¶ Feria ſecūda poſt Inuocauit

miles volens ſe exhibere ſuo inimico ī omni platea ſecutus eſt eum vſqꝫ ad templū vbi erat magnus populus ꝯgregatꝰ. ⁊ tunc dixit diaboluschriſto. vis vt aſcendamꝰ ſupra pīnaculū. qꝛ ibimagis ſecrete poterimꝰ orare. ⁊ qn̄ fuerūt ſuꝑiuſdixit diabolus chriſto. ⁊ quot gentes ſunt hic ⁊multi ſunt hic qͥ non credūt te eſſe. filiū dei. ideomitte te deorſum. quia de te ſcribit̉. Angelis ſuis mādauit de te vt cuſtodiāt te in vijſs tuis in psͣxc. Ad quē chriſtꝰ dixit. Scriptū eſt. Non temptabis dn̄m deū tuū. Hic chriſtꝰ dat exemplū ꝑſonis ſpūalibꝰ ⁊ deuotis qn̄ diabolus tēptat devana gloria ne cadent ſed ſtent fortes. Uidensautē diabolus ꝙ chriſtꝰ excuſauit ſe ne incurreret vanam gloriā. diabolus voluit eū alit̓ temptare ⁊ dixit ei .ſ. chriſto. Uis vt vadamꝰ ad deſertum ad vnū montē ſatis altum vbi erimꝰ ſolitarij ⁊ orabimꝰ. Et qn̄ fuerūt in monte diaboluſoſtendit chriſto oēs partes mūdi di. oīa eſſe ſuaet poſſe dare cui vult ſed mētit̉. ⁊ dixit. Hec oīatibi dabo. ſi cadens adoraueris me. Chriſtꝰ aūtqui in alijs temptatiōibꝰ habuerat patientiā autoritatibꝰ excuſando ſe ī iſta indignatꝰ ē ⁊ clamauit di. Uade ſathana. Scriptū eſt. Dn̄m deū tuum adorabis ⁊ illi ſoli ſeruies Deut̓. vj. Sed qͣre hoc: dicit Chryẜ. ꝙ alie temptatiōes tāgebāthūanitatē ſed adorare tangit diuinitatē ⁊ ad coronam dei ⁊cͣ. Dicit. b. Hierony. ꝙ chriſtꝰ dat h̓nobis exemplū ꝙ iniurias ꝓprias debemꝰ patienter tolerare ſed illas que tangūt deū cum indignatione increpare. Chryẜ. In ꝓprijs iniurijsquemqͣꝫ eſſe patientē laudabile ē. iniurias auteꝫdei vſqꝫ ad auditū ſufferre nimis eſt impiū. NoSeed cexbeAhic de ludouico rege francie. qͥ ꝯſueuit cauterizare blaſphemātes deū. Sed modo verifcatūeſt illud ꝓpheticū Eſa. lij. Dn̄atoreſ populi meiinique agūt dicit dn̄s ⁊ iugit̓ tota die nomē meūblaſphemat̉. Quarto oſtendit̉ fructꝰ ꝓueniensex ieiunio in themate cū dicit̉. Ecce angeli acceſſerunt. Et nota ſimilitudinē ⁊ poteritis intelligere qualit̓ fuit. Qn̄ duo magni dn̄i ſeu prīcipeſfaciunt duellū in campo clauſo vbi rex tenet cāpum ſecurū ⁊ amici ⁊ exercitꝰ vtriuſqꝫ expectātfinem hincinde. ⁊ facto prelio victꝰ cum ſuis fugit ⁊ ſeruitores ⁊ amici victoriſ cū gaudio ad eūaccedūt ſibi neceſſaria mīſtrādo. ſic chriſtꝰ ⁊ lucifer maiores principes mūdi. vt dicit mgr̄ hiſtoriarū. ſed diuerſimode. Nam chriſtꝰ eſt pͥncepsſanctitatis. ⁊ lucifer iniqͥtatis. hodie fecerūt duellum ⁊ deus pater tenuit campū ſecuꝝ. Chriſtꝰaūt vt dicit Chryẜ. p̄cepit angelis vt ab eo elongarent̉ ne a lucifero viderent̉. idem fecit luciferde ſuis ⁊ ſoli ipſi duo intrauerūt campū. Et arma diaboli fuerūt tria .ſ. lancea enſis ⁊ dega. cuꝫlancea ſuꝑbie ⁊ vane glorie. cum enſe gule ⁊ cuꝫgladio auaricie chriſtū temptauit ⁊ acceſſit. naꝫipſe lucifer cū iſtis armis plures occiderat. ſed

chriſto in nullo nocuerūt ſed victus fugit. ⁊ iūcdicit thema de chriſto. Acceſſerūt angeli ad euꝫet mīſtrabant ei ⁊cͣ. ſed in quo miniſtrauerunt eiNota illud quo chriſtꝰ magis indigebat erat cibus. ideo ei in hoc angeli mīſtrauerūt. Dicūt h̓aliqui deuoti contemplatiui. ꝙ ſancti angeli iuerunt ſubito ad virginē mariaꝫ que neſciebat aliquid de filio ſuo nec vbi eſſet qui ſibi dicebāt. p̄lium ⁊ victoriaꝫ. que auditis rumoribꝰ victorie ꝑdictos angelos miſit ſibi prandiū qd̓ pro ſe parauerat. vt caules vel brodiū vel ſpinargia ⁊ forte ſardineta. rogans angelos vt qd̓ ſibi ſuꝑeratvel ſuꝑeſſet ad ipſam reducerēt ad prandiū. Ecce quō acceſſerūt angeli ⁊ mīſtrabāt ei. Ita eritde nobis. nam modo ſumꝰ in prelio cum diabolo in campo clauſo .ſ. in. xl. ſi ſumꝰ victores d̓ gula vana gloria. ⁊ auaricia. facto prelio .ſ. ī die paſce. accedent angeli .i. ſacerdotes ⁊ mīſtrabūt cibum quem virgo maria parauit .ſ. materialit̓. eſfectiue autem ſpūſſanctꝰ in coqͥna vteri virginalis .ſ. corpus chriſti intra cortinam .i. hoſtia cōſecrata. Ideo dicit chriſtꝰ. Uincenti dabo mannaabſconditū qd̓ nemo ſcit niſi qͥ accipit Apocꝭ. ij.Feria Secunda poſt dn̄icam pͥmā in qͣdrageſima. Sermo pͥmꝰCatuet oueſ quidem a dextris Mat. xxv. Pro declaratione huiꝰ verbi ⁊ veniēdo ad materiam p̄dicandā eſt ſciendū. ꝙ chriſtꝰ loquēs d̓ſuo aduentu ad iudiciū dixit. Cum venerit filiuſhoīs in maieſtate ſua. ⁊ oēs angeli eiuſcū eo tūcſedebit ſuꝑ ſedem maieſtatis ſue tūc ꝯgregabūt̉ad eum oēs gentes ⁊ ſeꝑabit eas ab inuicem ſicut paſtor ſeperat oues ſuas ab hedis. ⁊ ſtatueloues quidam a dextris. hedos autem a ſiniſtrisMat. xxv. Nota in maieſtate. nam in pͥmo aduentu .ſ. ꝓ redemptiōe fienda non venit in maieſtate ſed in hūilitate ⁊ pauꝑtate. Sed in ſecūdoaduētu qn̄ venit ad faciendū remunerationē. nōveniet in hūilitate ⁊ pauꝑtate ſed in tanta maieſtate ⁊ poteſtate ꝙ totus mūdus tremet. Scitisqualit̓. Nota per ſimilitudinē d̓ arbore in qͣſuntvolucres ſiue multe aues cantātes ⁊ ſaltātes ⁊cͣſed quando falco venit tremūt ⁊ timent. Ita iſtemundus eſt ſicut arbor faciēs fructus malos. ſcilicet vanitatum pomparum ⁊ delitiarum. ⁊ quilibet vult colligere ſynum vel caputium plenuꝫquilibet enim perquirit iſta mundana. In hacarbore omnes creature ad inſtar auium ſunt ludentes. vt patet in ſole ⁊ luna ⁊ planetis. Dic d̓motu eorum eclipſi ⁊cͣ. Item de elementis. Terra autem in vno tempore producit herbas. plantas flores ⁊ fructus ⁊ in alio tempore totum dimittit. ſcilicet in autumno. Aqua aliquandofluctuat ⁊cͣ. aliquando non. Idem de aere. Iteꝫmodo volucres in vere cantant ⁊ faciunt mr̄imo