Sabbato poſt Reminiſcere

diuine legis ⁊ celeſtium inobediētia mandatoꝝTorcular huiꝰ vinee gentis iudaice ē altare ſacrificiorū vbi ſanguis animaliū fundebat̉. Turrisalta erat templū edificatū habens in altitudīe cētū viginti cubitos. ⁊ habebat tria ſolaria. ij. Paralip. iij. Et locauit vinea iſta agricolis. id eſt. p̄latis. magiſtris. doctoribus ⁊ rabinis. qui habebant viuere de decimis ⁊ pͥmitijs ⁊ oblationibꝰ.iuxta ordinationē dei. ⁊ quod ip̄i darent ſibi fructum meritorū virtutū ⁊ operū ſpūalium. qꝛ id̓oip̄am edificauit eis ⁊ ip̄i iō receperunt fructū devinea ppl̓o .ſ. Autoritas. Dedit illis regiones gētium vt cuſtodierint iuſtificationes eius .i. operaſpūalia ⁊ virtutum. Et ꝑegre ꝓfectus eſt. Nonintelligatis ex hoc ꝙ deus ſit mutabilis ſed reliquit hominē in libertate arbitrij. Dedit ſibi p̄cepta affirmatiua. ⁊ negatiua inducendo ipſum adbonum ſed nō cogendo. Ecc̄i. xv. Deus ab initōconſtituit hominē ⁊ reliquit illum in manu conſilij ſui adiecit mandata ⁊ precepta ſua. Si volueris mandata conſeruare conſeruabunt te ⁊cͣ. Etvenit temꝑe fructuū de vinea ſua miſit ẜuos ſuos. ſcꝫ ſanctos ꝓphetas Eſaiā. Amos ⁊cͣ. vt īducerent gentes ad faciendum in vinea xp̄i. Auto.vt eatꝭ ⁊ fructū afferatis. Dico fructū meritoriūꝑ ſanctitatē vite. ⁊ illos occiderunt Eſaiā cū ſarra. Amos cum in ſamaria ꝓphetaret amaſias ſacerdos frequēter eum plagis afflixit tandē filiuſeius ozias vecte ꝑ timꝑa afflixit poſt hͨ ſemiuiuꝰin terrā ſuā euectus poſt aliquot dies dolore vulneris expirauit. Hec Hiero. in. ij. prologo ſuperAmos. Itē Zacharias filius ioiade fuit lapidatus ⁊ dn̄s nō habuit fructus de vinea ſua. Deinde temꝑe ducū. miſit alios ſeruos ſcꝫ Hieremiā.Ezechielem. Abacuc. ⁊cͣ. ⁊ fecerūt eis ſimiliter.Deinde miſit eis filium ſuū p̄dilectū .ſ. xp̄m in incarnatione qui qn̄ oſtendit ſe agricolis p̄dicādo⁊ mirabilia faciēdo dixerunt. Hic eſt heres. id ē.hic eſt meſſias. Id̓o Nicodemus qn̄ venit ad eūdixit. Scimꝰ quia a deo veniſti magiſter ⁊cͣ. Io.iij. Quia videbant tempus meſſie cōpletū ⁊ prophetias. Dicunt hic omēs gloſe tam lr̄ales qͣꝫ allegoriales ꝙ iudei cognouerūt chriſtū eſſe verūmeſſiā tam ꝓpter mirabilia qͣꝫ ꝓpter tempus ⁊ ꝓphetias cōpletas qͣꝫ etiā ꝓpter teſtimoniū Iohannis baptiſte ⁊ crediderūt a principio. Sꝫ qͥachriſtus arguebat ⁊ reprehendebat eorū peccata notoria. ex malicia ⁊ cecitate ꝑdiderunt fideꝫde ipſo di. Circūueniamus iuſtū qm̄ inutilis eſtnobis ⁊ cōtrarius oꝑibus nr̄is ⁊ improperat nobis peccata legis diffamat in nos peccata diſcipline noſtre ꝓmittit ſe ſcientiā dei habere ⁊ filiuꝫdei ſe nominat. Si filius dei eſt ſuſcipiet illum demanibꝰ contrariorū. Cōtumelia ⁊ tormēto interrogemus eum ⁊ ꝓbemus patientiā eius. Morte turpiſſima condemnemꝰ eum. Hoc cogitauer̄t⁊ errauerunt. Excecauit em̄ eos malicia eoruꝫ ⁊

neſcierunt ſacramenta dei .i. ſacra ſecreta. Sapi.ij. Chriſtus aūt rep̄hendebat eos corā ppl̓o auiſando populum ne corrumꝑetur ⁊ deciꝑetur abipſis. Ideo ppl̓s auiſatus a xp̄o. Deſpiciebat eoſvidēs eorū maliciā ⁊ peccata nec volebant daredecimas ⁊cͣ. Id̓o ipſi ex malicia dicebant. venite occidamus eū ⁊ habebimus hereditatē .ſ. decimas primitias. ⁊cͣ. vt pͥus. Et finaliter fuit dataſententia cōtra chriſtū vt extra hieruſalē .ſ. ī monte caluarie crucifigeret̉. Heb̓. vltimo. Dn̄s extraportam paſſus eſt. Cum ergo venerit dn̄s vineequid faciet agricolis illis Aiunt illi. Malos male perdet ⁊cͣ. Tunc dixit eis xp̄s. īmo dico vob̓.auferet̉ a vobis regnum dei. ⁊ dabit̉ genti faciēti fructus eius .ſ. obediētie. penitētie ⁊ bone viteMoraliter auiſetis vos ne accidat vobis vt iudeis. Vnde ex p̄dicta declaratione patet ꝙ deuſvult de ppl̓o ſuo fructum. Nō em̄ cōtentat de floribus ⁊ folijs. Ideo ꝓ fructu habēdo. miſit ⁊ mittit quotidie ſeruos ſuo .ſ. predicatores. Nota ſexfructus quos vul deus. ex quibꝰ dat regnū deifacienti. Primus illius fructus ē innocentia baptiſmalis. Qm̄ ſi infans morit̉ ⁊ portat ſecū fructum innocentie baptiſmalis ibi ſtatim dabit̉ ſibi regnum celorum. Ideo xp̄s. nolite timere puſillus grex. quia cōplacuit patri vr̄o dare vob̓ regnum. Lu. xij. Secundus eſt obedientia generalis ad ſua precepta. Matth̓. vij. Nō om̄is qͥ dic̄mihi dn̄e dn̄e intrabit in regnū celorum. ſed qͥ facit voluntatem patris mei qui in celis eſt ipſe intrabit in regnum celorum. Tertius eſt penitētiavirtualis. qꝛ ꝑdita innocentia ⁊ obediētia oportet facere fructum penitentie. Luc̄. iij. Facite ergo fructus dignos penitētie: qm̄ appropinquabit vobis regnum celorū. Quartus eſt patientiamartyrij Matth̓. v. Beati qui ꝑſecutionem patiunt̉ ꝓpter iuſticiam. qm̄ ipſorum eſt regnū deiQuintus eſt diligentia apoſtolicalis Matth̓. vBeati pauꝑes ſpū qm̄ ipſorū eſt regnum celorūSextus diligentia ſpiritualis in his que teneturfacere ẜm ſuum ſtatū. ſic eſt religioſus vel clerioMatth̓. vj. Primū querite regnum dei ⁊ iuſticiam eius. et hec om̄ia adijcient̉ vobis. Ecce fructus quos deus vult de vinea populi ſui. Nō cōtentatur de folijs que iudei ſibi dabant cantādopsͣ. ꝓphetias diſtincte ⁊ ſpatioſe. ſed nō dabāt ſibi fructum deuotionis nec bonorū operum. Iōipſe Mat. xv. Populus hic me labijs honoratcor autem eoꝝ longe eſt a me ſine cauſa colūt meSi multi clerici modo dant deo folia. ſed nulluꝫfructum meritoriū nec virtutū nec bonorū opeꝝdāt ſibi nec penitētie nec deuotiōis. Idem de religioſis qui ſibi dant folia ꝓmiſſionis votorum.ſed nō dant ſibi fructum. quia oꝑe nihil ſeruant.Idem de p̄dicatoribus qui dāt deo folia pulcrorum verborū. ſed nō dant ſibi fructum bone vi-