Druckschrift 
1 (1488) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria quinta poſt reminiſcere

dam erat diues ⁊c̄. Et induebat̉ purpura biſſo epu. co. ſplē. Et erat.. no. la. ia. ad ia. eiꝰvlceribus plenus cu. ſa. de mi. ca. de. di.nemo illi da. Sed ca. ve. linge. vlcera eius ⁊cͣHic induebat̉ ad carnē de camiſijs de byſſo deſuꝑ de purpura ⁊cͣ. Comedebat quotidie ſplendide de optimo multū aſſatū coctū nunqͣꝫ ieiunabat de pauꝑibus curabat. Et erat qͥdāmendicꝰ noīe lazarus qui iacebat ante ianuā ⁊cͣ.Ecce cōuerſatio mūdialis. ꝯtra quā ſcriptura ſacra. Nemo qd̓ ſuū eſt querat ſed qd̓ alterius ē. .j.Coꝝ. x. Sed notanda ſunt hic duo de quibus ſepauci auiſant. Qm̄ chriſtꝰ in euāgelio loqͥt̉ dediuite noīabat eum ſed dicit. qͥdā erat diues ⁊cͣ. Et qn̄ loquit̉ de pauꝑe nominat eum dicens. Erat quidā mēdicus noīe lazarus. Quarehoc. Certū eſt diues nomen habebat xp̄s ipſum ſciebat tn̄ dicit. homo quidaꝫ ac ſi neſciretnomen eius maxime. quia vos videtis in mundo diuites ſunt multum nominati famoſi. quādo morat̉ dn̄s in ciuitate oēs ſciunt domū eiꝰ. ſecus de pauꝑibus hominibꝰ. diuites faciunt tm̄ſiue bn̄ ſiue male faciunt ſe cognoſcere nominare. Ideo de diuitibus dicit Dauid. Tabernacula eoruꝫ in ꝓgenie ꝓgenie vocauerunt nomina ſua in terris ſuis in celis. psͣ. xlviij. Quare ergo chriſtꝰ noīauit ip̄m ſed pauꝑem Prorn̄ſione ſciendū qͣꝫdiu tenet vitā bonā ſanctam eſt in gratia dei nomen eius ſcriptū eſt incelo in cathedra que ſibi correſpondet ẜm p̄ſentem iuſticiam. Autoritas chriſti loquens de hisqui ſunt in gr̄a. Gaudete exultate qm̄ noīa veſtra ſcripta ſunt in celis. Lucͣ. x. Scripta ſunt incelis. id eſt in cathedris celeſtibꝰ. Per oppoſituꝫꝑſona que tenet vitā vitioſam viuit in peccatomortali .ſ. ſuꝑbie. auaricie. luxurie ⁊cͣ. nomen eiꝰradit̉ de celo de illa cathedra. quia in libro diuine p̄deſtinationis nullus ſcribit̉ de nouo nec raditur ſed radit̉ de libro ẜm pn̄tem iuſticiā. Ideoqn̄ Moyſes orauit ppl̓o de vitulo aureo. Dixit. Obſecro dn̄e peccauit ppl̓us iſte peccatū magnum fecerunt ſibi deos aureos. dimitte eis hācnoxam aut ſi facis deleme de libro quem ſcripſiſti. Cui rn̄det dn̄s. Qui peccauerit mihi delebo eum de libro meo. Exod̓. xxxij. Itē dauid loquens de peccatoribꝰ. dixit. Deleant̉ de libro viuentiū. iuſtis ſcribant̉. psͣ. lxviij. Et ſcribitur nomē peccatoris in inferno. O qualis confuſio verecūdia eſt ſibi. Ac ſi papa haberet nomen alicniꝰ ſacerdotis in rotula vt ꝓmoueretad ep̄m vel cardinalatū ꝓpter ſuaꝫ culpā papadeleret nomen eius ip̄m ſcriberet inter īfimos.Idē de rege habente nomē alicuiꝰ ſcriptum int̓barōes comites. ſi ex culpa ſua ip̄m delēt ſcriberet inter truffatores. maior eſt confuſio incōꝑabiliter verecūdia qn̄ nomē alicuiꝰ deleturde libro dei ſcribit̉ in rotula inferni. Autoritas

dn̄e oēs qui te derelinquunt .ſ. peccādo. cōfundētur recedētes a te in terra ſcribent̉. Hiere. xvij .ſ.in illā de qua iob. t̓ra miſerie tenebrarū vbi vmbra mortis nullus ordo ſed ſempit̓nꝰ horror inhabitat. Quia diues iſte de loquit̉ euāgeliūerat peccator male vite xp̄s inuenit nomēſuū in libro p̄deſtinatiōis. Id̓o noluit ip̄m noīare nomine ſuo Et iſta ſit ratio patet dauid inꝑſona dei di. de diuitibꝰ malis. cōgregaboꝯuēticula eorū de ſanguinibus. id ē. de peccatisIuxta illud. Libera me de ſanguinibus nec memor ero nominū eoꝝ labia mea. psͣ. xv. Eſſe diuitem de bono iuſto eſt malum nec peccatumſꝫ eſſe diuitē impiū pctōrē ē pctm̄. Et de talibus dicit. cōgregabo ⁊cͣ. Nota vnū cōuēticulū ē diuitū ſuꝑborū volētiū hr̄e regimē ciuitatis ⁊cͣ. attendētes ad onꝰ qd̓ recipiūt. Aliud cōuenticulū ē auarorū .ſ. vſurariorū vt habeant oēs pecunias. Aliud luxurioſorū ſignant̓ illorum qui ducunt vxorē iſto reſpectu vt habeātamicos. Aliud guloſorū magna cōuluia facientium. Aliud iracundorū facientiū litigatiōes iuramenta ſibi ſe mutuo iuuabūt. qui tangentvos tangent me ⁊cͣ. De his dicit. cōgregabo ⁊cͣ .ſ. in celo cum angelis ſanctis animabusnec memor ero nominū eorū ⁊cͣ. Sꝫ quia nomenpauꝑis lazari erat ſcriptū in dei libro eo bona patiētia receꝑat pauꝑtatē ſperās in celo ditari. id̓o ip̄m nominauit. Et fuit cōpleta ꝓph̓ia dd̓di. aīas pauperū ſaluas faciet ex vſurꝭ in iniqͥtate redimet animas eorum. honorabile nomeneoruꝫ coram illo. psͣ. lxxj. loquit̉ de pauꝑibusNoͣ aīas paupeꝝ .ſ. illorū patient̓ ſuſtinet paupertatē īdignant̉ ꝯͣ deū. nec furant̉ aliqͥd ſꝫſperāt in ꝑadiſo ditari. ſaluas faciet ex vſurꝭ qͣs faciunt. redimet eos qꝛ pauꝑes nihil p̄nthr̄e a diuitibꝰ niſi vſurꝭ ſi petūt ab eis mutuuꝫ obtinēt niſi vſurꝭ. Si volūt emē bladū velpannū cogunt̉ emē vſurꝭ plꝰ dādo ꝓpt̓ ſolutionis dilationē. Si pauꝑes volūt vēdē bladū vl̓alid̓ vſura .ſ. minꝰ ꝓpt̓ d̓narios ꝓmptos. iniqͥtate .ſ. quā eis faciūt liberabit eos. qꝛ pauꝑespn̄t obtine̓ iuſticiā qͣꝫdiu aduocati procuratoresſentiunt eorū pecunias oēs ſugūt ex eis. poſteadicūt eis ꝯueniatꝭ ꝑte. qꝛ multū ius habetis.ſꝫ qͣre dixiſtꝭ ſibi an̄ ne diſſiparet bona ſua. id̓o⁊cͣ. Et honorabile nom̄ eoꝝ corā illo. qͣlis honorſi rex vl̓ papa noīaret pete̓t aliqͦ pauꝑ. Scd̓odic̄ canes venie. linge. vl. eiꝰ. Quid ſigͣnt iſticanes. Et dic̄ Gregꝰ. ī omel̓. ſuꝑ illo euāge. canes ſūt p̄dicatores .ſ. oēs illi hn̄t officiū p̄dicādi.. qꝛ nullꝰ pr̄familias mittit oues ſuas ī deſertū locū niſi cuſtodibꝰ canibꝰ ip̄as cuſtodiūt a lupis. Ita nec iſte dn̄s dic̄. ego ſū paſtorbonꝰ. Ioh̓. x. dimittit oues in nemore hꝰ md̓iniſi cuſtodibꝰ canibꝰ. Canes ſūt p̄dicatorespͥmi optime latrātes fuerūt apl̓i deīde martyres