Feria ſexta poſt Cinerum
Quia ſi vult alijs p̄dicare humilitatē videat ꝙip̄e non ſit ſuꝑbus. ⁊ ſic de alijs. Id̓o dicit apl̓sNō enī audeo loqͥ aliquid eoꝝ q̄ ꝑ me nō efficitxp̄s. Roma. xv. Idē Caſtigo corpus meū et inẜuituteꝫ redigo. ne forte cum alijs p̄dicauerimip̄e reprobus efficiar. j. Corꝭ. ix. Scd̓a ratio eſt.qꝛ gallus fortius ⁊ ſepius cātat in fine noctis appropinquante die. Ita p̄dicator fortiꝰ ⁊ ſepiusdebet p̄dicare. modo in fine noctis huiꝰ vite appropinquāte die iudicij. Et nota hic quomododeꝰ fecit multas q̄ſtiones Iob inter qͣs fuit iſtadi. Quis poſuit ī viſceribꝰ hoīs ſapiētiā. vel qͥsdedit gallo intelligentiā. Iob. xxxviij. Nō loqͥtur de gallo aīali. ſꝫ de p̄dicatore ſpūali qͥ debethabere ſapīaꝫ cauēdi a peccatis. ⁊ tenēdi bonaꝫvitā ⁊ intelligētiā p̄dicādi: maxime modo ſcꝫ infine noctis. vt gentes ſurgāt de peccatis. Qn̄ ergo gallus cantat p̄dicādo. ſcꝫ p̄dicator. tūc xp̄sreſpicit nos illuminando. Tūc enī habetis cogitationē et recordationeꝫ de peccatis. Ecce ergoprimum opus medicinalis cure dn̄i nr̄i ih̓u xp̄iScd̓m opus medicici corꝑalis eſt pulſus tactꝰSic ⁊ xp̄s ⁊ hoc in cordis cōtritione. Nā cōtritio eſt qͥdaꝫ medicinalis tactus manus xp̄i ī vena cordis. Et ſicut medicus tāgit pulſum cū tota manu. ſed vno digito ſingularit̓ ſentit. ſic etiāchriſtus cuꝫ manu ſue miſericordie que manushabet quinqꝫ digitos. id ē. quinqꝫ motiua cōtritionis tangit pulſum. Et pͥmus eſt timor dānationis eterne qͥ ē qͣſi pollex. qꝛ cōiter peccatoresab iſto incipiūt ꝯtritionē ſcꝫ timore. Scd̓s ē dolor ꝑditionis. qꝛ ex peccatis ꝑdit totū meritumintantū ꝙ ſi tunc moreret̉. nihil ſibi valerent bona que fecit. Id̓o plorat ſicut mercator qͥ ꝑdiditTertius eſt damnū. qꝛ ꝑdidit hereditateꝫ paradiſi. qͣliter triſtaret̉ ⁊ quomodo eſſet regis pͥmogenito dolor. ſi culpa ſua ꝑderet hereditateꝫ regni. Quartus eſt quādo pͥncipaliter cogitas ꝙpeccando offendiſti creatorem tuū qͥ tot bona tibi dederat Quintus cogitando quō effectus esex peccatis inimicus angeloꝝ ⁊ omniū ciuiū celorū. ac ſi om̄es huius ville eſſent tui inimici capitales. peior eſt illa inimicia. Patet ergo ꝙ vera cōtritio non eſt niſi qͥdam medicinalis tactusdiuine manus. De hͦ eſt autoritas. Abij amarꝰindignatiōe ſpūs mei. Id̓o manus dn̄i erat mecum cōfortans me ſcꝫ dando ꝯtritionē. ⁊ ꝓpoſitum nō redeundi ad peccata. Ezech̓. iij. Id̓o cōfeſſores in fine cōfeſſionis debent interrogare ⁊dicere. Diſplicēt vobis etiam illa peccata ⁊ habetis ꝓpoſitū non redeūdi ad ea. Si dicit. non.non eſt abſolutus. ¶ Tertio attenditur vrina. nāin aqua medicus cognoſcit infirmitateꝫ ⁊ corporis diſpoſitionē. ⁊ ecce hic oris ꝯfeſſio. nam perꝯfeſſionē oſtendit̉ ⁊ mōſtrat̉ interior diſpoſitiopeccatoris. Cōfeſſio ē ſicut vrinale in quo vrinapeccatoris fetens ab interiori exiens oſtenditur
ꝯfeſſori. ⁊ ibi infirmitates aīe cognoſcunt̉. Sedrequirit̉ ꝙ vrinale ſit clarū. id ē. clare cōfiteaturpeccata ſua. ¶ Nota cōtra illos qui palliate ⁊ excuſantes ſe ꝯfitent̉ accuſando alios. oportet enīclare oſtēdere vrinā male vite confeſſori. ſe fortiter accuſando ſeruata veritate Ideo do vob̓ cōſilium ne velitis facere cōfeſſionem veſtram cūillis cōfeſſionalibus ordinatis ⁊ in picturatꝭ. qꝛibi eſt duplex error. Primo accuſando ſe d̓ peccatis que non fecit qd̓ eſt peccatuꝫ mortale mentiri in cōfeſſione. Secūdo quia ꝑ illas generalitates multa peccata abſcōduntur. Ille confeſſiones ſolum ſunt ad memorandū peccata. ſꝫ nonad cōfitendum. Item requirit̉ ꝙ os vrinalis ſitclauſum. ſcꝫ ne in ꝯfeſſione veſtra reueletis peccatum alterius. imo ꝙ ſi aliquis peccauerit cuꝫſorore vel filia auertat ſe et q̄rat cōfeſſorem quinon cognoſcat filiā vel ſororē ne peccatuꝫ publicetur. Si autē non inuenit talem cōfeſſorem debet ſic facere ⁊ dice̓. Pater ego peccaui cuꝫ vnamultū mihi ꝓpinqua. iſta ē mens beati Tho. iniiij. diſ. xvj. ſcꝫ ẜuare famā alterius in cōfeſſiōeDe iſta cūfeſſione eſt autoritas figuratiue. Aitioſue ad Achan. Fili mi da gloriam deo iſrael ⁊cōfitere. atqꝫ indica mihi quid feceris: ne abſcōdas. Reſpōdit Achā ioſue ⁊ dixit ei. Uere egopeccaui domino deo iſrael. ⁊ ſic feci. Ioſue. vij.Nota cum dicitur fili. Hic habēt exemplum cōfeſſores vt loquant̉ dulciter peccatori. Et ideoapoſtolus. Si preoccupatus fuerit homo in aliquo delicto. vos qui ſpiritales eſtꝭ inſtruite huiuſmodi in ſpiritu lenitatis. ad Gal̓. vj. ⁊ loquitur cōfeſſoribus. Secūdo dicit. da gloriam deoiſrael. quia honor que ſit confeſſori. deo fit. quiacōfeſſor habetur loco dei. Nota cōtra illos quiambulando volunt ꝯfiteri ſicut ſi tripudiarent⁊cͣ. Quarto dieta p̄cipitur cognita infirmitatehoc fit in vite reſtrictione ⁊ abſtinentia a peccatorum occaſione. verbi gratia. Nam dieta quādat chriſtꝰ mediante cōfeſſore ſuꝑbo vano ⁊ pōpoſo eſt ꝙ humilietur. Ideꝫ de muliere vana. ⁊ſie de alijs peccatis luxurie. auaricie ⁊cͣ. Notacontra aliquos cōfeſſores qui neſciunt dare niſidietam miſſarum. cuilibet morbo apponūt vnaꝫmedicinam Nota etiam cōtra illos qui nolūt tenere dietam datam a cōfeſſore pro ſanitate aīe.ſed bene ſeruant dietaꝫ a medico ꝓ ſanitate corporis. Ideo apl̓us. Chariſſimi obſecro vos abſtinete a carnalibus deſiderijs q̄ militant aduerſus animaꝫ .j. Pet̓. ij. ¶ Quinto ſyropus īmittit̉hoc ſit in grata ⁊ deuota oratione Syropus eſtdulcis. ſic dulcis eſt ⁊ oratio. Nunqͥd videreturtibi dulce ſi om̄i hora poſſes loqui cum rege velpapa Cum xp̄o rege ⁊ papa loquit̉ homo in deuota oratione. Et ip̄e reſpōdet iuxta modū dando ꝯſolationē illuminatiōes bonū ꝓpoſitum. ⁊iſtis ſil̓ia. Sed multi ſunt ſurdi qui non audiūt.