Feria quinta poſt Iudica

Feria. v. poſt Iudica.Ides tua ſaluuꝫte fecit vade in pace. Luce. vij. Sermo noſter erit de ſancto euāgelio hodierno. Aliqui mirantur de iſto euāgelio mariemagdalene quare modo legatur tempore paſſionis. Sed huius ratio eſt ad oſtendendū finalēfructum paſſionis chriſti. Et iſto habito ſtatimſequūtur alia bona ſcilicet habere gratiaꝫ ⁊ gloriam. ⁊ multe alie vtilitates. Eſa. xxij. Super hͦſupple fructu paſſionis dimittetur iniquitas domui iacob. id ē. eccleſie militanti. ⁊ iſte eſt principalis fructus paſſionis chriſti ſcilꝫ auferre peccata: et conferre remiſſionem peccatorum. Etquia in tota ſacra ſcriptura non eſt euangeliumin quo ita declaratur ⁊ expreſſetur remiſſio peccatorum. ſicut in hoc euāgelio magdalene. Id̓oeſt ordinatum vt legatur iſto tempore paſſionisModo iuxta doctrinam philoſophoꝝ in omniopere ꝯcurrunt quattuor cauſe ſcilicet effectiuamaterialis. formalis. ⁊ finalis. que etiam cōcurrunt in remiſſionem peccatorū Cauſa principalis effectiua. Cauſa materialis receptiua. Cauſa formalis ꝑfectiua. Canſa finalis completiuade vltima dicit thema. Fides tua ſaluaꝫ te fecitDico pͥmo ꝙ in remiſſione peccatorū concurritcauſa principalis effectiua que ē deus. qꝛ nullꝰalius poteſt remittere peccata. Et ratio ē. quiain remiſſione peccatoruꝫ requirit̉ noua creatioquindecim nobilium creaturarū ad minꝰ. Primo ergo creatur gratia gratuꝫ faciens. quia nōeſt qualitas que ducat̉ de potentia materie. ſeda deo creatur ī anima. ⁊ illumīat et pulchrificatip̄am animā. ⁊ facit ip̄am gratam deo quemadmoduꝫ in camera obſcura introductio luminis⁊ expulſio tenebrarum. Sic in camera conſcientie creatio gr̄e eſt expulſio peccatoꝝ. Et ꝙ ī iuſtificatione impij requiratur gratie infuſio. patꝫ ꝑſanctum Thmā pͥma. ij. q. c. xiij. arti. ij. in corpore vide ibidem. Secūdo creatur fides formata.quia fides informis ſimul ſtat cuꝫ peccatꝭ. Iac̄.ij. Fides ſine operibus mortua eſt. Tertio creatur ſpes certa. quia ſperare gloriam cum peccato et ſine meritis magis eſt preſumptio qꝫ ſpes.Quarta charitas que ex peccato mortali totaliter annihilatur. nec per generationeꝫ ꝓduciturſed a deo creatur. Item quattuor ꝟtutes morales infuſe que diſtinguūtur ab alijs virtutibusmoralibus acqͥſitis ſpecie ẜm ſanctum Thomāin pͥma. ij. q. lxiiij. arti. iiij. ſcꝫ prudentia que gubernat animā in eligendis ẜm deuꝫ. Iuſticia ordinat erga ꝓximum. temperantia autem in proſperis. fortitudo autem contra temptationē diaboli. Sexto creatur a deo ſeptem dona ſpūſſancti. ſcꝫ ſapientia diuinorū cum deuotionis ſapore. intell ectus ſcꝫ credendorū. cum intelligentia

hoc eſt quādo in libro creaturarū legit̉ ⁊ cognoſcitur creator Tertio donuꝫ conſilij qd̓ inclinatcreaturā ad ſeruandū conſilia euāgelica. Quarto fortitudo ꝯtra temptatiōes diaboli. Quintoſciētia ad gubernandū ſe honeſte Sexto pietaserga ꝓximū Septimo timor .ſ. filialis. ne ſcꝫ filius. id ē. xp̄ianus. faciat aliqͥd cōtra patrē ſuumdeū. Ecce hec ē doctrina theologie ꝙ iſte virtutes creantur in remiſſione peccatorum. Autoritas. Emitte ſpiritū tuū ⁊ creabūt̉: ⁊ renouabisfaciē terre. psͣ. ciij. Nota emitte ſpiritū tuuꝫ. qꝛpeccator nō pōt iuſtificari niſi mittat̉ ſpūſſanciet creentur ſcilꝫ .xv. iſte ꝟtutes. ⁊ renouabis faciem terre. Sicut in hyeme ſiccat̉ facies terre. etnudat̉ herbis virentibꝰ. ſed veniente calore veris ⁊ eſtatis terra renouatur herbis virētibꝰ plātis ⁊ floribus. Idē de peccatore. ſcꝫ tꝑe hyemisid ē. peccati mortalis oēs ꝟtutes annihilant̉. ſꝫrenouat̉ homo in remiſſione peccatoꝝ. Ecce qͣre dicit dauid Emitte ſpiritū tuū ⁊ creabunt̉ .ſ.ꝟtutes interiꝰ. ⁊ renouabis faciē terre .ſ. exterius. per honeſtam cōuerſationē. Fiat ergo ratioꝓ ꝓbatione illius ꝙ. nullꝰ p̄t remitterę peccataniſi ſolus deꝰ cū in remiſſione peccatorū omnesiſte ꝟtutes habeant creari. ⁊ nullus poſſit creare niſi ſolus deus. ergo ſequit̉ ꝙ nullꝰ pōt remittere peccata niſi ſolus deus. ergo dixerūt iudei.Quis p̄t dimittere peccata .ſ. pͥncipaliter ⁊ effectiuę niſi ſolus deus Marc̄. ij. ¶ Moraliter cogitate hic qͣꝫtum debet homo cauere a peccatismortalibus. qꝛ non pōt homo peccare mortalitqͥn occidat ⁊ annihilet. xv. creaturas nobiles .ſ.xv. vtutes p̄dictas Credo ꝙ nullus qͣꝫtūcunqꝫmalus rabidus vellet facere furtū vl̓ adulteriūſi pͥmo oꝑteret eū occidere qͣttuor vl̓ qͥnqꝫ hoīesUnde ſi diceretur alicui. vos poteſtis furari cētum florenos a tali vel poteſtis habere vxoremtalis ſed pͥmo oportet occidere. xv. homīes. nōeſſet ita prauus ꝙ hoc faceret cū tali conditiōe.Et tamē ita fit qn̄ fur. latro. vel vſurariꝰ furat̉qꝛ non poteſt habere denariū de furto vſura ⁊cͣniſi pͥus occidat ⁊ annihilet has. xv. v̓tutes. Oqui iſta cogitaret quō caueret a peccato mortaliIdē dicerem de vindicatiuo qͥ non poſſet ſe vindicare de inimico niſi priꝰ annihilaret ſolem. lunam. ſtellas. id eſt. principales virtutes que amplius non lucerent in celo: niſi de nouo crearentur a deo. quia ſicut ſol eſt pulchrius lumen ī celo. Ita gratia gratum faciens eſt quoddā lumēpulchrius ſole ⁊ luna. ⁊ alie virtutes infuſe pulchriores ſtellis q̄ oēs annihilant̉ qn̄ ſumis vindictam de inimico. nec amplius illuminabūt celum aīe tue niſi de nouo a deo creent̉. Id̓o dicitſcriptura. Qui ī vno offendit multa bona ꝑdet.Ecc̄i. ix. quaſi a facie colubri fuge pctm̄. qͣſi romphea bis acuta oīs iniqͥtas. Ecc̄i. xxj. rōphea .i.