Druckschrift 
1 (1488) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

computati ſunt inter filios dei. Sapien̄. v. loqͥtur ad lr̄am de damnatis. Damnati penitent depeccatis ratione culpe ſed rōne pene. in quarto diſt. xliij. q. j. arti. iij. q. iiij. Scd̓m ſecretumeſt de gutta aque quā petebat̉ que fuit ſibi denegata. M..cccc. anni ſunt plus petijt illa dictam guttā aque quolibet die hora petit eamnunqͣꝫ obtinebit. ſi cuſtodiuiſſet ſibi vnū barilevino greco modo ſeruiret ſibi. Hec gutta aque ſignificat refrigeriū aliquod qd̓ damnati non poſſunt habere ⁊cͣ. Dixi quarto ſanctū euangeliūdeclarat ſcripturalem cōfirmationē dicit thema. Habēt Moyſen ꝓphetas. quod oſtendit dicit̉. Rogo ergo te pater vt mittas in domum patris mei. habeo em̄ qͥnqꝫ fratres vt teſtetur illis ne ipſi veniant in hunc locū tormentorum. Et ait illi abraā. habent Moyſen ꝓphetas audiāt illos. at ille dixit. pater abraam.ſi quis ex mortius ierit ad eos penitētiā agēt Aitilli. ſi Moyſen ꝓphetas non audiunt neqꝫ ſiquis ex mortuis reſurrexerit credēt ei. Uidet̉ex charitate loqueret̉ ne fratres damnarentur ſicut ip̄e. Reſpōſio loquebat̉ ex charitate ſꝫne pena eius magis augmentaret̉. quia qͣꝫto plures ſunt damnati tanto magis augmētat̉ eis pena. ſicut pluribus beatis ſaluatꝭ augmentat̉ gloria accidentalis beatoruꝫ. Uerbi gra. ſi titioni ignite addant̉ alie titiones magis ardebūt. ſi plures plus ardebūt. Rn̄det Moyſen habēt prophetas andiant illos. Nota maior ē autoritasſacre ſcripture qͣꝫ eſſet teſtimoniū cuiuſcūqꝫ reſurgentis. Ideo apl̓us. licet angelus de celo euāgelizet vobis p̄terqͣꝫ euāgeliſauimus anathema ſitGal̓. j. Vnde apoſtoli qui ſuſcitabant mortuos teſtimonio ſacre ſcripture tanqͣꝫ firmiori cōfirmabant dicta eorū doctrinā .j. Coꝝ. xv. Tradidi vobis in pͥmis quod accepi qm̄ xp̄s mortuus eſt peccatis nr̄is ẜm ſcripturas quia ſepultus eſt. reſurrexit tertia die ẜm ſcripturas.Ideo ſequit̉. ſi moyſen ꝓphetas audiūt neqꝫ ſi quis ex mortuis reſurrexerit credēt ei.quid chriſtus ſuſcitauit lazarum qui multū narrauit de alio mundo. vt dicit Augꝰ. tn̄ ſibi noncredebat̉ a iudeis. Item xp̄us ſurrexit in quem crediderunt iudei. Ideo dicit textus. iudeicogitauerunt occidere eum. Itē apoſtoli ſuſcitabant multos mortuos qui dicebant de alia vita.Ideo indubitanter firmiter credendū eſt teſtimonio ſanctarū ſcripturarū determinatiōi vniuerſalis eccleſie eſſet bonū ſtudere bibliam. qͥacum alijs ſcripturis poterimus arguere cōtraantichriſtū nec rn̄dere modo pauci curāt de biblia. īmo iam verificat̉ illud beati Hieronymi adPaulinū ca. vj. Quicquid dixerunt hoc legemdei putant nec ſcire dignant̉ quid ꝓphete. quidapoſtoli ſenſerunt ſed ad ſenſum ſuū incongruaaptant teſtimonia quaſi grande ſit vitioſiſ-

ſimum dicendi genus deprauare ſententias advoluntatem ſua ſacrā ſcripturam trahere repugnantem. Ideo dicebat chriſtus iudeis. Scrutamini ſcripturas in quibꝰ putatis vitā eternaꝫ habere ille ſunt teſtimoniū ꝑhibēt de me. Io. v.Feria ſexta poſt dominicam. ij. xl. Sermo.Egnuꝫ dei dabitur genti facienti fructū. Matth̓ .xxj. in euāgelio The. dat mihi motiuūdicandi declarandi quot modis pōthaberi a nobis regnū dei. Sed pͥmo ſalutet̉ ꝟgoMaria ⁊cͣ Regnū dei dabit̉ ⁊c̄. Pro cuiꝰ verbideclaratiōe materie p̄dicāde introductiōe. Sciendum quilibet de arboribꝰ ſui viridarij vultfructum nec ē cōtentus de folijs floribꝰ ſꝫ vultfructus. Sic deus de orto xp̄ianitatis cuiꝰ arbores ſunt chriſtiani ibi plantati in baptiſmo. Debus deus vult fructꝰ bonorū operū ſcꝫ penitentie miſcd̓ie ⁊cͣ. ſolū vult flores bonarū cogitationum nec folia bonarū locutionum. ſed vultfructus bonorū operum. Autoritas. Ego poſuivos vt eatis fructū afferatis fructus vr̄ maneat. Ioh̓. xv. Nota vt eatis .ſ. ꝓficiendo fructus veſter maneat .ſ. vſqꝫ in finem. Sed qn̄ xp̄ianus vel religioſus tenet bonam vitā vel etiāp̄ſbyteri tales ſunt arbores ſteriles. De quibꝰ dicit chriſtus. Om̄is arbor que facit fructū bonum excidet̉ in ignē mittet̉. Matth̓. iij. Sꝫ boni qui faciūt dignos fructꝰ penitētie. Luc̄. iij. inmorte tranſplantant̉ ab iſto orto in paradiſuꝫ celeſtem. dicit thema ꝓpoſitum Regnū dei. ⁊c̄.Occaſione thematꝭ queſiui in ſacra ſcriptura qͦtmodis deus dat regnū celorū ſuis. Et inueniſex modis tantū. Primo directā hereditatē Scd̓o violentā importunitatemTertio deuotū ſeruitium¶Quarto fidele cambiumQuinto ꝓpter cōtinuā petitionemSexto ꝓpter iuſtā emptionēQuilibet vr̄m cogitet quē iſtorū ſex modorū tenet. quē fructū fac̄. qꝛ de his dic̄ the. Regnū d̓idabit̉ gēti faciēti fructū. Dico pͥmo deꝰ dat regnū ſuū ꝑſonis hūanis directā he̓ditatē ſic̄ reges pͥncipes dn̄i ſuis filijs legitimis dāt he̓ditatē. ſic deꝰ dat̉. cuiꝰ filij ſūt nouit̓ baptiſati ſi d̓cedūt an̄qͣꝫ peccāt ſtatī euolāt dat̉ eis he̓ditas regni d̓i. Noͣ ꝯͣ errorē vetulaꝝ dicētiū ꝓpt̓ dolores mr̄iſ trāſeūt purgatoriū ⁊cͣ. fal̓m ē Et qꝛ ſūtfilij regꝭ xp̄i regīe .ſ. eccl̓ie. mox celū ītrāt Noͣmodū hꝰ generatōis ī baptiſmo. Io. j. Dediteis ptātem filios dei fieri his credut in noīe eiꝰ. ex ſanguinibꝰ .i. ſeminibꝰ. ſed ex deo nati ſūtSi ergo iure hereditario filijs legitimis debeturhereditas patris. cum ergo pueri nouiter bapti-