Feria quinta poſt Oculi

ergo ſol occidiſſet. qꝛ eſt concluſio oīm doctorūꝙ ſacramentū pnīe ſicut cetera hꝫ ꝟtutem a paſſione xp̄i. Ideo qn̄ abſoluit̉ peccator dꝫ cogitare ꝙ omnia vulnera xp̄i ſunt aꝑta. ⁊ ſanguis effundit̉ ſuꝑ eum. Ideo apl̓us Heb̓. ix. Sāguisxp̄i emundauit conſcīam nr̄am ab oꝑibus mortuis ad ẜuiendum deo viuenti. Geneſis. xxviijPoſt ſol̓ occubitum vidit iacob in ſomnis ſcalācuiꝰ cacumē tāgebat celū. pes terrā. angeli aſcēdebant ⁊ deſcendebant. ⁊ dn̄m vidit ibi innixūſcale. Hec ſcala eſt penitentia. q̄ tot hꝫ gͣdus qͦtſunt oꝑa penitentialia. Hec ſcala ante occubitūſol̓ iuſticie ſtabat ſub terra. qꝛ habebat pedeꝫ ininferno ⁊ caput hic in terra ꝑ quā deſcendebātad infernum omēs qui faciebant pnīam. Iō dauid. Quis eſt hō qui viuit ⁊ nō videbit mortemeruet animaꝫ ſuam de manu inferi ⁊cͣ. Sꝫ poſtſol̓ occubitum .ſ. in die paſſionis xp̄s erexit hācſcalam ſuꝑ terram tenens pedem ⁊ caput ī celū⁊ in aſcenſione aſcendit ꝑ ip̄am ip̄e xp̄s cū ſuispatribus. Ideo illi qui mō faciunt pnīam aſcēdunt in celum ꝑ ip̄am. Ideo xp̄s. Penitentiaꝫagite appropinqͣbit em̄ regnum celoꝝ Matth̓.iiij. Et dicit ꝙ angeli aſcendebāt ⁊ deſcendebātꝑ eam ad innuendum ꝙ penitētes contemplatiui aſcendunt ad celum ꝯtemplando dn̄m ⁊ orādo. Actiui aūt aſcendūt ꝑ oꝑa miſcd̓ie ad deuꝫ.⁊ deſcendunt ad ſubueniendum ꝓximo ꝑ oꝑamiſcd̓ie. Et dn̄s qui ſtat in capite ſcale inuitateos di. Venite ad me omnes qui laboratꝭ ⁊ onerati eſtis. ⁊ ego reficiam vos. Mat. xj. Ecce qͣre dicit. Cum ſol occidiſſet. qm̄ ante nullus potuit intrare celum ꝑ penitentiā. ¶ Tertia ꝟtusquam oſtendit ſanctum euangeliū de xp̄o eſt ꝑfecta ſanctitas que cōſiſtit in vitando et extirpado oꝑa diaboli. Quanto em̄ ꝑſona eſt ſanctior⁊ ꝑfectior. tanto magis ſibi diſplicent oꝑa diaboli ⁊ vitat illa. De ꝟtute dicit euangeliū. Exibant autem a multis demonia clamantia ⁊ dicētia. qꝛ tu es filius dei. Et increpans non ſinebatea loqui. qm̄ ſciebant ip̄m eſſe xp̄m. Ecce hic ꝑfecta ſanctitas. Eſt hic queſtio qͣre non ſinebatea loqͥ cum dicerent veritatē: qꝛ fortę iudei crediderunt ip̄m eſſe xp̄m ⁊ ſaluatorem mūdi teſtimonio demonū. Reſpondet̉ triplici rōe. Prīaratio ne veris falſa miſcent̉. Secūda ratio ne videret̉ ab ip̄is teſtimoniuꝫ querere. qꝛ phariſeiiam dicebāt ip̄m in beelzebub eijcere demonia.Tertia dando nob̓ exemplum ne queramus abeis auxilium in aliquo. Nota hic duas alias reſponſiones. Reſponſio pͥma litteral̓ quare nonſinebat ea loqui. qꝛ conditio eſt demonis nō dicere veritatem niſi dupliciter. vel coactus ꝑ aliquam ſanctam ꝑſonam. vel vt decipiat. Dicitpͥmo aliquam veritatem quam ꝓteſtat̉ vt leuiꝰcredatur. poſt mendacio vel diffamatōe cōpletNota hic de corona regis francie de qͣ diabolꝰ

diffamauit militem mēdoſe quaſi ip̄e deſtructurus eſſet regnum eius. Ideo de diabolo d̓r Iohan. viij. In veritate nō ſterit. Gloſa augꝭ. benefuit in veritate. qꝛ bonus ⁊ ſanctus a deo creatꝰſed non ſtetit. Quādo autem demones dixerūtxp̄o. tu es filius dei ⁊cͣ. xp̄us non ſinebat ea loqͥamplius. ne forte dicerent aliquod mendaciumqꝛ forte dixiſſent. tu es filius dei. ſed non potesmutare legem moyſi vel ſimilia. gͦ nō ſinebat ealoqui. Secunda reſponſio eſt moralis vt xp̄usdaret nobis exemplū. qꝛ ꝓ nullo bono qͣꝫtumcūqꝫ magno debemus q̄rere conſiliū demonū. necꝓ ſanitate nec ꝓ filijs habendis. nec ꝓ re ꝑditaeſt recurrere ad ip̄os. Ideo xp̄s non ſinebat ealoqui etiam ꝓ tāto bono .ſ. ꝓ conuerſiōe iudeorum. Nota hic quomō demones neſciūt omniavt ptꝫ de. ix. electoribus regis exiſtētibus in caſtro quomō diabolus nunqͣꝫ potuit ſcire qͥd ibitractarent. licet a multis inuocaret̉. Nota quōin veteri lege puniebant̉ recurrentes ad demones. Leuiti. xx. Anima que declinauerit ad magos ⁊ arriolos. ⁊ fornicata fuerit cum eis ponāfaciem meam contra eam. ⁊ interficiam eam demedio populi mei. Nota fornicata fuerit. quoniaꝫ ſicut mulier dimiſſo viro adheret ribaldofornicat̉ eſt adultera. Ita xp̄ianus qui dimiſſoxp̄o recurrit ad diuinos. Iteꝫ nota quomō puniebatur etiam diuinus Leui. xx. Uir ſiue mulier in qͥbus phitonicus ſiue diuinatōis fuit ſpiritus morte moriant̉ lapidibus obruent eos. ſāguis eorū ſit ſuꝑ illos. Quarta ꝟtus eſt extenſa charitas. de qua dicit thema. Erat p̄dicās īſynagogis galilee. De hac ꝟtute dicit euāgeliūFacta autem die egreſſus ibat in deẜtū locum.⁊ turbe requirebant eum. ⁊ venerūt vſqꝫ ad ipſum ⁊ detinebant illū ne diſcederet ab eis. Quibus ille ait. quia ⁊ alijs ciuitatibꝰ oportꝫ me euāgelizare regnum dei. qꝛ ideo miſſus ſuꝫ. Et eratp̄dicans in ſynagogis galilee. Moral̓r habenſhic doctrinam p̄dicatores ꝟbi dei in hoc ꝙ dic̄xp̄us. alijs ciuitatibus oportet me euāgelizare.Dicit decretal̓. cum exiniuncto. ꝙ tm̄ eſt officiūp̄dicatoris ꝙ filius dei non verecundaret̉ dicere ꝙ ad hoc erat miſſus. Iam dicta decretal̓ vocat officium p̄dicatōnis p̄cipuū officiuꝫ in eccl̓adei. Ideo amore dei vadatis ad p̄dicandū diligenter. Sed mō iam vid̓r completum illud qd̓plangendo dicebat Hiere. Thren̄. iiij. Paruūli petierūt panem. ⁊ nō erat qͥ frangeret eis. Panis animarū eſt ꝟbum dei. Mat. iiij. Nō in ſolo pane viuit homo. ſed in omī ꝟbo quod ꝓcedit de ore dei. Pauꝑes xp̄i petunt panes. ⁊ nōeſt qͥ det eis. non faciebant ſicut antiqͥ ſācti. īmolegit̉ de. b. Augꝭ. ꝙ v̓bum dei p̄dicauit vſqꝫ adſuam egritudinē. Nota etiam de Beda ceco exantiqͥtate. qͥ tn̄ ex feruore volebat p̄dicare. ⁊ ſe ldeceptus a ductore ſuo puero p̄dicauit lapidi-