¶ Sermo

gitur in inferno. Iō apl̓s. Curent bonis operibus p̄eſſe qͥ credūt deo hec ſunt bōa ⁊ vtilia hominibus. ad Titū. iij. ¶ Scd̓m crimen a iudeisxp̄o impoſitum falſe ⁊ malicioſe erat vanitatisdicentes ꝙ quicqͥd xp̄us faciebat totū faciebatꝓpter vanam gl̓am videntes eius vitā ſingularem. qꝛ nolebat habere ꝓpriam domum nec aliqͥd mūdi. ſed ibat p̄dicando de villa in villam.nec ducebat vxorem. cum tn̄ ſancti pr̄iarche hahuerūt vxores ⁊ filios. Item qꝛ ducebat ſecummagnā ml̓titudinem hoīm. ⁊ videbant ꝙ ppl̓usſibi faciebat magnum honorē. ⁊ ꝙ qͣlibet die p̄dicabat qd̓ nullꝰ vnqͣꝫ fecerat. Iō dicebāt phariſei ꝙ hͦ totum factū ſuum eſſet ex vana gl̓a dicendo. nunqͥd tu maior es patre noſtro abraamquem teip̄m facis? Ioh̓. viij. tn̄ abraam non tenuit iſtos modos. quos tu tenes ex tua vanitate ⁊ vana gl̓a. Reſpondit ih̓s excuſando ſe hūiliter ⁊ benigne di. Qui a ſemetip̄o loqͥt̉ gloriaꝫꝓpriam querit. qui aūt querit gl̓am eius qͥ miſit illum hic verax eſt ⁊ iniuſticia in eo non eſt. qͣſi di. vos iudicatis ẜm faciem qd̓ facere non debetis. ſed iuſtū iudicium iudcate. Nota qui a ſemetip̄o loquit̉ .ſ. nō miſſus a deo. ſed ip̄emet inuenit nouū modum viuendi inconſuetū. ille nōquerit gl̓am dei. ſed gl̓am ꝓpriam. qꝛ qn̄ quis ſine dei reuelatōe exp̄ſſa vult inuenire nouuꝫ modum viuendi vt videat̉ ⁊ appareat. hͦ eſt vanitaſ⁊ vana gloria. nec poteſt diu durare. iuxta illd̓Iob. xx. Gaudiū ipocrite ad inſtar pūcti. Sedillud qd̓ eſt a deo durat. gͦ ſubiunxit xp̄s. Nōnemoyſes dedit vobis legem que nō eſt ab homīeſed a deo: ⁊ nunqͥd moyſes ducebat in ſocietateſexcenta milia hoīm. ⁊ tn̄ non ꝓpter vanam gloriam; ⁊ dicitis ꝙ ego facio ex vana gl̓a. Idē dealijs oꝑibus que fecit moyſes. qͣſi vellet xp̄s dicere. Si oꝑa moyſi non attribuunt̉ vane glorienec vanitati eo ꝙ erat nūcius dei. qͣre attribuitꝭoꝑa mea vanitati. nolite iudicare ẜm faciem. ideſt ẜm apparentiā exteriorem. Moraliter h̓nota ꝙ de oꝑibus dubijs que poſſunt fieri bōaintentiōe vel mala qn̄ interp̄tant̉ in maluꝫ. hoceſt iudicare ẜm faciem. Sicut ſi ſacerdos ſoluscum ſola in eccl̓a loqueret̉. iam hoc iudicare inmalum peccatum eſſet. eo ꝙ bn̄ ⁊ male fieri poſſet. De hoc vide latius in ſcd̓a ſcd̓e ſancti Thome. q. lx. arti. iij. et. iiij. et. xj. q. iij. abſit. Sed qn̄opus eſt de ſe malum omnino. nec pōt fieri bōaintentiōe. vt furtum. homicidiū. adulteriū. hocpoteſt homo iudicare ⁊ in malum interpretari.Nota hic exemplū in vitaſpatrū de illo ſctō heremita qui iudicauit in corde ⁊ ꝯdempnauit hominem de mane comedētē in die ieiunij. et poſtangelus domī cum gladio euaginato ꝓhibuiteum ne poſſet ingredi cellam ſuam donec penitentiam egiſſet ſuꝑ ſuo peccato. Ideo apoſtolꝰj. ad Chorin. iiij. Nolite ante tempus iudicare.

quouſqꝫ veniat dn̄s qui illuminabit abſcōditatenebrarū ⁊ manifeſtabit conſilia cordium.Tertium crimē fuit de fractōne ſabbati eo ꝙin ſabbato curabat infirmos. illuminabat cecos⁊ ſic de alijs. Dicebant ergo. hic homo non eſta deo. quia ſabbatū non cuſtodit. Ioh̓. ix. Dequo xp̄us excuſando ſe dulciter rephendit eosdicēs. Quid me queritis interficere ⁊cͣ. Reſpōdit turba. demoniū habes. quis te querit interficere? Reſpondit ieſus ⁊ dixit eis. vnum opusfeci ⁊ omēs miramini. ꝓpterea dedit vob̓ moyſes circūciſionem. non qꝛ ex moyſe eſt. ſed ex patribus. Et in ſabbato circūciditis homīem. Sicircūciſionem accipit homo in ſabbato vt nonſoluat̉ lex moyſi. mihi indignamī qꝛ totū hoīeꝫſanum feci in ſabbato. q. di. magis laborioſumopus eſt circūciſio qͣꝫ infirmoruꝫ curatio. Et tamen circūciſio non frangit ſabbatū. Et mihi indignamini. quia totum hominem ſanum feci inſabbato. Ex iſto textu trahit̉ regula theologie.ꝙ quādocūqꝫ chriſtus curabat aliquem in corpore etiam curabat ip̄m in anima .ſ. a peccatis.Ideo totum homine ſanum fecit .ſ. in corpore ⁊in anima que ſunt ꝑtes pͥncipales. Iō Deuter.xxxij. Dei ꝑfecta ſunt opera. Moraliter ſabbatum. id eſt quies. Ideo ſabbatū expiatōnis velrequietōnis eſt dies domīca. ⁊ etiam aliud feſtum celebre In quibus debemus quieſcere abomni negocio temporali. Ratio quia chriſtꝰ tali die quieuit in corpore ⁊ aīma glorioſa poſt negocia laboris operum noſtre redemptōnis. Iōdicit ſibi virgo Maria in die reſurrectōnis Fili vſqꝫ hodie ego quieui in die ſabbato quod figurabat quietem dei a ceſſatione operum creationis. Sed de cetero quieſcam in dominicain memoriam ⁊ rep̄ſentatōnem quietis veſtreglorioſe reſurrectōnis. Ideo qui in die dominica non quieſcit in hoc mūdo. nec quieſcit vnqͣꝫ īparadiſo. Idem de feſtis ſanctorū qui quieſcūtin gloria in quorū feſtiuitatibus debemus quieſcere. vt deus oratōnibus ſanctoruꝫ det nobisquietem guerrarū mortalitatum ſiccitatum. ſterilitatum. terre motus ⁊cͣ. ⁊ glorie eterne in corpore ⁊ anima. De hoc autoritas. Si auerterisa ſabbato pedem tuum facere voluntatē tuam īdie ſancto meo ⁊ vocaueris ſabbatū delicatum⁊ ſanctum domī glorioſum ⁊ glorificaueris euꝫdum non facis vias tuas ⁊ non inuenit̉ voluntas tua vt loquaris ẜmonem tuū. tunc delectaberis ſuꝑ domino. ⁊ ſu ſtollam te ſuꝑ altitudīeſterre. ⁊ cibabo te hereditate Iacob patris tui.os em̄ domī locutum eſt. Eſa. lviij. In qua autoritate ponunt̉ qͥnqꝫ modi quieſcendi ad beneẜuandum qͥetem feſti. Primū ibi. Si auerterisa ſabbato pedem tuū .ſ. non ambulare in die feſto ꝓ aliqua re temporali. ſed bene licꝫ ambulare ꝓ re ſpūali .ſ. pro miſſa vel ſermone audien-