Feria tertia poſt Oculi letor⁊

liter excuſauit ꝓ nr̄a inſtructōe. ex qͣ excuſatiōemulti crediderūt in eum. Primū crimen ⁊ graue peccatū quod iudei malicioſe impoſuerunterat infidelitatis. Dicebāt em̄ ꝙ xp̄s erat infidelis deo. Rō qꝛ miles qͥ cum inimico ſui regis etdomī hꝫ ſua colloquia ⁊ ſecreta ⁊ ſibi fauet ml̓tum. tal̓ eſt infidel̓ regi ſuo ⁊ dn̄o ſuo. Sic dicebant iudei de xp̄o dicētes. ꝙ loquebat̉ cuꝫ diabolo inimico dei qͥ oſtendebat ſibi oīa que p̄dicabat ⁊ docebat. Quia ſciebāt ꝙ xp̄us nō didicerat in aliquo ſtudio huius mūdi. īmo ſꝑ fuitin domo ioſeph quē putabant eſſe patrem ſuuꝫquē iuuabat de arte carpentaria. Ideo quādoaudiebāt ſua miracula ⁊ altiſſimas p̄dicatōes ⁊diſputatōes qͥbus non poterant ꝯͣdicere nec reſpondere. dicebant. procerto ip̄e habet diabolum familiarē. cū tn̄ deberēt dicere. Procertoille hō eſt illuminatus a deo. ⁊ ſpūſſanctus loqͥtur in ore eius. Melius cognoſcebat ip̄m eſaias qui dicebat. Requieſcit ſuꝑ eum ſpūs domīEſa. xj. Et ꝓditores iudei ſcribe ⁊ phariſei attribuebant diabolo di. Demoniū hꝫ ⁊ inſanit. qͥdeum vultis audire. Ioh̓. x. Sed ab iſto falſo crimine ⁊ infamia ſe excuſauit humilit̓ ⁊ benignit̉vt oſtendit̉ in pͥncipio euangelij. Iam die feſtomediante aſcendit ih̓us in templo ⁊ docebat. etmirabant̉ iudei dicentes. quō hic lr̄as ſcit cumnunqͣꝫ didicerit? Reſpondit ih̓s. Mea doctrīanon eſt mea ſed eius qui miſit me. Si quis voluerit eius voluntatem facere cognoſcet ex doctrina vtrū ex deo ſit aut ego a meip̄o loquar. Nota feſto mediāte. hoc feſtum erat tab̓naculorū.quod in menſe ſeptembri fiebat ⁊ durabat ſeptēdiebus. Cum gͦ dicit. die feſto mediante loquitur de quarta die q̄ eſt in medio ſeptem dierumqꝛ noluit aſcendere in pͥma die. qꝛ illa die dabātſe gule ad comedendum ⁊ bibendū. Idem in ſeptima. ⁊ tunc nō erant apti nec diſpoſiti ad recipiendum doctrinā xp̄i. ſed in medio .ſ. in quarta die aſcendit ⁊ incepit p̄dicare. de qͦ iudei mirabant̉. ſicut vos mō miraremī ſi aliqͥs faber lignariꝰ vellet vob̓ p̄dicare di. quō hic lr̄as ſcitcum nō didicerit. ſine dubio ip̄e hꝫ diaboluꝫ familiarem. Xp̄us aūt humil̓r ſe excuſando dixitMea doctrina nō eſt mea ſꝫ eius qͥ miſit me Uidetur ꝙ hic ſit ꝯtradictio cū dicit. mea doctrīanō eſt mea. ſed ſic intelligit̉. mea doctrina .ſ. miniſterialit̓. nō eſt mea .ſ. original̓r ſiue pͥncipalit̓ſed pr̄is. ac ſi fiſtula diceret. ſonus meꝰ nō ē meſed ſonantis mgr̄i. Iō dicit xp̄s p̄dicatoribus.Non em̄ vos eſtis qui loquimī ⁊cͣ. Matth̓. x.Hoc mō xp̄s dicebat de ſe. Mea doctrīa .ſ. miniſterial̓r nō eſt mea .ſ. pͥncipal̓r. ſed eius qui miſit me .ſ. dei patris. Ideo vos multū erratꝭ ⁊ gͣuiter peccatis ip̄am doctrinā diabolo attribuēdo. Si qͥs voluerit voluntatē dei facere hic cognoſcet an doctrina mea ex deo ſit. Nam qͥ vi-

uunt moralit̓ bene ſtatim cognoſcunt veritateꝫſecus de peccatoribus. Qm̄ ſicut febricitāti dulcia ſibi vident̉ amara. ſic etiam peccatoribꝰ Un̄Augꝰ. Impius nō ſentit dulcedinē dei. quia defebre iniqͥtatis palatū cordis amiſit. Omīs peccator eſt febricitans. Ideo xp̄i doctrina dulciſſima videt̉ ſibi amara. qm̄ ſuꝑbus nō inueīt ſaporem in doctrina xp̄i que inducit ⁊ p̄cipit hūilitatem ⁊ manſuetudinem. Idē de auaro ⁊ luxurioſo. Sed qui viuūt moral̓r bene inueniūt inea magnum ſaporem dulcedinis ⁊ conſolatōisqꝛ confortat cor ⁊ illuminat mentem. Id̓o dicebat dauid. Ꝙ dulcia faucibus meis eloqͥa tuadn̄e ſuꝑ mel ori meo. pſal̓. cxviij. Ecce quō xp̄sexcuſauit ſe humiliter ⁊ benigne. Nota hic moralit̓ quō hic hr̄ reſponſio ad queſtionē quā faciunt multi infideles dn̄tes. Si nos eſſemus certi ꝙ fides xp̄iana eſſe t bona libent̓ eam reciꝑemus ſi deus nob̓ reuelaret. quia al̓s non tenemur credere vobis. qͣre gͦ damnabimur? Reſpōſio. Qm̄ ſi vellent bn̄ viuere moraliter ꝙ non eſſent ſuꝑbi. auari. luxurioſi ⁊cͣ. ſed oraret deuote dicentes. Illumina oculos meos ⁊cͣ. ſtatimdeus ip̄os illuminaret. qm̄ tāta eſt ꝯuenientiafidei xp̄iane cuꝫ intellectu ꝙ ſi intellectus nō ſitimpeditus ꝑ malam vitam ſtatim adheret fideixp̄iane. Unde in valentia fuit vnus magnꝰ rabbi qui bene vixerat. ⁊ qn̄ audierat qͥnqꝫ ẜmōesſtatim illumiuatus fuit ⁊ baptizatus cum multis ⁊cͣ. Idem eſſet de oībus infidelibus. Ecce qͣre dicit xp̄s. Si qͥs voluerit voluntatem dei facere .ſ. cauendo a peccatis. viuere bn̄. hic cognoſcat veritatem. Sed qꝛ iudei erant peccatores ⁊male vite. iō nō erant diſpoſiti. Sed heu quō infideles peccatores ⁊ male vite ⁊ indiſpoſiti venient ad fidem xp̄i cū xp̄iani peccatores mali ⁊ vicioſi ꝓpter peccata ꝑdant fidem. qꝛ qn̄ xp̄ianuſdat ſe vitijs ⁊ peccatis. ſtatim ꝑdit fideꝫ formatam. ⁊ iufideles ſcandalizant̉ ꝓpter eorū malaꝫvitā. Et qui ſcandalizauerit vnuꝫ ex his puſill̓expedit vt ſuſpendat̉ mola azinaria in collo ei⁊ demergat̉ in ꝓfundum maris. Matth̓. xviijIdeo vſurarij in illo peccato inueterati non habent fidē. īmo dicūt intra ſe. ⁊ qͥd ſcit hō de aliomūdo. Ideꝫ dicūt vindicatiui ⁊ luxurioſi. quiaabijciūt bonā ꝯſcīam. vt dic̄ apl̓s. Hn̄tes fideꝫ ⁊bonaꝫ ꝯſcīam quā qͥdā abijciētes circa fidē naufragarūt .i. negauerūt. j. Thimo j. Noͣ ſimilitudinem de illa naue que trahit paruā barcham.quam ſi hō repellit cadit in mare ⁊ ſubmergit̉.Sic nauis magna ad nauigandum ad celuꝫ eſtfides xp̄iana que trahit ꝑua barchā .i. conſcīambonam. Sicut illi qui nauigant mare non poſſunt exire mare nec accipere terram niſi cuꝫ parua barcha. Sic nec xp̄ianus cum naue fidei poteſt intrare nec capere celum niſi cuꝫ barcha bone ꝯſcīe. Quam ſi repellit ꝑ peccatum ſubmer-