SermoII

ſū ex pſalmiſta. Oculi oīm in te ſperāt dn̄e. ⁊ tudas eſcam illorū in tꝑe oportuno. Aꝑis tu manum tuaꝫ ⁊cͣ. Quia eſca corꝑal̓ fuit venenata ꝑdiabolū. ⁊ ideo debet poni medicina ſeu tyriaca ꝯͣ venenum ſaltem adminus dicendo ieſus ſialiam oratōꝫ ꝓpter tuam guloſitatem nō potesfacere nec dicere. ⁊ in fine ſil̓r deum laudare debes. Vidi in ꝑtibus lombardie ꝙ in qͦdam homine erant bn̄ qͥngenti diaboli. ⁊ queſiui cur intrauerūt? ⁊ pl̓es reſpondebāt dicentes. ꝙ comedendo vel bibendo. ⁊ non faciendo oratōeꝫ velſignuꝫ ſancte crucis. Et circa hͦ refert. b. Gregorius in pͥmo dyal̓. ꝙ in quodam monaſterio monacharū in orto erant lactuce ml̓te. ⁊ vna ipſaꝝmonacharū deſiderio momordit in vna illarū.⁊ nō dixit ih̓s. ⁊ ſic comedendo intrauit diabolus in corꝑe ip̄ius. ⁊ diabolꝰ iſte ꝯiurabatur ꝑvnum ſanctū hominē. ⁊ dicebat. dimittas me.ego non habeo culpam. qꝛ eram ſupra lactucaꝫ⁊ ip̄a comedendo poſuit me intra ſuum corpusEt ideo ꝓuidet nob̓ xp̄s dando nob̓ exempluꝫquādo eleuauit oculos ad celum. ⁊ dixit. Oculi omniū in te ſperant dn̄e ⁊cͣ. in Psͣ. Exultate.Idem in fine prandij vel cene. Nam dicit ſctūsMatth̓. ꝙ in die cene hymno dicto exierūt ip̄iin montem oliuarū. ⁊ tunc dixerūt. Memoriaꝫfecit mirabiliū ſuorū miſericors ⁊ miẜator dn̄seſcam dedit timentibus ſe ⁊cͣ. Et ideo teneatisiſtam regulam vt cognoſcatis dei bn̄ficia. Et iōdicit̉ .j. ad Thimo. iiij. Cibos deus creauit adꝑcipiendum cum gͣtiarumactōe fidelibus ⁊ hisqͥ cognouerunt veritatem. qꝛ omīs creatura deibona ⁊ nihil abijciendū quod cum gr̄aꝝ actōneꝑcipitur. ſanctificat̉ em̄ ꝑ verbum dei ⁊ oratōꝫ.Ecce gͦ hic ſextū fruſtum. ⁊ ideo colligite poſtqͣꝫnon fuiſtis in illo prandio.¶ Domica qͣrta in. xl. Sermo ſcd̓us.Abet quinqꝫ panes ordeaceos ⁊ duos piſces. Iohā.vj. Quilibet dn̄s ſiue pater familiastenet̉ de iure naturali pontificali ⁊ etiā imꝑialiſuis ẜuitoribus ⁊ domeſticis ſufficient̓ ꝓuiderej. Thimo. v. Si quis ſuorū maxime domeſticorum curam nō hꝫ fidem negauit ⁊ infideli ē deterior ⁊cͣ. Summus itaqꝫ pater familias dominꝰih̓s qͥ non venit legem ſoluere ẜꝫ adimplere. ſufficienteꝫ īmo reuera ſuꝑabundanteꝫ fecit ꝓuiſionem ꝓ ſuis ẜuitoribus ⁊ domeſticis. Nam habet qͥnqꝫ panes ordeaceos ⁊ duos piſces qͥ ſufficiunt abundantiſſime. vt in euāgelio hodiernomiſtice deſignat̉.¶ Primus eſt corꝑalis.¶ Scd̓us penitential̓.¶ Tertius ſacramental̓.¶ Quartus doctrinalis.¶ Quintus celeſtialis.

De quibus dicit thema. Habet qͥnqꝫ panes ⁊cͣIuxta intellectuꝫ allegoricū. De pͥmo pane corporali quo intelligit̉ omnis humanus victꝰ ordeaceus eſt ꝓpter aſperitatem exteriorem .ſ. inacqͥrendo. Gen̄. iij. In ſudore vultus tui veſceris pane tuo. donec reuertaris in terraꝫ de quaſumptus es. Hunc merent̉ veri ẜuitores dei. qͥſcꝫ faciūt voluntatem dei obedientes mādatiseius. Quare petimus in oratōe dominica. Fiat̉voluntas tua ſicut in celo ⁊ in terra. panem ⁊cͣ.Dic exemplum de ſutore ⁊ compatre. ¶ De ſecūdo pane penitētiali qui ex vili materia ſcꝫ expeccatorum recordatōe conficit̉. Ordeacius qͥdem ⁊ aſper eſt ꝓpter dolorem contritōis. Ordeaceus ⁊ aſper ex rubore cōfeſſionis. Ex labore ſatiſfactōnis. Dic exemplum de muliere dānata ex rubore confeſſionis. psͣ. cv. Fuerunt michi lachryme mee panes die ac nocte. Eze. iiij.Quaſi ſubcinericiū ⁊ ordeaceū paneꝫ comedes¶ De tertio pane ſacramentali. qui de puriſſima materia confectus fuit in vtero ꝟginali perſpūmſanctum. īmo ẜm theologiam in celo genitus. in vtero ꝟginis fermētatus. in patibl̓o crucis excoctus. in menſa altaris appoſitus. in ſpeciebus reconditus. Ordeaceus d̓r ꝓpter aſperam paſſionis memoriaꝫ .j. Chorin. xj. Quotienſcūqꝫ māducabitis panem hūc ⁊ calicē biberitis mortem dn̄i annūciabitis .i. rep̄ſentabitꝭ donec veniat. Ioh̓. vj. Hic eſt panis qͥ de celo deſcendit. qͥ manducat hunc panem viuet in et̓nūDe qͣrto pane doctrinali qͥ ꝯfectꝰ ē ex autoritatibus diuine ſcpͥture. ordeaceus ꝓpter auſteri:tatem correctōis ⁊ dure rep̄henſionis in peccatores. Eccī. xxj. Verbum ſapiens quodcunqꝫaudierit ſcius laudabit. ⁊ ad ſe adijciet. audiuitluxurioſus ⁊ diſplicebit illi ⁊ ꝓijciet illud poſtdorſum ſuū. Sil̓r de alijs vitioſis. Sed tamē d̓rMat. iiij. Non in ſolo pane viuit homo. ſed inomni ꝟbo quod ꝓcedit de ore dei. De qͥnto pane celeſti. hic eſt ex beatitudinibus ⁊ dotibusgl̓e confectus. Ordeaceus dicit̉ ꝓpter tribulationes. Quoniā ꝑ multas tribulatōnes oportetnos intrare in regnū dei. Actuū. xiiij. Sed tam̄beatus qui manducat panem in regno dei. Luce. xiiij. Duo piſces ſunt exempla ſanctoꝝ martyrum ⁊ ꝯfeſſorū quibus qͣſi ꝯdimento predictipanes ordeacei comeſtibiles reddunt̉. No deillo viro nobiliſſimo qͥ factus religioſus dicebatꝙ iuuencule ml̓eres nō ſinebāt ip̄m dormire hora matutinarū. Iō Heb̓. xiij. Memētote p̄poſitorum veſtrorū qͥ vob̓ locuti ſunt ꝟbum dei. qͦrum intuentes exitū ꝯuerſatōis imitamini fidē.Gregꝰ. Si exempla ſanctorū recolimꝰ nihil graue eſt qd̓ non equo animo ſuſtineamꝰ. Et precipue cum qͥs recordat̉ de paſſione xp̄i. Nota exemplū de illo qͥ voluit exire ordinē ꝓpter panis

T 4