Sermo

De iſtis duobꝰ modis allegādo. Autoritas. Inom̄i oratione ⁊ obſecratiōe cū gratiarūactiōe petitiones veſtre innoteſcāt apud deum. Phil̓. iiijIſto modo om̄is q̇ petit accipit. ¶Dico ſexto appellando cōfidēter. Et nūquid hō pōt appellarea rege ad imꝑatorē ab imꝑatore ad papā ⁊cͣ. Dico ꝙ ſic nō tn̄ de vna ꝑſona vniꝰ curie ad alteraꝫſed d̓ vna curia ad aliaꝫ vt ſit ſepe. quia de curiaofficialis appellat̉ ad curiā ep̄i ⁊ ab illa ad curiaꝫarchiep̄i ⁊ ab illa ad curiam pape. Idem de curijs regis. Deus etiā habꝫ duas curias in qͥbusdant̉ ſententie. Prima eſt curia iuſticie. Secunda miſericordie. De quibꝰ dauid. Miſericordiam ⁊ iudiciū cantabo tibi dn̄e. psͣ. c. Et qͣꝫdiu ſumus in hac vita curia miſcd̓ie ē maior AutoritasMiſericordia ſuꝑexaltat iudiciū. Iaco. ij. IdēDauid. Miſerationes eius ſuꝑ omīa oꝑa eius.psͣ. cxliiij. Poſt mortē aūt regl̓a iuſticie ē maior.Ꝙdiu ergo viuimus ſi dat̉ ſentētia cōtra nos incuria iuſticie cōfidēter appellare debemꝰ ad curiāmiſericordie. debito modo quia maiorē nūc obtinebimus reuocationē ſentētie Nota ad hoc duoexempla de veteri teſtamēto. Primū de dauid qͥlicet ſanctꝰ tn̄ grauiter peccauit. Cū em̄ ſemel reſpiceret de pallatio et videret vxorē vr̄ie pulcrāvalde nō auertebat ſicut debuit ſtatim auertereoculos ſuos ſed ſic ſtetit aſpiciēdo. ſtatim aliqͥsſcutifer dixit ſibi. talis mulier eſt ⁊ vir nō ē in patria. Id̓o etiam peccauit cum ea ⁊ grauidauit eā⁊ ad cooperiēdū pctm̄ interfecit vriā virū eiꝰ. qͥavnū pctm̄ trahit aliud ſecū. ſtatim in curia iuſticie fuit data ſentētia cōtra eū. Et ꝓpheta nunciauit ſibi iuſticiā dicēs. viuit dn̄s. quia filiꝰ mortꝭes tu. ij. Regꝭ. xij. Dauid aūt ſicut ille qͥ intelligebat factū appellauit ſtatim ad curiā miſericordie.Forma appellationis ſue fuit hec. Miſerere meideus ẜm magnā miſericordiā tuā. Statim ꝓpheta redijt ex ꝑte dn̄i. dicēs. nō morierꝭ. ptꝫ gͦ ꝙ ſententia data in curia iuſticie. reuocari poteſt in curia miſcd̓ie. Scd̓m exemplū de Ezechia rege cōtra quē fuit data ſentētia iuſticie vt moreret̉. eſaias ꝓpheta legit ſibi ſentētiā ex ꝑte dn̄i. hͨ dic̄ dominus deꝰ. diſpone domui tue morieris em̄ tu ⁊nō viues. iiij. Regꝭ. xx. Qui cōuertit faciē ſuamad parietē ⁊ appellauit ad curiā miſcd̓ie di. Obſecromi dn̄e memēto q̄ſo qūo ambulauerī corā te īcorde ꝑfecto. ⁊ quod bonū eſt in oculis tuis fecerim. fleuitqꝫ ezechias fletu magno. ſtatī dixit deus Eſaie recedēti. reuertere ⁊ dic ezechie. hͨ dicitdn̄s deꝰ. Audiui orationē tuā ⁊ vidi lachrymastuas. reuocauit ſentētiā. ⁊ addidit ſibi annos. xvvite ſue. Ptꝫ gͦ ꝙ ſnīa reuocat̉ in curia miſericordie que dat̉ in curia iuſticie ſi ad eā appellat̉ confidenter. Autoritas. Si dixero impio morte morieris. ⁊ egerit penitētiā a peccato ſuo feceritqꝫ iudiciū ⁊ iuſticiā vita viuet ⁊ nō moriet̉ Autoritasaurea. Ezech̓. xxxiij. Nota tria. primo ꝙ faciat

penitentiā. ecce cōtritio. ſcd̓o iudiciū. ecce confeſſio. in quo ſacerdos eſt iudex. Ideo debet ſedere. tertio iuſticiam .ſ. ſatiſfactionē vel punitioneꝫde peccatis ieiunādo. iſto modo om̄is qͥ petit accipit ⁊cͣ. Dico ſeptimo mendicādo diligēter ſiuealte ſcꝫ petere hoſtiatim. Iſtū modū ſeruamꝰ intribus diebus rogationū in eccleſia. in ꝓceſſionibus em̄ trāſimꝰ ꝑ vicos ciuitatis ꝑadiſi mēdicado hoſtiatim ſanctos deprecando. Primo vadimus ad palatiū ſancte trinitatis. Iſtū modū debent tenere ꝑſone lr̄ate. dicere letaniā quolibꝫ ſero quia illa oratio eſt multū bona in qua inuocantur om̄es ſancti ⁊cͣ. Id̓o amici iob qui fuit tribulatus dederunt ſibi cōſiliū vt teneret modū iſtuꝫdicētes. voca igit̉ ſi eſt qͥ tibi rn̄deat ⁊ ad aliquēſanctorū ꝯuertere Iob. v. om̄is qͥ petit accipit .ſ. Faiſto modo. Dico octauo moleſtādo indeſinenterſcꝫ ꝑſeuerādo in or̄one qualiter hmōi xp̄i oportunitas vel moleſtia ſit fienda declaratur Luc̄. xj.Quis veſtrū habet amicū ⁊ ibit ad illū media nocte ⁊ dicit illi. amice commoda mihi tres panes qͦniā amicꝰ meus venit ad me de via ⁊ non habeoqd̓ponam an̄ illū. ⁊ ille deintus reſpondens dicat. Noli mihi moleſtus eē iā em̄ oſtiū meū clauſum ē. ⁊ pueri mei mecū ſunt in cubili nō poſſumſurgere ⁊ dare tibi ⁊ ille ſi ꝑſeuerauerit pulſans.Dico vobis ⁊ ſi nō dabit illi ſurgens eo ꝙ amicꝰeiꝰ ſit ꝓpter improbitatē tn̄ eius ſurget ⁊ dabit illi quotquot habet neceſſarios. qui cōtinuat om̄idie orationē ad bonū finē ꝑueniet. Nota hic miraculū de illo milite capitaneo latronū in cuiꝰ domo ſtetit diabolus quattuordecim annis in forma humana ⁊ erat coquinariꝰ vbi venit ille ſanctus religioſus ⁊cͣ.Ibent̓ NoyſenFeria qͥnta poſt reminiſcere⁊ ꝓphetas audiant illos. Lu. xvj. etin euā. ſer. e. de ſan. euā ⁊cͣ. habēt moyſen ⁊cͣ. Scm̄ euāge. hodiernum declarat nob̓ qͣttuor multū nccͣria ad ſciendū ꝓ nr̄o auiſamēto .ſ. mūdialē ꝯu̓ſationē. diuinalē retributionē. infernalem diſpoſitionē. ſcpͥturalē ꝯfirmationē. Hec qͣtuor ſūt nob̓ multū nccͣria ad ſciēdū¶ Primo mūdialē ꝯu̓ſationē vt caueamꝰ¶ Scd̓o diuīalē retributionē vt ip̄am ſpectemꝰ.¶ Tertio īfernalē diſpoſitionē vt ip̄am vitemꝰ¶ Quarto ſpūalē ⁊ ſcpͥturalē ꝯfirmationē vt ꝑip̄am reformemur. Et de iſto qͣrto .ſ. de ꝯfirmatione ſcā dic̄ thema. hn̄t moyſen .i. ſcpͥturas ⁊ prophetas audiāt illos. Dico pͥmo ꝙ in euāge. hodierno declarat̉ nob̓ mūdialis ꝯu̓ſatio vt caueamꝰMūdialis cōuerſatio ē de ſeipſo nimis curarecarnaliter. Primo in nouo ornatu veſtium. ⁊cͣ.Secundo in delitijs corporis. ſcꝫ comedendo bibendo ⁊cͣ. non curare de neceſſitatibus proximique oſtendunt̉ in pͥncipio euangelij. Homo qui-