Sermo

comedere. De his ergo dicebant ſibi parētes etconſanguinei. Tranſi hinc ⁊ vade in iudeam vt⁊ diſcipuli tui qui receſſerūt a te videant operatua que facis Ioh̓. vij. ⁊ cōuertent̉ a te. qꝛ ſcandaliſati receſſerūt a te. hoc nō fuit dictū de apoſtolis. quia illi non receſſerūt ab eo. ſed de alijsſed nihil valet iſta ſecūda ratio. quia diſcipuli d̓quibꝰ loquebat̉ iam multa mirabilia viderantab eo. Tertia ratio eſt ambitionis. ⁊ tāgitur ibicum dicitur Tranſi hinc. Nam nemo quippe inocculto aliqd̓ ſcilꝫ notabile facit. vade in iudeāquia ibi erunt gentes totius mundi. ⁊ facient tibi et nobis magnum honorem. Ecce in quo habebant cor vt haberent honorē ⁊ cōmodū. namip̄i ideo volebant cum ipſo ire. ſed iſta ratio nōvalet. quia ſecum ducit vanam gloriā et auariciam credentes ꝙ aliqui forte venirent ad rogādum eos vt facerēt ꝙ ieſus ſanaret aliquos ip̄orum. ⁊ ꝙ ex hoc haberēt pecunias. Quarta ratio erat affectionis cogitātes ꝙ ex miraculis caperetur chriſtus in regeꝫ. ⁊ tūc ip̄i eſſent magnicum eo. Et iſta ratio tāgit̉ ibi cum dicit̉. Si hecfacis manifeſta teip̄m mundo. ſi hec facis ſcꝫ diuinitus nō opere diabolico manifeſta te mūdo.Mundū appellāt hieruſalē duabus rationibꝰ.Prima quia ibi cōcurrebant quaſi om̄es gētesmundi. Secūda quia erāt mundani. et qui hocdixerunt ad chriſtum volebant honores et vanitates. et forte volebant etiam ab eo recedere.quia iſti etiam nō credebant in eo. imo etiā murmurabant contra illum. quaſi dicerēt. ⁊ quomodo eſt hoc. quia nunqͣꝫ ſtuduit ⁊ predicat. ex hocapparet ſtrica afflictio ieſu chriſti. Nam īter duas molas ſtabat ſicut oliua vſqꝫ dum erit oleuꝫIta ſimiliter contingit de chriſto. Nam ipſe ſtetit ⁊ fuit preſſus donec exiuit oleum effundēdoſanguinem. Et tunc fuit completa vna prophetia de Dauid in psͣ. xxxvij. Amici mei ⁊ ꝓximimei aduerſus me appropinquauerunt ⁊ ſteterūtEt qui iuxta me erant. per genus ⁊ tribū. d̓ longeſteterunt. et vim faciebant qui querebāt animum meam. ſic fit oliue. Hic ſunt due moralitates. et prima tangit eccleſiaſticos qui ſunt interduas molas. ſcilicet amicorum ⁊ inimicorū. ſcilicet diabolorum. quia licet laici ſunt inimici diaboloruꝫ. tamen plus clerici ⁊ eccleſiaſtici. quiademones plus temptant clericos d̓ peccatis qͣꝫlaicos. et ſic ab vna parte habent demones. exalia parte habent amicos conſanguineos. quiapoſtqͣꝫ quis eſt clericus. amici nō habent conſcientiam accipiendi bona eorum. et iſto modo eſtinter duas molas. Et vide circa iſtam materiā.quoniam ſi tu non es pauper tu nō potes aliqͥdaccipere a filio clerico. nec ipſe poteſt tibi dare.Ideo Auguſtinꝰ dicit. Sic debet clericus d̓ bonis eccleſiaſticis dare pauperibꝰ et amicis. vt ſiindigent non indigeant. ſed non vt diuites fiāt.

quia ſi clericus vult ſibi retinere illa bona quibꝰnon indiget ⁊ non dat indigentibus ſacrilegiuꝫcōmittit ⁊ furtum facit. Ideo ſanctus Bern̄. dicit. quicquid clericus d̓ bonis eccleſiaſticis preter neceſſariū victum et veſtitum ſibi retinet: etpauperibus indigentibꝰ non tribuit furtum facit ⁊ ſacrilegium. ⁊ multo plus peccat dādo amicis diuitibus. ſed bene debet dare pauperibus.⁊ ideo ſi aliquis aliquid accipit niſi in viam elemoſyne reſtituat. eſſet enim neceſſariū ꝙ clericꝰhabens centum florenos in redditibꝰ ꝙ diſtaretcentum leucis a parētibus ſuis. ecce quomodoſtringuntur. poſſūt enim clerici dicere illud metverbum Amici mei. id eſt. parentes. et proximimei. id eſt. diaboli ⁊cͣ. De ſupra dictis vide. xvj.q. j. ca. finali. ⁊ xij. q. ij. Gloria. Alia moralitaseſt humilitatis ꝓ laicis. ⁊ vt intelligant dicā vobis parabolam. Si quis notabilis ⁊ potens eſtin aliqua ciuitate: ⁊ aliqui agricole. ⁊ pauperesexurgerent in eum. ⁊ potēs iſte miles poſſet eosoccidere ſolo verbo. ⁊ diceret ne iſti morianturcum iſta malicia. cedam ⁊ ibo ad aliam ciuitateꝫquid diceremus de iſto. vere tātū eſſet humilisꝙ reputaretur ſibi in ſtulticiam. ſic fuit humilitas ieſu chriſti cuius poſſe eſt tale ꝙ poſſet illicoin momento totum mundum deſtruere ⁊ aliumfacere. ⁊ licꝫ maiores ciuitatis hieruſalem exurgerent contra eum. tamen agricole ſunt eius reſpectu. licꝫ illos poſſet occidere. cedebat tamen⁊ recedebat a hieruſalem. Habetis enim exemplum morale. vt cedatis inimico ⁊ non ſūmatisvindictam. iuxta illud. Si fieri poteſt qd̓ ex vobis eſt cum omnibus hominibus pacem habentes non voſmetip̄os defendentes chariſſimi. ſꝫdate locum ire. Scriptū eſt enim. Mihi vindidictam et ego retribuam. dicit dominꝰ Roma.xij. Nota defendentes. id eſt vindicantes. nec ētibi dedecus cedere inimicis tuis apud deum.quia honor eſt homini qui ſeparat ſe a contentionibus. omnes autem ſtulti miſcētur cum contumelijs. Prouerb̓. xx. ſed apud ſtultos diceretur illud eſſe dedecus. ſed in iudicio dei ab om̄ibus laudabitur. Date ergo locum ire. quia ſcriptum eſt. Mihi vindictam ⁊ ego ⁊cͣ. quia regula eſt dei. Nulli ergo vindicta competit ſed iuſticia. ⁊ ad hoc vide miraculum quod habeturij. Dialo. Erant duo viri potentes in eadem patria. ⁊ vnus erat nobilis ⁊ multum famoſus. alter tamen non erat ita famoſus. ⁊ ille arebat inuidia contra alium adeo ꝙ ꝓpter iuuidiam diffamabat aliuꝫ. ⁊ intantū creuit inuidia ꝙ alterimunus venenoſum p̄ſentauit. Et dixit aliꝰ magnus. ego cedam huic. ⁊ dimiſit vicinū ⁊ mutauit locum. Iſte inuidus dicebat exultans ⁊ egofaciam illuꝫ etiam recedere ab illo loco. ⁊ ſubitodum hoc cogitaret cecidit domꝰ eius ſupra euꝫ.ecce hic vindicta dei. Id̓o dixit chriſtꝰ. dimitte

X2