Feria ſecunda poſt reminiſcere
te multi crediderunt in eum. Dicebat ergo ieſusad eos qui crediderunt ei iudeos. Si vos ⁊cͣ. Dico primo ꝙ euangeliū oſtendit de chriſto ſapiētiam diuinalē. ꝓpriū ſapīe diuine ē ſcire qͥ ſunt ſaluādi. ⁊ qͥ ſunt dānandi .ſ. ſcire p̄deſtinatos ſaluādos ⁊ p̄ſcitos dānandos ꝓpria ſcīa dei ē. ſicutrex qui vult facere cōuiuiū nuptiale de filio ſuo.primo in cedula ſcribit ⁊ eligit inuitandos ducescomites ⁊ barones ⁊cͣ. Secundo ordinat conuiuium ẜm dignitatē conuiuantiū Sic deus patervoluit facere cōuiuiū de filio ſuo aſſumendo naturam humanā. quia ſicut vir ⁊ vxor nō ſūt duoſed vna caro. Ita deus ⁊ homo nō ſunt duo ī ꝑſona ſed vna ꝑſona. Sponſalia facta ſunt in camera vteri virginalis. ⁊ de hoc ꝓphetauerat dauid in psͣ. tanqͣꝫ ſponſus. id ē. dei filius ꝓcedensde thalamo ſuo .i. vtero virginali. ſed nuptie fiunt in celis. quia in hoc mūdo nō eſt locus cōueniens nec ſufficiens. Matth̓. xxij. Simile eſt regnum celorū homini regi qui fecit nuptias filioſuo. exquo deus pater eternaliter ordinat illd̓ cōuiuium. elegit inuitandos tot imꝑatores tot reges tot duces ⁊cͣ. O quot cōueniunt ad illud cōuiuium. Iſta electio dicit̉ p̄deſtinatio ⁊ illa inuitatio dicit̉ ꝑdeſtinatio. de quo apoſtolꝰ loquenstam de ſe qͣꝫ de electis dicit Eph̓. j. elegit nos ī ipſo ante mūdi conſtitutionē. Ecce ſapientia vl̓ ſcientia dei. ad Rhoma. viij. Quos predeſtinauithos ⁊ vocauit ⁊ quos vocauit hos ⁊ iuſtificauitquos aūt iuſtificauit hos ⁊ magnificauit. ⁊ hͦ on̄dit deus pater chriſto inquātū erat homo. et ſichabebat ſcientiā p̄deſtinatorū. Et quia ſicut nōeſt niſi vnū eſſe trium ꝑſonarū. ſic eſt niſi vna ꝑſona duarū ſubſtantiarū in chriſto. Item oſtendit deus pater anime chriſti librū vite ⁊ in cartadextra legit quot patriarche ⁊ ꝓphete ⁊cͣ. debebant ſaluari ſiue intrare paradiſum ex ſua paſſione. In finiſtra legit quot mali p̄lati damnabunt̉nec erunt digni ire ad illud conuiuiū. hec ſapientia oſtēdit̉ in euangelio. Vnde chriſtus diſputādo cum iudeis dixit. Ego vado ⁊ queretis me inpeccato veſtro moriemini. Nota ego vado .ſ. adgloriam reſurrectionis .ſ. ꝑ viam paſſionis. queretis me vocaliter. quia iudei querebant ſaluatorem. ⁊ nō ꝑſonaliter credendo ꝙ chriſtꝰ ſit ſaluator. Nota in peccato veſtro moriemini. Iam ſciebat ipſe predeſtinatos. Idem dicebat ſemel deapoſtolis. Ioh̓. xiij. Scio quos elegerim non deom̄ibus vobis dico. hoc dicebat ꝓpter iudā dānandum. Sed hic eſt argumentum quod vos facitis. Si deus habet certam ſcientiam damnancceMhe MPdorū ⁊ ſaluandorū. Iā ergo quid oportet me bonum facere. nec eſt vis ſi faciam malum. quia ſcientia dei nō pōt falli. ſi ſum de numero predeſtīatorū ibo cū p̄deſtinatis ad ſaluādū. ſiue faciā bonum ſiue faciā malū. Idē de p̄ſcitis damnandisquare faciā bonū. qꝛ ſciētia dei nō pōt falli. et ſic
ero damnatꝰ. ⁊ ex hͦ tenēt malā vitam. Reſpōſioꝙ illud argumentū eſt cū magna ſtulticia. patꝫ ſirex inuitat te ad nuptias filij ſui. ſi ſuꝑ hoc tu diceres. ſine dubio poſtqͣꝫ rex īuitauerit me ibi ero⁊ nō oportet me parare. ſtulte ⁊ fatue dices ſꝫ dicas. Exquo rex me inuitauit ⁊ fecit mihi honorēvolo me parare. quia ibi erunt magni nobiles etꝑſone honorabiles. expendam tantū in vna veſte ⁊ equo ⁊cͣ. Sic cōſimiliter eſt de p̄deſtinatis.quia includit ꝙ tu pares te. nec ſequit̉. ergo p̄deſtinatio poteſt falli aut ſcientia. Ratio. quia ſciētia dei nō fallit̉. ſed tu potes deficere ꝑ malam vitam. Vnde ſi deus ore ſuo te inuitaret ſupponit̉ꝙ pares te ne venias cū veſte veteri .ſ. cū pctō ſuperbie ⁊cͣ. quia antiquius peccatum mundi eſtſuꝑbia. ſed venies cum noua veſte humilitatis.Idē de alijs vitijs ⁊ virtutibus. Sed ſi tu dicispoſtqͣꝫ ego ſum inuitatus nō oportet me parare.certe nō intrabis. ꝓ illa veritate nota autoritatēchriſti. Matth̓. xxv. Sil̓e eſt regnū celorū decēvirginibus. Nota hiſtoriam euāgelij vſqꝫ neſciovos. ⁊ Ezech̓. xxiij. Si dixero iuſto ꝙ vita ſua viuat ⁊ cōfiſus in iuſticia ſua fecerit iniquitatē omnes iuſticie eius obliuioni tradent̉ ⁊ in iniquitate ſua quā oꝑatus eſt in ipſa moriet̉. Si autē dixero impio morte morieris ⁊ egerit penitentiā ꝓpeccato ſuo ⁊cͣ. vita viuet ⁊ nō moriet̉. quia verbum dei ſic intelligitur ꝙ homo ſit paratus. īmofortius argumentū eſt. ſi illi qui ſunt in paradiſo⁊ mille anni fuerunt haberēt vnū peccatū. caderent in momento de celo. qūo ergo tu nō paratupoteris aſcendere. Matth̓. xxij. Intrauit auteꝫrex vt videret diſcūbentes ⁊ ibi vidit hominemnō veſtitū veſte nuptiali. ⁊ ait illi. Amice quomōhuc intraſti nō habēs veſtē nuptialeꝫ. At ille obmutuit tunc dixit rex miniſtris ligatis manibus⁊ pedibus mittite eū in tenebras exteriores. nonintelligatis ꝙ in paradiſo ſit aliqͥs nō paratus ẜintelligit̉ ꝑ hypotheſim ꝑ conditionē ſi ibi eēt aliquis nō paratꝰ ⁊ in peccato expelleret̉. Id̓o iſtaratio quid oportet me facere bonū. magna ſtulticia eſt. Secundo eſt magna ignorantia. Nam tales intelligunt ꝙ in libro predeſtinationis ſcribatur ſic tantū. talis ſaluabit̉ Petrꝰ vel Ioh̓es ⁊cͣNō eſt verū. īmo quecūqꝫ deꝰ ordinat ad aliquēfinem ordinat etiā viam ⁊ modū veniēdi ad illūfinem. verbi gratia. de pluuia. Si cras debet pluere. Iam ordinat ante de nubibꝰ que eleuantur.⁊cͣ. Ideo liber predeſtinationis ſic dicit. tales ſaluabuntur per bona opera. talis dominus per iuſticiam. talis prelatus qui intrauit per portam ⁊dat bonū exēplū. talis intrabit ex diligētia aīaꝝtalis diues per miſericordiam ⁊c̄. Dic de quolibet ſtatu ita ꝙ ſimul eſt via ⁊ terminus vel finis.Si ergo dimittis viam oſtendis ꝙ non es predeſtinatus. Ad hoc autoritas Gregorij in primo li-