Sermo

apud patrē veſtrū facitis qͣſi xp̄s innuēdo ī hisverbis. ꝙ pater eorū fuiſſet malꝰ hō. Ipſi auteꝫiudei rn̄derūt xp̄o dicentes. Pat̓ noſter abraamē. Tūc xp̄s arguēs dixit ſi filij abrae eſtis. operaabrae facite. nūc aūt queritis me interficere hominē qui veritatē vobis locutus ſum quā audiuia deo. hoc abraam non fecit. Ideo vos degeneratis. qꝛ abraam erat nobilis homo ex ꝑte carnis. quia de genere idolatrarū. ſꝫ ex ꝑte anīe eratnobilis ⁊ virtuoſus. nec vos eſtis ei ſimiles.Moraliter in iſto defectu iudeoꝝ ſunt modomulti xp̄iani qui ſe appreciant de nobilitate generis. quia de antiquo genere talium ⁊cͣ. tales ſuntſimiles iudeis. Nota nobilitas quaſi notabilitaſDicat̉ quid eſt nobilitas. ⁊ qualiter incepit nobilitas. Quādo aliquis faciebat aliquam reꝫ notabilē in ſeruitio regis vel imꝑatoris ex hoc rexvel imꝑator faciebat ipſum nobilem. Qui ergoappreciant ſe de nobilitate. ⁊ nō tenent vitam nobilem ⁊ nobilium virorū. ſꝫ ribaldorum ⁊ lenonūnō debent dici nobiles qꝛ degenerant. Nobil̓ eſtille qui viuit nobiliter appreciando ſe ne mentiatur. ne inferat damnū alicui qui defendit veritatem cōitatem pupillos viduas ⁊ miſerabiles ꝑſonas. Et nota quid accidit rhome de duobꝰ hominibꝰ. quorū vnꝰ erat nobilis antiquꝰ de troyaſed erat ribaldus ⁊ male vite. Aliꝰ ex quadaꝫ victoria quā habuit factus fuit nobilis nouiter abimꝑatore. Et cū ſemel ambo cōtenderēt dixit nouus nobilis antiquo. In me incepit nobilitas etin te finit̉. Dicat̉ hic de effraim qui fuit nobilis filius ioſeph qͥ fuit dn̄s egypti. de qͦ filiꝰ eiꝰ effraimhabebat ſuꝑbiam. De quo dicit dn̄s. diſperdaꝫeffraim qm̄ deus ego ⁊ nō homo. Et auolabuntquaſi auis ex egypto. ⁊ qͣſi colūba d̓ terra aſſyriorum. ⁊ collocabo eos in domibꝰ ſuis. Ozee. xj.Cōcordat ſcriptura noui teſtamenti. Deus ſuꝑbis reſiſtit hūilibꝰ aūt dat gr̄am. Iac̄. iiij. ¶ Tertium argumentū chriſti fuit cōtra ſuꝑbiam quaꝫhabebāt de altitudine diuinali Dicat̉ qūo omēsgentes ⁊ nationes mūdi erant idolatre p̄ter iudeos qui ſoli adorabant deū altiſſimum nō factummanibus. ſed factorem omniū rerū. Ex altitudine iſta iudei credebant nullū aliū ſaluū fieri poſſe niſi ip̄i ꝓpter fidē quā habebāt de deo. propt̓quod dicebāt nō eē neceſſariū facere bona. qꝛ fides ſufficiebat. ſed ꝯͣ eos dic̄ btūs Iacobꝰ Quidꝓderit fratres mei ſi fidē dicat qͥs ſe hr̄e. oꝑa aūtnō habeat. nūquid fides ſaluabit eū. q. d. nō. Iacobi. ij. Iō xp̄s arguēdo ꝯͣ eos dixit. Vos facitꝭoꝑa pr̄is vr̄i. q. d. ip̄os hr̄e aliquē pr̄em cui aſſimilant̉. Rn̄derūt iudei. Unū pr̄em habemꝰ deūEcce ſuꝑbia de altitudine diuinali. xp̄us aūt volens eos educē de hac ſuꝑbia dixit eis. Si deuspr̄ vr̄ eēt diligeretꝭ me vtiqꝫ. textꝰ. Ego em̄ ex d̓oꝓceſſi ⁊ veni. neqꝫ em̄ a meipſo veni. ſed ille memiſit. qͣre loq̄lā meā nō cognoſcitꝭ. qꝛ nō poteſtis

audire ẜmonē meū. Nō qͣre loquelā meā non cognoſcitis. Iam ſcitis ꝙ ꝑſona maxime cognoſcitur in loq̄la cuiꝰ patrie ſit. nā ſi loquit̉ gallice̓ dr̄gallicus ⁊c̄. Ita fuit cognitꝰ btūs petrꝰ in noctepaſſionis xp̄i ꝙ eēt galileꝰ. Cui dcm̄ ē. Uere tuex illis es. nam ⁊ loquela tua manifeſtum te facitMat. xxvj. Modo videamꝰ loquelā xp̄i ⁊ moyſi. Nā moyſes loquebat̉ linguagiū terrenū promittens eis ſolū terrena. Iō dicit̉. qui de terra ēde terra loquit̉. Ioh̓. iij. Chriſtꝰ ꝟo loquebaturlinguagium celeſte. quia nihil ꝓmittebat in hocmundo terrenum. īmo p̄dicabat ꝙ deſpicerēturterrena. Naꝫ ſolū p̄dicabat de celo. de gloria angelorū ſolum ꝓmittens celeſtia. Ideo dicebat qͣre loquelā mea nō cognoſcitis. Id̓o btūs Iohanes poſtqͣꝫ fuit locutus de moyſe dicēs. Qui deterra eſt de terra loquit̉. Et loquēs de xp̄o dixitQui de celo venit ſuꝑ om̄es ē. Ioh̓. iij. Et ſic vicit eos xp̄s rōne. ¶ Moraliter ſi vultis cognoſcere ꝑſonam cuiꝰ patrie ſit attendatis ad loquelam eius. Nā tres patrie ſunt .ſ. celi. terre. ⁊ inferni. Linguagiū celi eſt laudare deū ⁊ ip̄m benedicere. Ideo Dauid in psͣ. Beati qui habitant indomo tua dn̄e in ſecula ſeculorū laudabūt te. psͣlxxxiij. Qui ergo laudāt deum vt bonus religioſus clericus vel laicus poſſumus dicere. vere tuex illis es .ſ. de paradiſo. Nam loquela tua manifeſtū ⁊cͣ. Linguagiū huiꝰ mundi terrenum eſt.hoc eſt loqui de terrenis negocijs ⁊ temporalibus. Nam qui de terra eſt ⁊c̄. Linguagium inferni eſt renegare. maledicere. ⁊ blaſphemare.Ideo dicit̉. Eſtuauerunt homines eſtu magno⁊ blaſphemauerunt nomē domini. Apocal̓. xvj.Quādo ergo vos maledicitis iuratis ⁊ blaſphematis clare oſtenditis ꝙ eſtis patrie inferni. Etquia chriſtus nō loquebat̉ loquelaꝫ inferni blaſphemando. nec terre. ſed loquelam paradiſi Iōdicebat. quare loquelam meam ⁊cͣ. ¶ Quartuꝫargumentum ieſu chriſti cōtra iudeos fuit d̓ malicia criminali dicendo. Vos ex pr̄e diabolo eſtꝭ⁊ deſideria patris veſtri vultis facere. Ille homicida erat ab initio ⁊ in ꝟitate nō ſtetit. quia nōē ꝟitas in eo. Cū loquit̉ mēdaciū ex ꝓprijs loqͥtur. qꝛ mēdax ē ⁊ pr̄ eiꝰ. Ego aūt ſi ꝟitatē dico qͣre nō creditis mihi. Hic ieſus xp̄s ponit tria peccata diaboli. in qͥbꝰ videt̉ ꝙ iudei aſſimilabāt̉ ipſi diabolo. Et p̄mū pctm̄ eſt inuidia. ex qua temptauit Adam. ⁊ ex iſto peccato ſecuta eſt neceſſitas moriendi in genere humano. Et ideo diciturPer vnū hominem peccatum in mūdum intrauit. ⁊ ꝑ peccatum mors. ad Rhoma. v. Iō dixitde diabolo chriſtꝰ. Ille homicida erat ab initio.Scd̓m pctm̄ diaboli eſt mendacium. Tertiū qͥaeſt perſecutor veritatis. dixit ergo ieſus chriſtuſiudeis. vos ex patre diabolo eſtꝭ. quia ſicut illeex inuidia ꝓcurauit mortem ade. ita vos ex ſola inuidia ꝓcuratis mihi mortem. Scd̓o quia ſi-

O 5