Sabbato ante Reminiſcere

lis luxurie. alios in auaricia. alios in alijs peccatis. Sunt ergo iſte doctrine dantes refrigeriū ꝯͣardorē carnis. Secūdo in hoc mundo ſunt magni venti ⁊ turbulenti ⁊ temptatiōes demonumſꝫ intra tabernaculū. id ē. orationē ⁊ cōtemplationem. Nam oratio ⁊ cōtemplatio excludūt tēptationes diaboli. Tertio ſunt pluuie magne ⁊ diluuia. ⁊ iſte eſt mundꝰ qui multas occaſiones datpeccādi. Sed ingredere tabernaculum doctrineeuāgelice ⁊ erit tūc remediū. Et ideo Eſaias inquit de euāgelica doctrina. Suꝑ om̄em gloriamꝓtectio ⁊ tabernaculū erit in vmbraculū diei abeſtu. ⁊ in ſecuritatem ⁊ abſconſionē a turbine ⁊ apluuia. Eſa. iiij. Item oratio vl̓ cōtemplatio datrefrigeriū in die cōtra carnis ardorē. Ecce pͥmaꝫvtilitatē. Item dat ſecuritatē cōtra impetum vētorum. ⁊ hec eſt ſcd̓a virtus vel vtilitas. Itē abſconſionē dat pluuiarū. ecce tertia virtus. ⁊ ſic ratione ⁊ autoritate hee doctrine apparēt tabernacula. ⁊ id̓o tres doctrinas p̄dicare intendo. queerunt tria tabernacula. Faciamꝰ hic tria tab̓nacula quod fuit thema noſtrū. ergo ẜmo cōtēplabit̉ circa hanc trāſfigurationē glorioſam tripliciter ſeu erit triplex ꝯtemplatio. Prima. quia hectranſfiguratio fuit glorioſe celebrata. Scd̓a qꝛ hͨtranſfiguratio fuit placide accepta. Tertia. qꝛ hͨtranſfiguratio fuit pie abſcondita. Ponamus gͦnos bona gens in his tribꝰ tabernaculis vl̓ ī vnoiſtorum. ¶ Dico primo ꝙ fuit celebrata glorioſe. quia in euāgelio dicit̉. Aſſumpſit ieſus petrūiacobum ⁊ iohannē fratrē eius ⁊ duxit illos ī mōtem excelſum ſeorſum. ⁊ trāſfiguratꝰ eſt ante eos⁊ reſplenduit facies eiꝰ ſicut ſol. veſtimenta autēeius alba facta ſunt ſicut nix. Et apparuerūt illismoyſes ⁊ helyas cū eo loquētes. Et hic dn̄i volo primū tabernaculū edificare Tres ergo elegitieſus vt ſequerent̉ eū. eis ſecretum oſtenſurū. qͦſduxit ad verticē montis. ⁊ dū ipſe oraret tranſfiguratus eſt. nō tn̄ ꝙ mutaſſet figurā quā iam habebat. ſed quia reſplenduit vt ſol. non vt ſolebatſed incomꝑabiliter pluſqͣꝫ ſol. ſed in euangelio dicitur vt ſol. ideo qꝛ in mūdo nihil lucidius inuenit̉ ⁊ nō ſolū in vultū ⁊ manibꝰ. ſꝫ etiam ⁊ veſteserant vt nix licet ⁊ plus incomꝑabiliier. Et apparuerunt ibi. duo viri ſancti ⁊ antiqui .ſ. Moyſes⁊ Helyas. Intelligatis animā moyſi. nam mortuus erat ⁊ aīa ipſiꝰ erat in inferno ſanctorū patrum. tn̄ helyas nō erat mortuus īmo viuꝰ. namadhuc viuit in paradiſo terreſtri. Et iſte debet p̄dicare temꝑe antichriſti. ⁊ cōtra ipſum antixp̄mqui interficiet eum martyriſando. Et iſti tres apoſtoli qͣꝫuis nunqͣꝫ viderūt eos. illico cognouerunt eos ꝓpter ſplendorē ⁊ viderūt eos loquentes cū ieſu. Sꝫ qͥd loquebant̉ nō dicit̉ ꝑ marcuꝫnec ꝑ mattheum. ſed dicit btūs lucas. ꝙ loq̄bantur ad inuicē de exceſſu paſſiōis chriſti hieruſalēRendo in illis diebꝰ Lu. ix. Nūc bona gēs videa

mus practicā. Iſti ſic ſtantes cū ieſu Moyſes⁊Helyas adorauerūt ieſum ſcientes ieſum eē deū⁊ hominē. ⁊ mirabant̉ qͣꝫplurimū quare ip̄e permitte̓t ſe ita cathenari. ⁊ a iudeis ligari. ⁊ hoc tn̄ꝓ peccatoribus cū ſolo verbo poſſet hoc faceremultū admirātes de hoc. cum ipſe gloriā angeliſ⁊ om̄ibus alijs det ⁊ dicebant. O deus ⁊ quātacharitas ē iſta. Singillatim totā eius paſſionemdiſcurrendo ⁊ recitando exceſſuꝫ paſſionis. quepaſſio dicit̉ exceſſus ꝓpter exceſſum dolorem etamorē quē in hoc nobis oſtēſurus erat. quia ſcꝫdeus diues ē in miſericordia. ⁊ ꝓpter nimiā charitatem ⁊ miſericordiā dilexit nos ẜm ꝙ habet̉ad Eph̓. ij. Deus aūt qui diues ē in miſericordiaꝓpter nimiam charitatem ſuaꝫ qua dilexit nos.Ecce ergo qūo glorioſe eſt celebrata iſta tranſfiguratio. Et ecce primū tabernaculū. hic quieſcamus contra impetuꝫ ⁊ temptationē diaboli. et hͨad lr̄am. Intremus tn̄ ſecreta. Et quero primoquare chriſtus tranſfigurari voluit. Secūdo deperſonis quas appellare voluit. ¶ Ad primū reſpondeo vt oſtēderet intrinſecā gloriā ⁊ ſecretaꝫſicut dictū eſt ꝑ doctores. declaremꝰ ergo ꝙ quādo chriſtus aſſumpſit humanitatē quare illā aſſumpſit videamus? Dico ꝙ duplici de cā. Namanima illico vt fuit creata in vtero virginis marie īmediate tantā habuit gloriā qͣꝫtam hꝫ modoin celo ⁊ hoc ꝓpter eius diuinitatē. quia erat ſb̓ſtantia ſpūalis. tn̄ erat abſcōdita in corꝑe Et id̓odicimꝰ. Uidimꝰ gloriā eiꝰ gl̓iaꝫ quaſi vnigeniti apatre ⁊cͣ. Ioh̓ .j. Corpus aſſumpſit nō glorioſuꝫſed paſſibile ⁊ mortale ſicut nos. ⁊ pluſqͣꝫ qͥlibetnoſtrum. ⁊ hoc noſtra vtilitate. Sed de anima ēaliter. ⁊ hoc ꝓpter ſuā nobilitatē debuit ꝑ om̄iafratribus aſſimilari. ẜm qd̓ legit̉ ad Hebreos ſecundo. Unde debuit ꝑ om̄ia fratribus aſſimilari. At miſericors fieret. In quo corꝑe anima glorrioſa erat nō tn̄ videbat̉ a gentibus. Quo credebat̉ ꝙ ſicut corpus ita anima eēt paſſibilis quodchri ſtus mōſtrare voluit nō ſic eē. Ex iſta ratione voluit oſtēdere ſuā gloriā que ſupra corpꝰ exiuit ⁊ redundauit. Et audiatꝭ parabolā. ſi forte eſtaliqͥs homo male veſtitus ⁊ eſt ditiſſimus gētesreputabunt illum pauꝑem. ⁊ ip̄e cōuocat om̄esamicos ⁊ parētes ſuos. ⁊ oſtēdit eis diuitias ſuas ⁊ tunc illū ſequunt̉ gentes. licet ille male ſit veſtitus. Diues eſt ſequamur ergo euꝫ. Iuxta vulgare. quia denarij faciunt bonū ſocium. Iō xp̄svoluit tranſfigurari. Nam iā ipſe ꝓmiſerat dumdixit. Sunt quidam de hic aſtātibus qui nō guſtabūt mortem. donec videāt filium hominis venientē in regno ſuo. Matth̓. xvj. Et dicebat deiſtis quos accepit modo ſecum. ¶ Moraliter ꝓvobis. Et primo chriſtus habuit gloriam ⁊ corpus erat paſſibile. Sic de animabus ſanctis quetranſeunt de iſta vita ad aliam. Naꝫ pͥmo animoſunt in gloria ⁊ corpora remanent hic in putredi