Feria ſexta poſt Oculi

ſamaritanis ſicut nec nos chriſtiani cū infidelibus ſaracenis ⁊cͣ. Et xp̄us incepit diſputatōeꝫdicens. Mulier da mihi bibere. que reſpicienſcum curuo oculo dixit ⁊ incepit arguere contraxp̄m dicens. Quomō tu cum iudeus ſis biberea me poſcis. que ſum mulier ſamaritana? bn̄ ſciſꝙ iudei non contunt̉ ſamaritanis. certe non dabo tibi bibere. Et xp̄s replicauit dicens. O mulier ſi ſcires donum dei. ⁊ quis eſt qui dicit. damihi bibere. tu forſitan petiſſes ab eo ⁊ dediſſettibi aquam viuam. Nota donum dei datuꝫ humano generi. hoc donū eſt filius dei datuꝫ in incarnatōe. de quo Eſa. ix. Paruulus datꝰ eſt nobis. Ecce donum datū in noſtrā redemptōnemEt mulier arguens xp̄m dicebat. Domine nec īquo haurias aquā habes. et puteꝰ altꝰ ē. vn̄ gͦhabes aquā viuā. Et nunqͥd tu maior es pr̄e noſtro Iacob qui dedit nob̓ puteuꝫ. ⁊ ip̄e ex eo bibit ⁊ filij eius ⁊ pecora eius? Reſpōdit chriſtusMulier nō intelligis de qua aqua ego loquorqꝛ nō de iſta. qꝛ omīs qͥ bibit ex hac aqua ſitietiterū. qui aūt biberit ex aqua quaꝫ ego dabo eifiet in eo fons aque ſalientis ⁊ vita eternam habebit. Tanta fuit ꝟtus ꝟborum xp̄i ꝙ ml̓er inclinata ⁊ iaꝫ compuncta in corde cum humilitate ⁊ reuerentia dixit. Domīe da mihi hāc aquāvt non ſitiam neqꝫ veniā hic haurire. Tūc xp̄sreſpondit. Tu vis de iſta aqua? Reſpōdit mulier. ita domine. Uade gͦ ad ciuitatem ⁊ voca virum tuum. que rn̄dit. virum nō habeo. Et xp̄sbene dixiſti qꝛ virum non habes. qͥnqꝫ enim viros habuiſti. ⁊ hunc quem iaꝫ habes nō eſt virtuus ſed vnus ruffianus ⁊ ribaldus eſt. ⁊ tu cōcubina ſua es. Et dixit ſibi omnia nomīa viroꝝſuorū ⁊ genus ⁊ cuius officij erant. tal̓ vocabat̉ſic ⁊ habebat tale officiū. ⁊ mortuus eſt tali morte. ⁊ ſic de alijs. ſed iſte quem nūc habes nō eſtvir tuus. ſed vnus ribaldus. ⁊ ribalda ſua tu esEt tunc illa incepit clamare. O domīe dn̄e. clare video ꝙ ꝓpheta es tu ⁊ ſcis omnia que feci.q. d. parce mihi qꝛ pͥus vocaui te iudeum. Concluſio pͥme diſputatōis. Hota pͥus vocauit eumiudeum ⁊ poſt dn̄m ⁊ ꝓphetam. Ecce pͥma diſputatio xp̄i cum ml̓ere ad lr̄am. ¶ Mō moraliter intremus ſecreta moralia pro nobis. In iſtadiſputatōe ſunt ſex ſecreta moralia que ꝑ q̄ſtiones intrabo Prima eſt que eſt hec mulier ſamaritana ⁊ quid ſignificat? Reſponſio ꝙ q̄libet ꝑſona xp̄iana peccatrix ſignificat̉ ꝑ iſtam ſamaritanam duplici ratōe ⁊ ponunt̉ in euāgelio. Primo qꝛ quolibet die pluries veniebat ad aquamnec ſatiebat̉. Talis eſt conditio peccatricis. qͥaquotidie vadit ad aquam ꝓſperitatum tꝑaliū.nec ſatiat̉. tanta eſt cppidieas. ꝟbi gratia. Si ſacerdos habet ſimplex beneficiū conat̉ vt poſſithabere maius nec ſatiat̉. Ecce conditio aq̄ bonorum temꝑaliuꝫ que non ſatiant. qꝛ nō intrāt

illuc vbi eſt ſitis. nam ſitis habendi bona temporalia .ſ. terras poſſeſſiones aurum argētū ⁊cͣIſta bona temꝑalia non intrant intus in cordeSi enim poſſes bibere vnum plauſtrū auri liq̄facti non ſatiaret te. ſcd ſicut famelicus nō ſatiatur ex aſpectu eſcarum que ſunt in menſa. quiaeſuries eſt in ſtomacho. ⁊ ideo niſi intrēt nō auferent eſuriem neqꝫ ſitim Sic eſt de eſurie bonorum temporalium. Ideo quanto homo plꝰ habet plus ſitit ⁊ cupit. qꝛ non intrant in cord̓. Autoritas Ecc̄s. v. Auarus non implebitur pecunia. ⁊ qui amat pecuniam fructum .ſ. ſatietatisnunqͣꝫ capiet ex eis ⁊cͣ. Et ſic directe placita etdelitie huius mundi ſunt ad inſtar febricitantiſqui vritur ſiti. ⁊ datur ſibi gutta aque in lingua cum pluma. Idem de delitijs luxurie. auaricie ⁊cͣ. ideo vbicunqꝫ caro in tempotalibꝰ querit refectōnem inuenit defectōnem. nam corhominis eſt plus qͣꝫ celum. ⁊ non poteſt ſatiari niſi a deo quem celi capere non poterāt. ſed tamēcum cor hominis ſemꝑ retinet gratiam. ⁊ tūc ſatiatur homo. Ideo xp̄us. Qui biberit ex hac aqua ſitiet iterū. qui autem biberit ex aqua quaꝫego dabo ei. fiet in eo fons aque ſalientis in vitam eternam. ex aqua .ſ. gratie ⁊ ſua preſentia.Unde concluſio eſt theologie ꝙ gratia gratumfaciens ſecum habet ⁊ affert preſentiam dei. Etiſto ſigno poteſt cognoſci ſi homo eſt in gr̄a deiquādo aliquis non deſiderat inducentia ad peccatum MNota ſalientis in vitam eternam. qualis ſaltus eſt ille quem facit anima quādo d̓ oreſaltat in celum ſubito. Cogita ſi homo ſaltaretde terra ad celum. O qualis ſaltus eſſet ſi vltraaltius iam plus quanto plus adhuc vſqꝫ ad celum. ¶ Secundū ſecretum. Ieſus fatigatus exitinere ſedebat ſupra fontem hora erat qͣſi ſextaQuare ieſus fuit magis feſſus illa hora ex itinere qͣꝫ aliquis apoſtolorū. cuꝫ tamen ſuſtineattotum mundū ⁊ omnes creaturas? Ratio ſciatis bone gentes ꝙ nunqͣꝫ fuit aliquis homo itadelicatus in ſua complexione ſicut chriſtus inquantū homo. Ratio quia nos ſumus cōcepti⁊ geniti de viliſſima materia ⁊ corrupta. Ideohabemus complexionem rudem ad ſuſtinēduꝫlabores. ſed corpus chriſti a ſpirituſancto formatum fuit non de viliſſima materia. ſꝫ de puriſſimis guttis ſanguinis virginis Marie. Iōerat magis delicatus. vel quia ieiunabat quotꝭtidie ⁊ vigilabat ꝑnoctans in oratōne. Luce. vſ⁊ laborabat p̄dicando qualibet die. Et de iſtadelicatura dicit̉ Eſa. liij. Brachiū dn̄i ⁊ aſcendit ſicut ꝟgultum coram eo. ⁊ ſicut radix de terra ſitienti. non eſt ſpecies ei neqꝫ decor. Et vidimus eō ⁊ non erat aſpectus. ⁊ deſiderauimꝰ eūdeſpectū ⁊ nouiſſimū virorū virū dolorū et ſcientem infirmitatem. Et qͣſi abſconditus vultuſeius ⁊ deſpectus vnde nec reputauimus eum.