Feria ſexta poſt Iudica

concurrit in peccatorū remiſſione cauſa materialis receptiua que eſt ꝑſona humana peccatrix⁊ mortalis. nō angeli nec iuſti nec damnati ſedpeccator qui poteſt reciꝑe gr̄aꝫ remiſſionis peccatoꝝ. De iſta cauſa materiali dicit euangeliuꝫEcce mulier que erat in ciuitate peccatrix vt cōgnouit ꝙ ih̓s accubuiſſet in domo phariſei attulit alabaſtrū vnguēti. Et ſtās retro ſecus pedeseiꝰ lachrymis ceꝑit rigare pedes eius ⁊ capllliscapitꝭ ſui tergebat ⁊ oſculabat̉ pedes eius ⁊ vnguento vngebat. Dicūt ph̓i ꝙ ī omni cauſa materiali requiritur diſpoſitio ad introducendumformā. qꝛ actꝰ actiuorū ſunt in patiēte diſpoſito.vt dicit ph̓s in ſcd̓o de anima. ſicut ptꝫ de igne īligno formā introducente Sic etiam in perſonapeccatrice requirunt̉ ſeptem diſpoſitiones in remiſſione peccatorū quas habuit maria magdalena. Prima eſt peccatorū cognitio. quia oꝑtetꝙ peccator cognoſcat ſe eſſe peccatorē. qm̄ ꝯtritio morbi iniciū eſt ſanitatꝭ. vt dicit Seneca. Etideo dicit dauid. Ampliꝰ laua me ab iniquitatemea ⁊ a peccato meo munda me. Quoniaꝫ iniqͥtatem meā ego cognoſco ⁊cͣ. Hanc diſpoſitionēhabuit maria magdalena. ibi Cognouit ꝙ dn̄saccubuiſſet ī domo ſymonis leproſi. id ē. peccatoris. Cognouit etiā ꝙ dominꝰ non deſpicit peccatores. Secūda eſt peccatoꝝ cōtritio. ibi. attulit alabaſtrū vnguenti. Alabaſtrū eſt cor peccatoris in quo eſt vnguentū p̄cioſuꝫ ⁊ medicinalecōtritionis ad curandū peccata. Nam gutta huius vngenti curat omnes culpas peccatoꝝ mortalium. Nam cōcluſio eſt theologoꝝ ꝙ vera cōtritio qͣꝫtūcunqꝫ minima non eſt ſine gratia. Deiſto vnguēto dic̄ dauid ī psͣ. cxlvj. Qui ſanat cōtritos corde ſcꝫ a plagis pcccatoꝝ. ⁊ alligat omnes cōtritiones eorū. Tertia eſt male ſocietatisvitatio. hanc habuit maria magdalena ⁊ tangitur ibi. venit retro ſecꝰ ⁊cͣ. in quo innuit̉ ꝙ retromittēda eſt mala ſocietas. Nota ꝙ dicit Origꝭ.de magdalena ꝙ poſtqͣꝫ fuit conuerſa nunqͣꝫ voluit reſpicere hominē in facie niſi xp̄m. quia occaſione hominū tm̄ offenderat deum. Ecce quomodo dimiſit retro malā ſocietatem iuxta ꝟbuꝫchriſti. Uade retro ſathanas. id ē. aduerſariusMarc̄. viij. quia mala ſocietas aduerſat̉ ⁊ impedit bonū ſaluationis. Id̓o vade retro. Quarta diſpoſitio eſt oris ꝯfeſſio. ibi. lachrymis cepitrigare pedes domini. quia cōfeſſio debet eſſe lachrymoſa ad pedes dn̄i confeſſoris. Dic ꝯtra illos qͥ non cōfitentur ad pedes cōfeſſoris. ſed aliqualiter ſedendo cū confeſſore vel extra ſpaciādo vel ſupra altare appodiādo ⁊cͣ. psͣ. vj. Laboraui ī gemitu meo lauabo ꝑ ſingulas noctes. ideſt. ꝑ ſingulas culpas mortales. quia oportet cōfiteri quodlibet peccatū in ſpecie. Quinta ſpūatis oratio. ibi. ⁊ capillis ſuis tergebat. Sicut enīcapilli ꝯſiſtūt in capite ita et oratio in ore cum qͦ

loqͥtur homo. Et ſicut capilli ſunt volatiles. ita⁊ verba oris volant in aere. Qui diligit deū exorabit pro peccatis ⁊ ꝯtinebit ſe ab illis ⁊ in oratiōe exaudiet̉ Ecc̄i. iij. Sexta corꝑalis afflictio⁊ tangit̉ ibi. Et oſculabat̉ pedes eiꝰ. Sic̄ labiaī oſculādo amittunt colorē. ſic corꝑalis afflictioſcꝫ ieiunia ciliciū facit amittere colorē. Item ſic̄in oſculatiōe pedū oꝑtet humiliari. ſic in corꝑali afflictione corpꝰ hūiliat̉. vn̄ dauid psͣ. xxxiiijEgo aūt cū mihi moleſti eſſent induebar ciliciohumiliabā in ieiunio aīaꝫ meā. Septima eſt elemoſynaꝝ largitio ibi. Et vnguēto vngebat pedes eiꝰ. pedes xp̄i tāgētes terrā ſūt pauꝑes quidebēt vngi elemoſynis. Iſto modo xp̄s qͥeſt rigidus ad p̄uiendū efficit̉ ſuauis ⁊ mollis ad miſerenduꝫ. Beati miſericordes qm̄ ip̄i miſcd̓iamcōſequent̉. Mat. v. Tertia cauſa q̄ concurrit īremiſſionē peccatorū eſt cauſa formalis perfectiua que ē charitas ſiue dilectio que dat perfectionem. hoc oſtēditur ibi. dimiſſa ſunt ei peccatamulta. ratio. qm̄ dilexit multum. vnde ſicut calore ſolis aer purgatur a nebulis. ſic calore charitatis anima purgatur et purificatur a nebulispeccatoꝝ formaliter. ⁊ hoc dicit̉ Eſa. xliiij. Deleui vt nubem iniqͥtates tuas et quaſi nebulampeccata tua. Nota differentiaꝫ inter iniqͥtates ⁊peccata. Iniqͥtates dicunt̉ peccata que ſūt ꝯtraꝓximum vt diffamare vel male tractare eum. ergo dicuntur iniqͥtates. id ē. inequalitates Peccata vero dicunt̉. peccata. id ē. pecudū acta. vtpeccatuꝫ gule. accidie. vindicte ⁊cͣ. Nota etiamdifferentiā inter nubē ⁊ nebulam. Nubes diſſoluit̉ vento aquilonis. nebula auteꝫ a calore ſolisSic peccata diſſoluūtur pͥmo vēto aqͥlonis. ſcꝫtimore ſeruili qn̄ timore dānationis homo incipit facere penitentiā. Deinde venit calor charitatis ⁊ dilectionis dei qͥ diſſoluit peccata. patetergo que eſt cauſa formalis ꝑfectiua remiſſiōispeccatoꝝ. Dic d̓ magdalena quō venit ī ip̄aꝫ pͥmo ventꝰ aqͥlo ſcꝫ timor dānationis. Cuꝫ ſemelexiſtēs peccatrix ad inductionē ſororis ſue ſcilꝫmarte. veniret ad audiendū ẜmonē xp̄i in qͦ ſermone ventus aqͥlo percuſſit ip̄aꝫ in corde dicēsO miſera ego ſū dānata ⁊cͣ. Et inde recedēs cūlachrymis iuit ad domū ſuā. Et tunc venit ventus auſtralis. ſcꝫ dilectionis ⁊ amoris dei ⁊ deuotionis. ⁊ ideo cātat eccl̓ia. Flauit auſter ⁊ fugauit aqͥlonē qn̄ lauit cor marie penitētis imberſancti ſpūs. Et venit ad xp̄m in domo ſymonischriſtus autē ideo ordinauerat vt comederet iuxta portā: ⁊ ꝙ porta eſſet aꝑta. ⁊ maria magdaiena venit flens ſtans retro ſecꝰ pedes dn̄i. et incorde ſuo petiuit miſcd̓iam dei ⁊ abſolutiōem apeccatis qͣꝫuis ore nō loqueret̉. et ſemꝑ amplicharitate inflāmabat̉. Tūc xp̄s motus miſcd̓iadixit ſibi. remittūt̉ tibi peccata tua. patꝫ ergo ꝙ