Sermo

ad quartum. qͥdam ſuꝑbiunt de honore mūdano dicendo. Ego ſum miles. papa. ep̄us vl̓ rex⁊cͣ. Remedium cōtra hoc eſt quomō hodie velcras ⁊ cito oportet t̓e reddere compotuꝫ qualit̓dignitatem habuiſti. qualit̓ in ea vixiſti. et qualiter peccata notoria correxiſti. Et Beda. Quatuor ſunt ſpecies quibus omīs tumor arrogantium declarat̉. Contra hanc dicit medicus noſter xp̄us. Suꝑbiam nunqͣꝫ in tuo ſenſu aut inverbo dominari ꝑmittas. in ip̄a em̄ initiuꝫ ſumpſit omnis ꝑditio. Thob̓. iiij. ¶ Nota omīs ꝑditio .ſ. angelorū ⁊ hominū. Quinta febris dicit̉effimera. qꝛ eadem die qua venit recedit. dicit̉autē effimera a piſce ſic dicto qui moritur eadeꝫdie qua naſcitur. Hec ſignificat febrem anime q̄dicit̉ ira. que eadem die qua naſcit̉ debet mori.ꝟbi gratia. Si fit tibi aliqua iniuria ꝟbo vel facto. ſubito venit ira in corde. ſed eadeꝫ die debꝫmori .ſ. recipiendo ꝓpoſitum non ſe vindicare.qꝛ vindicta eſt dei. Da michi vindictam. ⁊ egoretribuam dicit dn̄s. Contra iſtam xp̄s ordinanauit optimam medicinā di. Iraſcimī et nolitepeccare. Sol non occidat ſuꝑ iracundiā veſtrā.Nolite locum dare diabolo. Ad Ephe. iiij.Nota iraſcimini ſed nolite peccare. ſupple recipiendo vindictam. Sol non occidat ⁊c̄. Patetquomō ira debet mori eadeꝫ die. Dicatur exemplum quod legit̉ in vitaſpatrū de iſto ſācto epiſcopo qui inuitauit ad prandium illū heremitāqui ex aliqua neceſſitate venit ad ſuā ciuitateꝫEpūs autē cogitans magnam afflictōnem ⁊ abſtinentiam quam heremita fecit in heremo. fec̄bonū prandiū. qd̓ cum corā heremita poneret.ait ep̄o. pater parce mihi. qꝛ exquo iſtū habituꝫſumpſi aliqd̓ mortuū non comedi. Cui reſpondit ep̄s. pat̓ parce mihi. qꝛ exquo iſtam cappamſumpſi ſol nō occidit ſuꝑ iracundiā meā Rnditheremita. pr̄ melior es qͣꝫ ego. meliorem ꝟtuteꝫreputabat patīam qͣꝫ abſtinētiā. Ml̓ti ſunt abſtinentes qͥ non ſunt patiētes. Bn̄dictus eſt illeqͥ qn̄ ponit ſe in lecto poteſt dicere cum veritateDeo gr̄as. qꝛ non habeo iram in corde meo cōtra aliquem. Item. nolite locū dare diabolo. qͦniam ira eſt diſpoſitio vt diabolus intret in corpora. vt dicūt demones qn̄ ꝯiurant̉ in obſeſſis.Sexta febris eſt erratica ſic dicta. qꝛ nullū ordinem ẜuat. mō venit vna hora mō alia. Hec ſignificat febrem aīme q̄ d̓r luxuria q̄ nullum ordinem ẜuat. Luxur ioſus aūt nō ẜuat ordinē. nōtꝑs. nō ꝑſonam. nō modum. īmo vadit luxurioſus erratice. ſicut ille qͥ errauit dicēdo. O maiordilectio eſſet cum illa .ſ. cū moniali vel legitimata ⁊cͣ. vel tali mō. Qm̄ ꝯcupiſcentia carnal̓ infinita eſt. nec hꝫ terminū. Iō dicit ſcpͥtura ſanctade luxurioſis. Semetip̄os tradiderūt impudicicie in oꝑatōꝫ oīs immūdicie. Eph̓. iiij. Noͣ tradiderūt impudicicie .ſ. cogitādo. loquēdo. audi

endo. reſpiciendo. tangendo. de illa materia. īoꝑatōnem omīs immūdicie. Contra iſtaꝫ dicitnobis medicus noſter xp̄s ad Theſſa. iij. Heceſt voluntas dei ſanctificatio veſtra / vt abſtineatis vos a fornicatōne. ⁊ ſciat vnuſqͥſqꝫ vas ſuūpoſſidere in ſanctificatōne. non in paſſione deſiderij. ſicut gentes que ignorant deum. Quilibꝫſit contentus dꝰ vxore ſua iuuene vel antiqua.turpi vel pulchra. ac ſi in mūdo nō eſſꝫ alia mulier. Cauete gͦ ab iſta febre erratica q̄ tot occiditmorte eterna. Septīa febris eſt ethica q̄ conſiſtit intus in oſſibus ⁊ mēbris. Hec ſignificat febrem anime que d̓r inuidia. Qm̄ ſicut febrꝭ ethica que eſt in mēbris radicata ꝯſumit humidumradicale quod dat vitam corꝑi. ⁊ ſic homo moritur. Sic etiam inuidia ꝯſumit bumidū radicale .ſ. charitatem. que dat vitam aīme. Uita carnium ſanitas cordis. putredo oſſium. inuidia.Prouer. xiiij. Nota ꝙ cor d̓r ſanum quando diligit omnem creatura humanā vniu̓ſal̓r. ⁊ gaudet de bono alterius. Inuidia eſt putredo oſſiūid eſt ꝟtutū. qm̄ ſicut oſſa ſuſtinent corpus. itaꝟtutes ſuſtinent aīam. Iō xp̄s medicꝰ nr̄ dansnob̓ amphoriſmū dicit ꝑ Petrū apl̓um. Deponentes omnē maliciā ⁊ oēm dolū ſimulatōnes ⁊inuidias. ſicut mō geniti infantes lac. ſupple caritatis ꝯcupiſcite. j. Pe. ij.¶ Feria. vj. poſt dn̄icā tertiā. xl. SermoCimus quia Hiceſt ꝓpheta ſaluator mundi. Ioh̓. iiijIſtud ſanctum euangeliū ꝯtīet vnapulchram hiſtoriam in qua ꝯtinent̉ magne diſputatōnes inter xp̄m ⁊ alias ꝑſonas. Prīa fuitinter xp̄m ⁊ mulierem ſamaritanam. Scd̓a fuitſamaritane cum xp̄o. Tertia fuit cum xp̄o ⁊ diſcipulis. Et quelibet diſputatio hꝫ optimā queſtionem. Concluſio pͥme diſputatōis fuit. Dn̄evideo qꝛ ꝓpheta es tu. Concluſio ſcd̓e diſputationis eſt. qꝛ xp̄s eſt meſſias. Cōcluſio tertie diſputatōis eſt thema. qꝛ ſaluator md̓i. Quantumad pͥmā diſputatōꝫ que fuit cū ſamaritana ſciēdum hec fuit benigna. qꝛ xp̄s incepit. vnde duꝫxp̄s iret de villa in villam ꝑſonal̓r p̄dicādo. venit iuxta ſamariaꝫ magnā ciuitatē plus qͣꝫ pariſius. ⁊ iuxta illam ciuitatem erat fons altus. etdicebat̉ fons. qꝛ aqua viua ſcaturiebat. ⁊ puteqꝛ ꝓfunda. ⁊ xp̄s feſſus ⁊ totus fatigatus ex itinere poſuit ſe ſuper fontem in ore. vt facies ſuabenedicta reſpiceret ſuꝑ fontem. vt aere recentirefrigeraretur. Diſcipuli autē apoſtoli interimveniunt ad ciuitatem ad emendum panem ⁊ cibum. ⁊ cum xp̄us ſic eſſet ſolus ad fontem ⁊ hora erat ſexta venit mulier de ciuitate Samariahaurire aquam. ⁊ inuenit ibi Chriſtum. quemnon ſalutauit cognoſcens in veſtibus eius ꝙ ip