Sermo

mundi. quia ſubdit Iohannes. quia mundustranſibit ⁊ cōcupiſcētia eius. Et ita predico frangendo quotidie caput meū. ⁊ hec de ſecūda ꝑte.Tertia excellentia eſt autoritas iudicialis Nāoſtenſa humanitate ⁊ diuinitate oſtēdit autoritatem iudicij vniuerſalis dicens. Multa habeo d̓vobis loqui ⁊ iudicare. ſed qui me miſit verax ē⁊ ego que audiui ab eo hec loquor in mūdo. ⁊ nōcognouerūt. Uide hic ſecretū multum ſpeculatiuum ⁊ moralem ſimul. Nam pͥmo dicit loqͥ. poſtdic̄ iudicare. Quia tenet modū iuſti iudicis quinō debet p̄cipitare ſentētiam. ſed pͥus debet loqͥ⁊ tenere colloquiū. id ē. debet ꝑtes audire ⁊ examinare. Et ideo pͥus ē fiendus ꝓceſſus dando iuris defenſiones. Iſte ꝓceſſus quotidie fit nobisNam quotiēs quis bene operat̉ vel male fit proceſſus. Exemplū ſi aliquis eſt hodie qui de mane fecit orationē ⁊ illud dulciter ⁊ deuote. Et id̓odic̄ in pſalmo Dauid. psͣ. cxviij. Quādulcia faucibus meis eloquia tua ſuꝑ mel ori meo. Ecce ꝙfacta oratione iam elapſa eſt ſed ꝓceſſus vel meritum remanent in ſcriptura vicꝫ libelli. Iteꝫ ſialiquid pauꝑibꝰ dediſti cogitando facto ⁊cͣ. Etꝰideo dicitur ad Rhoma. ij. cap̄. Cum em̄ gentesque legem nō habent naturaliter ea que legꝭ ſuntfaciunt hmōi legem nō habētes ipſi ſibi ſunt lexqui oſtendunt opus legis ſcriptum in cordibꝰ ſuis teſtimonium reddente illis conſcientia ipſorū⁊ inter ſe inuicē cogitationē accuſantium. aut etiam defendentiū in die cū iudicabit deus occultahominū. econtra de malis. Nam ſi hodie peccaſti ⁊ nō oraſti ſcriptū eſt in ꝓceſſu. ſiue facto ſiueore peccaſti ſiue cogitatiōe om̄ia ſcribunt̉ Et id̓odicit Dauid in psͣ. cxxxviij. Imperfectum meūviderunt oculi tui ⁊ in libro tuo om̄es ſcribentur⁊cͣ. Ergo videte ꝓceſſuꝫ circa hoc quod dic̄ multa habeo vobis loqui. Sed adhuc dant̉ nob̓ defenſiones iuris que ſunt ſcꝫ tempꝰ nobis datumad penitentiā ad cōſilia accipienda. ⁊ durat hͨ defenſio vſqꝫ ad mortem ⁊ hoc ꝓpter benignitatēdei. Nam cū peccauit maior angelorū ⁊ alij angeli proceſſus ſubito fuit factus. ſine datis defenſionibus īmo ſine aliquo momēto incontinēti. id̓ohabet̉ Luc̄. x. Uidebā ſathanam ſicut fulgur d̓celo cadentem. Ecce dedi vobis poteſtatē calcādi ſuꝑ ſerpentes. intellige infernales. ⁊ ſuꝑ oēmꝟtutem inimici ⁊ nihil vobis nocebit. Ecce qualiter nobis defenſiones ⁊ tempus dant̉. qꝛ quotannis vixiſti in peccato ⁊ audiſti ſermōes ⁊ conſilia. Et ideo ſcribit̉ Sapien̄. xij. Tu aūt domīator virtutis cum tranquillitate iudicas. ⁊ cū magna reuerentia diſponis nos. In poſterum poſtqꝫ renunciamꝰ defenſionibus noſtris nobis datis. ⁊ anima exit de corpore ⁊ nō feciſti penitentiam Chriſtus dicit. videamus ꝓceſſum. quoniaꝫanima ipſamet portat cōſcientiā ⁊ culpam ⁊ neqͥtiam. ⁊ dicit̉ ab om̄ibꝰ. vadat ad inferos. tūc da

tur ſentētia. Et ideo dicit. multa habeo vobis ⁊cͣSuſcipite ergo iuris defenſiones. nam dicit̉ adRhoma. ij. Ignoras quoniā benignitas dei adpenitentiā te adducit. ẜm aūt duriciam tuam etimpenitēs cor tuum theſauriſas tibi irā in die ire⁊ reuelationis iuſti iudicij dei qui reddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. ⁊ ecce tertiā ꝑtem. Uenio ad qͣrtam ꝑtem in qua oſtēdit benignitatem vniuerſalem. vt dicit̉ in themate. Ego q̄ beneplacita ſunt⁊cͣ. Dicit̉ em̄ in textu. Cum exaltaueritis filiumhominis tunc cognoſcētis ꝙ ego ſum ⁊ a meip̄ofacio nihil. ſed ſicut docuit me pater hec loquor.Et qui me miſit mecū eſt ⁊ nō reliquit me ſolumquia ego que placita ſunt ei facio ſemꝑ. vbi ſexnoticias eis dedit. Sed nō cognouerūt donec fuit crucifixus cum viderunt ſolem eclypſatū ⁊ lunam ⁊ ſtellas ⁊ velum templi ciſſum ⁊ multa aliaſigna cōtra naturam ẜm verā opinioē ⁊ doctrinam theologorum. Et tunc dixit Centurio. verefilius dei erat iſte. ⁊ ita Lucas dicit. ⁊ om̄is turba eorū qui ſimul aderāt ad ſpectaculum ⁊ videbant que fiebant ꝑcutientes pectora ſua reuertebant̉. Luc̄. xxiij. tunc ergo cognouerūt ⁊ nō antedicendo. tu homo cū ſis facis te deum. Ioh̓. x.Hic moraliter diceret aliqͥs. oſtendatis nobisquomo deo placemus. vide duabꝰ autoritatibꝰPrima in pͣsͣ. cxlvj. ⁊cͣ. Non in fortitudine equivolūtateꝫ habebit neqꝫ in tibijs viri beneplacitūerit ei. Sed in quo. beneplacitū eſt dn̄o ſuꝑ timētes eum ⁊ in eis qui ſperant ſuꝑ miſericordia eiꝰ⁊cͣ. Equus dicit̉ corpus homīs. nam ſic̄ equusdebet regi ꝑ militem habendo frenum ⁊ duo calcaria ſic eſt de corꝑe. Nam ſi corpus vult currere ad libidines ⁊ ad alia peccata debꝫ habere frenum cōtra gulam luxuriā ⁊ contra alia vicia faciendo abſtinentiā ieiunando in pane et aqua dimittendo cenam ⁊ multa alia. Item debet habere duo calcaria. ita ꝙ ſi equus eſt piger ad bonū⁊ promptus ad malum ꝙ tangat ⁊ refrenet eumcalcari pedis dextri .ſ. amore dicēdo labora qꝛ habebis regnum. ſi hoc nō ſufficit percutiatur calcari pedis ſiniſtri. ſcꝫ timore damnationis ⁊ pene inferni dicendo. ſi nō feceris bonū damnaberis. Et iſto modo corpus debet regi ſicut equusEt ideo dicitur Eſa. xxxj. Egyptus homo ⁊ nōdeus ⁊ equi eorū caro ⁊ nō ſpiritꝰ. Et dicit nonin fortitudine. vide nō fortes ſed ieiunantes ⁊ debilitātes ſe placent deo. Et ideo dicit̉ neqꝫ in tibijs viri beneplacitū erit ei. Iſta dicunt̉ honorofficium placita gaudia diuitie et bona temporalia que interdum ſunt occaſio ad damnandumanimas. Et iſte tibie franguntur ſi diuitie diuiduntur inter pauꝑes et ꝙ honor refutetur. Sedquid placet domino: beneplacitum eſt dominovt faciendo penitentiam non vt iudas qͥ ſe ſuſpēdit deſperando. Faciamus ergo penitētiā ⁊ ſpe-