Sermo

in lecto flexis genibus ⁊ deuote dicendo Paternoſter. Aue maria. Credo in deum ⁊cͣ. cum alijsmultis ẜm tuam deuotionē ⁊ habebis ꝓſperitatem in corꝑe ⁊ in anima. Et ideo Dauid in Psͣ.lxv. Iubilate in primo. Bn̄dictꝰ dn̄s qͥ nō amouit orationē meam ⁊ miſcd̓iam ſuam a me. Et ſiccontinua ⁊ nō dimittas eam ꝓpter ſocium vel ꝓpter aliam cām. Et vide hic exemplum. Quidaꝫlombardus voluit mundū videre ⁊ viſitare ſingulariter ſanctum ſepulchrū ieſu chriſti cū vnoſcutifero ⁊ accepit licētiā ab vxore ſua ⁊ ꝓpoſuitqͦtidie dicere pat̓ noſter. Aue maria. ⁊ immediate incepit ⁊ cōtinuauit quotidie ſuā orationem etfuerunt ſemꝑ incolumes. Contigit ꝙ reuertēdoad domū ſua ⁊ cum iam eſſet ꝓpe caſtrū nō curauit vltra facere orationem dicēdo. O iam ſumꝰprope noſtraꝫ domum. nō oportet modo facereorationem. In poſterū ſic accedendo verſus domum. Ignis accenſus eſt in caſtro ⁊ caſtrum ⁊ filij p̄ter vxorem omnia combuſta ſunt. Ergo videatis qūo ex omiſſione orationis om̄ia iſta aduenerūt ſibi. Noli ergo orationē dimittere qͣꝫuisſit parua continua illā. Et ideo dicit̉ .j. ad Theſſalo. v. Semper gaude te in dn̄o ſine intermiſſione orate. in om̄ibꝰ gr̄as agite. Hec eſt em̄ voluntas dei in chriſto ieſu in om̄ibus vobis. Spiritūnolite extinguere. ꝓphetias nolite ſpernere Omnia aūt probate quod bonum eſt tenete. ab omniſpecie mala abſtinete vos. Ip̄e autem deus pacis ſanctificet vos ꝑ omnia. vt integer ſpiritꝰ veſter ⁊ anima ⁊ corpus ſine querela in aduētu domini noſtri ieſu chriſti ſeruetur. Fidelis eſt qͥ vocauit vos. qui etiam faciet fratres orare pro nob̓Sumamus ergo huiꝰ mulieris exemplum. Et ecce hic ſecūdum exemplum quomodo habuit firmam ſtabilitatē. ¶ Tertio ſeruauit veram humilitatem. Nam iſta mulier ſeruauit iſtā humilitatē qͣꝫuis chriſtus canē eaꝫ appellauerit vel aſſimilauerit. Et iſta bona mulier dixit. Ecce dn̄e Nā⁊ catelli comedunt de micis que cadunt de menſa dn̄orum ſuorū. Tunc ieſus vides fidē iſtiꝰ mulieris dixit. Magna eſt fides tua. Et ideo dicebat mulier nō peto magnum miraculū velut reſurgere mortuos nec ſolem retroire. mare rubrūdiuidere. ſed vt liberes filiam meam vnicā. Facergo domine mihi iſtā gratiam ⁊ chriſtus denegare nō potuit. Quero nunc cur chriſtus tantuꝫfecit illi deſiderare quod petebat. videtur cōtraſe eſſe ⁊eius doctrinam. Nam dicit̉ Prouer. iij.Ne dicas amico tuo vade ⁊ reuertere cras dabotibi cum ſtatim poſſis dare. Item dicit̉. ij. ad Corinth̓. ix. Unuſquiſqꝫ ꝓut deſtinauit in cord̓ ſuonō ex triſticia aut neceſſitate ſed ex hilaritate. hilarem em̄ datorē diligit deus. Reſponſio ꝙ chriſtus hoc fecit duplici ratione. Primo ex ꝑte mulieris. ſecundo ex ꝑte noſtra. primo ex parte mu-

lieris ꝓpter meritum augendum. Chriſtus eniꝫꝑ iſtam dilationē fecit eam aſcendere ⁊ creſcere īardenti deuotione ⁊ amore ad deum ⁊ ſpe. et ſicchriſtus pie implere petitionem mulieris diſtulit̓vt mulier iſta plus haberet qͣꝫ ſi illico dediſſet q̄ aprincipio nō tantum habuiſſet. ſed poſtea deditpropter amoreꝫ ⁊ humilitatem. ⁊ circa hoc audiatis parabolā. Miles quidam erat qui multumdiligebatur ab imꝑatore ⁊ iſte miles petebat abeo gratiam. ⁊ iſte imperator noluit ſibi dare pomum. ⁊ dedit ſibi primo caſtrum adhuc petentipomum dedit equum. Adhuc miles petebat pomum ⁊ dedit ſibi veſtem. demum iſte importunededit pomum. Ecce ꝙ ſi cito dediſſet pomum ſolum pomum habuiſſet ⁊ non alia. Ita dicamusde iſta petenti pomum. Nam chriſtus dedit primo ſibi caſtrum quia ardorem. ſecundo patientientiam. ⁊ ecce equum. tertio humilitateꝫ. ecce veſtem. quarto charitatem. ⁊ ſic plus habuit. Secundo chriſtus hoc fecit dando nobis exemplūvt humiliemus nos in deuota oratione. quia qͣnto plus nos humiliauerimus. tanto ampliꝰ aſcēdemus. Sint duo homines equalis meriti. oratio magis humiliantis ſe ꝟtute humilitatis plusaſcendit. puta ſi vnus eorum ſe ponat in oratiōeiuxta altare ⁊ alius a longe. plꝰ ceteris paribusaſtēdit oratio illiꝰ qͥ ſtat a lōge ꝟtute humilitatisUnde dicitur in psͣ. Reſpexit in orationem humilium ⁊ non ſpreuit precem eorum. Ideo dicit̉Oratio humiliantis ſe nubes penetrabit. ⁊ donec appropinquet non conſolabitur ⁊ non diſcedet donec aſpiciat altiſſimus. Eccͣi .xxxv. et eccefinis ponitur. Domino placeat ⁊cͣ. Deo gr̄as.Feria ſcd̓a in ſecunda dominicaquadrageſime. Sermo pͥmusUlta habeo devobis loqui ⁊ iudicare. Iohan. viij.mSermo noſter erit de ſancto euarigelio hodierno quod continet vnum ſecretum perlamentum. quod fuit inter chriſtumet iudeos diſputantes cum chriſto. ⁊ hoc perlamentum quantū eſt ex vna parte. ſcꝫ chriſti oſtēdit nobis tres magnas dignitates. Prima eſt ſapientia diuinalis. Secunda excellentia ſupernalis. Tertia eminentia principalis. quomodo eſtiud ex principalis et vniuerſalis. Dicit thema.Multa habeo de vobis loqͥ et iudicare. ſed quime miſit verax ē. ⁊ ego que audiui ab eo loquorin mundo. Et cognouerūt quia patrē eiꝰ dicebatdeū. Dixit gͦ eis ieſus. Cum exaltaueritꝭ filiū hominis tunc cognoſcetis quia ego ſum. ⁊ a meip̄ofacio nihil. ſed ſicut docuit me pat̓ hͨ loquor Et qͥme miſit mecum eſt. ⁊ nō relinquet me ſolum. qͥaego que placita ſunt ei facio ſemꝑ. Hec illo loq̄n-

P 5