Sermo

comedebant ⁊ bibebant partim. ip̄e aſcēdit Iādie feſto mediante aſcēdit ih̓s in templuꝫ. Ioh̓.vij. Quarta circūſtantia ē quare .i. intētio. quiadebet inſpici intentio. ratio ⁊ finis nec tria predicta ſufficiunt. Id̓o dauid ſemꝑ interrogabat ſeip̄m quare. cum erat in tribulatione. in psͣ. xlj. ⁊xlij. Quare triſtis es anima mea. ⁊ quare cōiurbas me. Ergo reſpice intentionē. quoniam intētio dat pͥncipalitatem ⁊ formalitatem operi virtuoſo ⁊ meritorio. Hanc circūſtantiaꝫ chriſtusẜuauit. quia intentio chriſti erat ꝙ ꝑ paſſionemvoluit venire ad gl̓iam reſurrectionis. ẜm ꝙ dicitur Luc̄. vlt̓. Oportuit pati chriſtū: ⁊ ita ītrare in gloriam ſuam. ⁊ quia illud tempus nondūfuerat impletum. ideo dicebat. Tempus meumnondū venit. ⁊ id̓o manſit in galilea vſqꝫ ad diēmartis. Moraliter ſuper eo qd̓ dicit manſit īgalilea. Nota galilea interp̄tatur hebraice rotavolubilis cuiꝰ qn̄ vna pars depͥmitur alia exaltatur rotando. ſic ⁊ chriſtus oꝑationi hūane ſtatim adiungebat oꝑationem diuinam. vt videretur ſua diuinitas. ⁊ etiam humanitas. hoc patꝫin omnibus oꝑationibus diſcurrendo a ſua natiuitate vſqꝫ ad reſurrectionem. Primo in natiuitate fleuit vt ceteri infantes. ſꝫ mox diuinitasfuit eleuata ī claritate noctis que ꝓceſſit d̓ chriſti corpore nouiter nato. Secūdo eſuriuit vt ceteri. ſꝫ diuinitas ſtatim dedit lac matri. Tertioinqͣꝫtum homo fuit in p̄ſepio poſitus. ſed vt deus a boue ⁊ aſino adoratus. Quarto fuit humiliatus in circūciſione que dabat̉ peccatoribꝰ. ſꝫexaltatus in regum adoratione. Quinto fuit p̄ſentatꝰ ī templo vt peccator. ſꝫ ibi fuit exaltatusteſtimonio ſymeonis ⁊ anne. Sexto fuit hu. fugiendo in egyptum vt exulatus. ſed fuit exaltatus in medio doctorū in templo: iterū fuit exaltatus ī baptiſmo in manifeſtatiōe trinitatis Septimo in deſerto ī ieiunio ⁊ temptatione diabolica. ſed fuit exaltatus. quia acceſſerūt angeli etminiſtrabant ei. Octauo in p̄dicatione fuit humiliatus ad inſtar regis ſi laboraret ꝓ ⁊cͣ. ſꝫ fuitexaltatꝰ in miraculorū oꝑatione. Nono fuit humiliatus ī paſſione. quia ad inſtar latronis fuitpaſſus ⁊cͣ. Sꝫ fuit exaltatꝰ. qꝛ ſol ſe obſcurauitterra tremuit ⁊cͣ. Decimo ī morte. qꝛ ad inferosdeſcendit. ſed fuit exaltatꝰ in reſurrectiōe gl̓ioſaUndecimo humiliauit ſe poſt reſurrectionem.qꝛ voluit eſſe cum apoſtolis. ſed fuit exaltatus īaſcēſione ſuper om̄es celos Ecce quomodo ih̓smanſit in galilea. id ē. in rota volubili. Moraliter ſi volumus ī par adiſo exaltari humiliemꝰnos in hoc mūdo. vita auteꝫ noſtra habet duaspartes. Prima eſt hic vita tēporalis. Secūda ēin alio mundo vita eternalis In pͥma debemushumiliari ſi in ſecūda volumus exaltari. Humiliemus ergo nō in ꝟbis factis ⁊ dictis ⁊ veſtibꝰEt ſi ſic humiliamur tūc velut rota aſcēdimꝰ in

alio mūdo. ⁊ ideo dicit̉. Omnes inuicē humilitatem inſinuate. quia deꝰ ſuꝑbis reſiſtit. humilibus autem dat gr̄am. Humiliamini ſub potentimanu dei: vt vos exaltet in tēpore viſitationis.j. Pet̓. v. Et benedictus ē ille qui pͥmo incipiet.Et ſi nolumus humiliari ip̄e manu ſua humiliabit nos in inferno. ⁊ ſi tu te humilias. ip̄e cōuerſa manu te leuat. Ecce hic xp̄i diſcretā conditionem. Tertio oſtēdit̉ in euāgelio d̓e chriſto ſecreta defenſio. quia nullus audebat ip̄m rep̄hēdere publice ſed ſecrete. qͥdaꝫ dicebant: quia bonꝰeſt. ſed palam nemo loquebat̉ de illo. id ē. ꝓ illoUnde ſequit̉ in euangelio. Vt autē deſcēderūtfratres eius. tunc ⁊ ip̄e aſcēdit ad diem feſtū nōmanifeſte. ſed quaſi in occulto. Iudei ergo q̄rebant ⁊ dicebāt. Ubi ē ille. ⁊ murmur multꝰ eratde eo in populo. Quidam enī dicebāt. quia bonus eſt. alij dicebāt non. ſed ſeducit turbas. Nemo tamē palam loquebat̉ de illo. id ē. ꝓ eo. ſꝫ bęne cōtra euꝫ. Modo ſequit̉ queſtio moralis. videlicet hi qui chriſto credebant: in hoc ꝙ timore non andebāt dicere ꝙ ille eſſet meſſias vtrumpeccarent Et reſpōdeo ꝑ quoddā dictū Chryſ.qui dicit ꝙ circa veritatem fidei peccat quis tripliciter. Primo veritatē in mendaciū trāſmutādo. Secūdo illam occultando. Tertio illā nondefendendo. ⁊ intelligit̉ de veritate fidei Exemplum pͥmi. Si qͥdam chriſtianꝰ eſſet inter infideles. et ſub pena mortis efficit̉ ſaracenus. qͣꝫuisnon corde dānatus eſſet. qꝛ veritatem fidei quāhabet in corde mutat in mēdaciū. quia aliter dicit qͣꝫ mente habeat. ⁊ hoc modo circa veritateꝫpeccauerūt antiqui ph̓i qui ſciuerūt vnū principium pͥmū. ⁊ tamen adorauerūt idola De qͥbusdicit Hieroꝰ ꝙ ſunt damnati. Unde de illis dic̄apl̓us. Ꝙ cōmutauerūt veritatē dei in mendacium. ⁊ ſeruierūt creature potius qͣꝫ creatori qͥ eſtbenedictus ī ſecula ſeculorū. Roma .j. Secūdopeccant circa veritatē fidei fidem tacendo. quiacōfeſſio fidei ꝓ loco ⁊ tꝑe eſt de neceſſitate ſalutꝭvt dicit ſanctus Thomas ſcd̓a ſcd̓e. q. iij. arti. ijEt ponit ibi duos caſus ī qͥbus confeſſio fidei ēd̓ neceſſitate ſalutis. Primꝰ ē quādo per dimiſſionem huius ꝯfeſſionis ſubtraheret̉ deo honordebitus. Secūdus caſus eſt vtilitas ꝓximi. puta ſi aliquis interrogatus de fide taceret. et ex hͦcrederetur vel ꝙ fidem non haberet. vl̓ ꝙ fidesnon eſſet vera. vel alij ꝓpter eius taciturnitatēauerterent̉ a fide In huiuſmodi caſibus confeſſio fidei ē de neceſſitate ſalutis Hec ſanctꝰ Thomas ibidem. Tertio peccatur circa veritatē nōdefendendo Nam ſi quis non defenderet ſuumregem iam eſſet ei infidelis Sic etiaꝫ omnis quividet periclitare fidem ⁊ non defendit dānatur⁊ infidelis eſt domino ſuo. Et modo eſt reſpōſūqueſtioni. quia peccabant hoc modo. quia nondefendebant veritateꝫ. Et ideo dicit̉. Ueritatē

Xꝫ