Sermo

ris ſuꝑius rectam ⁊ aliā curuam inferius ſedendo. hoc ſignificat contritionē que in duobꝰ conſiſtit. Unū eſt verſus inferius .ſ. dolor de peccatꝭin hoc mūdo. ſed nō eſt contritio ſed materia contritionis. Nam aliud eſt forma que dat eſſe rei .ſ.contritio id eſt dolor ille qui eſt de peccatis reſpectu dei quē offendit. Alias ſi homo haberet tantum dolorē de peccatis ꝙ fleret. ſed nō ꝓpter deum attritio eſt ſed nō contritio que nō ſufficit adſaluationē. verbi gratia. ſi quis dolet de peccatꝭꝓpter ꝑiculum corporis vel fame vel bonorumquod ſibi īminet. ⁊ plorat nihil valet. quia totumiacet inferius. verbi gr̄a. ſi religioſus dolet ꝙ nōſeruauit regulam. qꝛ p̄latus vult eū incarcerare.nō valet ſed reſpectu dei. O miſer tantā gratiaꝫfecit mihi deꝰ ꝙ elegit me in ſuo ẜuitio in iſta ſancta religione extrahēs me de mundo ⁊ faucibusmūdi vbi ſunt tot male beſtie ⁊ poſuit me in viridario religionis ⁊ ego nō ſeruaui ⁊c̄. Hec eſt contritio. Idē de ſacerdote. Itē ſi qͥs ſit ſententiatꝰ⁊ cogitet vxor ⁊ filij ſunt confuſi ⁊ plorat ⁊ petitveniam. nō valet. quia ſolū eſt attritio. Sed ſi dolet reſpectu dei dicēs. dn̄e tu creaſti me vt ſeruirētibi ⁊ ego ſeruiui diabolo. redemiſti me vt eſſemtuus. ⁊ ego dedi me diabolo. lauaſti me in baptiſmo ⁊ ego ſordidaui me. dediſti p̄cepta que ſeruarem. vt ſeruando poſſem ſaluari. ⁊ ego nō ſeruaui p̄cepta tua ſed diaboli. ⁊ ecce quid ego feci offendens te ⁊cͣ. Uera ē contritio habēs materiamſcꝫ dolorem de peccatis ⁊ formā .ſ. reſpectu dei.De hoc autoritas Eſa. xxxviij. Recogitabo tibi om̄es annos meos in amaritudine anīe mee.Dn̄e ſi ſic viuit̉ ⁊ in talibus vita ſpūs mei. Corripies me ⁊ viuificabis me. ⁊cͣ. Nota tibi nō mundo nō vxori nō filio ⁊cͣ. Dn̄e ſi ſic viuit̉ ⁊ in talibus vita mea. nota adiectiuū ſine ſubſtantiuo intalibꝰ .ſ. reſpectibꝰ .ſ. dole̓ de pctīs ⁊ repſectibꝰ d̓rTertio ſurgit de lecto nō nudus. ſed veſtitus camiſia ſua vel dyploide. Ecce emēdandi ꝓpoſitūquia in puncto quo recipit voluntatē emendandi vitā ſuam iaꝫ incipit indui. Autoritas. Si em̄voluntas ꝓmpta eſt ẜm id quod habet acceptaeſt nō ẜm id quod nō habet. ij. Corinth̓. viij. vbi gratia. Si aliquis ꝑdidit virginitatē impoſſile eſt qd̓ ſit virgo. Hieronymꝰ Audacter loquor⁊cͣquia includit contradictionē. De hoc ſanctuſTho. j. ꝑte. q. xxv. arti. v. qui dicit ꝙ p̄terita nōfuiſſe cōtradictionē implicat. vnde p̄terita nō fuiſſe nō ſubiacet diuine potentie. hoc idē dicit ſanctus Augꝰ ꝯtra fauſtū. Et Ph̓us. vj. eth̓. dicit.ꝙ hoc ſolo priuatur deus ingenita facere q̄ ſuntfacta. verū vt dicit ſanctus Tho. vbi ſupra in ſolutione ad tertiū. ꝙ om̄em corruptionē mentis ⁊corꝑis deus auferre poteſt a muliere corrupta.Hoc tn̄ ab ea remoueri nō poterit ꝙ corrupta nōfuerit. Et ſic quod dictū eſt intelligit̉ ⁊ verbumſancti Hieronymi qui dicit cū dicit. cū deus om-

nia poſſit. nō poteſt facere de corrupta incorruptam. licet habeat voluntatē magnā ⁊ affectioneꝫvirginitatis ⁊ diſplicet ei quia nō eſt virgo. ſꝫ qͥatalis habet voluntatē promptā accepta eſt ẜm illud quod nō habet. Idē de deſiderio martyrij vtlegit̉ de beato dn̄ico ⁊ franciſco. voluntas eratꝓmpta in his ẜm deſideriū. ⁊ accepta ẜm illudquod nō habet. quia licet non habeat aureolammartyrij tn̄ habet meritū martyrij. Sic qn̄ ꝑſona ſuꝑba ꝓponit emēdare ſcꝫ humiliari. Iam talis voluntas ꝓmpta eſt ⁊ accepta deo ẜm illd̓ qd̓nō habet Ideꝫ de auaro vſurario luxurioſo accidioſo guloſo iracundo ſiue furibundo ⁊cͣ. Iā voluntas eſt prompta ẜm illud quod nō habet ⁊cͣ.Ideo Ph̓us vocat habitus virtutes in librꝭ ethicorū. quia includunt animā. Ideo apoſtolus adCol̓. iij. Induentes nouū hominē qui renouat̉ īagnitionem dei ẜm imaginē eius qui creauit eū.Quarto ꝑſona ſurgens recedit a lecto. lectꝰ peccatorum eſt mala ſocietas recedit ergo ab illa qͥapoeta dicit. Que nocitura tenes qͣꝫuis ſint cararelinque. Nocitura. ſcꝫ anime. Sed chriſtus declarat hoc melius qualiter debemus recedere amala ſocietate dicens. Si manꝰ tua vel pes tuusſcandaliſat te erue eum ⁊ proijce abs te. meliꝰ eſttibi debilem vel claudū ingredi ad vitā qͣꝫ duosped es vel duas manus habentē mitti in gehennam ignis. Matth̓. xviij. Nota proijce. id ē. procul eijce. verba ſunt figuratiua. quia nō ē intentōchriſti ꝙ aliquis debeat ſibi ſcindere aliqd̓ membrū corꝑale vt viuat caſte. quia peccaret abſcindēdo. ſed vult dicere ſimilitudinarie. ⁊ ecce quomodo. officiū em̄ manꝰ eſt oꝑari. Un̄ dicit Philoſophus ꝙ manus eſt organum organorū Uultergo dicere ſi habes aliquē vel aliquaꝫ qui facitoꝑa tua. ſed iam ſcandalizat te. eijce a te. ꝟbi gratia. ſi aliquis veſtrū habet ancillam que ſeruit ſibi ⁊ faciat ſibi oꝑa ſua. De tali dicit̉ ꝙ eſt manꝰſua. ſed ſcandalizat te. quia iaꝫ cogitas de ea corrupta intentione. foras proijce abs te. Idem devidua vel moniali que habet ꝓcuratorem qͥ fac̄omnia negocia ſed incipit ſcandaliſari. ꝓijce ⁊cͣ.Officiū pedis eſt ambulare ⁊ ſuſtinere corpus.Sic ſi aliquis ꝓuidet vobis vidue vel monialitalis ſuſtinet vos ſed ſi talis ſcandaliſat te ꝓijce.⁊cͣ. Officiū oculi eſt oſtendere res ſic cōfeſſor aduocatus. magiſter pueri eſt oculꝰ ſi ſcandaliſet te⁊cͣ. erue gladio diſcretionis ⁊ proijce. melius eſtcum vno ocl̓o naturali intrare paradiſum qͣꝫ duos habentem ſcꝫ ſcientiā naturalem ⁊ acquiſitaꝫmitti in gehennā ignis. Quinto ille qui iam ſurgit ſpuit nō ſolum materiā paruam ſed groſſam.Ecce oris confeſſio vbi groſſa peccata ſunt ſpuēda. nō ſolum venialia vt faciunt multi. Sic purificatur ſtomachus anime a malis cibis ⁊ indigeſtionibus peccatorum mortalium que infra an-

Q