SSermo

tebat humanitatem temꝑalem quā accepit ī vtero virginis Marie eundo de etate in etatem detempore in tempus mutari. Et ſic chriſtus ibi loquitur de eius humanitate. ẜm quā ibat ſequendo curſum temporis. ⁊ iſtud eſt humanitas vera. quia ſemꝑ homo vadit ſiue dormiat ſiue quieſcat. Et potes videre exempluꝫ quādo aliquiseſt in flumīe vl̓ in mari quieſcēs vadit in barchaſeu naui Sic eſt bona gens de vita noſtra que nōeſt niſi barcha ⁊ flumen eſt tempus quod curritplus qͣꝫ aliquod flumen. Uideas nunc quātumcurrit ſol dum predico in quo tempus figuratur.Et dico certe ꝙ plus mille vicibus qͣꝫ hinc vſqꝫrhomam ⁊ iſto modo veniemus ad mortem. ergo noſter ſtatus nō eſt ſemꝑ. Ideo dicit̉. homonatus de muliere breui viuens tꝑe replet̉ multismiſerijs. ⁊cͣ. Iob. xiij. Nam ſi adam vſqꝫ nuncvixiſſet parum plus vixiſſet vel minus ſeptē milibus annis. Nam tantum eſt ꝙ mundus creatꝰfuit. Sed parum viuimus nos hodiernis temporibus vide quid ibi dicitur. Et quaſi flos egreditur ⁊ conteritur. Statim quādo puer eſt natꝰincipit ire ſiue dormiat ſiue vigilat comedat velbibat ſemper vadit. vita em̄ iſta non eſt niſi via.Chriſtus igitur loquens de eius humanitate dicit. ego vado ẜm quam ibat ſequendo curſuꝫ tēporis. Ecce ergo quomodo oſtendit ſuam humanitatem. quia ego vado. Et circa hoc poſſent dicere iudei. Uide qūo poteſt eſſe qͥ firmus ſtat ꝙvadat. cum ergo deus ſit immutabilis. Ego deꝰ⁊ non mutor quomodo ergo ⁊c̄. Sed dic vt dixiEt ideo dicitur in paſſionē. Matth̓ .xxvj. Filiꝰquidem hominis vadit ſicut ſcriptum eſt de illove autem homini illi per quem filius homīs tradet̉. Bonum erat ei ſi natus non fuiſſet homo. ille reſpondens autem iudas qui tradidit eum dixit. Nūquid ego ſum rabi. ait tu dixiſti. Poſt hͦchriſtus fecit iter ſuum vſqꝫ ad mortem ⁊ per iudeos fuit queſitus ⁊ adhuc illum querūt non tn̄re ſed nomine. quia adhuc meſſiam expectāt nōtamen in ꝑſona. Nam ipſimet iudei in eorum talmuto omēs rabini ⁊ doctores ſue legis pro certo habent ꝙ tempus meſſie iam venit ⁊ chriſtumreciꝑe noluerunt ſed receperunt Iohanneꝫ quide chriſto dixit eis aliqua ⁊ credebant. Et id̓o diciturMatth̓. xxj. Uidentes eum dixerunt hic ēheres venite occidamus eum ⁊ habebimus hereditatem eius ⁊cͣ. Sed non receperunt chriſtuꝫdicentes. quia cōtra ſuā legem p̄dicabat. ⁊ dicittalmūt ꝙ receperunt quēdam ꝓ meſſia qui vocabat̉ barchaban. id ē. filius falſitatis poſt morteꝫchriſti ⁊ illum tenuerūt triginta annis ꝓ meſſia ⁊illum occiderūt. Sed tempus finitū erat. Et id̓oquia populo dixerant tempꝰ finitum eſſe ⁊ aliumincantatorem elegerunt cui dicebant hancobā qͥidem vt ille alijs triginta annis vixit ⁊ regnauit.ſed ab eis fuit decollatus. Homine ergo meſſiaꝫ

querebant ſcꝫ chriſtum ſed nō ꝑſonam. Et ideoin terra vbi iudei habitabant venit quidam diſe eſſe meſſiā ⁊ ꝓ ſigno dixit ꝙ ipſe diuideret mare ꝑ medium ⁊ hoc poſſet facere diabolus ſi deꝰnō reſiſteret ⁊ diuiſit mare. ⁊ quādo tenuit illosom̄es ſubmerſit ⁊ ecce iam habēt tres. Itē in caſtella quidā nigromāticus dixit ſe meſſiam eſſe.⁊ dixit eis ꝙ omēs venirent ad talem montem ⁊in nube portaret eos om̄es ad terrā ꝓmiſſionisad finem deſtruxit eos. Et dico vobis ꝙ ipſi acciperent vnū diabolum ſi veniret. quia iam volebant acciꝑe tabiculanū qui nō erat iudeus ⁊ acciperent quēqͣꝫ ſic facientem. Et iſto modo accipient antichriſtū. Et ideo dixit eis chriſtꝰ. queritis me nō in perſona ſed in nomine ⁊ nō inuenietis in ꝑſona. ſꝫ morte moriemini ſcꝫ in peccato veſtro infidelitatis. Et quo vado nō poteſtis venire ſcꝫ ad gloriam īmortalitatis ibat quia paſſibilis erat. Id̓o dicitur Luc̄. xxiiij. Nōne hęc oporluit pati chriſtum ⁊ ita intrare in gloriam ſuā ⁊cͣ.⁊ ideo nō poteſtis ſed in peccato veſtro moriemini. Dixerūt ergo iudei. ſi interficiet ſemetipſum.Quia dicit quo ego vado vel vadam. Moduseſt loquendi ſuꝑborum dicentium. non poteritꝭeuadere de manu mea niſi ꝑ mortem. Ita fuit deiudeis qui poſtqͣꝫ chriſtus dixit quo ego vado.⁊cͣ. elati in ſuꝑbiam. dixerunt Niſi alius occidateum a noſtris manibus nō euadet quaſi imponētes ei vt vellet ſe interficere. Sed circa hoc videamus hic moraliter ſuper hoc quod dicit̉. Nunquid interficiet ſemetipſum. Ecce peccatū eſt ſeipſum occidere. Nota quattuor gradus ꝑſonaꝝque occidunt ſeipſas. Quidā ꝑ diſcretionē. Quidam ꝑ diabolicā temptationē. Quidā ꝑ odiumvel inuidiā. Quidam ꝑ finalem deſperationem.Quartū gradū occidendi ſeipſum iudei imponebant chriſto dicentes. nunqͥd interficiet ſeip̄m .ſ.deſperando vt effugiet manꝰ noſtras Et ſi aliqͥsdicat. aliqͥs interficiet mihi patrē parcam ei. Uide dupliciter parcitur inimico. Nam ex vna ꝑteeſt neceſſaria miſcd̓ia. Ex alia ꝑte miſcd̓ia volūtaria. Neceſſariū eſt ꝙ odiū proijcias extra te qꝛaīam occidit habendo ꝓpoſitū ꝙ nō noceres illiſi etiam reꝑies eum dormientem Volūtaria ē dimittere ꝓceſſum ⁊ nō requirere iuſticiam. Vndeiſta potes petere .ſ. ꝑ iuſticiā nō querēdo vindictam que deo debet̉. Ideo dicit̉ ad Rhoma. xijMihi vindictam ⁊ ego retribuā dicit dn̄s Sedſi eſurierit inimicus tuꝰ ciba illū. ſi ſitit potū da illi. hoc em̄ faciens carbones ignis congeres ſuꝑcaput eius. Noli vinci a malo ſed vince in bonomalum ⁊cͣ. Sed ſi remittis ꝑ miſericordiam voluntariā eſſet maximū meritū. Ecce ergo iſto modo intelligas cū dico ꝙ quis debet iniuriam proximo ſuo relaxare ⁊ parcere ſcilicet quo ad vindictam. Ideo chriſtus ait Mat. xviij. Sic et pater meus celeſtis faciet vobis ſi non remiſeritis