pn̄t ſufficiēter ſatiſfacere deo. donauit .i. remāſit vtriſqꝫ. Quis gͦ eū plꝰ tenet̉ dilige̓Rn̄det ſymō. Eſtimo is cui plꝰ donauit. Rn̄ditih̓s. recte iudicaſti. Ecce quō voluit ꝙ cā inſtrumētalis cōcurreret ī remiſſiōe pctōꝝ iudicandoinnuēs ꝙ iudiciū ꝯfeſſoris dꝫ p̄cedere ⁊cͣ. lꝫ deꝰpoſſet ꝑ ſeip̄m pctā remitte̓. vult tn̄ etiā ꝙ ꝯcurrat ī hac cauſa inſtrumētal̓ ẜm autoritatē ꝑ ip̄ꝫꝯfeſſoribꝰ ꝯceſſam di. Quoꝝ remiſeritꝭ pctā remittūt̉ eis. Ioh̓. xx. Domus ꝯuiuij ē eccl̓ia in qͣſymon .i. ꝯfeſſor pͥmo iudicat de peccatis an ſintmagna vel ꝑua. Deinde remittit ī abſolutione.Id̓o xp̄s poſt reſurrectiōeꝫ pͥmis ſacerdotibusinſufflauit di. Accipite ſpm̄ſanctū Ioh̓. xx. Noͣh̓ tria. Primo ſufflauit .ſ. an̄qͣꝫ daret autoritatēremittēdi pctā. Ratio. qꝛ ſic̄ anhelitꝰ ꝓcedit abhoīe anhelāte cui ē ꝓpriū anhelare. ita deꝰ ex qͦfactꝰ fuit hō voluit dare hoībꝰ ptāteꝫ remittēdipctā honorādo genꝰ humanū. ſicut faceret rex ſiduceret ī vxorē filiā ruſtici honoraret oēs d̓ illogenere ⁊cͣ. ſic xp̄s duxit naturam humanaꝫ. Etglorificauerūt deū qui dedit talem ptāteꝫ hoībMat. ix. ſecꝰ an̄ tꝑa. qꝛ antiquitꝰ lꝫ ꝯfiterenturvt ptꝫ Nūeri. v. Uir ſiue mulier cuꝫ fecerint exoībꝰ pctīs q̄ ſolēt hoībus accidere ⁊ ꝑ negligentiā trāſgreſſi fuerint mādatū dn̄i. atqꝫ derelinq̄rint ꝯfitebunt̉ pctm̄ ſuū. nō tn̄ poterant hr̄e abſolutionē. qꝛ illo tꝑe deꝰ nemineꝫ abſoluebat vtpoſſet intrare ꝑadiſū ſic̄ modo. Scd̓o noͣ ꝙ dic̄.Accipite ſpm̄ſanctū. ꝓpter hͦ dicūt valdenſesꝙ ſacerdos exn̄s in pctō mortali nō pōt abſoluere. ex iſto fūdamēto. qꝛ xp̄s dixit Accipite ſpm̄ſanctū. Qm̄ ſacerdos exūs in pctō mortali nonhꝫ gr̄am ſpūſſancti. ſꝫ error eſt. qꝛ nō ē de neceſſitate ſacramēti hr̄e gr̄am. ſꝫ eſt de neceſſitate p̄cepti .ſ. ꝙ ſacerdos ſit in gr̄a. dicit xp̄s. Mat. vijLuc̄. vj. Quō dicis fratri tuo .i. ꝓxīo. frat̓ ſineeijciam feſtucaꝫ de oculo tuo. et ecce trabs eſt inoculo tuo. hypocrita eijce pͥmo trabē̓ d̓ ocl̓o tuo⁊ tūc vade eijce feſtucā de oculo fratrꝭ tui. IteꝫRoma. ij. O hō oīs qͥ iudicas ī qͦ enī iudicas alterū teip̄m ꝯdēnas eadē enī agis q̄ iudicas. ptꝫgͦ ꝙ de ncc̄itate p̄cepti ē: ꝙ ꝯfeſſor ſit extra pctm̄mortale ẜ nō de neceſſitate ſacramenti. Tertio