Sermo

de ciuitate ⁊ patria paradiſi. ſignum eſt de illisqͥlibenter audiūt ꝙ ſunt illius patrie et ciuitatꝭamici. Secus de illis qͥ non curant audire vl̓ attendere. Quibꝰ dicit xp̄s. ꝓpterea vos non auditis. qꝛ ex deo non eſtis. ſcꝫ ꝑ p̄deſtinationē. ꝑamorē. ꝑ deuotionē. ⁊ ꝑ bonam vitam. Id̓o dicſcpͥtura cuilibet. Eſto māſuetꝰ ⁊ humilis ad audiendū v̓bum dei vt intelligas. Ecc̄i. v. ⁊ Iac̄.j. In māſuetudine ſuſcipite inſitū verbuꝫ quodpoteſt ſaluare aīas veſtras. Tertia cōcluſio dicit ꝙ h̓ bn̄dicta paſſio xp̄i fuit deſpecta enormiter. quoniam illi iudei ita deſpectiue loq̄banturde xp̄o. ac ſi loquerent̉ de vno ribaldo ſcꝫ vituperando vt patꝫ ibi. Reſpōderūt ergo iudei ſcꝫindignati d̓ hoc ꝙ xp̄s eis dixerat di. Nōne bene dicimus nos. qꝛ ſamaritanꝰ es ⁊ demoniū habes. Rn̄dit. ego demoniū nō habeo. ſꝫ honorifico patrē meū. ⁊ vos inhonoraſtis me. Ego autēgl̓iam meam nō q̄ro. Eſt qͥ q̄rat et iudicet. Eccequō ip̄m vitaꝑabant. Nota ꝙ ſamaritanꝰ dicit̉a ciuitate ſamarie. ſicut ꝯfluentius a ciuitate cōfluentie. Et iudei ⁊ ſamaritani inimicabant̉ Etſicut nos dicimꝰ alicui deſpectiue o iudee ita ip̄idicebant: o ſamaritane. et ita fuit ꝑ eos dictumxp̄o Nōne bn̄ dicimꝰ. qꝛ ſamaritanus es .i. renegatus infidelis diabolus. Nota ſamaritanꝰ estu ⁊ demoniū habes. duas iniurias dixerunt ſibi. Reſpōdit chriſtus dulciter ſe excuſando di.ego demoniuꝫ non habeo. ſed non excuſauit ſenon eſſe ſamaritanū. imo videt̉ ꝯcedere. ſicut ſidiceret̉ mihi. vos eſtis homicida ⁊ lato. ego excuſando me dicerē. ego non ſum latro. tacite cōcederē me eſſe homicidā. idem de chriſto Dicūth̓ gloſe ꝙ hoc nomen ſamaritanꝰ habet malamſignificationē qꝛ ſignificat hominē infidelē ⁊ hereticum. ⁊ ẜm hoc iudei dixerunt chriſto. ſamariranus es tu. Sꝫ habet bonam interp̄tationeꝫquia ſamaritanus interp̄tatur cuſtos. Et in ſacra ſcriptura chriſtꝰ dicit̉ cuſtos. Eſa. xxj. Cuſtos quid de nocte. cuſtos qͥd de nocte. dixit cuſtos: venit mane ⁊ nox Nota cuſtos qͥd d̓ nocteſcꝫ culpe. cuſtos quid de nocte ſcꝫ pene. qͣſi diceret. Libera nos. dixit cuſtos. venit mane ſcilꝫmiſcd̓ie. venit nox ſcilꝫ culpe nr̄e. Ipſe enī chriſtus eſt cuſtos vniuerſalis qͥ cuſtodit om̄ia. angelos. celos. elementa. homīes bonos cōſeruando. malos ad penitentiaꝫ expectando. dānatosad iuſticiā ꝯſeruando. qꝛ al̓s annihilarēt̉ Ideodauid. Niſi dominꝰ cuſtodierit ciuitatē fruſtravigilat qui cuſtodit eam. Id̓o xp̄s non negat ſeeſſe ſamaritanū exquo poterat in bonū interpretari. Moraliter habemꝰ hic doctrinaꝫ ꝙ ꝟbaſeu facta que poſſunt tam in bonū qͣꝫ in malū interpretari. ſemꝑ debent interp̄tari ī ꝑtem bonāexemplo xp̄i. Dic exemplū in vitaſpatrū ex decreto Gelaſij pape approbatuꝫ d̓ illo ſancto heremita qui iudicauit hominē comedentē de mane

in die ieiunij qui d̓ hoc fuit grauiter rep̄henſusab angelo enſe euaginato. nec cellā ſuaꝫ ingredipoſſet donec peniteret ꝓ tali peccato ⁊cͣ. Ideochriſtꝰ. Nolite iudicare ſcꝫ dubia ⁊ incerta ⁊ nōiudicabimini. Luc̄. vj. glo. Bede. In hoc loconihil aliud p̄cipi exiſtimo. niſi vt ea facta in qͥbꝰdubium eſt quo animo fiant in meliorē ꝑtem interp̄temur. Sꝫ chriſtꝰ negauit ſe habere demonem dicēs: Ego demoniū non habeo. quia nll̓abona ſignatione vel interp̄tatione poteſt homohabere demonē familiare. ideo chriſtꝰ ſe excuſauit. Quarta ꝯcluſio dicit ꝙ hec benedicta paſſio xp̄i fuit nob̓ ordinata ſiue applicata ꝓfectuoſe ſeu fructuoſe. qꝛ ip̄e voluit ſuſpendi in lignocrucis ne aliquis ſibi credens ⁊ obediens ſuſpēderetur in furca inferni. De hoc ip̄e dicit met ineuangelio. Amen amē dico vob̓ ſi quis ẜmonēmeum ſeruauerit mortē non videbit ineternumDixerūt ergo iudei. Nūc cognouimꝰ qꝛ demonium habes. Abraam mortuꝰ eſt ⁊ ꝓphete. ⁊ tudicis. Si quis ẜmonem meū ſeruauerit morteꝫnon guſtabit ineternū. Nūquid tu maior es patre noſtro abraam qui mortuꝰ eſt ⁊ ꝓphete mortui ſunt? Quem teip̄m facis? Reſpōdit ih̓s. Siego glorifico meip̄m gl̓ia mea nihil ē. Eſt patermeus qͥ glorificat me quem vos dicitꝭ. quia deꝰnoſter eſt ⁊ non cognouiſtis euꝫ Ego autē nouieū. Et ſi dixero. quia nō ſcio eum ero ſimilis vobis mendax. Sꝫ ſcio eum ⁊ ẜmonem eius ẜuo.Nota ſeruauerit in corde. in ore. ī oꝑe. In corde ꝑ fidem. in ore per confeſſionem. Roma. xij.Corde credit̉ ad iuſticiā. ore autē cōfeſſio fit adſalutem ⁊cͣ. In oꝑe per mandatorū impletionēpsͣ. Memores ſunt mandatorū ip̄ius ad faciēdum ea ¶ Nota ꝙ ẜmo xp̄i ē eius doctrina euāgelica que ẜuatur dupliciter ſcꝫ firmiter credendo. humiliter obediēdo ſcꝫ credere articulos fidei ſine dubio ⁊ errore ⁊ falſa opinione. ⁊ obedire eius p̄ceptis ea ẜuando. talis mortem ſcꝫ dānationis. non videbit ineternuꝫ. chriſtꝰ loꝗ̄bat̉d̓ morte dānationis eterne. ⁊ ip̄i iudei intellexerunt de morte corporali. Id̓o dixerūt ſibi. nunccognouimꝰ ꝙ demoniū habes. abraam mortuꝰeſt ⁊ ꝓphete. Uidētes ꝙ prima iniuria ſibi nondiſpliceret. ideo illa dimiſſa iterum improperauerūt ſibi aliaꝫ de qͣ ſe excuſauerat dicētes Nūccognoſcimꝰ ꝙ demoniū habes. Queſtio quō exiſto textu. Amen amen dico vobis. ſi qͥs ẜmonē⁊cͣ. habetur ꝙ paſſio xp̄i fuit nobis applicata vˢ īliter. Reſpōſio ꝙ paſſio xp̄i fecit nobis duomagna bona. Primuꝫ ē. qꝛ v̓tute paſſionis xp̄i remittunt̉ nob̓ pctā. Scd̓m quia ꝟtute paſſionisxp̄i ianua ꝑadiſi fuit nob̓ aꝑta. Id̓o non reſtatniſi ꝙ ad gl̓iaꝫ vadamꝰ ꝑ paſſus ꝟtutū ⁊ bonorū operū. qd̓ fit ẜuādo doctrinā xp̄i Ideo dicitSi qͥs ẜmoneꝫ meum ẜuabit. Patet cōcluſio etrn̄ſio illoꝝ qͥ dicunt. qͥd ꝓdeſt mihi paſſio xp̄i ſi