Feria quarta poſt reminiſcere

in perſona cuiuſdā regis. Ꝙ quidā rex queſiuita ſuo theſaurario ⁊ facta adequatione inuenit ꝙtheſaurarius tenebat reddere regi decem miliaflorenorū. Qui dixit dn̄e nō habeo vnuꝫ denarium. Et rex. quia tu vane expendiſti pecuniā meācum vxore ⁊ filijs tuis. Ideo p̄cepit vt caperet̉ipſe ⁊ filij ⁊ vxor ⁊ venderent̉. Ecce hic duricia⁊ aſperitas in rege. Sed dicit textꝰ ꝙ ille theſaurarius ꝓcidens ad pedes regis orās humilit̓ di.Dn̄e patientiam habe in me. ⁊ miſertus eſt eiusMatth̓. xviij. et dimiſit ei totuꝫ debitum. Ecceoratio qūo deū vngit. ſed lachryma deum pungit. hoc eſt plus. ſicut em̄ oratio deū vngit ad remittendū peccata ſic lachryma eū pungit ad dandum gr̄am. Ideo eſt bonus modus ꝓ ꝑſonis bonis ⁊ deuotis ⁊ tribulatis vt viduis pupillis ⁊ orphanis qui nō habent aliud remediū niſi recurrere ad deum ⁊ flere corā eo ⁊ ille lachryme pungūt deum ad dandū eis conſolationes gratias ⁊faciendum iuſticiā de ꝑſecutoribus. Autoritas.Nō deſpiciet deus preces pupilli nec viduam ſieffundat loquelā ⁊ gemitus nonne lachryme vidue deſcendūt ad maxillā a maxilla aūt aſcēdūtvſqꝫ ad celos ⁊ dn̄s exercituū nō delectabit̉ in illis. Ecc̄i. xxxij. Om̄is qui petit .ſ. lachrymandoplangenter accipit. Dico tertio explicando patēter .ſ. ore dicendo deo ſuas miſerias neceſſitatestribulationes ⁊ temptationes. Iſto modo. Egodn̄e ſum in tali tribulatione temptatione miſeriavel infirmitate. Dn̄e velitis me adiuuare. Nō intelligatis ꝙ talia ſunt deo explicāda quaſi ip̄e neſciat. quia melius ſcit qͣꝫ voſmet orans tribulationes. Sed dicit̉ ad humiliandū cor. qꝛ qn̄ talestribulationes dicunt̉ ore. cor humiliat̉ ⁊ deuotōaugmentat̉. Iſtum modum oſtendit Dauid di.Reuela dn̄o viam tuā .ſ. neceſſitatē ⁊ ſpera in eo⁊ ip̄e faciet. psͣ. xxxvj. Legit̉ in vitaſpatrū ꝙ qͥdam ſanctus heremita mirabiliter habebat gr̄aꝫorandi. Et aliqui queſierūt ab eo vt doceret eosorare qui reſpondit eis. Illi qui docuerūt me docebunt vos orandi modū ſi vultis. Et quis docuit vos. reſpondit pauꝑes qui oſtendūt plagasſuas dicendo reſpice. ⁊cͣ. mouent pias perſonasad dandum. ita ego oſtēdo deo plagas peccatoꝝmeorū vilitates. miſerias meas ⁊ neceſſitatē dicēdo. dn̄e totus ſum corruptꝰ de luxuria ꝑ cor os ⁊ꝑ oculos. Ideo dn̄e iuuetis me dando virtutemcaſtitatis. ⁊ ſic de alijs. Iſto modo om̄is qͥ petitaccipit. Dico quarto ſupplicando humiliter Quiem̄ vult obtinere gr̄am a rege ſeu papa nunquidſupplicat humiliter genibus flexis capite diſcoopertor imo. Ita quādo homo facit orationes tūcſupplicat regi xp̄o vel pape ieſu. Qn̄ dicis Auemaria ſupplicat̉ regina celi. ideo humiliter ⁊ flexis genibus debent fieri orationes q̄ nō ſunt niſiſupplicationes. Sed in hoc multi deficiūt. qꝛ quādo ſurgunt ⁊ induunt ſe dicunt oratiōes. proprie

nō ſunt orationes. Idem de mulieribus qn̄ pingunt ſe dicunt Aue maria. Dicatur qūo debentorare cogitando ꝙ vident chriſtū iratum ex peccatis tunc incipiāt orationē deuote. talis ſupplicatio eſt humilis. Tunc papa ieſus ſignat ſupplicationem dicens. fiat Nota hiſtoriam de regeAchab iniquo ⁊ malo ⁊ idolatra ⁊ diuinoruꝫ inuocatore ⁊ innocentiū occiſore ⁊ ſine iuſticia adqueꝫ venit Helias propheta ex parte domini dicens. Tu feciſti hoc ⁊ hoc Ideo hec dicit dominus deus ſi mortuus ſis in ciuitate canes comedent carnes tuas. Si in campo aues celi. nec remanebit de achab vſqꝫ mingentem ad parietemAchab vero timens humiliauit ſe ſciſſis veſtibꝰregalibus indutus eſt cilicio ⁊ in terra comedebat panē ⁊ aquam ⁊ depoſitis ornamentis lectiregalibus fecit ornamēta de ſaccis ⁊ ibat humiliter. Statim dixit deus prophete. Nōne vidiſtiAchab humiliatum coram me. Reſpondit. īmodomine. Uade ergo ad eum ⁊ dic ei. quia humiliatus eſt mei cauſa. ⁊cͣ. non inducam malum indiebus eius ſꝫ in diebus filij eius. iij. Regū. xxj.Ex illa humilitate dous pepercit ſibi cum eēt itamalus. Ideo in veſtris orationibus hūi liaminiCogitate enim cum quo loquimini. De tali oratione dicit ſcriptura ſancta. Oratio humiliantisſe nubes penetrabit. ⁊ nō diſcedet donec altiſſimus aſpicit. Ecc̄i. xxxv. ¶ Dico quinto allegādo prudenter ſcꝫ Leges canones ⁊ priuilegia vtfaciunt iuriſte coram iudice ⁊ principe. Multitaliter allegant in oratione qui tamē condemnantur. vt legitur de quodam Luc̄. xviij. Qui aſcendit in templum vt oraret ⁊ peteret a deo gratiamEt incepit allegare. Domine non ſum ſicut ceteri homines raptores. iniuſti. adulteri. velut etiāhic publicanus. Ieiuno bis in ſabbato. decimaſdo omnium que poſſideo. Et publicanus a longe ſtās nolebat nec oculos eleuare ſed ait. deꝰ ꝓpitius eſto mihi peccatori. ⁊cͣ. Iſte allegationesfuerunt ſue condemnationes. Ratio. quia allegabat ſibi multa bona pro parte ſua ⁊ irrationabiliter. quia creatura in omnibus operibus noneſt niſi inſtrumentum ⁊ deus eſt operarius. Et ſicut non eſt regratiandum calamo de bona littera ſed ſcriptori. Ita nec bonis de nobis operibꝰſed deo. Ideo prudenter allegandum eſt dupliciter. ſcilicet per credentiam obſecrando. allegando qd̓ homo credit de deo tali vel ſimili modo.Domine vos eſtis prouiſor omnium. prouideatꝭmihi. ⁊cͣ. per ſanctam vitam quam tenuiſtis. detis mihi gratiam vt teneā bonam vitam. Scd̓oque credimꝰ de deo ꝑ obedentiā ꝑ gratarūactionem allegando ex parte domini et non tui. dicendo. Domine exquo tot gratias feciſtis mihi. qꝛredemptus baptiſatus. ⁊cͣ. placeat vobis etiamfacere mihi hanc gratiam. qꝛ ego inclinatus ſumad ſuꝑbiam detis mihi cor humile. ⁊ ſic de alijs.