Dominica Iudica

peccatū eo ꝙ ſine aliquo crimīe ⁊ peccato dederant ſententiā mortis contra eū. qͣſi diceret. Uideamus quare ex quo peccato ꝓ quo crimine. ſiinuenitis in vita mea aliqd̓ peccatū vel ī doctrina aliqd̓ falſum dicatis. hoc modo nolo morteꝫrecuſare. ſed volo vobis oſtendere ꝙ nō moriorꝓ aliquo crimino. ⁊ reſpiciebat ſi ſurgeret aliqͥsqui eum rep̄henderet de aliquo: ⁊ nullus ſurrexit. Et fuit cōpleta ꝓphetia Hiere. xj. Ego qͣſiagnus māſuetus qui portat̉ ad victimā ſcꝫ īnocenter. Et dauid. Captabat in animā iuſti ⁊ ſanguinem innocentē cōdēnabant. psͣ. xciij. Moraliter thema. Quis ex vob̓ ⁊cͣ. Sic poteſt dicere quilibet vere penitens pͥncipibus demonumpoſtqͣꝫ habuit ꝯtritionē de peccatis. ⁊ fecit confeſſionē ⁊ ſatiſfactionē poteſt dicere demonibꝰ.Quis ex vobis ⁊cͣ. O qͣꝫ magna ꝯſolatio ē chriſtianorū penitentiū. Confeſſio eſt tante efficatieꝙ delet et aufert om̄ia peccata de libro ⁊ memoria diaboli. Nota exempluꝫ de diabolo qui incorpore obſeſſo dicebat peccata gentibꝰ. qui dixit de ſcutifero militis qui peccabat cum vxoreſua. hic ſanctificatꝰ eſt in ſtabulo ꝓpter hoc. qꝛfuit cōfeſſus ſtabulario. quia ſubito nō poterathabere copiam cōfeſſorū Si ergo cōfeſſio factavni prauo laico fuit tāte ꝟtutis ꝙ diabolus nōpotuit ſibi improperare peccatū. quāto magꝭ cōfeſſio ſacramētalis facta ſacerdoti āmouet ⁊ delet peccata de memoria diaboli. imo etiam ⁊ deinon auderē dicere illam cōcluſionē. niſi quia inuenitur in textu biblie. Si impius egerit penitētiam ab omnibꝰ peccatis q̄ oꝑatus eſt ⁊ cuſtodierit p̄cepta mea. fecerit iudiciuꝫ ⁊ iuſticiam omniū iniqͥtatum eius quas operatus eſt nō recordabor. Ezech̓. xviij. in qua autoritate ponūturquattuor clauſule. Prima ſi impius egerit penitentiā ab om̄ibus ſuis peccatis ⁊cͣ. ſcilicꝫ cōterendo de peccatis Scd̓a ⁊ cuſtodierit preceptamea ſcꝫ ꝓponēdo non redire ad peccata Tertia⁊ fecerit iudiciū. ſcꝫ peccata ore ꝯfitendo Quarta ⁊ iuſticiam ſcꝫ penitentiā ſibi iniunctā ſeruando. omniū iniqͥtatum eius nō recordabor ad puniēdū. ⁊ ꝙ ita intelligat̉ patet Ezech̓. xxiij. Oīapeccata que peccauit non imputabūtur ei. et ſicpatet pͥma cōcluſio. Quis ex vobis ⁊cͣ. qꝛ nullꝰpoteſt ip̄m rep̄hendere. Secūda cōcluſio dicitꝙ hec benedicta paſſio xp̄i fuit a iudeiſ tractatamalignoſe. quia ꝓpter inuidiam quā habebantaduerſus chriſtū. quia populꝰ ſeq̄batur. chriſtū⁊ ſuos ſermones. ⁊ ip̄i deſpiciebant̉ Id̓o ip̄i expura inuidia ⁊ malicia tractauerūt mortē eius.hoc tangit̉ ibi cum dicit̉. Si veritatem dico vobis. quare nō creditis mihi. ſi ꝓ quia. ſi ꝟitateꝫdico vobis. ſcꝫ ꝙ non poteſtis me rep̄hēdere depeccato. nec in vita. nec in doctrina. nec in ꝯuerſatione. quare nō creditis mihi ¶ Nota h̓ quinqꝫ veritates quas chriſtꝰ p̄dicauit iudeis. Pri-

ma de credendis ſcꝫ de articulis fidei declarando eis ſecreta trinitatis ⁊cͣ. Scd̓a veritas de fiēdis ⁊ ẜuandis de ꝟtutibus theologicalibus etmoralibus de oꝑibus miſericordie ⁊ iuſticie demeritis acqͥrendis ⁊cͣ. Tertia d̓ vitādis ⁊ cauēdis a vicijs ⁊ peccatꝭ ſcꝫ ſuperbie ⁊ auaricie ⁊cͣ.Quarta de timendis ſcꝫ de penis inferni ⁊ purgatorij d̓ rigore iuſticie diuine. d̓ iudicio. de dānatione ⁊cͣ. Quinta veritas de ſperandis ſcꝫ debeatitudinibꝰ. de gloria paradiſi ⁊ gaudijs. Iōdicebat. ſi veritatem dico vobis ⁊cͣ. et nullus reſpondit ſibi. Tūc chriſtus aſſignauit rationemquare nō credebant ſibi de doctrina ſua dicensQui ex deo eſt ſcꝫ p̄deſtinatus ad gl̓iam. verbadei audit. ſcꝫ credēdo ⁊ obediēdo. ꝓpterea vosnon auditis. quia ex deo non eſtis. Ecce ratio.Ideo vos nō zelo iuſticie nec ꝟitatis tractatismortem meā. ſꝫ ex pura inuidia ⁊ malicia Sciebat enī pylatus ꝙ per inuidiam tradidiſſent eūMatth̓ .xxvj. ¶ Moraliter qui ex deo eſt ⁊cͣ.Unde vnuꝫ de ſignis eterne p̄deſtinatiōis eſt libēter audire verbum dei. Nota tres modos audire verbum dei. Nam audiūt quidā malignoſe. quidam negligēter. qͥdam humiliter. Primomodo audiunt ip̄m p̄ſumptuoſi ad rep̄hendendum p̄dicatorem. ⁊ talis modus audire verbuꝫdiuinū non eſt ſignum p̄deſtinationis ſed damnationis ⁊ reprobatiōis. Iſto modo principesiudeorū. doctorū. ⁊ phariſei audiebāt chriſtumCeperūt phariſei ⁊ legiſperiti grauiter inſiſtereinſidiātes ei. querētes capere aliquid ex ore eivt accuſarent eum. Luc̄. xj. melius fuiſſet nō audire. Secūdo modo audiunt ꝟbum dei illi quinon ex deuotione ſed ex verecundia recedendide ſermone audiunt verbū dei. ſed non corrigūtſe nec emendāt. vel quādo p̄dicatur ip̄i cogitātde alio. Id̓o non illuminant̉ in intellectu ad credendū. nec in volūtate ad ſeruandum. nec talisaudicio eſt ſignum p̄deſtinatiōis ſed maledictionis. Iuxta illud. Maledictꝰ qui facit opꝰ domini negligēter. Hiere. xlviij. Tertio modo audiūt ꝟbum dei illi qͥ cum deuotiōe ⁊ attentioneaudiunt vt illuminēt̉ ⁊ corrigant̉. etiā ſi ſint magni lr̄ati. qꝛ ſemꝑ reducunt aliqua ad memoriāde qͥbus apl̓s. Cum accepiſſetis a nobis ꝟbumauditus dei accepiſtis illud non vt ꝟbū hoīuꝫ.ſed eſt vere verbum dei. ad Teſſal̓. ij. Talis modus audire verbum dei eſt ſignū p̄deſtinatiōisad gloriā. Ratio. quia qͥ eſt in terra aliena libenter audit noua q̄ dicuntur de ſua patria ab illisqui venerunt. Secꝰ de illis qui nō curāt audireſignum eſt ꝙ non curant de illa patria. Sic ꝑſone bone ⁊ deuote ſunt in hoc mundo tanqͣꝫ peregrini ⁊ extranei. qꝛ in celo habēt totū bonū ſuū.parentes. amicos. ſcilꝫ patriarchas ⁊ ꝓphetasapl̓os ⁊cͣ. Id̓o quādo aliquis p̄dicatoꝝ qͥ venit