Sermo

Nunquid iſtud vocaui ieiunium ⁊ diē acceptabilē dn̄o. Nota debitores dicunt̉ inimici. patetcum dicit̉. Dimitte nobis debita noſtra ſicut etnos dimittimus debitoribus noſtris .i. īimicis.Repetunt̉ eis debita per deſiderium vindicte.ſed ieiunium qd̓ vult ⁊ elegit eſt hoc qd̓ ſeqͥtur.Diſſolue colligationes impietatis. q̄ fiūt dupl̓rUel per parentes. vel per valenta ſiue adiutorium. Et quādo dicitur eis ꝙ faciant pacem. dicunt. Non facerem niſi amici mei vel illi de meavalenta ſiue adiutorio facerent. Bonū eſt reqͥrere eos ꝙ faciant pacem alias colligate cū deoEt ſi eis feciſti iuramētum de valenta ſeu adiutorio nō eſt ſeruandum. qꝛ ē contra charitatem.Ideo dicit in plurali. diſſolue colligatiōes. Secundo ſolue faſciculos deprimētes ſcꝫ odiū qd̓quilibet tenet in corde. Et hoc eſt ieiunium qd̓elegi. Patꝫ ergo prima pars. Ecce quare dicit.Attendite ¶ Dico ſecundo ꝙ chriſtus on̄dit neiuſticia penitentialis fiat cora hominibus d̓ habundantia tēporali que fit per reſtitutiōes ⁊ elemoſynas. Et hoc oſtendit xp̄s in ſecūda parteeuangelij. Matth̓. .vj. cum dicit. Cum facis elemoſynas noli ante te tuba canere ſicut hypocrite faciūt. ⁊ cetera q̄ ſequūt̉ vide in euangelio ⁊cͣvſqꝫ ibi. reddet tibi. Pro declaratione huiꝰ textus. nota quō antiqͥtꝰ erāt iudei rabini ⁊ phariſei qui non curabāt de gloria celeſti. ſed de gl̓iatemporali ⁊ terreſtri. Iō quicquid faciebant totū faciebant ſolū coram hominibus. Et quādodebebant dare elemoſynas. primo preconizabatur per ciuitatē ⁊cͣ. ⁊ ip̄i ſequebant̉ preconeꝫ vta populo audirent laudes dicendo. O qͣꝫ piusē iſte ⁊ delectabantur in iſtis laudibus. Ecce vana gloria. Iō de ip̄is dicit xp̄s. Amē dico vobiſreceperunt mercedē ſuā. ſic perdit̉ illud magnūſalarium qd̓ deus promittit perſonis miſericordiebꝰ dicēdo. Beati miſericordes quoniā ip̄i miſericordiā cōſequētur. Matth̓. v. Quādo anima que ex vana gloria fecit elemoſynam vl̓ aliabona venit ad iudiciū coram xp̄o. ſtatim remittit̉ ip̄a ad infernū. dicendo ꝙ iā hic recepit mercedem ſuā. Si dicat̉ ergo quē modū tenebimuſin dando elemoſynas. hoc on̄dit xp̄s dicendoTe autē faciente elemoſynā neſciat ſiniſtra tuaquid facit dextera tua. ¶ Nota hic tres moraleſexpoſitiones. Prima manus dicunt̉ diuitie tēporales. Rō qꝛ ſicut manibus facimus oīa oꝑaUnde dicit ph̓s ꝙ manus eſt organū organoꝝita cum diuitijs homo facit oīa negocia. Manus dextera ē pecunia de bono iuſto cōgregataſcꝫ de laboribus proprijs vel poſſeſſionibus acquiſita. Manus ſiniſtra ē pecunia d̓ malo ſiueiniuſte acquiſita vel cōgregata ſcꝫ de furto. vſura. rapina. ſymonia. ⁊ ſimilibus. Unde circa hͦ

Salomon. Leua eius ſub capite meo ⁊ dexteraeius amplexabitur me. Can̄. ij. De ſiniſtra autēdicit̉ fieri reſtitutio ⁊ de dextra facienda eſt elemoſyna. Ideo dicit. Te autem faciente elemoſynam. neſciat ſiniſtra tua quid faciat dexteratua ⁊cͣ. ideo do vobis vtile cōſilium ꝙ in taxiaveſtra ſiue burſa faciatis mediuꝫ. ⁊ pecunia debono iuſto ponatur in vna parte. ⁊ de malo īiuſto ponatur in alia parte. quia quando ſimul ponitur reſtitutio obliuioni traditur. ⁊ ꝑ illud medium reducitur ad memoriā. ⁊ tunc ſcietis de qͣmanu facitis elemoſynam. ⁊ de qua reſtitutōeꝫEt ẜm iſtū intellectum dicebat Thob̓. filio ſuoFili mi de ſubſtantia tua nō aliena fac elemoſynam ⁊ noli auertere faciē tuam ab vllo paupereita enim fiet vt nec a te auertatur facies dominiThob̓. iiij. Secunda expoſitio eſt ex parte intentionis dandi elemoſynam. Dicitur manusdextera quando intentio eſt recta. Quando elemoſyna datur ſolo amore ⁊ honore dei qui nob̓fecit tot elemoſynas ſcꝫ creando. prouidendo ⁊theſauro ſui ſanguinis redimendo. Iſta intentio dicitur manus dextera. vel cogitando dabomodo iſtam elemoſynam. vt quādo ego petamelemoſynam ad portaꝫ paradiſi. deus det mihivnum fruſtum glorie ſue. Iſta ē ergo intētio recta. Caue ergo ne ſiniſtra intentione ſcꝫ laudisvane glorie facias elemoſynam. neſciat ſiniſtratua ſcꝫ intentio vane glorie. Multa enim opera ⁊ magna perduntur ſiniſtra intentiōe. ¶ Tertia expoſitio modus dandi elemoſynam qui poteſt eſſe bonus vel malus dicitur eſſe manꝰ dextera vel ſiniſtra. Bonus modus dandi elemoſynam eſt quādo elemoſyna que eſt opus pietatatis datur cum pietate. benignitate. ⁊ ex puracharitate. tunc enim datur cum dextera. Quando vero malo modo ſicut panis cani. vel qꝛ fingant ſe nō audire pauperem vel cum indignation ex importunitate petentis. tunc datur cumſiniſtra. Ideo dicit textus. Te auteꝫ faciēte elemoſynam ⁊cͣ. Ideo ſeruandum eſt conſiliū apoſtoli dicentis. Unuſquiſqꝫ prout deſtinauit incorde ſuo ſcꝫ dare elemoſynam. non ex triſticiavel neceſſitate. Hilarem enim datorē diligit deus. ij. Coꝝ. ix. ¶ Nota practicaꝫ quando vaditaliquis ad eccleſiam vt portet in manu qd̓ propoſuit dare amore dei. Ecce quare dicit. Te autem faciente elemoſynaꝫ. neſciat ſiniſtra tua qͥdfaciat dextera tua. Et ſeruatur conſiliuꝫ thematis ſcꝫ. Attendite ne iuſticiam veſtram faciatiscoram hominibus ⁊cͣ. Dico tertio ꝙ in ꝑte tertia euangelij chriſtus dominus noſter oſtenditfacere iuſticiam penitentialeꝫ de anima rationali non coram hominibus ſed ſecrete. Cū oratisnon eritis ſicut ipocrite. vſqꝫ reddet tibi. Dicat̉